Back to Languages

Azerbaijani - Chapter 21 - Al-Anbiya

Translation by Khan Musayev — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Anbiya 21:1

Insanların hesaba cəkilə­cəkləri gun yaxınlasdı. Amma onlar hə­lə də qəflət icində iman­dan uz cevirirlər

Verse 2 — Surah Al-Anbiya 21:2

Onlara oz Rəbbindən is­tənilən bir yeni xəbərdarlıq gəl­dikdə, ona istehza edərək, qu­laq asmazlar –

Verse 3 — Surah Al-Anbiya 21:3

qəlbləri qəflət icində qal­dıgı hal­da. Zalımlar oz arala­rında xəl­vətcə pıcıl­da­sıb de­yir­lər: “Məgər bu sizin kimi adi bir insan de­yil­mi? Gozunuz go­rə-gorə sehrəmi inanacaq­sı­nız?”

Verse 4 — Surah Al-Anbiya 21:4

Peygəmbər dedi: “Rəbbim goydə və yerdə deyilən sozləri bi­lir. O, Esi­dən­dir, Biləndir!”

Verse 5 — Surah Al-Anbiya 21:5

Onlar dedilər: “Bunlar qar­ma­qarı­sıq yuxulardır! Xeyr, o bu­nu ozun­dən uydurmusdur! Xeyr, o, bir sairdir! Qoy o, əv­vəlki el­ci­lərə gondəri­lən mocu­zələr kimi bizə də bir mocuzə gətirsin”

Verse 6 — Surah Al-Anbiya 21:6

Onlardan əvvəl məhv et­diyimiz məm­ləkətlərdən hec biri iman gətir­mə­misdi. Indi bunlarmı iman gətirə­cək­lər

Verse 7 — Surah Al-Anbiya 21:7

Biz səndən əvvəl də oz­lə­rinə vəhy nazil etdiyimiz an­caq ki­si­lər gon­dər­mis­dik. Əgər bil­mirsinizsə, Zikr əhlin­dən so­rusun

Verse 8 — Surah Al-Anbiya 21:8

Biz onları yemək yemə­yən bir vu­cud etmədik. Onlar əbədi də deyildilər

Verse 9 — Surah Al-Anbiya 21:9

Sonra isə, onlara verdiyi­miz vədi yerinə yetirdik. Biz həm on­ları, həm də istə­diyi­miz kəsləri xilas edib, həddi asan­ları məhvə ug­ratdıq

Verse 10 — Surah Al-Anbiya 21:10

Sizə, sizləri xatırladan bir Kitab nazil etdik. Məgər basa dus­mursunuz

Verse 11 — Surah Al-Anbiya 21:11

Biz zalım olan necə-necə məm­lə­kəti məhv edib, sonra basqa xalqlar ya­ratdıq

Verse 12 — Surah Al-Anbiya 21:12

Onlar əzabımızı hiss edən kimi dərhal oradan qac­maga bas­la­dılar

Verse 13 — Surah Al-Anbiya 21:13

“Qacmayın! Icində ol­du­gunuz xos guzərana və yurd­ları­nı­za qayı­dın. Ola bilsin ki, sorusulasınız”

Verse 14 — Surah Al-Anbiya 21:14

Onlar: “Vay halımıza! Biz, dog­rudan da zalım olmu­suq”– de­yirdilər

Verse 15 — Surah Al-Anbiya 21:15

Biz onları yanmıs kuləsə don­də­rənəcən fəryad qoparır­dılar

Verse 16 — Surah Al-Anbiya 21:16

Biz goyu, yeri və onların arasında olanları əyləncə ucun ya­rat­mamısıq

Verse 17 — Surah Al-Anbiya 21:17

Əgər Biz Ozumuzə əy­lən­cə du­zəltmək fikrində ol­say­dıq, onu mutləq Oz yanımızda olanlardan hazırla­yar­dıq. La­kin Biz bu­nu et­mə­dik

Verse 18 — Surah Al-Anbiya 21:18

Xeyr, Biz haqqı batilin ustunə atarıq və o da onun isi­ni bi­ti­rər. Bir an­da batilin yox olub getdiyini gorərsiniz. Alla­ha aid etdiyi­niz sifətlərə gorə vay halınıza

Verse 19 — Surah Al-Anbiya 21:19

Goylərdə və yerdə kim­lər varsa, hamısı Allahındır. Onun ya­nın­da olanlar Ona iba­dət et­məyə təsəxxus gostərmir və bundan yo­rul­murlar

Verse 20 — Surah Al-Anbiya 21:20

Onlar gecə-gunduz, usan­madan Onun səninə təriflər de­yir­lər

Verse 21 — Surah Al-Anbiya 21:21

Yoxsa musriklər ozlərinə yerdə olu­ləri diriltməyə qadir olan tan­rılarmı qə­bul etdilər

Verse 22 — Surah Al-Anbiya 21:22

Əgər goydə və yerdə Allahdan basqa məbudlar ol­saydı, on­la­rın hər iki­si fəsada ugra­yardı. Ərsin sahibi olan Allah pakdır və musriklərin Ona aid et­dikləri sifətlərdən uzaqdır

Verse 23 — Surah Al-Anbiya 21:23

Allah gorduyu islər ba­rə­də soru­sulmaz; onlar isə so­ru­su­la­caq­lar

Verse 24 — Surah Al-Anbiya 21:24

Məgər musriklər Ondan basqa mə­bud­laramı tapın­mıs­lar? De: “Subu­tu­nuzu gostə­rin! Budur mənimlə olan­la­rın zikri və mən­dən oncəkilərin zik­ri”. Lakin onların coxu əsl həqi­qəti bil­mir və ondan uz cevi­rirlər

Verse 25 — Surah Al-Anbiya 21:25

Səndən əvvəl elə bir elci gondər­məmisik ki, ona: “Mən­dən bas­qa hec bir məbud yox­dur, Mənə ibadət edin!”– deyə vəhy et­mə­yək

Verse 26 — Surah Al-Anbiya 21:26

Kafirlər: “Mərhəmətli Allah Ozunə ov­lad goturdu!”– de­di­lər. O, pakdır, mu­qəddəsdir! Əksinə, o mələklər moh­tərəm qullardır

Verse 27 — Surah Al-Anbiya 21:27

Mələklər Ondan qabaq da­nıs­maz­lar; onlar ancaq Onun əm­ri­ni yerinə ye­tirərlər

Verse 28 — Surah Al-Anbiya 21:28

Allah onların kecmisini və gələ­cəyini bilir. Onlar yal­nız Onun razı qal­dıgı səxslər­dən otru səfaət diləyir və Onun qor­xu­sun­dan tir-tir əsirlər

Verse 29 — Surah Al-Anbiya 21:29

Onlardan kimsə: “Mən Ondan bas­qa bir məbudam!”– desə, ona Cə­hən­nəmi qismət edərik. Biz zalımları belə cəza­landırırıq

Verse 30 — Surah Al-Anbiya 21:30

Məgər kafirlər goylərlə yer bir ol­dugu zaman Bizim on­ları bir-birindən araladıgı­mı­zı, hər bir canlını sudan ya­rat­dı­gı­mızı gor­murlərmi? Ye­nə­dəmi inan­mır­lar

Verse 31 — Surah Al-Anbiya 21:31

Yerin onları yırgalama­masından otru orada mohkəm daglar ya­ratdıq. Onlar istədik­lə­ri yerə gedə bilsinlər deyə, ora­da genis yol­lar saldıq

Verse 32 — Surah Al-Anbiya 21:32

Goyu muhafizə olunan bir tavan etdik. Onlar isə ora­dakı də­lil­lərimizdən uz cevi­rir­lər

Verse 33 — Surah Al-Anbiya 21:33

Gecəni, gunduzu, gunə­si və ayı yaradan Odur. On­la­rın hər bi­ri oz orbi­tində uzur

Verse 34 — Surah Al-Anbiya 21:34

Səndən əvvəl də hec bir bəsərə olumsuzluk nəsib et­mə­dik. Mə­gər sən oləcəksən, on­lar həmisəlik qalacaqlar

Verse 35 — Surah Al-Anbiya 21:35

Hər kəs olumu dada­caq­. Biz sizi sınamaq ucun sər və xe­yir­lə imta­ha­na cəkirik. Siz ancaq Bizə qaytarılacaq­sı­nız

Verse 36 — Surah Al-Anbiya 21:36

Kafirlər səni gordukləri zaman sənə ancaq istehza edə­rək bir-birinə: “Si­zin tanrıları­nıza tənə vuran budur­mu?”– deyirlər. Məhz onlar Mər­hə­mət­li Allahın oyud-nəsihətini in­kar edirlər

Verse 37 — Surah Al-Anbiya 21:37

Insan tələskən yara­dıl­mıs­dır. Mən dəlillərimi sizə gos­tə­rə­cə­­yəm. Məni tə­ləsdirməyin

Verse 38 — Surah Al-Anbiya 21:38

Onlar: “Əgər dogru de­yir­sinizsə, bu vəd nə vaxt ola­caq?”– de­yirlər

Verse 39 — Surah Al-Anbiya 21:39

Kas ki, kafirlər uzlərin­dən və ku­rəklərindən onları sa­racaq alovdan qa­ca bilməyə­cəkləri və onlara hec bir ko­məyin edil­mə­yə­cə­yi vaxtın gə­ləcəyini biləydilər

Verse 40 — Surah Al-Anbiya 21:40

Yox, Qiyamət onlara goz­ləmədikləri bir halda gələ­cək və on­la­rı hey­rətə sa­lacaq­dır. On­lar onun qarsısını ala bil­mə­yə­cəklər və on­lara hec aman da ve­rilməyəcəkdir

Verse 41 — Surah Al-Anbiya 21:41

Allahın səndən əvvəlki elciləri də məsxərəyə qoyul­musdu. On­lara ris­xənd edən­ləri həmin o istehza etdikləri sey məhv etdi

Verse 42 — Surah Al-Anbiya 21:42

De: “Gecə də, gun­duz də sizi Mərhəmətli Allahdan mu­dafiə et­məyə qadir olan kim­dir?” La­kin onlar oz Rəbbinin nəsi­hət­lə­rin­dən uz dondər­di­lər

Verse 43 — Surah Al-Anbiya 21:43

Yoxsa onları Bizdən qo­ruya bilə­cək məbudlarımı var­? On­lar hec oz­lə­rinə komək et­məyə qadir deyillər. Biz­­dən də mu­da­fiə oluna bilməzlər

Verse 44 — Surah Al-Anbiya 21:44

Bəli, Biz onlara və ata­la­rına omur­ləri boyunca xos gu­zə­ran ver­dik. Mə­gər on­lar Bi­zim gəlib musriklərə aid əra­zini hər tərəfdən əs­kiltdiyimizi gor­murlərmi? Dogru­dan­mı onlar qalib gə­lə­cəklər

Verse 45 — Surah Al-Anbiya 21:45

De: “Mən sizi ancaq vəhy ilə qa­baq­cadan xəbərdar edi­rəm”. Kar­lar xəbər­dar edil­sə­lər də, cagırısı esitməzlər

Verse 46 — Surah Al-Anbiya 21:46

Əgər onlara Rəbbinin əza­bından bir yel belə toxunsa, on­lar mut­ləq: “Vay halımıza! Biz, həqiqətən də, zalım ol­mu­suq”– de­yər­lər

Verse 47 — Surah Al-Anbiya 21:47

Biz Qiyamət gunu ədalət tərəzi­lə­ri ilə haqq-hesab cəkəcə­yik. Hec kimə hər hansı bir seydə ədalətsizlik edil­mə­yə­cək­dir. Go­rul­mus is bir xardal də­nəsi mis­lində olsa belə, onu gətirib tərəziyə qo­ya­­cagıq. Biz haqqı arasdırmaga bəs edərik

Verse 48 — Surah Al-Anbiya 21:48

Biz Furqanı muttəqilər­dən otru bir nur və oyud-nəsi­hət ki­mi Musaya və Haruna ver­misdik

Verse 49 — Surah Al-Anbiya 21:49

O muttəqilər ki, oz Rəb­bindən Onu gormədikləri hal­da qor­xur və gələ­cək o Saatdan lərzəyə gəlirlər

Verse 50 — Surah Al-Anbiya 21:50

Bu, nazil etdiyimiz mu­barək bir Zikrdir. Siz onu in­karmı edir­si­niz

Verse 51 — Surah Al-Anbiya 21:51

Biz daha oncə Ibrahimə də ozunə layiq dogru bir yol bəxs et­misdik. Biz onu tanıyır­dıq

Verse 52 — Surah Al-Anbiya 21:52

Bir zaman o oz atasına və tayfa­sına: “Bu nə heykəllər­dir ki, siz onlara sitayis edir­siniz?”– demisdi

Verse 53 — Surah Al-Anbiya 21:53

Onlar: “Biz atalarımızı on­lara iba­dət edən gormu­suk!”– de­di­lər

Verse 54 — Surah Al-Anbiya 21:54

Ibrahim dedi: “Dog­ru­su, siz də, atalarınız da, acıq-aydın bir azgın­lıq icin­də­siniz”

Verse 55 — Surah Al-Anbiya 21:55

Onlar dedilər: “Sən bizə haqq gətir­mi­sən, yoxsa oyunbaz­lardan­san?”

Verse 56 — Surah Al-Anbiya 21:56

Ibrahim dedi: “Xeyr, sizin Rəb­biniz, yaratdıgı goy­lərin də, yerin də Rəb­bidir. Mən də buna sahidlik edən­lər­­dənəm

Verse 57 — Surah Al-Anbiya 21:57

Allaha and olsun ki, siz geriyə donub getdikdən sonra but­lə­rinizə bir kələk gələcə­yəm!”

Verse 58 — Surah Al-Anbiya 21:58

Nəhayət Ibrahim butləri sındırıb qırıq-qırıq edərək yal­nız on­la­rın ən iri­sini saxladı ki, bəlkə, ona muraciət edə­lər

Verse 59 — Surah Al-Anbiya 21:59

Onlar dedilər: “Mə­bud­la­rımızı kim bu kokə salıb? Sub­həsiz ki, o, zalım­lar­dandır!”

Verse 60 — Surah Al-Anbiya 21:60

Bəziləri: “Ibrahim deyi­lən bir gən­cin onları pislədi­yini esit­mi­sik”– de­dilər

Verse 61 — Surah Al-Anbiya 21:61

Digərləri də: “Onu ca­ma­atın gozu qabagına gətirin ki, sa­hid­lik etsinlər”– dedilər

Verse 62 — Surah Al-Anbiya 21:62

Onlar dedilər: “Məbud­la­rımızı sən­mi bu kokə saldın, ey Ib­ra­him?”

Verse 63 — Surah Al-Anbiya 21:63

Ibrahim dedi: “Xeyr, bu­nu on­la­rın bu boyuyu etmis olar. Əgər danısa bilirlərsə, oz­lərindən sorusun”

Verse 64 — Surah Al-Anbiya 21:64

Onlar oz-ozlərinə mura­ciətlə: “Hə­qiqətən də, siz za­lım­sı­nız”– de­dilər

Verse 65 — Surah Al-Anbiya 21:65

Sonra yenə oz bildikləri batil əqi­dələrinə qayıdıb dedi­lər: “Axı sən bi­lir­sən ki, bunlar da­nıs­mırlar”

Verse 66 — Surah Al-Anbiya 21:66

Ibrahim dedi: “Elə isə Alla­hı qo­yub sizə hec bir fayda və zə­rər verə bil­məyən butlə­rəmi tapınırsınız

Verse 67 — Surah Al-Anbiya 21:67

Tfu sizə də, Allahdan bas­qa ta­pındıqlarınıza da! Do­gru­dan­mı, siz dərk etmirsiniz?”

Verse 68 — Surah Al-Anbiya 21:68

Onlar dedilər: “Əgər Ibrahimdən əvəz cıxmaq istəyir­siniz­sə, onu yan­dırın ki, məbud­la­rı­nı­za komək edəsiniz”

Verse 69 — Surah Al-Anbiya 21:69

Biz: “Ey od! Ibrahim ucun sərin və zərərsiz ol!”– dedik

Verse 70 — Surah Al-Anbiya 21:70

Onlar Ibrahimə qəsd et­mək fik­ri­nə dusdulər, lakin Biz on­la­rı daha sid­dətli cəzaya mə­ruz qoyduq

Verse 71 — Surah Al-Anbiya 21:71

Biz onu da, Lutu da za­lımlardan xilas edib aləmlər ucun bə­rə­kət verdi­yi­miz yerə gətir­dik

Verse 72 — Surah Al-Anbiya 21:72

Biz ona Ishaqı və bir də Yaqubu bagıslayıb hamısını əmə­li­sa­leh insanlar etdik

Verse 73 — Surah Al-Anbiya 21:73

Biz Oz hokmumuzlə on­ları dogru yolu gostərən rəh­bərlər et­dik. Onlara xeyirli is­lər gorməyi, namaz qılmagı və zəkat ver­mə­yi vəhy etdik. On­lar yalnız Bizə ibadət edirdilər

Verse 74 — Surah Al-Anbiya 21:74

Lutu da yada sal! Biz ona hokm­ranlıq və elm bəxs et­dik, onu cir­kin is­lər gorən bir məm­lə­kət­dən xilas etdik. Həqi­qə­tən, on­lar pis, fasiq bir qovm idi­lər

Verse 75 — Surah Al-Anbiya 21:75

Biz onu Oz mərhəməti­mizə qo­vusdurduq. O, həqiqə­tən, əmə­lisa­leh­lər­­dən idi

Verse 76 — Surah Al-Anbiya 21:76

Nuhu da yada sal! Daha oncə o dua etmisdi. Biz onun du­ası­nı qəbul et­mis, onu və onun ailəsini boyuk qəm-qus­sədən qur­tar­mıs­dıq

Verse 77 — Surah Al-Anbiya 21:77

Biz onu ayələrimizi ya­lan hesab edən bir qovmdən mu­dafiə et­dik. Dog­rudan da on­lar pis bir qovm idi. Odur ki, Biz onların ha­mı­sı­nı suda ba­tırdıq

Verse 78 — Surah Al-Anbiya 21:78

Davudu və Suleymanı da yada sal! Bir zaman onlar ozgə adam­ların qo­yunlarının girib zay elədiyi bir əkin sahəsi ba­rəsin­də hokm vermisdilər. Biz onların hokmunə sahid idik

Verse 79 — Surah Al-Anbiya 21:79

Biz o hokmu Suleymana anlatdıq. Hər ikisinə hokmran­lıq və elm bəxs et­dik. Biz dag­ları və qusla­rı Davudla bir­lik­də Allahı tə­riflə­mələri ucun ona ram etdik. Bunları Biz etdik

Verse 80 — Surah Al-Anbiya 21:80

Biz Davuda sizi doyusdə təhlu­kə­lər­dən muhafizə etmək ucun zi­reh­lər duzəltməyi oy­rət­dik. Hec siz sukur edirsi­niz­mi

Verse 81 — Surah Al-Anbiya 21:81

Guclu əsən kuləyi Su­ley­mana ram etdik. Kuləklər onun əmri ilə bərəkət ver­diyi­miz ye­rə tərəf əsərdi. Biz hər se­yi bi­lirik

Verse 82 — Surah Al-Anbiya 21:82

Seytanlar arasından onun ucun dəniz sularına dalıb dal­gıc­lıq edən və bun­dan basqa di­gər islər gorənlər də var idi. Biz on­ları nə­zarətimiz altında saxla­yırdıq

Verse 83 — Surah Al-Anbiya 21:83

Əyyubu da yada sal! Bir zaman o, Rəbbinə yalvarıb de­misdi: “Mənə, hə­qi­qətən də, bəla ducar olubdur. Sən rəhm­lilərin ən rəhm­lisisən!”

Verse 84 — Surah Al-Anbiya 21:84

Biz onun duasını qəbul etdik və ona ducar olmus bə­la­nı ara­dan qal­dır­dıq. Oz tərə­fi­mizdən bir mərhə­mət və iba­dət edən­lə­rə bir ibrət olsun deyə, ailə­sini ona qaytardıq, ustəlik bir o qədər də əlavə etdik

Verse 85 — Surah Al-Anbiya 21:85

Ismaili, Idrisi və Zulkifli də yada sal! Hamısı səbir edən­lər­dən idilər

Verse 86 — Surah Al-Anbiya 21:86

Biz onları mərhəməti­mi­zə qovus­durduq. Onlar, hə­qi­qətən, əməli­saleh­lər­dən idilər

Verse 87 — Surah Al-Anbiya 21:87

Zun-Nunu da yada sal! Bir za­man o qəzəbli halda qovmun­dən ay­rı­lıb getmis və onu sıxıntıya salmayacagımızı guman et­misdi. Sonra da zulmətlər icində yal­va­rıb demisdi: “Sən­dən basqa ibadətə layiq olan hec bir məbud yoxdur! Sən paksan, muqəd­dəssən! Mən isə, hə­qiqətən, za­lımlardan ol­musam!”

Verse 88 — Surah Al-Anbiya 21:88

Biz onun duasını qəbul etdik və onu qəm-qussədən qur­tar­dıq. Biz mo­minləri belə xi­las edirik

Verse 89 — Surah Al-Anbiya 21:89

Zəkəriyyanı da yada sal! Bir za­man o yalvarıb demisdi: “Ey Rəb­bim! Məni tənha bu­raxma. Sən varislərin ən xeyirxahısan!”

Verse 90 — Surah Al-Anbiya 21:90

Biz onun duasını qəbul et­dik, ona Yəhyanı bəxs etdik və zov­cəsini ona usaq dog­maga qa­dir etdik. Həqiqətən, onlar yax­sı is­lər gorməyə tə­ləsər, umid və qorxu ilə Bizə yalvarardılar. Onlar Bi­zə muti qullar idilər

Verse 91 — Surah Al-Anbiya 21:91

Ismətini qoruyan Mər­yə­mi də ya­da sal! Biz ona Oz ru­hu­muz­dan Cəb­rail vasitə­silə ufur­duk, onu və onun og­lunu aləm­lərə bir mo­cuzə etdik

Verse 92 — Surah Al-Anbiya 21:92

Həqiqətən, bu, vahid bir din ola­raq sizin hamınızın dini­niz­dir. Mən də si­zin Rəbbini­zəm. Elə isə Mənə ibadət edin

Verse 93 — Surah Al-Anbiya 21:93

Lakin onlar ozlərinə məx­sus dini oz aralarında par­cala­yıb dəs­tələrə ay­rıldılar. Onla­rın ha­mısı Bizim huzu­ru­muza qa­yı­da­caq­lar

Verse 94 — Surah Al-Anbiya 21:94

Kim momin oldugu hal­da yaxsı islər gorsə, onun zəh­məti in­kar olun­maz. Subhəsiz ki, Biz onun əməllərini yazırıq

Verse 95 — Surah Al-Anbiya 21:95

Məhv etdiyimiz obalara qadaga qoyulmusdur və onla­rın əha­lisi bir daha bu dun­yaya qayıtma­ya­caqlar

Verse 96 — Surah Al-Anbiya 21:96

Nəhayət, Yəcuc və Mə­cuc səddi acıl­dıgı və onlar tə­pə­lərdən axı­sıb gəl­dikləri zaman

Verse 97 — Surah Al-Anbiya 21:97

haqq olan vədimiz ya­xınlasdıqda kafirlərin gozləri dərhal bə­rələcək­dir. Onlar de­yə­cəklər: “Vay halımıza! Biz bun­dan qafil idik. Ustə­lik za­lım da ol­musuq!”

Verse 98 — Surah Al-Anbiya 21:98

Ey kafirlər! Siz və Allah­dan basqa tapındıqlarınız Cə­hənnəm odunusu­nuz. Siz mut­ləq ora girəcəksiniz

Verse 99 — Surah Al-Anbiya 21:99

Əgər bunlar məbud ol­say­dılar, ora girməzdilər. Hal­buki ha­mısı orada əbə­di qala­caq

Verse 100 — Surah Al-Anbiya 21:100

Onlar orada inildəyəcək və hec nə esitməyə­cəklər

Verse 101 — Surah Al-Anbiya 21:101

Əzəldən ən gozəl aqi­bət yazıl­mıs insanlara gəldikdə isə, on­lar Od­dan uzaqlasdırıl­mıs olacaqlar

Verse 102 — Surah Al-Anbiya 21:102

Onlar onun xısıltısını belə esit­məyəcəklər. Onlar urək­lə­ri­nin istə­di­yi seylər arasında əbədi qalacaqlar

Verse 103 — Surah Al-Anbiya 21:103

Ən boyuk dəhsət on­la­rı kədər­ləndirməyəcək. Mələk­lər on­la­rı qarsı­layıb: “Bu sizə vəd olunmus gu­nunuz­dur!”– deyəcəklər

Verse 104 — Surah Al-Anbiya 21:104

O gun goyu yazılı sə­hi­fələrin bukulduyu kimi bu­kə­cəyik. Məx­luqatı ilk dəfə yarat­dıgımız kimi yenə əv­vəl­ki ha­lına qay­ta­ra­ca­gıq. Biz vəd ver­mi­sik. Sozsuz ki, Biz onu ye­ri­nə yeti­rə­cə­yik

Verse 105 — Surah Al-Anbiya 21:105

Biz Zikrdən (Lovhi-məh­fuz­da­kı yazıdan) sonra nazil et­di­yi­miz ki­tab­larda da yazmıs­dıq ki, yer uzunə Mə­­nim əməli­sa­leh qul­la­rım varis ola­caqlar

Verse 106 — Surah Al-Anbiya 21:106

Həqiqətən, bunda iba­dət edən­lər ucun bir bildiris vardır

Verse 107 — Surah Al-Anbiya 21:107

Səni də aləmlərə ancaq bir rəh­mət olaraq gondərdik

Verse 108 — Surah Al-Anbiya 21:108

De: “Mənə belə vəhy olu­nur ki, sizin məbudunuz Tək olan Ilahdır. Siz mu­səlman ol­acaqsınızmı?”

Verse 109 — Surah Al-Anbiya 21:109

Əgər onlar uz dondər­sələr, de: “Mən bu dini sizə ol­dugu ki­mi təblig et­dim. Sizə vəd olunan seyin yaxın və ya uzaq ol­du­gu­nu bilmirəm

Verse 110 — Surah Al-Anbiya 21:110

Soz yoxdur ki, Allah acıq de­yi­lən sozu də, sizin giz­lədib sax­la­dıqla­rı­nızı da bilir

Verse 111 — Surah Al-Anbiya 21:111

Mən isə bilmirəm, bəl­kə də, bu sizi sınaqdan kecirt­mək və mu­əyyən muddət ər­zində bu dun­yada faydalan­ma­gınız ucundur”

Verse 112 — Surah Al-Anbiya 21:112

Peygəmbər dedi: “Ey Rəb­bim! Mənimlə kafirlər ara­sında əda­lət­lə hokm ver! Sizin aid et­diyiniz sifətlərə qarsı an­caq Mərhəmətli olan Rəbbi­miz­dən komək diləmək lazımdır”