Back to Languages

Azerbaijani - Chapter 7 - Al-Araf

Translation by Khan Musayev — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Araf 7:1

Əlif. Ləm. Mim. Sad

Verse 2 — Surah Al-Araf 7:2

Bu, insanları qorxutmaq və mo­minlərə oyud-nəsihət ver­mək ucun sə­nə nazil edilən Ki­tabdır. Ona gorə qəl­bin hec narahat ol­ma­sın

Verse 3 — Surah Al-Araf 7:3

Rəbbinizdən sizə nazil edi­lənə ta­be olun. Onu qoyub bas­qa dostlara uy­mayın. Siz necə də az oyud-nəsi­hət din­ləyir­si­niz

Verse 4 — Surah Al-Araf 7:4

Biz necə-necə kəndləri məhv etdik. Əzabımız onlara gecə ikən və ya gu­nor­­ta cagı ya­tıb istirahət etdikləri vaxt gəl­di

Verse 5 — Surah Al-Araf 7:5

Əzabımız onları haqla­dı­gı zaman onların cagırısları: “Həqi­qə­tən, biz za­lım olmu­suq!”– de­məkdən basqa bir sey olmadı

Verse 6 — Surah Al-Araf 7:6

Biz, mutləq elci gondəri­lən um­mə­ti və gondərilmis el­ciləri sor­gu-suala tutacagıq

Verse 7 — Surah Al-Araf 7:7

Onlara etdikləri əməlləri ba­­rədə Oz elmimizlə bildirə­cəyik. Axı Biz qaib de­yildik

Verse 8 — Surah Al-Araf 7:8

O gun əməllərin tərəzidə cə­kilməsi bir həqiqətdir. Tərə­zi­ləri agır gələnlər – məhz onlar nicat ta­panlardır

Verse 9 — Surah Al-Araf 7:9

Tərəziləri yungul gələn­lər isə ayə­lərimizə qarsı haq­sızlıq et­diklərinə go­rə ozlərini ziyana ugradanlardır

Verse 10 — Surah Al-Araf 7:10

Biz sizi yer uzundə yer­ləsdirdik və orada sizin ucun do­la­nı­sıq vasitələri yaratdıq. Ne­cə də az sukur edirsiniz

Verse 11 — Surah Al-Araf 7:11

Sizi xəlq etdik, sonra si­zə surət verdik, sonra da mə­lək­lərə: “Adəmə səc­də edin!”– dedik. Ib­lisdən basqa ha­mı­sı səc­də etdi. O, səcdə edənlər­dən ol­madı

Verse 12 — Surah Al-Araf 7:12

Allah dedi: “Mən sənə əmr etdik­də sənə səcdə etməyə nə ma­ne oldu?” Iblis dedi: “Mən on­dan daha ustunəm. Cunki Sən mə­ni oddan, onu isə pal­cıq­dan yaratmısan!”

Verse 13 — Surah Al-Araf 7:13

Allah buyurdu: “Oradan asa­gı en! Orada təkəbbur­luk gos­tər­mək sənə ya­ramaz. Cıx get, cunki sən alcaldılmıs­lar­dan­san”

Verse 14 — Surah Al-Araf 7:14

Iblis dedi: “Onların diril­diləcəyi gunə qədər mənə moh­lət ver”

Verse 15 — Surah Al-Araf 7:15

Allah dedi: “Subhəsiz ki, sən moh­lət verilənlərdənsən”

Verse 16 — Surah Al-Araf 7:16

Iblis dedi: “Sən məni yol­dan cı­xart­dıgına gorə mən də Sə­nin duz yo­lu­nun ustundə oturub insanları tov­la­ya­ca­gam

Verse 17 — Surah Al-Araf 7:17

Sonra onların yanına on­lə­rindən və arxalarından, sag­la­rın­dan və sol­la­rın­dan gələcə­yəm və Sən onların ək­sə­riy­yə­ti­ni sukur edən gorməyə­cək­sən”

Verse 18 — Surah Al-Araf 7:18

Allah buyurdu: “Oradan mənfur və qovulmus halda cıx! On­lardan hər kəs sənin ar­dın­ca getsə, əlbəttə, Cə­hən­nəmi si­zin ha­mınızla doldu­raca­gam

Verse 19 — Surah Al-Araf 7:19

Ey Adəm, sən zovcənlə birlikdə Cənnətdə sakin ol. Bə­yən­diyiniz yer­lər­də yeyin, an­caq bu agaca yaxın­las­ma­yın! Yox­sa oz­lə­ri­nə zulm edənlər­dən olar­­sı­nız”

Verse 20 — Surah Al-Araf 7:20

Seytan onların bir-birin­dən gizli qalan ayıb yerlərini oz­lə­ri­nə gostərmək ucun on­lara pıcıldayıb dedi: “Rəbbi­niz sizə bu agacı yalnız ona gorə qadagan etmisdir ki, siz mələk və ya Cənnətdə əbə­di qalan­lar­dan olmayasınız”

Verse 21 — Surah Al-Araf 7:21

Ustəlik onlara: “Subhə­siz ki, mən sizin nəsihətci­ləri­niz­də­nəm”– deyə and icdi

Verse 22 — Surah Al-Araf 7:22

Beləliklə, seytan onları tov­layaraq Cənnətdən asagı en­dirdi. Hər ikisi agac­dan dad­dıq­da ayıb yerləri ozlərinə go­rundu və on­lar Cənnət agac­la­rının yarpaq­ların­dan ayıb yer­lərinin ustunə ort­mə­yə bas­la­dılar. Rəbbi onlara be­lə mu­ra­ciət etdi: “Mən sizə o agacı qa­­da­gan etmədimmi və sey­tan si­zin acıq-as­kar dusməniniz­dir, de­mə­dimmi?”

Verse 23 — Surah Al-Araf 7:23

Hər ikisi: “Ey Rəbbi­miz! Biz ozu­muzə zulm etdik. Əgər bizi ba­gıs­la­ma­san və bizə rəhm etməsən, əlbəttə, zi­yana ug­ra­yan­lar­dan olarıq”– dedilər

Verse 24 — Surah Al-Araf 7:24

Allah buyurdu: “Bir-birinizə dusmən kəsilərək yerə enin! Yer­də si­zin ucun mu­əyyən vaxta qədər qə­rar tutacagınız məs­kən və fay­da­lanmaq ucun isti­fadə edəcə­yiniz seylər vardır”

Verse 25 — Surah Al-Araf 7:25

Allah dedi: “Siz orada ya­sayacaq, orada oləcək və ora­dan cı­xa­rıla­caq­sı­nız”

Verse 26 — Surah Al-Araf 7:26

Ey Adəm ogulları! Sizə ayıb yer­lə­rinizi ortəcək libas və bə­zək-duzək nazil etdik. Təq­va libası isə daha xeyir­li­dir. Bu, Allahın dəlillərindən­dir. Bəl­kə dusunub onlardan ibrət alası­nız

Verse 27 — Surah Al-Araf 7:27

Ey Adəm ogulları! Sey­tan, əc­da­dı­nızın ayıb yerlərini ozlə­ri­nə gos­tər­mək məqsədilə aldada­raq libaslarını so­yundu­rub Cən­nət­dən cıxartdıgı kimi, sizi də al­datmasın. Subhəsiz ki, o və onun nəs­li sizləri sizin on­ları gorə bil­mədiyiniz yerlər­dən gorurlər. Hə­qi­­qə­tən, Biz, seytanları iman gətirməyən­lə­rin dostları etdik

Verse 28 — Surah Al-Araf 7:28

Onlar yaramaz əməl et­dik­ləri za­man: “Atalarımızı be­lə gor­duk. Allah da bizə bunu əmr et­misdir”– deyir­lər. De: “Allah ya­ra­maz əməlləri əmr et­məz. Yoxsa Allaha qarsı bil­mədiyinizi danı­sır­sı­nız?”

Verse 29 — Surah Al-Araf 7:29

De: “Rəbbim ədalətli ol­magı əmr etdi. Hər səcdə etdi­yiniz yer­də uzu­nu­zu Ona tu­tun və Allaha dini məhz Ona məxsus edə­rək dua edin. Sizi ilk dəfə yaratdıgı kimi dirilə­cəksiniz”

Verse 30 — Surah Al-Araf 7:30

Allah Oz bəndələrinin bir qismini dogru yola yonəltdi, di­gər­lə­rinə isə haqq yoldan az­maq layiq goruldu. Cunki on­lar Alla­hı qo­yub seytanları ozlərinə dost tutdular və elə guman edirlər ki, dog­ru yol­dadırlar

Verse 31 — Surah Al-Araf 7:31

Ey Adəm ogulları! Məs­cid­lərə ge­dər­kən gozəl geyim­lə­rinizi ge­yin. Yeyin-icin, lakin is­raf et­mə­yin. Subhəsiz ki, Allah israf edən­ləri sevmir

Verse 32 — Surah Al-Araf 7:32

De: “Allahın Oz qulları ucun uzə cıxartdıgı zinəti və tə­miz ru­ziləri kim haram et­mis­dir?” De: “Bunlar dunya həya­tında ha­mı­ya, Qiyamət gunu isə yalnız momin­lərə məxsus­dur”. Biz dərk edən adamlar ucun ayələri belə­ izah edirik

Verse 33 — Surah Al-Araf 7:33

De: “Rəbbim həm askar, həm də gizli torədilən yaramaz əməl­ləri, hər cur gunahı, haq­sız­casına zulm etməyi, Alla­hın, haq­qın­da hec bir dəlil nazil et­mə­diyi bir seyi Ona sərik qos­magınızı və bilmədiyiniz sey­ləri Allahın əley­hinə soylə­mə­yinizi haram bu­yur­musdur”

Verse 34 — Surah Al-Araf 7:34

Hər ummətin bir əcəli var­dır. On­ların əcəli gəldiyi za­man bir­cə saat belə nə yuba­nar, nə də qabaga kecə bi­lərlər

Verse 35 — Surah Al-Araf 7:35

Ey Adəm ogulları! Sizə aranız­dan elcilər gəlib ayələ­ri­mi bə­yan edər­kən Məndən qor­xub oz əməllərini islah edən səxs­lə­rin hec bir qorxusu yox­dur və onlar kədərlənməyə­cəklər

Verse 36 — Surah Al-Araf 7:36

Ayələrimizi yalan sayıb on­lara tə­kəbburluklə yanasan­lar isə Od sakin­lə­ridirlər. On­lar orada əbədi qalacaqlar

Verse 37 — Surah Al-Araf 7:37

Allaha qarsı yalan uy­du­ran və ya Onun ayələrini ya­lan he­sab edən kim­sədən daha zalım kim ola bilər? Yaz­ıda olan qis­mət­lə­ri onlara nə­sib ola­caq­dır. Nəhayət, elcilə­ri­­miz onla­rın canını al­maq ucun yan­la­rı­na gəldikdə: “Allah­­dan savayı cagırdıqlarınız ha­rada­dır?”– de­yəcək­lər. Onlar: “Bizi qoyub qacıb­lar!”– deyəcək və ka­fir ol­duqlarına dair oz əleyh­ləri­nə sahidlik edəcəklər

Verse 38 — Surah Al-Araf 7:38

Allah deyəcək: “Sizdən əvvəl gə­lib-getmis gunahkar cin və in­san tay­fa­la­rı ilə bir­likdə Oda girin!” Hər bir tay­fa Oda gir­dikcə di­gərini lə­nətlə­yə­cək­dir. Nə­hayət, hamısı orada top­lan­dıgı zaman sonra­kılar əv­vəlkilər barə­sində deyə­cəklər: “Ey Rəbbimiz! Bun­lar­­dır bizi azdıran! Elə isə Odda bun­la­ra iki­qat əzab ver!” Allah deyə­cək: “Əzab hər kəs ucun ikiqatdır, lakin siz bunu bil­mirsiniz!”

Verse 39 — Surah Al-Araf 7:39

Əvvəlkilər sonrakılara de­­yə­cək­lər: “Sizin bizim uzə­ri­miz­də hec bir us­tun­luyunuz olma­yıb. Elə isə qazandıq­ları­nıza gorə da­dın əzabı!”

Verse 40 — Surah Al-Araf 7:40

Subhəsiz ki, ayələrimizi yalan sa­yanlara və onlara tə­kəb­bur­luklə ya­na­sanlara go­yun qapı­ları acılmayacaq və dəvə iynənin gozun­dən kecməyincə on­lar Cən­nətə girməyəcəklər. Biz gunah­kar­ları belə cəzalan­dırırıq

Verse 41 — Surah Al-Araf 7:41

Onların Cəhənnəm odun­­dan yata­gı və yorganları ola­caq­dır. Biz zalımları belə cəza­lan­dı­rırıq

Verse 42 — Surah Al-Araf 7:42

Iman gətirib yaxsı əməl edənlər isə Cənnət sa­kinləri­dir. On­lar orada əbədi qalacaqlar. Biz hər kəsi yalnız onun quv­vəsi cat­dı­gı qədər yukləyirik

Verse 43 — Surah Al-Araf 7:43

Biz onların kokslərin­də­ki kin-ku­durəti cıxaracagıq. On­ların ayaqları al­tından cay­lar axacaq. Onlar deyəcəklər: “Bi­zi buna qo­vus­duran Allaha həmd olsun! Əgər Allah bizə hidayət etmə­səydi, biz ozu­muz dogru yola yonələ bilməzdik. Əlbəttə, Rəbbi­mizin el­ci­ləri haq­qı gətirmisdi­lər”. Onlara belə xitab ediləcək­dir: “Əməl­lə­ri­niz sayəsində va­ris oldu­gu­nuz Cən­nət budur!”

Verse 44 — Surah Al-Araf 7:44

Cənnət əhli Od sakin­lə­rini səs­lə­yib deyəcəklər: “Biz Rəb­bi­mi­zin bizə vəd etdiyinin dogru oldugunu gorduk. Siz də Rəb­bi­ni­zin sizə vəd etdiyinin dogru oldugunu gordunuz­mu?” Onlar: “Bə­li!”– deyə­cəklər. Bu zaman onların ara­sında bir car­cı səs­ləyib de­yə­cəkdir: “Alla­hın lə­nəti olsun zalımlara

Verse 45 — Surah Al-Araf 7:45

O kəslərə ki, insanları Allah yo­lundan sapdırır, onu əyri gos­tərməyə calısır və axi­rəti inkar edirdilər”

Verse 46 — Surah Al-Araf 7:46

Hər iki tərəfin arasında pərdə və səddin uzərində hər kəsi si­masından ta­nıyan insan­lar ola­caqdır ki, onlar Cən­nət əhlini səs­lə­yib: “Sizə salam ol­sun!” deyə­cəklər. Halbuki oz­ləri cox is­tə­dik­lə­ri halda hələ Cənnətə gir­məyə­cəklər

Verse 47 — Surah Al-Araf 7:47

Onların gozləri Od sa­kinlərinə tərəf cevrildikdə isə deyə­cək­lər: “Ey Rəbbimiz, bizi zalım­lara tay tutma!”

Verse 48 — Surah Al-Araf 7:48

Sədd əhli əlamət­lərin­dən ta­nı­dıq­la­rı adamları səsləyib de­yə­cək­lər: “Sizə nə yıgdıqla­rı­nız, nə də təkəbbur­luk gos­tər­məyiniz fayda vermədi”

Verse 49 — Surah Al-Araf 7:49

“Allah onlara mərhəmət nəsib et­məyəcək”– deyə ba­rə­sin­də and icdi­yiniz kəslər bun­lar­dırmı?” Sədd əhlinə deyi­lə­cək­dir: “Cən­nə­tə girin! Sizə hec bir qorxu yoxdur və siz kədərlən­məyəcək­si­niz”

Verse 50 — Surah Al-Araf 7:50

Od sakinləri Cənnət əh­lini səs­lə­yib deyəcəklər: “Bi­zim us­tu­muzə bir az su və ya Allahın sizə verdiyi ruzidən tokun”. Onlar isə deyəcəklər: “Allah bunları kafir­lərə haram etmisdir”

Verse 51 — Surah Al-Araf 7:51

O kəslərə ki, dinlərini əy­­lən­cə və oyun etmisdilər və dunya hə­yatı onları aldat­mıs­dı. Onlar bu gunləri ilə qarsı­las­magı unut­duq­ları və ayə­lə­ri­mizi in­kar etdikləri kimi, Biz də onları bu gun unu­darıq

Verse 52 — Surah Al-Araf 7:52

Biz onlara biliyimizlə izah etdi­yi­miz, iman gətirən qovm ucun hidayət və mərhə­mət olan bir Kitab gondərdik

Verse 53 — Surah Al-Araf 7:53

Yoxsa kafirlər yalnız Qu­randa veri­lən xəbər­lərin aqi­bəti­ni goz­lə­yir­lər? Onun aqibəti gəl­diyi gun əv­vəl­lər onu unu­dan kəslər de­yə­­cəklər: “Hə­qi­qətən də, Rəbbi­mizin el­ciləri haqqı gətir­mis­dilər. Indi bizim tərəfimizi sax­layan səfaət­cilər varmı? Yaxud geri qay­ta­rı­la­ca­gıqmı ki, əvvəl­lər etdi­yimiz əməl­­lərdən qeyrisini edək?” On­lar ozlərini ziyana ugratdı­lar. Uy­dur­duq­ları butlər isə onlardan uzaq­la­sıb qeyb olacaqlar

Verse 54 — Surah Al-Araf 7:54

Dogrudan da, Rəbbiniz goyləri və yeri altı gundə yara­dan, son­ra da Ərsə ucalan Allah­dır. O, gunduzu sur­ətlə təqib edən ge­cə ilə ortub bu­ruyur. Gu­nəsi, ayı və ulduzları Oz əmrinə ta­be edən də Odur. Əs­lində, ya­ratmaq da, əmr et­mək də Ona məx­sus­dur. Aləm­lərin Rəbbi Allah ən Əzəmətli, xeyiri və bərəkəti bol olandır

Verse 55 — Surah Al-Araf 7:55

Rəbbinizə acizanə, həm də giz­li­cə dua edin! Subhəsiz ki, O, həddi asan­ları sevmir

Verse 56 — Surah Al-Araf 7:56

Yer uzu islah olunduq­dan sonra, orada fəsad torət­mə­yin. Alla­ha qorxu və umidlə yalvarın. Həqiqətən, Allahın mər­həməti yaxsılıq edənlərə yaxındır

Verse 57 — Surah Al-Araf 7:57

Kuləkləri Oz mərhəməti onundə yagısdan qabaq muj­dəci ola­raq gondərən Odur. Nə­ha­yət, o kuləklər agır bulud­ları dasıyar­kən, Biz o buludları olu bir diyara tərəf qovur, onunla yagmur en­di­­rir və bu­nun vasi­təsi ilə hər cur meyvə yetisdi­ri­rik. Biz oluləri də belə diril­də­cə­yik. Bəlkə, dusunub ibrət alasınız

Verse 58 — Surah Al-Araf 7:58

Yaxsı torpaqda bitkilər Rəbbinin izni ilə cox asanlıqla bitər, pis torpaqda isə onlar cox cətinliklə yetisər. Biz ayələri su­kur edən bir qovmə beləcə izah edirik

Verse 59 — Surah Al-Araf 7:59

Biz Nuhu oz xalqına elci gon­dər­dik. O dedi: “Ey qov­mum! Alla­ha iba­dət edin. Si­zin Ondan basqa məbudu­nuz yox­dur. Mən si­zə uz verəcək Bo­yuk gu­nun əzabın­dan qor­xuram”

Verse 60 — Surah Al-Araf 7:60

Xalqının zadəganları de­di­lər: “Hə­qiqətən də, biz səni acıq-ay­dın azgınlıq icin­də go­ruruk!”

Verse 61 — Surah Al-Araf 7:61

O dedi: “Ey qovmum! Mən hec də azmamısam. La­kin mən aləmlərin Rəb­bi tə­rə­fin­dən gon­dərilmis bir elci­yəm

Verse 62 — Surah Al-Araf 7:62

Mən Rəbbimin mənə vəhy et­diklərini sizə təblig edir və sizə oyud-nəsihət verirəm. Allahdan nazil olanlar sayə­sində sizin bil­mə­dik­lərinizi bili­rəm

Verse 63 — Surah Al-Araf 7:63

Allahdan qorxub bəlkə mər­həmə­tə nail olasınız deyə, sizi qor­xutmaq ucun oz ara­nızdan olan bir kisinin va­si­təsi ilə Rəb­bi­ni­zin sizə oyud-nə­si­hət vermə­sinə heyrətmi edir­siniz?”

Verse 64 — Surah Al-Araf 7:64

Kafirlər onu yalancı he­sab etdilər. Biz onu və onunla birlik­də gəmidə olan­ları xilas etdik. Ayələrimizi yalan hesab edənləri isə suya qərq etdik. Dogrudan da, onlar kor adam­lar idilər

Verse 65 — Surah Al-Araf 7:65

Ad qovmunə də qardas­ları Hu­du gondərdik. O dedi: “Ey qov­mum! Allaha ibadət edin. Si­zin Ondan basqa məbudu­nuz yox­dur. Yoxsa qorxmursu­nuz?”

Verse 66 — Surah Al-Araf 7:66

Qovmunun kafir zadə­gan­ları de­dilər: “Biz səni səfeh sayı­rıq və həqi­qə­tən də, səni yalancı­lardan hesab edi­rik!”

Verse 67 — Surah Al-Araf 7:67

O dedi: “Ey qovmum! Mən hec də səfeh deyiləm. La­kin mən aləmlərin Rəbbi tərə­findən gondərilmis bir elci­yəm

Verse 68 — Surah Al-Araf 7:68

Mən Rəbbimin vəhy et­diyi hokm­lərini sizə təblig edi­rəm. Mən sizin eti­barlı nəsi­hət­cinizəm

Verse 69 — Surah Al-Araf 7:69

Yoxsa sizi qorxutmaq ucun oz ara­nızdan olan bir ki­si­nin va­si­təsi ilə Rəb­binizin si­zə oyud-nəsihət vermə­si­nə hey­­rətmi edir­si­niz? Yadınıza salın ki, O, sizi Nuh qovmundən sonra xə­ləf­lər tə­yin etdi və sizi xilqətcə daha quv­vətli etdi. Allahın nemətlərini xa­tır­la­yın ki, bəlkə nicat tapa­sınız”

Verse 70 — Surah Al-Araf 7:70

Onlar dedilər: “Yanı­mı­za gəlmi­sən ki, atalarımızın iba­dət et­diklərini buraxıb tək Alla­ha iba­dət edək? Əgər dogru da­nı­san­lar­dansansa, bizə vəd et­diyin əzabı gətir”

Verse 71 — Surah Al-Araf 7:71

Hud dedi: “Artıq Rəbbi­nizdən si­zə əzab və qəzəb ye­tisdi. Siz ozunuzun və ataları­nızın uydurduqları adlar ba­­­rə­sində mə­nim­lə mubahi­səmi edir­si­niz? Halbuki Allah onlar barəsində hec bir də­lil nazil et­məmisdir. Gozlə­yin! Sub­hə­siz ki, mən də sizinlə bir­likdə goz­ləyənlər­də­nəm”

Verse 72 — Surah Al-Araf 7:72

Biz onu və onunla bir­lik­də olan­la­­rı Oz mərhəməti­miz­lə xi­las etdik. Ayə­lərimizi ya­lan hesab edənlərin isə ko­ku­nu kəsdik. On­lar iman gə­tirən de­yildi­lər

Verse 73 — Surah Al-Araf 7:73

Səmud qovmunə də qar­dasları Sa­lehi gondərdik. O de­di: “Ey qov­mum! Allaha iba­dət edin! Sizin Ondan basqa mə­budunuz yox­dur. Rəbbinizdən sizə acıq-aydın dəlillər gəldi. Allahın qaya­dan cı­xart­dıgı bu disi dəvəsi sizin ucun bir mo­cuzədir. Onu buraxın Alla­hın tor­pa­gında otlasın. Ona bir pis­lik et­məyin, yoxsa sizi ag­rı­lı-acılı bir əzab yaxalayar

Verse 74 — Surah Al-Araf 7:74

Xatırlayın ki, Allah sizi Ad qov­mun­dən sonra xələflər etdi və yer uzundə yerləsdirdi. Siz də onun duzən­lik­lə­rin­də qəsr­lər tikir, dag­larda evlər yonur­su­nuz. Alla­hın nemətlərini ya­da salın, yer uzun­də fəsad ya­ya­raq pis islər gor­məyin”

Verse 75 — Surah Al-Araf 7:75

Onun qovmunun təkəb­bur­lu za­də­ganları oz araların­dan iman gətirən zəiflərə de­dilər: “Siz Sale­hin oz Rəbbi tə­rəfindən gon­dəril­diyini bilir­si­nizmi?” Onlar dedi­lər: “Həqi­qətən, biz onun­la gon­­dərilən­ hər seyə inanırıq”

Verse 76 — Surah Al-Araf 7:76

Təkəbbur gostərən bas­cı­lar de­di­lər: “Həqiqətən, biz si­zin inan­dıgı­nızı inkar edirik”

Verse 77 — Surah Al-Araf 7:77

Onlar disi dəvənin diz və­tə­rini kəs­dilər və beləlik­lə də Rəb­bi­nin əm­rin­dən cıxıb: “Ey Saleh! Əgər sən gondə­ri­lən el­cilərdən­sən­sə, bizə vəd etdiyin əza­bı gətir”– dedilər

Verse 78 — Surah Al-Araf 7:78

Onları dəhsətli bir sar­sıntı yaxa­ladı və onlar oz evlə­rində uzuqoylu dusub qaldı­lar

Verse 79 — Surah Al-Araf 7:79

Saleh onlardan uz ce­vi­rib dedi: “Ey qovmum! Mən Rəb­bi­min mənə vəhy etdiyi hok­munu sizə catdırdım və sizə oyud-nə­si­hət verdim. La­kin siz nə­sihət verənləri sev­mirsiniz”

Verse 80 — Surah Al-Araf 7:80

Lutu da elci gondərdik. Bir zaman o, oz qovmunə de­mis­di: “Siz­dən əvvəl aləmlər­dən hec kə­sin etmədiyi iyrənc əmə­li sizmi edə­cəksiniz

Verse 81 — Surah Al-Araf 7:81

Siz, qadınları qoyub səhvətlə ki­si­lərə yaxınlasırsınız. Hə­qiqə­tən, siz, həddi as­mıs adam­larsınız”

Verse 82 — Surah Al-Araf 7:82

Onun qovmunun ca­va­bı: “Onları yurdunuzdan cıxa­rın. Axı on­lar tə­miz­liyə can atan adam­lardır”– deməkdən bas­qa bir sey ol­ma­mısdı

Verse 83 — Surah Al-Araf 7:83

Biz onu və ailəsini xilas etdik. Yal­nız arvadından bas­qa. O, ge­ri­də qalan­lardan ol­du

Verse 84 — Surah Al-Araf 7:84

Biz onun qovmunun ustunə das­lar­­dan ya­gıs yagdırdıq. Bir gor gu­nah­kar­ların aqi­bəti necə oldu

Verse 85 — Surah Al-Araf 7:85

Mədyən qovmunə də qar­dasları Sueybi gondərdik. O de­di: “Ey qovmum! Allaha iba­dət edin. Sizin Ondan basqa məbudunuz yox­dur. Rəbbi­niz­dən sizə acıq-aydın bir dəlil gəldi. Elə isə olcuyə və cəkiyə tam riayət edin, insanların əs­ya­la­rını əksik verməyin və yer uzu islah olunduqdan sonra orada fəsad torət­mə­yin. Əgər mo­min­si­nizsə, bu, sizin ucun daha xeyir­lidir

Verse 86 — Surah Al-Araf 7:86

Hər yolun basında otu­rub Allaha iman gətirənləri hə­də­lə­yib Onun yo­lun­dan sap­dır­mayın və onu əyri gostər­mə­yə calıs­ma­yın. Xatırlayın ki, siz az idi­niz, O sizi coxaltdı. Bir gorun fəsad to­rə­dən­lərin aqi­bəti necə oldu

Verse 87 — Surah Al-Araf 7:87

Əgər aranızdan olan bir dəs­tə­niz mə­nim­lə gondərilənə inan­­mıs, bir dəstə­niz isə inanma­mıssa, Allah aramızda hokm verə­nə­dək sə­bir edin. Axı O, ha­kim­lərin ən yaxsı­sıdır”

Verse 88 — Surah Al-Araf 7:88

Onun qovmunun təkəb­bur­lu za­də­ganları dedilər: “Ey Su­eyb! Ya biz hok­mən səni də, səninlə birlikdə iman gə­tirən­lə­­ri də yur­dumuzdan cıxara­caq, ya da siz bizim dinimizə donə­cək­si­niz”. Su­eyb dedi: “Hətta nifrət etmis olsaq belə

Verse 89 — Surah Al-Araf 7:89

Allah bizi sizin dini­niz­dən xilas et­dikdən sonra biz ye­nə də ona qayıtsaq, Allaha qar­sı yalan uydurmus olarıq. Rəb­bi­miz Allah is­təməyincə bizim ona donməyi­miz olacaq bir sey deyildir. Rəb­­bi­miz elmi ilə hər seyi əhatə et­mis­dir. Biz Allaha təvəkkul etmi­sik. Ey Rəb­bi­miz! Bizimlə qovmumuz arasında əda­lətlə hokm ver. Axı Sən hokm ve­rən­lərin ən yax­sı­sısan.”

Verse 90 — Surah Al-Araf 7:90

Onun qovmunun kafir za­­dəganları dedilər: “Əgər Su­ey­bin ar­dınca get­sə­niz, siz mut­ləq zi­yana ugrayanlardan olar­sı­nız”

Verse 91 — Surah Al-Araf 7:91

Onları dəhsətli bir sar­sın­tı yaxa­ladı və onlar oz ev­lə­rin­də uzu­qoylu dusub qaldılar

Verse 92 — Surah Al-Araf 7:92

Sueybi yalancı sayanlar, san­ki ora­da yasamamısdılar. Su­ey­bi yalancı sa­yanların ozləri ziyana ugrayanlardan oldular

Verse 93 — Surah Al-Araf 7:93

Sueyb onlardan uz cevi­rib dedi: “Ey qovmum! Mən Rəb­bi­­min mənə vəhy etdiyi hokm­lərini sizə catdırdım və sizə oyud-nə­si­hət verdim. Ka­fir tay­fadan otru mən necə heyi­fsi­lə­nə bilə­rəm?”

Verse 94 — Surah Al-Araf 7:94

Biz hansı bir olkəyə pey­­gəmbər gondərdiksə, onun əha­li­sini sı­xın­tıya və bəlaya ducar etdik ki, bəlkə boyun əyə­lər

Verse 95 — Surah Al-Araf 7:95

Sonra pisliyi yaxsılıqla əvəz et­dik. Nəhayət onlar fira­vanlıq icində ya­sayarkən: “Ata­larımıza da belə qıtlıq və bol­luq uz ver­mis­di”– dedilər. Biz də on­ları hec ozləri də hiss et­mədən qəf­lə­tən ya­xaladıq

Verse 96 — Surah Al-Araf 7:96

Əgər o olkələrin əhalisi iman gə­tirib Allahdan qorxsay­dı, əl­bət­tə, Biz on­ların ustunə goy­dən və yerdən bə­rə­kət qa­pı­­larını acar­dıq. Lakin onlar pey­gəm­bər­ləri yalancı hesab et­di­lər. Biz də on­ları qa­zandıq­ları gu­nahlara gorə əzab­la yaxa­ladıq

Verse 97 — Surah Al-Araf 7:97

Məgər o olkələrin əha­li­si əza­bı­mı­zın onlara gecə vaxtı, on­lar yatar­kən gəl­məyəcə­yin­dən əmin idilərmi

Verse 98 — Surah Al-Araf 7:98

Ya da o olkələrin əhalisi əza­bı­mı­zın onlara səhər-səhər, on­lar əylənər­kən gəlməyəcə­yin­dən əmin idilərmi

Verse 99 — Surah Al-Araf 7:99

Yaxud onlar Allahın hiy­­lə­sindən ehtiyat etmirdilərmi? Alla­hın hiy­lə­sin­dən yalnız zi­yana ug­rayanlar ehtiyat et­məz­lər

Verse 100 — Surah Al-Araf 7:100

Məgər yer uzunun kec­mis sakin­lərindən sonra ona va­ris olan­lara bəyan olmadımı ki, əgər Biz istəsəydik, onları da gu­nah­la­rı uzundən musibətə du­car edər, qəlblərinə mohur vurar­dıq və on­lar da esitməz­dilər

Verse 101 — Surah Al-Araf 7:101

Bu, o olkələrdir ki, on­ların əh­valatlarından bəzisini sənə soy­ləyirik. Elciləri onlara acıq-aydın dəlillər gə­tir­dilər. Onlar isə da­ha oncə yalan he­sab et­diklərinə gorə iman gə­tir­mədilər. Allah ka­firlə­rin qəlb­lərini beləcə mohurləyir

Verse 102 — Surah Al-Araf 7:102

Onların əksəriyyətini və­­də xi­laf cıxan gorduk. On­ların co­xu­­nu gu­nahkar gorduk

Verse 103 — Surah Al-Araf 7:103

Onlardan sonra Musa­nı mocu­zələrimizlə Firon və onun əyan­larına elci gondər­dik. On­lar isə bunu inkar et­di­lər. Bir gor fə­sad torədənlərin aqibəti necə oldu

Verse 104 — Surah Al-Araf 7:104

Musa dedi: “Ey Firon! Həqi­qə­tən, mən aləmlərin Rəb­bi tə­rə­findən gondərilmis bir el­ci­yəm

Verse 105 — Surah Al-Araf 7:105

Mənim borcumdur ki, Allah ba­rəsində yalnız həqi­qə­ti de­yim. Mən Rəb­binizdən si­zə acıq-aydın dəlillər gə­tir­mi­səm. Elə isə Is­rail ogullarını mə­­nim­lə gondər”

Verse 106 — Surah Al-Araf 7:106

Firon dedi: “Əgər mo­cu­zə gətir­misənsə və dogru da­nısan­lar­dansansa, onu gostər!”

Verse 107 — Surah Al-Araf 7:107

Musa əsasını yerə atdı və o, dər­hal acıq-askar bir ilan oldu

Verse 108 — Surah Al-Araf 7:108

Əlini qoynundan cı­xart­dı və o, ba­xanlar ucun agap­paq par­laq bir əl oldu

Verse 109 — Surah Al-Araf 7:109

Firon qovmunun əyan­ları dedi­lər: “Həqiqətən, bu, bilikli bir sehr­baz­dır

Verse 110 — Surah Al-Araf 7:110

O sizi yurdunuzdan cı­xartmaq istəyir. Elə isə təkli­finiz nə­dir?”

Verse 111 — Surah Al-Araf 7:111

Onlar dedilər: “Onu və qar­da­sı­nı gozlət və səhərlərə sehr­baz­ları top­la­yan adamlar gondər ki

Verse 112 — Surah Al-Araf 7:112

bilikli sehrbazların ha­mı­­sını sənin yanına gətir­sin­lər”

Verse 113 — Surah Al-Araf 7:113

Sehrbazlar Fironun ya­nına gəlib dedilər: “Əgər qalib gəl­sək, dogru­dan­mı bizim ucun mukafat olacaq?”

Verse 114 — Surah Al-Araf 7:114

Firon dedi: “Bəli, siz mə­nə yaxın adamlardan olacaq­­sı­nız”

Verse 115 — Surah Al-Araf 7:115

Sehrbazlar dedilər: “Ey Musa! Ya sən əsanı birinci at, ya da biz əli­miz­də­ki­ləri ataq!”

Verse 116 — Surah Al-Araf 7:116

Musa dedi: “Siz əvvəl atın!” On­lar əllərindəkiləri at­dıq­da, in­san­ların goz­lərini sehr­ləyib canlarına qorxu saldılar və boyuk bir sehr gostərdilər

Verse 117 — Surah Al-Araf 7:117

Biz Musaya: “Əsanı ye­rə at!”– deyə vəhy etdik. Elə bu an əsa ilana cev­rilib onların duzəlt­dikləri seyləri uddu

Verse 118 — Surah Al-Araf 7:118

Artıq haqq uzə cıxdı, on­ların et­dikləri isə batil oldu

Verse 119 — Surah Al-Araf 7:119

Sehrbazlar orada məg­lub oldular və rusvay olaraq geri don­dulər

Verse 120 — Surah Al-Araf 7:120

Sehrbazlar səcdəyə qa­pan­dılar

Verse 121 — Surah Al-Araf 7:121

Onlar dedilər: “Aləm­lərin Rəb­binə iman gətirdik –

Verse 122 — Surah Al-Araf 7:122

Musa və Harunun Rəb­binə!”

Verse 123 — Surah Al-Araf 7:123

Firon dedi: “Mən sizə izin ver­mə­misdən əvvəl siz ona iman gətir­di­niz? Subhəsiz ki, bu, sə­hərdə qur­du­gu­nuz bir hiy­lədir ki, əhalisini oradan cı­xa­rasınız. Tez­liklə biləcəksi­niz

Verse 124 — Surah Al-Araf 7:124

Əllərinizi və ayaqla­rı­nızı carpaz kəsəcək, sonra da ha­mı­nı­zı carmıxa cə­kəcəyəm”

Verse 125 — Surah Al-Araf 7:125

Onlar dedilər: “Subhə­siz ki, biz Rəbbimizə qayıda­cagıq

Verse 126 — Surah Al-Araf 7:126

Sən sadəcə, Rəb­bimi­zin mocu­zələri bizə gəldikdə on­la­ra iman gətir­məyimizə gorə biz­dən intiqam alırsan. Ey Rəb­bimiz! Bi­zə coxlu səbir ver və bi­zi mu­səlman olaraq oldur”

Verse 127 — Surah Al-Araf 7:127

Firon xalqının əyanları dedilər: “Sən Musanı və onun qov­mu­nu bu­ra­xırsan ki, yer uzun­də fəsad torətsinlər, həm səni, həm də sənin məbud­la­rı­nı bir kənara atsınlar”. Firon de­di: “Biz hok­mən onların oglan usaq­larını ol­durəcək, qa­dın­la­rını isə sag bura­xa­cagıq. Sub­həsiz ki, onların uzə­rində sar­sıl­maz hokm­ranlıga ma­lik olan bizik”

Verse 128 — Surah Al-Araf 7:128

Musa oz qovmunə de­di: “Allah­dan komək diləyin və səbir edin. Sub­həsiz ki, yer uzu Alla­hındır. O, qul­la­rından is­tə­­diyini yer uzunun varisləri təyin edir. Gozəl aqibət muttəqilərindir”

Verse 129 — Surah Al-Araf 7:129

Onlar dedilər: “Sən bi­zə pey­gəm­bər gəlməzdən əvvəl də, sə­nin gəli­sin­dən son­ra da bizə əziyyət verildi”. Musa de­di: “Ola bil­sin ki, Rəbbiniz dus­mə­ni­nizi məhv edib sizi yer uzunun varis­ləri tə­yin etsin, sonra da necə hə­rəkət edə­cə­yi­ni­zə baxsın”

Verse 130 — Surah Al-Araf 7:130

Biz Firon xalqını qu­raq­lıq illəri­nə və məhsul qıt­lıgına mə­ruz qoyduq ki, bəlkə du­su­nub ibrət alsınlar

Verse 131 — Surah Al-Araf 7:131

Onlara bir yaxsılıq uz ve­rəndə: “Bu, bizə məxsus­dur!”– de­yərdilər. On­lara bir pislik uz verdikdə isə, Musa və onunla bir­likdə olanları ugur­suzluq əla­məti sayardılar. Əs­lində onla­rın ugur­suzlugu Allah yanın­dadır, la­kin onla­rın coxu bunu bilmir

Verse 132 — Surah Al-Araf 7:132

Kafirlər dedilər: “Sən bi­zi sehr­lə­mək ucun nə qədər mo­cu­zə gətirsən də, biz sənə inanan de­yilik!”

Verse 133 — Surah Al-Araf 7:133

Biz də onların ustunə muxtəlif mocuzələr olaraq tu­fan, cə­yirt­kələr, bit­lər, qurba­galar və qan gondərdik. On­lar isə təkəb­bur­luk gostərdilər və gu­nahkar bir tayfa oldular

Verse 134 — Surah Al-Araf 7:134

Əzab onları buru­duk­də dedilər: “Ey Musa! Bizim ucun Rəb­binə sənə verdiyi əhd ilə dua et! Əgər əzabı biz­dən so­vusdur­san, biz hokmən sənə iman gəti­rəcək və Israil ogul­larını mut­ləq sə­ninlə birlikdə gondərəcəyik”

Verse 135 — Surah Al-Araf 7:135

Biz catacaqları muəy­yən vaxta qədər əzabı onlardan so­vus­durduqda isə, dərhal əhdi poz­dular

Verse 136 — Surah Al-Araf 7:136

Ayələrimizi inkar edib onlar­dan qafil olduqlarına go­rə Biz o tay­fa­dan in­tiqam alaraq onları dənizdə qərq et­dik

Verse 137 — Surah Al-Araf 7:137

Musa ilə olan zəif qov­mu isə yer uzunun xeyir-bə­rə­kət ver­di­yimiz sərq və qərb bol­gələrinə varislər təyin etdik. Sə­bir et­dik­lə­ri­nə gorə Rəbbinin Is­rail ogul­ları barə­sin­dəki gozəl Sozu ye­rinə yet­di. Biz Firon və onun xal­qı­nın qur­duqlarını və tikib ucaltdıq­la­rı­nı darma­da­gın etdik

Verse 138 — Surah Al-Araf 7:138

Biz Israil ogullarını də­nizdən ke­­cirtdik və onlar oz but­lə­ri­nə tapınan bir qovmə rast gəl­dilər. Onlar dedilər: “Ey Musa! On­la­rın məbudları ol­dugu ki­mi, bi­zim ucun də bir məbud duzəlt”. Mu­­sa de­di: “Hə­qi­qətən, siz cahil bir tayfasınız

Verse 139 — Surah Al-Araf 7:139

Subhəsiz ki, bunların eti­qad et­dikləri əqidə məhvə məh­kum­dur, gor­dukləri islər isə ba­tildir”

Verse 140 — Surah Al-Araf 7:140

Mu­sa dedi: “Allah sizi aləm­lərdən us­tun etdiyi bir halda, mən si­zin ucun Allah­dan bas­qa məbudmu axtaraca­gam?”

Verse 141 — Surah Al-Araf 7:141

Bir zaman Biz sizi Fi­ro­nun tə­rəfdar­larından xilas et­dik. On­lar sizə agır əzablar ve­rir, og­lan usaq­larınızı ol­du­rur, qadınla­rı­nı­zı isə sag bura­xır­dı­lar. Bunda sizin ucun Rəb­biniz tərə­fin­dən bo­yuk bir sınaq var idi

Verse 142 — Surah Al-Araf 7:142

Biz Musaya otuz gecə­lik vədə ver­dik və buna on ge­cə də əla­və etdik. Beləliklə də Rəbbinin təyin etdiyi vaxt qırx gecə oldu. Mu­sa qardası Ha­runa dedi: “Xalqımın icə­ri­sin­də məni əvəz et, on­la­rı islah et və fəsad torədən­lərin yoluna uyma!”

Verse 143 — Surah Al-Araf 7:143

Musa təyin etdiyimiz vaxtda gəl­dikdə Rəbbi onunla da­nıs­dı. Musa dedi: “Ey Rəb­bim! Ozunu mənə gostər, Sənə baxım”. Allah de­di: “Sən məni go­rə bilməz­sən. Lakin bu daga bax. Əgər o, oz ye­rin­də qala bilsə, sən də Məni go­rəcəksən”. Rəb­bi daga gorun­duk­də onu par­ca-parca etdi. Musa da bayı­la­raq yerə səril­di. Ozunə gəl­dik­də isə dedi: “Sən pak və mu­qəd­dəs­sən! Sənə tovbə etdim və mən iman gətirənlərin bi­rin­ci­si­yəm!”

Verse 144 — Surah Al-Araf 7:144

Allah dedi: “Ey Musa! Mən vəhy etdiyim hokmlə­rim­lə və sə­ninlə da­nıs­magımla sə­ni se­cib insanlardan ustun et­dim. Elə isə sə­nə verdiyimi go­tur və sukur edənlərdən ol!”

Verse 145 — Surah Al-Araf 7:145

Biz onun ucun lovhə­lərdə hər seydən oyud-nəsihət və hər seyin təf­si­latını yazdıq və dedik: “Bunları mohkəm tut və xalqına da onun ən yax­sı­sın­dan tutmagı əmr et! Mən sizə fasiq­lərin yur­dunu gostə­rəcəyəm

Verse 146 — Surah Al-Araf 7:146

Haqsız olaraq yer uzun­də tə­kəb­burluk gostərənləri ayə­lə­rim­dən uzaq­las­dıracagam. On­lar butun mocuzələri gor­­sələr də on­lara inanmazlar. Onlar dog­ru yolu gorsələr, ora yo­nəl­məz, az­gın­lıq yolunu gorsələr, onu ozlərinə yol se­cər­lər. Bu ona gorədir ki, onlar ayə­lə­ri­mi­zi in­kar edir və onlara məhəl qoy­mur­du­lar”

Verse 147 — Surah Al-Araf 7:147

Ayələrimizi və axirətə qo­vus­ma­gı yalan sayanların əməl­lə­ri puc ol­du. Məgər on­lar yalnız et­dikləri bu əməllərə gorə cəzalan­dı­rıl­mayacaq­lar­mı

Verse 148 — Surah Al-Araf 7:148

Musanın ardınca qov­mu oz zinət əsyalarından bo­yu­rən bir buzov hey­kə­li du­zəltdi. Məgər bu heykəlin on­larla da­nısmadı­gı­nı, onlara duz yol gos­tər­mə­di­yini gormur­du­lərmi? Buna bax­ma­ya­raq ona mə­bud kimi sitayis edib zalım­lar­dan ol­dular

Verse 149 — Surah Al-Araf 7:149

Onların əlləri yanlarına dus­duk­də (tutduqları isə gorə pes­man olduq­da) və haqq yol­dan azdıqlarını gordukdə: “Əgər Rəb­bi­miz bizə rəhm etməsə və bizi bagıslamasa, əlbəttə, ziya­na ugra­yan­lar­dan olarıq”– de­dilər

Verse 150 — Surah Al-Araf 7:150

Musa qəzəbli və kədər­li halda oz qovmunun yanına qa­yıt­dıq­da dedi: “Mən­dən son­ra necə də yaramaz islər gor­mu­sunuz! Rəb­binizin əmrini qa­baq­lamaq is­tədiniz?” Musa lov­hə­ləri tulladı və qardasının ba­sın­dan yapısıb ozunə tə­rəf cəkdi. Qardası dedi: “Ey ana­mın oglu! Həqiqətən, camaat məni zəif bilib az qala oldu­rə­cəkdi. Məni rusvay et­məklə dusmən­ləri sevindirmə. Məni za­lım­lara tay tut­ma”

Verse 151 — Surah Al-Araf 7:151

Musa dedi: “Ey Rəb­bim! Məni və qardasımı ba­gıs­la, bizi Oz mərhəmətinə qo­vusdur. Sən rəhm edənlərin ən rəhm­li­sisən!”

Verse 152 — Surah Al-Araf 7:152

Həqiqətən, buzova si­ta­yis edən­lə­rə oz Rəbbindən bir qə­zəb və dunya həyatında zillət uz verəcəkdir. Biz iftira yaxan­ları be­lə cəzalandırırıq

Verse 153 — Surah Al-Araf 7:153

Yaramaz islər gorub sonra bu­nun ardından tovbə edib iman gəti­rən­lərə gəlincə, subhəsiz ki, Rəbbin bun­dan sonra Bagıs­la­­yan­dır, Rəhmli­dir

Verse 154 — Surah Al-Araf 7:154

Musanın qəzəbi sakit­lə­sdikdə lov­hələri goturdu. Ora­dakı yazılarda Rəbbindən qorxan­lar ucun hidayət və mər­həmət var idi

Verse 155 — Surah Al-Araf 7:155

Musa Bizim təyin et­di­yi­miz vaxt ucun tayfasından yetmis ki­si secdi. On­ları zəl­zə­lə yaxala­dıqda o dedi: “Ey Rəb­bim! Əgər is­tə­səydin, bun­dan əvvəl on­ları da, məni də məhv edərdin. Ozu­muz­dən olan sə­fehlərin etdik­lərinə gorə bizi həlakmı edəcək­sən? Bu, yalnız Sə­nin sınagındır. Sən onunla istədiyini az­gınlıga aparır, is­tə­­diyini də dogru yola yo­nəl­dir­sən. Sən bizim Himayə­ci­mizsən! Bi­zi bagısla və bizə rəhm et! Axı Sən ba­gıs­la­yanla­rın ən yax­sısı­san

Verse 156 — Surah Al-Araf 7:156

Bizim ucun bu dun­ya­da da yax­sı­lıq yaz, axirətdə də. Həqi­qə­tən, biz, Sənə uz tut­duq!” Allah dedi: “Istədi­yi­mi əza­bı­ma ducar edi­rəm. Mərhə­mə­tim isə hər seyi əhatə edir. Mən onu Allah­dan qor­xan, zə­kat verən və ayələrimizə iman gətirənlər ucun yaza­ca­gam

Verse 157 — Surah Al-Araf 7:157

O kəslər ki, yanların­da­kı Tovrat və Incildə haqqında yazıl­mıs oldugunu gordukləri elcinin – yazıb-oxumaq bil­mə­yən pey­gəm­bərin, ardın­ca ge­dərlər. O pey­gəmbər onlara yax­sı islər gor­mə­yi buyurar, pis əməl­ləri isə qadagan edər, on­lara pak seyləri halal, mur­dar sey­ləri isə haram edər. On­ların agır yuklərini yungul­ləs­di­rər və onları buxovlardan xi­las edər. Ona iman gətirən, onu dəs­tək­lə­yən, ona komək edən və onun­la gon­dərilmis nurun ardınca ge­­dənlər isə ni­cat tapan­lar­dır”

Verse 158 — Surah Al-Araf 7:158

De: “Ey insanlar! Sub­hə­siz ki, mən sizin hamınız ucun Alla­hın elci­si­yəm. Goy­lərin və yerin hokmranlıgı Ona məxsus­dur, Ondan basqa iba­də­tə layiq olan məbud yoxdur. O həm diril­dir, həm də ol­du­rur. Elə isə Allaha və Onun El­cisinə – yazıb-oxu­maq bil­mə­yən, həm də Allaha və Onun kəlmələri­nə ina­nan peygəm­bərə iman gətirin. Onun ardın­ca gedin ki, bəlkə dogru yola yo­nə­lə­si­niz”

Verse 159 — Surah Al-Araf 7:159

Musanın qovmundən elə bir ca­maat var ki, haqq ilə in­san­ları dogru yola yonəl­dir və onun sayəsində əda­lətlə hokm ve­rir­lər

Verse 160 — Surah Al-Araf 7:160

Biz onları on iki nəslə – ummətə bolduk. Qovmu Mu­sadan su istədikdə, Biz ona: “Əsanla dasa vur!”– deyə vəhy etdik. On­dan on iki cesmə qay­nayıb cıx­dı. Hər qəbilə ozu­nun su icəcəyi ye­ri bildi. Biz on­la­rın ustunə buludla kolgə sal­dıq, onlara manna və bil­dircin endir­dik, ozlərinə də: “Sizə ruzi kimi ver­di­yi­miz pak sey­lər­­dən yeyin!”– de­dik. On­lar Bizə zulm etmədilər, ancaq ozləri oz­lə­ri­nə zulm etdilər

Verse 161 — Surah Al-Araf 7:161

Bir zaman onlara de­yil­­misdi: “Bu kənddə sakin olun və ora­da olan nemət­lərdən bə­yəndiyiniz yerlərdə ye­yin. “Bi­zi bagıs­la!”– deyin və qapıdan Allaha səcdə edə­rək daxil olun ki, sizin gu­nah­larınızı bagıs­la­yaq. Biz yaxsı islər gorən­lərə mukafat­larını ar­tı­ra­rıq”

Verse 162 — Surah Al-Araf 7:162

Onlardan haqsızlıq edən­­lər oz­lə­rinə deyilən sozu bas­qası ilə dəyisdilər. Etdikləri haq­sızlıga gorə Biz onlara goy­dən əzab gon­dərdik

Verse 163 — Surah Al-Araf 7:163

Onlardan dəniz sahi­lin­də yerlə­sən kənd barəsində xə­bər al! O vaxt on­lar sənbə gu­nu ucun qoyulmus qadaganı po­zurdular. Sən­bə gunu onla­rın balıq­ları uzə cıxaraq onla­rın ya­nı­na axısır, sən­bədən basqa gun­lərdə isə onlara tə­rəf gəl­mir­di­lər. Gunah et­dik­lə­rinə gorə Biz onları beləcə sına­yırdıq

Verse 164 — Surah Al-Araf 7:164

O zaman onlardan bir dəstə de­di: “Allahın məhv edə­cəyi və ya sid­dət­li əzaba ducar edəcəyi bir tayfaya nə ucun oyud-nə­si­hət verirsiniz?” On­lar de­dilər: “Bu, Rəbbiniz ya­nında uzrxah­lıq et­mək ucun­dur. Bəlkə, onlar pis əməl­lər­dən cəkinələr!”

Verse 165 — Surah Al-Araf 7:165

Onlar ozlərinə edilmis xəbər­dar­lıgı unutduqları za­man Biz pis əməl­ləri qadagan edən kimsələri xilas etdik, haq­sızlıq edənləri isə itaətdən cıxdıq­la­rına gorə dəhsətli bir əzabla yaxa­ladıq

Verse 166 — Surah Al-Araf 7:166

Ozlərinə qoyulan qa­da­ganı poz­duqları zaman Biz onlara: “Mənfur mey­munlar olun!”– dedik

Verse 167 — Surah Al-Araf 7:167

O zaman Rəbbin on­la­ra Qi­ya­mət gununədək agır əzab ve­rə­cək kim­sələr gondə­rəcəyini bildirdi. Dog­rudan da, sənin Rəb­bin tez cəza ve­rən­dir. Hə­qiqətən də, O, Bagısla­yan­dır, Rəhmli­dir

Verse 168 — Surah Al-Araf 7:168

Biz onları yer uzundə um­mət­lə­rə bolduk. Icəri­lərin­də həm əmə­lisaleh olanlar, həm də belə olmayanlar var. Biz onları yax­sı­lıq və pisliklə sına­dıq ki, bəlkə dogru yola do­nə­lər

Verse 169 — Surah Al-Araf 7:169

Onlardan sonra Kitaba varis olan xələflər gəldilər. On­lar bu fani dun­ya malını alıb: “Biz bagıslanaca­gıq!”– deyir­dilər. On­la­ra buna bənzər mən­fə­ətlər yenə də gəlsəydi, onu da alardılar. Mə­gər Allah barə­sin­də haqdan basqa bir sey soylə­məyəcəklərinə dair onlar­dan Kitabda yazılmıs əhd alın­ma­mıs­dı­mı? Halbuki on­lar Ki­tab­da olanları oxu­yub oy­rən­mis­di­lər. Axirət yurdu muttə­qi­lər ucun daha xeyirlidir. Məgər an­la­mır­sınız

Verse 170 — Surah Al-Araf 7:170

Kitabdan mohkəm ya­pı­sanlara və namaz qılanlara gə­lincə, Biz islah edən­lərin mukafatını puc etmə­rik

Verse 171 — Surah Al-Araf 7:171

Bir zaman dagı yerin­dən qo­pa­rıb onların bası ustu­nə bu­lud kimi qal­dırmısdıq və onlar da elə zənn etmis­di­lər ki, dag on­la­rın ustunə dusə­cək. Biz onlara: “Sizə verdiyimiz­dən moh­kəm ya­pı­sın və icin­dəkiləri xa­tırlayın ki, bəlkə, qorxasınız!”– demisdik

Verse 172 — Surah Al-Araf 7:172

Bir zaman Rəbbin Adəm ogul­la­rı­nın bellərindən onların to­rəmələrini cı­xarmıs və: “Mən sizin Rəbbiniz de­yi­ləm­mi?”– de­yə on­ları ozlərinin əleyhinə sa­hid tutmusdu. Onlar: “Bəli, biz sahid ol­­duq!”– demisdilər. Bu ona go­rədir ki, siz Qiyamət gu­nu: “Biz bun­dan xəbərsiz idik!”– deməyə­siniz

Verse 173 — Surah Al-Araf 7:173

Yaxud: “Atalarımız biz­dən əvvəl Allaha sərik qosmus, biz də onlardan sonra gələn bir nəsil olmusuq. Məgər Sən bizi batilə uyanların etdikləri əməl­lə­rə gorə məhv edəcəksən?”– demə­yə­si­niz

Verse 174 — Surah Al-Araf 7:174

Biz ayələri beləcə izah edi­rik ki, bəlkə haqq yola qa­yıdalar

Verse 175 — Surah Al-Araf 7:175

Onlara ayələrimizi ver­di­­yimiz kimsənin əhvalatını oxu. O, ayələrdən kənara cıx­dı, seytanın təqibinə məruz qaldı, axırda da az­mıslardan oldu

Verse 176 — Surah Al-Araf 7:176

Biz istəsəydik, bu ayə­lə­rin sayə­sində onu ucal­dardıq. La­kin o, dunya­ya meyl saldı və oz istəyi­nə uydu. Onun misalı itin misalına bən­­zə­yir; onu qov­san da dilini cı­xardıb ləh­lə­yər, qovmasan da. Ayələri­mizi ya­lan he­sab edən­lərin məsəli be­lədir. Bu əhva­lat­la­rı onlara da­nıs ki, bəlkə fi­kir­lə­sələr

Verse 177 — Surah Al-Araf 7:177

Ayələrimizi yalan sa­yıb ozlərinə zulm edən adamlar ba­rə­sin­dəki məsəl necə də pis­dir

Verse 178 — Surah Al-Araf 7:178

Allah kimə hidayət ve­rirsə, dog­ru yolda olan da odur. Kim­ləri də az­dı­rırsa, ziyana ug­rayanlar da məhz onlar­dır

Verse 179 — Surah Al-Araf 7:179

Biz Cəhənnəm ucun bir cox cin­lər və insanlar yaratdıq. On­ların qəlb­lə­ri var, onunla an­la­mazlar; gozləri var, onunla gor­məz­lər; qulaqları var, onun­la esit­məzlər. Onlar heyvan ki­mi­dirlər, hət­ta daha cox az­gın­lıq­dadırlar. Qafil olanlar da məhz onlardır

Verse 180 — Surah Al-Araf 7:180

Ən gozəl adlar Allahın­dır. Ona bu adlar vasitəsi ilə dua edin və Onun adları barə­sində haqdan sapanları tərk edin. Onlar et­dik­ləri əməllərin cəzasını alacaqlar

Verse 181 — Surah Al-Araf 7:181

Yaratdıqlarımız icəri­sin­də elə bir ummət də var ki, haqq ilə dogru yola aparır və bu­nun sayəsində əda­lət­lə hokm edir­lər

Verse 182 — Surah Al-Araf 7:182

Ayələrimizi yalan sa­yan­­ları, oz­lərinin də bilməyə­cəkləri bir yerdən tədricən tov­layıb məhvə aparacagıq

Verse 183 — Surah Al-Araf 7:183

Mən onlara mohlət ve­rə­cəyəm. Subhəsiz ki, Mənim hiyləm sar­sıl­maz­dır

Verse 184 — Surah Al-Araf 7:184

Məgər fikirləsmirlərmi? Onların yoldasında hec bir də­lilik yox­dur. O ancaq qorxu­dan və bəyan edən bir Peygəm­bərdir

Verse 185 — Surah Al-Araf 7:185

Məgər onlar goylərin və yerin səl­tənətinə, Allahın ya­rat­­dı­gı hər seyə, əcəllərinin ya­xın­­lasa biləcəyinə diqqət ye­tir­mir­lərmi? Bundan sonra hansı so­zə inana­caqlar

Verse 186 — Surah Al-Araf 7:186

Allah kimi azdırarsa, ona dogru yol gostərən olmaz. Allah on­ları oz az­gınlıqları icə­risində sərgərdan dolasan və­ziy­yətdə tərk edər

Verse 187 — Surah Al-Araf 7:187

Səndən o Saat barəsin­də soru­surlar ki, nə vaxt qopa­caq? De: “Bu haq­da bilgi an­caq Rəb­bimə aiddir. Qopaca­gı vaxtı yalnız O, askara cıxara bilər. Bu bilgi goylərə və yerə də agır gəlir. O si­zə qəf­lətən gələ­cək­dir”. Sanki onu bilir­missən ki­mi səndən soru­sur­lar. De: “Bu haqda bilgi ancaq Allaha aid­dir. Lakin insanların co­xu bu­nu bilmir”

Verse 188 — Surah Al-Araf 7:188

De: “Mən Allahın istə­di­yindən basqa ozumə nə bir fayda, nə də bir zə­rər yetirmə­yə qadir deyiləm. Əgər qey­bi bilsəydim, əl­bət­tə, ozum ucun xeyir artırar­dım və mənə pis­lik toxunmazdı. Mən sadəcə, iman gətirən bir qovm ucun qorxu­dan və mujdə­lə­yənəm”

Verse 189 — Surah Al-Araf 7:189

Sizi tək bir candan xəlq edən, unsiyyət baglayıb rahat­lıq tap­sın deyə ondan onun zov­cəsini yaradan Odur. Adəm ov­ladı zov­cəsini agusuna aldıqda o, yun­gul bir yuklə yukləndi (ha­milə qal­dı) və bir muddət onu bətnində gəzdir­di. Zovcəsi agır­lasdıgı za­man hər ikisi ozləri­nin Rəbbi olan Allaha: “Əgər bizə saglam bir ovlad ver­sən, əlbəttə, sukur edən­lərdən ola­rıq”– deyə dua etdilər

Verse 190 — Surah Al-Araf 7:190

Allah onlara saglam bir ov­lad ver­dikdə isə ozlərinə ver­di­yi sey­də Ona sərik qosmaga basladılar. Allah isə on­la­rın qos­duqları sə­rik­lər­dən ucadır

Verse 191 — Surah Al-Araf 7:191

Onlar hec bir sey yarat­mayan, oz­ləri xəlq edilmis olan sey­lə­ri Allaha sərik qosurlar

Verse 192 — Surah Al-Araf 7:192

Allahdan qeyri ibadət etdikləri nə onlara yar­dım edə bi­lər, nə də ozlərinə ko­mək edə bilərlər

Verse 193 — Surah Al-Araf 7:193

Siz onları dogru yola ca­gır­sa­nız, sizin ardınızca gəl­məz­lər. Onları ca­gırsanız da, sussanız da sizin ucun fərqi yoxdur

Verse 194 — Surah Al-Araf 7:194

Allahdan savayı cagır­dıq­larınız da sizin kimi qullar­dır. Əgər dogru de­yirsinizsə, cagırın onları, sizə cavab ver­sinlər

Verse 195 — Surah Al-Araf 7:195

Məgər onların ayaqla­rı­mı var, onunla yerisinlər? Yox­sa on­ların əllə­ri­mi var, onunla tutsun­lar? Yoxsa onla­rın goz­lərimi var, onunla gor­sunlər? Yoxsa onların qulaqla­rımı var, onunla esit­sin­lər? De: “Cagırın səriklərinizi! Son­ra mənə qarsı hiylə qurun və mənə hec moh­lət də verməyin

Verse 196 — Surah Al-Araf 7:196

Həqiqətən, mənim hi­ma­yəda­rım Kitabı nazil edən Allah­dır. O, əmə­li­sa­lehlərə hi­mayəcilik edir

Verse 197 — Surah Al-Araf 7:197

Ondan savayı cagırdıq­la­rınız nə sizə yardım edə bi­lər, nə də ozlərinə ko­məkci ola bi­lərlər”

Verse 198 — Surah Al-Araf 7:198

Siz onları dogru yola ca­gır­sa­nız, esitməzlər. Onları sənə ba­xan go­rursən, halbuki onlar gormurlər

Verse 199 — Surah Al-Araf 7:199

Sən bagıslama yolunu tut, yaxsı is gorməyi əmr et və cahil­lər­dən uz dondər

Verse 200 — Surah Al-Araf 7:200

Əgər seytandan sənə bir vəs­və­sə gəlsə, Allaha sıgın. Sub­həsiz ki, O, hər seyi esidəndir, hər seyi bilən­dir

Verse 201 — Surah Al-Araf 7:201

Allahdan qorxanlara sey­tandan bir vəsvəsə toxun­dugu za­man Allahı xa­tırlayar və dər­hal gercəyi gorərlər

Verse 202 — Surah Al-Araf 7:202

Seytanlar oz qardasla­rın­da az­gın­lıgı artırarlar. Sonra da on­lar­dan əl cəkməzlər

Verse 203 — Surah Al-Araf 7:203

Sən onlara mocuzə gə­tir­mədiyin zaman: “Nə olardı ki, onu da ozundən uyduray­dın?”– deyərlər. De: “Mən yal­­­nız Rəb­bim­dən mənə vəhy olu­­nan­lara tabe oluram. Bunlar Rəbbinizdən gə­lən askar də­lil­lər, iman gətirən bir qovm ucun dogru yolu gos­tə­rən rəh­bər və mərhəmətdir”

Verse 204 — Surah Al-Araf 7:204

Quran oxundugu za­man onu din­ləyin və susun ki, bəl­kə sizə rəhm olunsun

Verse 205 — Surah Al-Araf 7:205

Səhər-axsam urəyində yal­va­ra­raq və qorxaraq, səsini qal­dır­ma­dan Rəbbini yad et və qafil­lərdən olma

Verse 206 — Surah Al-Araf 7:206

Rəbbinin huzurunda olan mə­ləklər Ona ibadət et­məkdə tə­­kəbburluk gostərmir, Onu tə­rif­ləyir və yalnız Ona səcdə edir­lər