Aləmləri (insanları və cinləri Allahın əzabı ilə) qorxutmaq ucun (haqqı batildən ayıran) Qur’anı Oz bəndəsinə (Muhəmmədə) nazil edən Allah nə qədər (uca, nə qədər) uludur! (Ucalardan ucadır; əzəli və əbədidir, xeyir-bərəkəti bol və daimidir)
O Allah ki, goylərin və yerin hokmu (səltənəti) Onundur. O (Ozunə) hec bir ovlad goturməmisdir; mulkundə hec bir səriki yoxdur. O, hər seyi yaratmıs və onu (onun nə cur olacagını) təqdir (əzəldən muəyyən) etmisdir
(Musriklər isə) Onu qoyub hec bir sey yarada bilməyən, əksinə, ozləri yaradılan, ozlərinə nə bir zərər, nə də bir xeyir verə bilən, diriltməyə, oldurməyə, həyat verməyə və (oləndən sonra qiyamət gunu) yenidən diriltməyə gucləri catmayanları (butləri) ozlərinə tanrılar qəbul etdilər
Kafir olanlar: “Bu (Qur’an) onun (Muhəmmədin) uydurmasından basqa bir sey deyildir. Ona bu isdə basqa bir tayfa (yəhudilər) komək etmisdir!” – deyərək (ozləri bu batil iddiaları ilə) zulmə (kufrə) və bohtana yuvarlandılar
(Musriklər) dedilər: “Bu necə peygəmbərdir ki, yemək yeyir, bazarları gəzib dolasır? Məgər ona ozu ilə birlikdə (insanları Allahın əzabı ilə) qorxudan (və onun həqiqi peygəmbər oldugunu təsdiq edən) bir mələk gondərilməli deyilmi
Yaxud ona (ruzi qazanmaqdan otru bazarları dolasmasın deyə goydən) bir xəzinə endirməli və ya ondan (onun meyvəsindən) yeyib dolanmaq ucun bir bagı olmalı deyildimi?” Zalımlar (musriklər mo’minlərə) dedilər: “Siz ancaq ovsunlanmıs (buna gorə də aglını itirmis) bir adama tabe olursunuz!”
(Ya Rəsulum!) Bir gor sənin barəndə necə məsəllər cəkdilər! (Səni divanəyə bənzətdilər, peygəmbərliyinin həqiqi oldudugunu təsdiq etmək ucun goydən mələk endirilməsini tələb etdilər!) Artıq (dogru yoldan) azdılar və bir daha (haqqa) yol tapa bilməzlər
(Ya Rəsulum!) Əgər istəsə, sənə ondan (musriklərin dediklərindən) daha yaxsısını – (agacları) altından caylar axan cənnətlər verə bilən, sənin ucun qəsrlər yarada bilən Allah nə qədər (uca, nə qədər) uludur
Lakin onlar (təkcə səni deyil) o saatı da (qiyaməti də) yalan saydılar. Biz də o saatı (qiyaməti) yalan hesab edənlər ucun (Cəhənnəmdə) siddətli bir atəs hazırladıq
Onlar əlləri boyunlarına baglı vəziyyətdə o atəsdən dar bir yerə atıldıqları zaman (Dunyada Allaha asi olduqlarına gorə ozlərinə bəd dua edib) olum diləyərlər
(Onlara istehza ilə deyilər:) “Bu gun ozunuzə bir olum diləməyin, cox olum diləyin!” (Belə bir gundə bir dəfə vaveyla deməkdən, bir dəfə ozunə olum istəməkdən hec nə cıxmaz. Allahın əzabı intəhasız və dəhsətli oldugu ucun dəfələrlə vaveyla deyib, dəfələrlə ozunuzə olum diləməlisiniz)
(Ya Rəsulum!) Onlara de: “Bu (cəhənnəm odu) yaxsıdır, yoxsa Allahdan qorxub pis əməllərdən cəkinənlərə bir mukafat və sıgınacaq olaraq və’d edilən Xuld cənnəti?”
Onlar ucun orada istədikləri hər sey vardır. Onlar orada əbədi qalacaqlar. Bu, (bəndələr tərəfindən) sənin Rəbbindən (yerinə yetirilməsi) istənilən bir və’ddir. (Bəndələr oz yaxsı əməlləri muqabilində Allahın onlara Cənnət qismət etməsini diləmis, Allah da onlara bu barədə verdiyi və’di yerinə yetirmisdir)
(Allah musrikləri) və onların Allahdan qeyri ibadət etdiklərini (butləri) məhsərə toplayacagı gun (qiyamət gunu) belə buyuracaqdır: “Mənim bu bəndələrimi (haqq yoldan) siz (butlər) cıxartdınız, yoxsa onlar ozləri yoldan cıxdılar?”
(Butlər) deyəcəklər: “Sən paksan, muqəddəssən! Səni qoyub (ozumuzə) basqa dostlar (hamilər) qəbul etmək bizə yarasmaz. Lakin sən onlara və atalarına o qədər ne’mət verdin ki, hətta (Sənin oyud-nəsihətini, Qur’anı) xatırlamagı belə unutdular və (buna gorə də) məhvə məhkum edilmis bir tayfa oldular!”
(Allah buyuracaqdır:) “(Ey musriklər, sizin tanrılarınız) dediklərinizi təkzib etdilər. Artıq nə əzabı (ozunuzdən) sovusdurar, nə də (ozunuzə) bir komək edə bilərsiniz. Sizdən zulm edənlərə (Allaha sərik qosanlara) siddətli bir əzab daddıracagıq”
(Ya Rəsulum!) Səndən əvvəl gondərdiyimiz peygəmbərlər də, subhəsiz ki, yemək yeyər, (ruzi qazanmaq ucun) bazarları gəzib dolasardılar. Sizin bir qisminizi digərinizə sınaq vasitəsi etdik ki, gorək (mohnətlərə) dozə biləcəksinizmi? (Birinizi varlı, digərinizi kasıb, birinizi saglam, digərinizi xəstə, zəif etdik ki, hansınızın daha səbirli, daha dozumlu oldugunu, Allahın oz əzəli hokmu ilə ona verdiyi qismətə razı olub-olmadıgını bilək). Sənin Rəbbin (cətinliklərə səbr edənləri və onlardan qorxanları) gorəndir
Bizimlə qarsılasacaqlarına umid etməyənlər (qiyamət gunu dirilib haqq-hesab ucun huzurumuzda duracaqlarında qorxmayanlar): “Bizə (Muhəmmədin həqiqi peygəmbər oldugunu təsdiq edən) mələklər endirilməli, yaxud biz (onun dogru danısıb-danısmadıgını bilmək ucun) Rəbbimizi gorməli idi!” – dedilər. Həqiqətən, onlar ozləri barəsində təkəbburə qapıldılar və (Allahı bilavasitə gormək, onunla danısmaq istəməyə cur’ət etməklə) azgınlasıb həddi cox asdılar
Onların etdikləri hər hansı bir (yaxsı) əməli Biz qəsdən (havadan ucan) dagınıq zərrələrə (toz dənələrinə) dondərərik! (Onların qohum-əqrabaya, yoxsullara gostərdikləri koməyin, qonaga, qəribə etdikləri hormətin və dunyada gordukləri digər yaxsı islərin zərrə qədər qiyməti olmaz)
O gun zalım (kufrə dusməklə ozunə zulm edən pesmancılıqdan) əllərini ceynəyib deyəcəkdir: “Kas ki, mən Peygəmbər vasitəsilə (ozumə) dogru bir yol turardım
And olsun ki, Qur’an mənə gəldikdən sonra məni ondan (Qur’ana iman gətirməkdən) o sapdırdı. Seytan insanı (yoldan cıxartdıqdan, bəlaya saldıqdan sonra) yalqız buraxar (zəlil, rusvay edər)
(Ya Rəsulum! Bu Məkkə musriklərini sənə dusmən etdiyimiz kimi) eləcə də (səndən əvvəl) hər peygəmbər ucun gunahkarlardan bir dusmən etmisdik. Rəbbinin sənə bir rəhbər, bir mədədkar olması kifayət edər
Kafirlər: “Qur’an ona (Muhəmmədə) butov (birdəfəlik) endirilməli idi!” – dedilər. (Ya Rəsulum!) Sənin urəyinə səbat (qətiyyət) vermək ucun Biz onu ayə-ayə (tədricə) nazil etdik. (Qur’anın az-az endirilib, agır-agır oxunması onun əzbərlənməsini və mə’nalarının anlasılmasını asanlasdırır)
(Ya Rəsulum! Musriklər) sənin yanına gəlib elə bir məsəl cəkməzlər ki, Biz sənə (onun) dogrusunu və (onların gətirdikləri misallardan) izahatca daha yaxsısını gətirməyək
Biz Nuh qovmunu də peygəmbərlərimizi təkzib etdikləri vaxt suda bogduq və onları insanlar ucun bir ibrət dərsi etdik. Biz zalımlar ucun də siddətli bir əzab hazırlamısıq
(Qureys musrikləri ticarət ucun Sama gedərkən) fəlakət yagısı yagmıs səhərə (vaxtilə Lut tayfasının yasadıgı Sədum səhərinə) gəlib catmısdılar. Məgər onu (o səhərin basına nələr gəldiyini) gormədilərmi? Xeyr, onlar oldukdən sonra yenidən dirilməyə inanmırlar. (Ozlərindən əvvəlki kafirlərin baslarına gətirdiyimiz musibətlərdən ibrət almayan Məkkə musrikləri hələ də qiyamət barəsində səkk-subhə icindədirlər)
Əgər biz (butpərəstliyimizdə) səbir (səbat) gostərməsəydik, az qala bizi tanrılarımıza tapınmaqdan sapdırmısdı”. Onlar əzabı (qiyamət əzabını) gordukdə haqq yoldan kimin daha cox azdıgını biləcəklər
(Ya Rəsulum!) Nəfsini ozunə tanrı edəni gordunmu? Onun vəkili (zamini) sənmi olacaqsan? (Onu bəd əməllərdən sənmi cəkindirib saxlayacaqsan? O ozu haqqı axtarıb tapmalı, ona qail olmalıdır)
Yoxsa elə guman edirsən ki, onların əksəriyyəti (sən deyən sozu) esidəcək və ya (agıllı-baslı) fikirləsəcək? Onlar heyvan kimidirlər, bəlkə, ondan daha cox zəlalət yolundadırlar. (Heyvan heyvanlıgı ilə oz mənfəətini bilib ona zərər gətirən bir isi gorməz. Bunlar isə nə xeyirlərini, nə də zərərlərini anlayarlar)
Məgər Rəbbinin kolgəni (guncıxandan gunbatanadək) necə uzatdıgını gormursənmi? Əgər istəsəydi, onu daim oz yerində saxlayardı. Sonra Biz gunəsi (kolgəyə) bir əlamət etdik. (Əgər gunəs olmasaydı, kolgə bilinməzdi)
Sonra onu (o kolgəni gunəsin yuksəlməsi ilə) yavas-yavas Ozumuzə tərəf cəkdik. (Əgər kolgəni yerə birdən salıb, birdən cəksəydik, insanlar vahiməyə dusərdilər)
(Zati-əqdəsimə) and olsun ki, (onlara verilən ne’mətləri) yada salsınlar deyə, Biz (həmin suyu) onların arasında paylasdırdıq. Bununla belə, insanların əksəriyyəti nankorluqdan basqa bir sey etmədi (nankorlugunda dirənib qaldı)
Əgər istəsəydik, hər məmləkətə (insanları əzabımızla) qorxudan bir peygəmbər gondərərdik. (Lakin səni, Ya Rəsulum, ən boyuk sərəfə nail edib butun bəsəriyyətə peygəmbər gondərdik)
Birinin suyu cox sirin, digərininki isə olduqca sor (acı) olan iki dənizi qovusduran, aralarında (bir-birinə qarsmamaq ucun) maneə və kecilməz sədd qoyan Odur
Insanları sudan (nutfədən) yaradan, onları (bir-biri ilə) əsl qohum (qan qohumu) və sonradan qohum edən Odur. Rəbbin (hər seyə) qadirdir! (Birinci, ata-ana tərəfdən, ikinci isə bacı, qız tərəfdən olan qohumluqdur)
(Belə oldugu təqdirdə musriklər) Allahı qoyub ozlərinə nə xeyir, nə də zərər verə bilənlərə (butlərə) ibadət edirlər. Kafir ozunun haqq olan Rəbbinə arxa cevirər. (Və ya kafir oz Rəbbinə qarsı Seytana komək edər)
De: “Mən sizdən buna (dini, peygəmbərliyi təblig etməyə) gorə hec bir muzd (əvəz) istəmirəm, ancaq Rəbbinə tərəf dogru yol tapmaq diləyən kimsələr istəyirəm. (Mən oz peygəmbərliyimə gorə sizdən hec bir sey istəmirəm, lakin iman gətirmis bir səxs malını Allah yolunda sərf etsə, ona da mane olan deyiləm)
(Ya Rəsulum!) Olməz, həmisə diri olana (Allaha) bel bagla və Onu həmd-səna ilə təqdis et (və ya Onun ne’mətlərinə sukur edərək namaz qıl). (Allahın) Oz bəndələrinin gunahlarından xəbərdar olması (onları layiqincə cəzalandırmaga) kifayət edər
O, goyləri, yeri və onların arasındakıları altı gunə xəlq edən, sonra ərsi yaradıb ona hakim olan Rəhmandır. Bunu bir biləndən (Allahın Ozundən və ya Cəbraildən) xəbər al
Onlara (musriklərə): “Rəhmana (rəhmli olan Allaha) səcdə edin!” – deyildiyi zaman, onlar: “Rəhman nədir? Bizə əmr etdiyin seyə səcdəmi edəcəyik?” – deyə cavab verərlər. Bu (səcdə əmri) onların (imana olan) nifrətini daha da artırar
Rəhmanın (əsl) bəndələri o kəslərdir ki, onlar yer uzundə təmkinlə (təvazokarlıqla) gəzər, cahillər onlara soz atdıqları (xoslarına gəlməyən bir soz dedikləri) zaman (onları incitməmək ucun) salam deyərlər
Onlar Allahla yanası basqa bir tanrıya ibadət etməz, Allahın haram buyurdugu cana nahaq yerə qıymaz (onu oldurməz), zina etməzlər. Hər kəs bunu (bu isləri) etsə, cəzasını cəkər
O kəslər ki, yalan yerə sahidlik etməz, faydasız bir seylə rastlasdıqları (laglagı bir sohbət esitdikləri) zaman onlardan uz cevirib vuqarla kecər (ozunu ləyaqətlə aparıb onlara əhəmiyyət verməz)
Və o kəslər ki: “Ey Rəbbimiz, bizə zovcələrimizdən və usaqlarımızdan (sənə itaət eməklə bizi sevindirib) gozumuzun isıgı (bəbəyi) olacaq ovladlar ehsan buyur və bizi muttəqilərə imam (rəhbər) et! – deyərlər
Məhz belələri (Allah yolunda butun cətinliklərə, əziyyətlərə) səbr etdiklərinə gorə cənnət gusəsi (Cənnətdəki yuksək məqamlardan biri) ilə mukafatlandırılacaq, orada (mələklər tərəfindən) ehtiramla, salamla qarsılanacaqlar
(Ya Rəsulum, bu Məkkə musriklərinə) de: “Əgər ibadətiniz olmasa, Rəbbimin yanında nə qədir-qiymətiniz olar? Siz (Qur’anı və oz Peygəmbərinizi) təkzib etdiniz. Buna gorə də (nə dunyada, nə də axirətdə əzab) yaxanızdan əl cəkməyəcəkdir!”