Azerbaijani - Chapter 26 - Ash-Shuara

Ta, Sin, Mim

Bunlar (haqqı batildən ayıran, mo’cuzələri, hokmləri) acıq-aydın Kitabın ayələridir

(Ya Rəsulum! Məkkə musrikləri) iman gətirməyəcəklər deyə, bəlkə, ozunu həlak edəsən?! (Ozunu həlakmı edəcəksən)

Əgər istəsək, goydən onlara bir ayə (dəlil) gondərərik, onlar da ona (səssiz-səmirsiz) boyun əyib durarlar

Onlara Rəhmandan (rəhmli olan Allahdan) elə bir oyud-nəsihət (xəbərdarlıq) gəlməz ki, ondan uz dondərməsinlər

Onlar (Qur’anı) yalan hesab etdilər. Onların istehza etdiklərinin (Qur’anın musriklərə veriləcək əzab barəsindəki) xəbərləri gəlib onlara catacaqdır. (Qiyamət gunu, yaxud Bədr doyusundə busbutun mə’yus olacaqlar)

Məgər onlar yer uzunə baxıb orada novbənov gozəl (bitkilər və meyvələr) yetisdirdiyimizi gormurlərmi

Subhəsiz ki, bunda (Qur’anı və Peygəmbəri təkzib edənlər ucun Allahın vəhdaniyyətinə, qudrətinə dəlalət edən) bir əlamət vardır. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirməzlər

Həqiqətən, Rəbbin yenilməz quvvət, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tovbə edən bəndələrini bagıslayar)

(Ya Rəsulum!) Yadına gətir ki, bir zaman Rəbbin Musaya belə buyurmusdu: “Get o zalım tayfanın yanına –

Fir’on tayfasının yanına (və onlara de ki, Məni qoyub basqalarına ibadət etməkdən, Israil ovladlarına əziyyət verməkdən) məgər qorxmurlar?”

(Musa) dedi: “Ey Rəbbim! Onların məni yalancı sayacaqlarından qorxuram

Urəyim sıxılır, dilim də acılmır. Buna gorə Haruna da (peygəmbərlik) ver! (Cəbraili ona gondərib nubuvvət bəxs et)

(Bir qibtini oldurduyumə gorə) onların qarsısında boynumda bir gunah da var. Bunun ucun məni oldurəcəklərindən qorxuram”

(Allah) buyurdu: “Xeyr! (Fir’on səni əsla oldurə bilməz!) Hər ikiniz mo’cuzələrinizlə (Fir’onun yanına) gedin. Subhəsiz ki, Biz də sizinlə birlikdə (Fir’on tayfasının nə dediyini) esidəcəyik

Fir’onun yanına gedib belə deyin: “Biz aləmlərin Rəbbinin peygəmbərləriyik

Israil ogullarını bizimlə birlikdə (Sama) gondər!” (onlara əzab-əziyyət vermə)

(Musa Harunla Fir’onun yanına gedib bu sozləri deyəndən sonra Fir’on onu tanıyıb) dedi: “Biz səni korpə usaqkən yanımıza alıb boyutmədikmi? Sən illərcə yanımızda qalmadınmı

Axırda elədiyini də elədin (bir qibtini vurub oldurdun). Sən nankorun birisən!”

(Musa) dedi: “Mən onu edərkən cahillərdən idim. (Mənə hələ peygəmbərlik bəxs edilməmis, Tovrat nazil olmamısdı)

Buna gorə də sizdən qorxub qacdım. Sonra Rəbbim mənə hikmət (peygəmbərlik) ehsan buyurdu və məni səriət sahibi olan peygəmbərlərdən etdi

Boynuma minnət qoydugun bu ne’mət də (məni sərbəst buraxıb) Israil ogullarını (ozunə) qul etdiyinə gorədir. (Israil ovladını kolə etdiyin halda, məni oz yanına alıb boyutduyunu basımamı qaxırsan?)”

Fir’on dedi: “Aləmlərin Rəbbi nədir? (Nə cur seydir?)”

(Musa:) “Əgər yəqin inanacaqsınızsa, (bilin ki) O, goylərin, yerin və onlar arasında olanların (butun məxluqatın) Rəbbidir!” – deyə cavab verdi

(Fir’on) ətrafındakılara: “Esitdinizmi?” – dedi. (Musanın cavabı mənim sualıma uygun gəlmir. Mən ondan aləmlərin Rəbbinin mahiyyəti, keyfiyyəti və cinsi barəsində sorusuram, o isə mənə Onun sifətləri, əməlləri haqqında cavab verir)

(Musa) dedi: “O sizin də, ulu babalarınızın (kecmis atalarınızın) da Rəbbidir!”

(Fir’on ətrafındakılara:) “Sizə gondərilmis peygəmbər, subhəsiz ki, divanədir!” – dedi

(Musa) dedi: “Əgər (agıllı-baslı) dusunə bilirsinizsə, (anlayın ki) O, sərqin, qərbin və onların ikisinin arasında olanların Rəbbidir!”

(Fir’on:) “Əgər məndən basqa tanrı qəbul etsən, səni mutləq dustaq edəcəyəm!” – dedi

(Musa) dedi: “Əgər sənə (dediklərimin dogru oldugunu subut edəcək) acıq-askar bir sey (dəlil) gətirsəm necə?”

(Fir’on) “Əgər dogru deyirsənsə, di onu gətir!” – dedi

(Musa) əsasını (yerə) atan kimi, o dərhal acıq-askar bir əjdaha oldu

Sonra əlini (qoltugunun altından, yaxud qoynundan) cıxarar-cıxartmaz o, baxanlara agappaq gorundu (parlar bir nur kəsildi)

(Fir’on) ətrafındakılara dedi: “Subhəsiz ki, bu, cox bilikli bir sehrbazdır

O oz sehri ilə sizi (qorxudub) yurdunuzdan cıxartmaq istəyir. Nə buyurursunuz? (Nə edək?)”

Onlar dedilər: “Onu və qardasını bir qədər gizlət və səhərlərə də adamlar (yıganlar) gondər ki

Butun bilikli (bacarıqlı) sehrbazları (toplayıb) sənin yanına gətirsinlər!”

Nəhayət, sehrbazlar mə’lum bir gunun muəyyən vaxtında (bayram gunu gunorta cagı) yıgıldılar

(Fir’onun xidmətciləri tərəfindən camaata) deyildi: “Siz də yıgılırsınızmı

Əgər sehrbazlar (Musaya) ustun gəlsələr, guman ki, biz də onlara tabe olarıq!”

Sehrbazlar gələn kimi Fir’ona dedilər: “Əgər biz (Musaya) qalib gəlsək, yəqin ki, bizə bir muzd (mukafat) veriləcək, elə deyilmi?”

(Fir’on) dedi: “Bəli! Və ustəlik siz (mənə) yaxın adamlar olacaqsınız!”

Musa onlara dedi: “(Sehr alətlərinizdən yerə) nə atacaqsınız, atın!”

Onlar iplərini və əsalarını yerə atıb: “Fir’onun san-sovkətinə (qudrətinə) and olsun ki, biz ustun gələcəyik!” – dedilər

Bundan sonra Musa da əsasını (yerə) atdı. (Əsa) dərhal (bir əjdaha olub) onların hoqqabazlıqla duzəltdiyi seyləri uddu

Sehrbazlar (bunu gorən kimi) səcdəyə qapandılar

Və dedilər: “Biz iman gətirdik aləmlərin Rəbbinə

Musanın və Harunun Rəbbinə!”

(Fir’on) dedi: “Mən sizə izin verməmisdən əvvəl siz ona iman gətirdiniz, cunki o, həqiqətdə sizə sehr oyrətmis olan boyuyunuzdur. (Hec eybi yoxdur. Əzabımın nə oldugunu) sozsuz ki, biləcəksiniz. Mutləq əl-ayagınızı carpaz kəsdirib hamınızı carmıxa cəkdirəcəyəm!”

(Iman gətirmis sehrbazlar) dedilər: “Zərəri yoxdur, biz oz Rəbbimizə tərəf (Allahın huzuruna) donəcəyik

Biz (sənə tabe olan, yaxud zəmanə əhli icində Musaya və onun təblig etdiyi dinə) ilk iman gətirənlər oldugumuza gorə Rəbbimizin xətalarımızı bagıslayacagına umid edirik!”

(Sonra) Musaya belə vəhy etdik: “Qullarımla birlikdə (Misiri tərk edib) gecə yola cıx. Siz, subhəsiz ki, (Fir’onun ordusu tərəfindən) tə’qib ediləcəksiniz!”

Fir’on səhərlərə (əsgər) yıganlar gondərdi

(O, belə deyirdi:) “Subhəsiz ki, bunlar (Israil ovladı) kicik bir tayfadır

Onlar (bəzək seylərimizi goturməklə, Misiri atıb getməklə) bizi qəzəbləndirmislər. (Və ya: Israil ogullarına cox əziyyət verdiyimizə gorə onlar bizə qarsı qəzəblidirlər)

Biz isə quvvətli (yaxsı silahlanmıs, yaxud ayıq-sayıq, isimizi bilən) bir camaatıq!”

Nəhayət, Biz onları (Fir’onu və tayfasını) baglardan və bulaqlardan cıxartdıq

Xəzinələrdən və (Nil ətrafındakı) gozəl (bərəkət dolu) yerdən kənar etdik

(O yerlərdən onları) beləcə cıxartdıq və Israil ogullarını oralara varis etdik

(Fir’on və əsgərləri) gunəs dogduqda onların (Israil ogullarının) arxasınca dusdulər

Iki dəstə (tayfa) bir-biri ilə qarsılasdıgı zaman Musanın camaatı dedi: “(Isimiz bitdi!) Artıq yaxalandıq!”

(Musa) dedi: “Xeyr, Rəbbim mənimlədir. O, mutləq mənə yol gostərəcəkdir!”

Onda Musaya belə vəhy etdik: “Əsanla dənizə vur!” (Musa əsasını dənizə vuran kimi) o dərhal yarıldı (Israil ogullarının soyuna muvafiq olaraq on iki hisəyə bolundu) və hər hissə boyuk (uca) bir dag kimi oldu

O biriləri (Fir’on əhlini) də ora yaxınlasdırdıq (dəniz sahilinə topladıq)

Musa və onunla birlikdə olanların hamısını xilas etdik

O biriləri (Fir’on tayfasını) isə suya qərq etdik

Subhəsiz ki, bunda (Musanın bu hekayətində) bir ibrət vardır. Lakin onların (Fir’on tayfasının, qədim Misir əhalisinin, yaxud Məkkə musriklərinin) əksəriyyəti iman gətirmədi

(Ya Rəsulum!) Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz quvvət, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tobvə edən bəndələrini bagıslayar)

(Ya Rəsulum!) Onlara Ibrahimin hekayətini soylə

O zaman ki, o oz atasına və tayfasına demisdi: “Nəyə ibadət edirsiniz?”

Onlar: “Butlərə ibadət edir və onlara tapınmaqda davam edirik!” – deyə cavab vermisdilər

(Ibrahim) demisdi: “Onları cagırdıgınız (dua etdiyiniz) zaman sizi esidirlərmi

Yaxud sizə bir xeyir və ya zərər verə bilirlərmi?”

Onlar: “Xeyr, ancaq biz oz atalarımızın belə (ibadət) etdiklərini gorduk!” – deyə cavab vermisdilər

(Ibrahim) demisdi: “Indi nəyə ibadət etdiyinizi gorursunuzmu

Sizin və ulu babalarınızın

Aləmlərin Rəbbi istisna olmaqla, onlar (sizin butləriniz) mənim dusmənimdir

Məni yaradan və məni dogru yola yonəldən Odur

Məni yedirdən də, icirdən də Odur

Xəstələndiyim zaman mənə yalnız O, səfa verir

Məni oldurəcək, sonra (yenidən) dirildəcək Odur

Və qiyamət gunu xətamı bagıslayacagına umid etdiyim də Odur

Ey Rəbbim! Mənə hikmət (peygəmbərlik, elm) bəxs et və məni (Sənin rizanı qazanmıs) salehlərlə (yaxsılar zumrəsinə) qovusdur

Sonra gələnlər arasında mənə yaxsı ad qismət elə! (Gələcək nəsillər məni həmisə yad etsinlər, xatirimi əziz tutub adımı hormətlə cəksinlər)

Məni Nəim cənnətlərinin varislərindən et

Atamı bagısla! Subhəsiz ki, o, (haqq yolu) azanlardan oldu

(Insanların qəbirlərindən cıxardılıb) dirildəcəyi gun (qiyamət gunu) məni zəlil (rusvay) etmə

O gun ki, nə mal-dovlət, nə də ovlad bir fayda verər

Ancaq saglam (təmiz, daxilində səkk-subhəyə, kufrə, sirkə və nifaqa yer olmayan) bir qəlblə Allahın huzuruna gələn kimsədən (mo’minlərdən) basqa!”

(O gun) Cənnət Allahdan qorxub pis əməllərdən cəkinənlərə yaxınlasdırılar

Cəhənnəm də azgınlara gostərilər

Və onlara belə deyərlər: “Ibadət etdikləriniz (butlər) haradadır

Allahdan basqa (ibadət etdikləriniz?). Onlar sizə komək edə bilərlərmi? Yaxud ozlərinə bir koməkləri catarmı?”

Onlar (musriklər) və azgınlar (uzuqoylu ust-ustə) oraya (Cəhənnəmə) atılarlar

Iblisin butun əsgərləri də (ora suruklənib salınarlar)

Onlar orada (oz butləri və rəisləri ilə) cənə-bogaz olub deyərlər

“Allaha and olsun ki, biz (haqq yoldan) acıq-aydın azmısdıq

Cunki biz sizi (siz butləri) aləmlərin Rəbbi ilə bərabər tuturduq

Bizi yalnız gunahkarlar azdırdı

Indi artıq nə səfaət edən kimsələrimiz

Nə də bir mehriban dostumuz var

Kas bir də (dunyaya) donə biləydik; mo’minlərdən olardıq!”

Həqiqətən, bunda (Ibrahimin bu hekayətində) bir ibrət vardır. Halbuki onların (Ibrahim qovmunun, yaxud bu əhvalata qulaq asanların) əksəriyyəti iman gətirmədi

Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz quvvət, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tovbə edən bəndələrini bagıslayar)

Nuh tayfası peygəmbərləri təkzib etdi. (Onlar Nuhu yalancı saydılar. Bir peygəmbəri təkzib etmək butun peygəmbərləri təkzib etmək deməkdir)

O zaman ki, qardasları Nuh onlara dedi: “Məgər (kufr etməyinizə gorə) qorxmursunuz

Subhəsiz ki, mən sizin ucun e’tibar olunası (bel baglanılası) bir peygəmbərəm! (Və’dimə xilaf cıxmaz, əmanətə xəyanət etmərəm)

Artıq Allahdan qorxun və mənə itaət edin

Mən bunun (dini, risaləti təblig etməyin) muqabilində sizdən hec bir muzd (əvəz) istəmirəm. Mənim mukafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

Artıq Allahdan qorxun və mənə itaət edin!”

Onlar: “Sənə ən rəzil (səfil, yoxsul) adamlar tabe olmuskən, biz sənə imanmı gətirəcəyik?” – dedilər

(Nuh) dedi: “Mən onların nə etdiklərini (daxilən nə cur olduqlarını) bilmirəm

Əgər basa dusursunuzsə, (bilin ki) onların haqq-hesabı (imanlarının zahiri, yaxud daxili oldugu, urəkdən iman gətirib-gətirmədikləri) yalnız Rəbbimə aiddir! (Mən ancaq zahirə baxıram)

Və mən iman gətirənləri qovan da deyiləm

Mən yalnız (gunahkarları Allahın əzabı ilə) acıq-askar qorxudan bir peygəmbərəm!”

Onlar dedilər: “Ey Nuh! Əgər (dediyin sozlərdən və butlərimizi təhqir etməkdən) əl cəkməsən, mutləq dasqalaq ediləcəksən!”

(Nuh) dedi: “Ey Rəbbim! Həqiqətən, qovmum məni təkzib etdi

Artıq mənimlə onlar arasında Sən hokm ver, məni və mənimlə birlikdə olan mo’minləri (bu əzabdan) qurtar

Buna gorə də Biz onu (Nuhu) və onunla birlikdə yuklu gəmidə olanları xilas etdik

Sonra yerdə qalanları suda bogduq

Subhəsiz ki, bunda (Nuhun bu hekayətində) bir ibrət vardır. Halbuki onların (Nuh tayfasının, yaxud bu hekayətə qulaq asanların) əksəriyyəti iman gətirmədi

Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz quvvət sahibi, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tovbə edən bəndələrini bagıslayar)

Ad taydası da peygəmbərləri təkzib etdi

O zaman ki, qardasları Hud onlara dedi: “Məgər (kufr etməyinizə, peygəmbərləri yalancı saymagınıza gorə Allahın əzabından) qorxmursunuz

Subhəsiz ki, mən sizin ucun e’tibar olunası (bel baglanılası) bir peygəmbərəm

Allahdan qorxun və mənə itaət edin

Mən bunun (dini, risaləti təblig etməyin) muqabilində sizdən hec bir muzd (əvəz) istəmirəm. Mənim mukafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

Dogrudanmı siz hər təpədə bir kosk (əlamət) qurub (gəlib-gedənləri məsxərəyə qoyaraq) əylənirsiniz

Sanki (dunyada) əbədi qalacaqsınız deyə (yeraltı) su hovzələri (qalalar, yaxud qəsrlər) tikirsiniz

Və (birini) yaxaladıqda da zalımlar kimi yaxalayırsınız! (Onun vəhsicəsinə doyub oldurursunuz)

Artıq Allahdan qorxun və mənə itaət edin

Qorxun o kəsdən ki, anlayıb bildiyiniz seyləri (ne’mətləri) sizə əta etdi

Sizə heyvanat, ogul-usaq

Baglar və cesmələr verdi

Mən boyuk gunun (qiyamət gununun) sizə uz verəcək əzabından qorxuram!”

Onlar dedilər: “Bizə oyud-nəsihət versən də, verməsən də, bizim ucun eynidir (dinimizdən donən deyilik)

Bu (bizdən) əvvəlkilərin adətindən (gordukləri islərdən) basqa bir sey deyildir! (Yaxud bizə dediyin bu sozlər qədimlərin uydurmalarından basqa bir sey deyildir)

Və biz əzaba da ducar olmayacagıq!”

Onu (Hudu) yalancı saydılar. Biz də onları məhv etdik. Subhəsiz ki, bunda (Hudun bu hekayətində) bir ibrət vardır. Halbuki onların əksəriyyəti iman gətirmədi

Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz quvvət, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tovbə edən bəndələrini bagıslayar)

Səmud tayfası da peygəmbərləri təkzib etdi

O vaxt ki, qardasları Saleh onlara dedi: “Məgər (kufr etdiyinizə, peygəmbərləri yalancı hesab etdiyinizə gorə Allahın əzabından) qorxmursunuz

Subhəsiz ki, mən sizin ucun e’tibar olunası (bel baglanılası) bir peygəmbərəm! (Və’dimə xilaf cıxmaz, əmanətə xəyanət etmərəm)

Artıq Allahdan qorxun və mənə itaət edin

Mən bunun (Allahın hokmlərini, risaləti təblig etməyin) muqabilində sizdən hec bir muzd (əvəz) istəmirəm. Mənim mukafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

Məgər siz elə burada onların icində arxayınlıqla qalacaqsınız

Baglar və cesmələr icində

Əkinlər və lətif cicəkli (gozəl meyvəli) xurmalıqlar icində (xatircəmlikdə omur surəcəksiniz)

Daglardan (sanki dunyada əbədi yasayacaqsınız deyə, ozunuzə) məharətlə (və ya təkəbburlə) evlər yonub duzəldəcəksiniz

Artıq Allahdan qorxun və mənə itaət edin

(Gunah etməklə) həddi asanların əmrinə tabe olmayın (onlara boyun əyməyin)

O kəslər ki, yer uzundə fitnə-fəsad torədər və (pis islərdən, gunah əməllərdən əl cəkib ozlərini) islah etməzlər

Onlar dedilər: “Həqiqətən, sən (əməlli baslı) ovsunlanmıslardansan! (Divanənin birisən! Sən hardan peygəmbər oldun)

Sən də bizim kimi ancaq adi bir insansan! Əgər dogru danısanlardansansa (həqiqi peygəmbərsənsə), bizə (Allahdan) bir mo’cuzə gətir!”

(Saleh) dedi: “Bu, (Allahın mo’cuzəsi olan) disi (maya) bir dəvədir. Su icmək novbəsi bir gun onun, bir gun sizindir! (Bir gun cesmədən o, su icsin, bir gun də siz icin. Bir-birinizə mane olmayın)

Ona hec bir pislik etməyin, yoxsa boyuk gunun (qiyamət gunun) əzabı sizi yaxalayar!”

Amma onlar (dəvəni) tutub kəsdilər, sonra da (əzab qorxusu ilə) pesman oldular

Artıq əzab onları yaxaladı (hamısı məhv oldu). Subhəsiz ki, bunda (Salehin bu hekayətində) bir ibrət vardır. Halbuki onların əksəriyyəti iman gətirmədi

Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz quvvət, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tovbə edən bəndələrini bagıslayar)

Lut tayfası da peygəmbərləri təkzib etdi

O zaman ki, qardasları Lut onlara dedi: “Məgər (kufr etdiyinizə, peygəmbərləri yalancı saydıgınıza gorə Allahın əzabından) qorxmursunuz

Subhəsiz ki, mən sizin ucun e’tibar olunası (bel baglanılası) bir peygəmbərəm! (Və’dimə xilaf cıxmaz, əmanətə xəyanət etmərəm)

Artıq Allahdan qorxun və mənə itaət edin

Mən bunun (Allahın hokmlərini, risaləti təblig etməyin) muqabilində sizdən hec bir muzd (əvəz) istəmirəm. Mənim mukafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

Dogrudanmı siz bəsər ovladından yalnız erkəklərlə yaxınlıq edirsiniz

Və Rəbbinizin sizin ucun yaratdıgı qadınlarınızı tərk edirsiniz? Siz (gunah etməklə) həddi asan bir camaatsınız!”

Onlar dedilər: “Ey Lut! Əgər (bu sozlərinə, bizi danlamaga) son qoymasan, (oz yurdundan) mutləq qovulacaqsan!”

(Lut) dedi: “Həqiqətən, mən sizin əməlinizə nifrət edənlərdənəm

Ey Rəbbim! Məni və ailəmi bunların gorduyu (pis) isdən (onların bəd əməllərinin cəzasından) qurtar!”

Artıq Lutu və butun ailəsini (əzabdan) xilas etdik

Ancaq geridə qalan bir qadın (Lutun gunahkar ovrəti) istisna olmaqla

Sonra da o biriləri məhv edib kokunu kəsdik

Onların ustunə (qızmar dasdan) bir yagıs yagdırdıq. (Peygəmbər tərəfindən Allahın əzabı ilə) qorxudulanların yagısı nə yaman yagısdır

Subhəsiz ki, bunda (Lutun bu hekayətində) bir ibrət vardır. Halbuki onların əksəriyyəti iman gətirmədi

Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz quvvət, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tovbə edən bəndələrini bagıslayar)

O zaman ki, Sueyb onlara dedi: “Məgər (kufr etdiyinizə, peygəmbərləri yalancı saydıgınıza gorə Allahın əzabından) qorxmursunuz

Subhəsiz ki, mən sizin ucun e’tibar olunası (bel baglanılası) bir peygəmbərəm! (Və’dimə xilaf cıxmaz, əmanətə xəyanət etmərəm)

Artıq Allahdan qorxun və mənə itaət edin

Mən bunun (Allahın hokmlərini, risaləti təblig etməyin) muqabilində sizdən hec bir muzd (əvəz) istəmirəm. Mənim mukafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir

Olcudə duz olun, (onu) əskildənlərdən olmayın

Duz tərəzi ilə cəkin

Insanların haqqını azaltmayın! (Camaatın malını əskiltməyin. Kimin haqqı nədirsə, onu da verin!) Yer uzundə fitnə-fəsad torətməyin

Və sizi də, sizdən əvvəlki nəsilləri də yaradandan qorxun!”

Onlar dedilər: “Həqiqətən, sən (əməlli-baslı) ovsunlanmıslardansan! (Divanənin birisən! Sən hara, peygəmbərlik hara)

Sən də bizim kimi adi bir insansan! Bizə elə gəlir ki, sən yalancının birisən

Əgər, dogru danısanlardansansa (həqiqi peygəmbərsənsə), goyun bir parcasını ustumuzə endir!”

(Sueyb) dedi: “Sizin nələr etdiyinizi Rəbbim daha yaxsı bilir!”

Nəhayət, onu (Sueybi) təkzib etdilər və buna gorə də buludlu gunun (qızmar gunəsdən sonra peyda olan qara buludun) əzabı onları yaxaladı. Həqiqətən, o, boyuk (mudhis) bir gunun əzabı idi

Subhəsiz ki, bunda (Sueybin bu hekayətində) bir ibrət vardır. Halbuki onların əksəriyyəti iman gətirmədi

Həqiqətən, sənin Rəbbin yenilməz quvvət, mərhəmət sahibidir! (Kafirlərdən intiqam alar, tovbə edən bəndələrini bagıslayar)

Subhəsiz ki, bu (Qur’an) aləmlərin Rəbbi tərəfindən nazil edilmisdir

Onu Cəbrail (Ruhuləmin) endirdi

(Gunahkarları Allahın əzabı ilə) qorxudan (xəbərdar edən) peygəmbərlərdən olasan deyə, sənin qəlbinə (nazil etdi)

Ozu də acıq-aydın ərəb dilinə

Həqiqətən, o (Qur’anın nazil olacagı xəbəri, mə’nası və hokmləri; Peygəmbərin vəsfi), əvvəlkilərin (kecmis peygəmbərlərin) kitablarından movcuddur

Məgər Israil ovladı alimlərinin (Qur’anın ilahi kitab, sənin həqiqi peygəmbər oldugunu) bilmələri onlar (bu kafirlər) ucun bir dəlil (subut) deyilmi

Əgər onu ərəb olmayanlardan (ərəbcə bilməyənlərdən) birinə (bə’zisinə) nazil etsəydik

Və o (Qur’anı) onlara (Məkkə musriklərinə və kafirlərə) oxusaydı, (bu səxs ərəb dilini yaxsı bilmir, qeyri-ərəbə tabe olmaq, onun ardınca getmək bizə ayıbdır deyə) ona iman gətirməzdilər

Biz (kufru, inadkarlıgı) gunahkarların qəlbinə belə salarıq

Onlar siddətli əzabı gorməyənədək (Qur’ana) inanmazlar

(Əzab) onlara qəflətən, ozləri də hiss etmədən gələr

O zaman onlar deyərlər: “Əcaba, (tovbə etmək, iman gətirmək ucun) bizə mohlət veriləcəkmi?”

Indi (gunahkarlar) əzabımızın (dunyada onlara) tezmi gəlməsini istəyirlər

Ya Rəsulum! Gorursənmi, əgər Biz onlara (kafirlərə) illərcə ne’mət (gun-guzəran) versək

Sonra və’d (təhdid) olunduqları (əzab) onlara yetissə

Onlara verilmis olan ne’mətlər (əzabımızı) onlardan dəf edə bilməz. (Hec bir sey onlara veriləcək əzabı geri qaytara bilməz. Əksinə, firavan həyat, bol ne’mət onların gunahlarını, cinayətlərini daha da artırar)

Biz hec bir məmləkəti ora peygəmbər gondərmədən məhv etmədik

(Peygəmbərləri) oyud-nəsihət vermək ucun (gondərdik). Biz zalım deyilik

(Qur’anı) əsla seytanlar endirmədi

Bu onlara layiq deyildir. Onlar (bunu) hec bacara da bilməzlər

Axı onlara (vəhy esitmək, mələklərin sohbətinə qulaq asmaq) qadagan edilmisdir

Elə isə cəkin, Allahla yanası basqa bir tanrıya ibadət etmə, yoxsa əzaba ducar edilənlərdən olarsan

Və ən yaxsın qohumlarını qorxut

Sənə tabe olan mo’minləri qanadın altına al! (Onlarla yumsaq davran, nəzakətlə rəftar et, koməklərinə cat)

Əgər (yaxın qohumların, əsirətin) sənə qarsı cıxsalar, onlara belə de: “Subhəsiz ki, mən sizin əməllərinizdən uzagam!”

Və yenilməz quvvət sahibinə, mərhəmət sahibidə təvəkkul et

O Allah ki, səni namaza duranda da gorur

Səcdə edənlər icində dolananda da

Həqiqətən, (hər seyi) esidən, bilən Odur

(Ey musriklər!) Seytanların kimə nazil olduqlarını sizə xəbər verimmi

Onlar hər bir yalancıya, gunahkara nazil olarlar

(Seytanlar mələklərdən ogrun-ogrun) esitdikləri (adda-budda) sozləri onlara təlqin edərlər. (Yaxud kahinlər seytanların uydurmalarına qulaq asarlar). Onların əksəriyyəti yalancıdır

(Musrik və kafir) sairlərə gəlincə, onlara yalnız azgınlar uyar

Məgər gormursənmi ki, onlar hər bir vadidə sərgərdan gəzib-dolasırlar? (Hər tərəfə meyl edir, birini yalandan mədh, digərini isə əbəs yerə həcv edirlər)

Və onlar etmədikləri seyləri deyirlər! (Onların dediklərinin əksəriyyəti yalandır)

Ancaq iman gətirib yaxsı islər gorən, Allahı cox zikr edən və zulmə ugradıqdan sonra intiqamını alanlardan basqa! Zulm edənlər isə (oləndən sonra) hansı donusə donəcəklərini (hara qayıdacaqlarını, aqibətlərinin necə olacagını, hansı inqilabla sarsılacaqlarını) mutləq biləcəklər