Azerbaijani - Chapter 33 - Al-Ahzab

Ya Peygəmbər! Allahdan qorx, kafirlərə və munafiqlərə itaət etmə. Həqiqətən, Allah (hər seyi) biləndir, hikmət sahibidir

Rəbbindən sənə vəhy olunana (Qur’ana) tabe ol. Allah, subhəsiz ki, nə etdiklərinizdən xəbərdardır

Allaha təvəkkul et. Allahın (butun islərdə sənə) vəkil olması kifayət edər

Allah bir adamın sinəsinəndə (daxilində) iki urək yaratmamısdır. (Eləcə də iki Allah ola bilməz). Allah nə zihar etdiyiniz (arxasını ananızın arxasına oxsadaraq yaxınlıq etmədiyiniz, talagını verdiyiniz) zovcələrinizi sizə dogma ana, nə də ogulluga goturduklərinizi sizə dogma ogul etmisdir. (Onlar əslində oz atalarının ogullarıdır). Bunlar sizin dediyiniz bos (mə’nasız) sozlərdir. Allah dogru deyir və (bəndələrini) dogru yola gətirir

Onları (əsil-nəsəbləri bilinsin deyə) oz atalarının adları ilə cagırın. Bu, Allah yanında daha duzgundur (daha ədalətlidir). Atalarının kim oldugunu bilməsəniz, onlar sizin din qardaslarınız və yaxınlarınızdır (əmioglanlarınız və ya azad kolələrinizdir; onları qardasım, əmioglum, dostum deyə cagırın). Etdiyiniz səhvlərə (məsələn, birinin atasını bilmədən səhv saldıgınıza) gorə sizə gunah yoxdur. Lakin (qadagan olunduqdan sonra) qəsdən etdiyiniz islərdən otru gunah vardır. Allah (bəndələrini) bagıslayandır, rəhm edəndir

Peygəmbər mo’minlərə onların ozlərindən daha yaxındır. (Mo’minlər peygəmbəri ozlərindən cox sevməli, onun hər bir əmrini sozsuz yerinə yetirməlidirlər). Onun ovrətləri (mo’minlərin) analarıdır (hec kəs onlarla evlənə bilməz). Qohumlar (bir-birinə vərəsə olmaq baxımından) Allahın Kitabında mo’minlərdən və muhacirlərdən daha yaxındırlar. Amma (qohum olmayan) dostlarınıza (vəsiyyətlə) bir yaxsılıq edə (bir irs qoya) bilərsiniz. Bu (hokm) kitabda (lovhi-məhfuzda) yazılmısdır. (Islamın ilk dovrlərində sizə qardas olanların, birlikdə Mədinəyə hicrət edənlərin bir-birinə vərəsə olmaq ixtiyarı var idi. Sonralar bu hokm ləgv edilib varislər məsələsində ustunluk qohumlara verildi. Qohum olmayan mo’minlərin bir-birinə vərəsə olması isə yalnız vəsiyyət yolu ilə mumkun hesab edildi)

(Ya Rəsulum!) Xatırla ki, Biz bir zaman peygəmbərlərdən əhd almısdıq: səndən də, Nuhdan da, Ibrahimdən də, Musadan da, Məryəm oglu Isadan da! Biz onlardan mohkəm bir əhd almısdıq ki

(Allah bununla) dogru danısanlardan (peygəmbərlərdən) dogruluqlarını (risaləti təblig edib-etmədiklərini, ummətlərinin onlara iman gətirib-gətirmədiklərini) xəbər alsın və kafirlərdən otru siddətli bir əzab hazırlasın

Ey iman gətirənlər! (Xəndək, yaxud Əhzab vurusunda Qureys, Qətəfan və yəhudilərin Bəni-Nəzir qəbilələrindən təskil olunmus) ordular sizin ustunuzə gəldiyi zaman Allahın sizə olan ne’mətini yada salın. O vaxt Biz onların ustunə kulək və sizin gormədiyiniz (mələklərdən ibarət) qosun gondərmisdik. Allah o zaman sizin nə etdiyinizi gorurdu

O zaman onlar ustunuzə həm yuxarı, həm də asagı tərəfdən (vadinin ust və alt tərəfindən) hucum etmis və (qorxudan) gozunuz hədəqəsindən cıxıb urəyiniz agzınıza gəlmisdi. Allah barəsində də muxtəlif fikirlərə dusmusdunuz. (Mo’minlər Allahın Oz və’dinə dogru olduguna inanır, munafiqlər isə e’tiqadı zəif olanlar isə Muhəmməd əleyhissəlamın bu bəladan xilas ola bilməyəcəyini guman edirdilər)

Məhz onda (Xəndək vurusunda) mo’minlər imtahana cəkilmis (kimin həqiqi mo’min, kimin munafiq oldugu bəlli olmus) və mohkəm sarsılmısdılar

O zaman munafiqlər və qəlblərində mərəz (səkk) olanlar: “Allah və Onun peygəmbəri bizə yalan və’d etmisdir. (Biz zəfər cala bilməyəcəyik)” – deyirdilər

O zaman onlardan bir tayfa: “Ey Yəsrib (Mədinə) əhli. (Burada) sizin ucun duracaq bir yer yoxdur, (evinizə) qayıdın!” – demisdi. Basqa bir dəstə isə: “Evlərimiz acıqdır (kimsəsizdir, ogru girməsindən qorxuruq)” – deyə (geri qayıtmaq ucun) Peygəmbərdən izin istəyirdi. Həqiqətdə evləri acıq (kimsəsiz) deyildi. Onlar ancaq (doyusdən) qacmaq istəyirdilər

Əgər (Mədinənin) hər tərəfindən ustlərinə yuyurulub (cumulub) onlardan fitnə torətmək (imandan donmək, yenidən musrikliyə qayıtmaq) istənilsəydi, sozsuz ki, dərhal onu edər və bunda (bu isdə) azacıq da olsa yubanmazdılar

Halbuki bundan əvvəl (Uhud vurusundan sonra) bir daha (dusməndən) uz cevirib qacmayacaqları barədə Allaha soz vermisdilər. Allaha verilən əhd barəsində (qiyamət gunu) mutləq sorgu-sual olunacaqdır

(Ya Peygəmbər! Bu munafiqlərə) de: “Əgər olməkdən, yaxud oldurulməkdən (qorxub) qacarsınızsa, qacmaq sizə hec bir fayda verməz. (Qacsanız belə, dunyada) ancaq az bir muddət dolanıb-kecinərsiniz. (Alnınıza nə yazılmıssa, o da olacaq. Qacsanız da, qacmasanız da əcəliniz catan kimi oləcəksiniz. Allahın əzəli hokmunu dəyisdirmək olmaz)

De: “Əgər Allah sizə bir pislik, yaxud bir yaxsılıq (mərhəmət) diləsə, Allahın sizin haqqınızda gorəcəyi bu isə kim mane ola bilər?! Onlar (munafiqlər) ozləri ucun Allahdan basqa nə bir hami, nə də bir mədədkar tapa bilərlər

Subhəsiz ki, Allah icərinizdən (cihada getməyinizə) mane olanları da, qardaslarına: “Bizə tərəf gəlin! (Muhəmmədə qosulub əbəs yerə ozunuzu həlak etməyin!)” – deyənləri də tanıyır. Doyusə onların ancaq azı gələr

(Gəldikdə də xəsislik gostərib koməklərini) sizdən əsirgəyərlər. (Ya Rəsulum!) Onlara qorxu uz verdikdə can ustə olan (olum xofundan bayılan) adam kimi gozləri (o tərəf-bu tərəfə) dolana-dolana sənə baxdıqlarını gorərsən. Qorxu canlarından cıxınca qənimətdə (mo’minlər əldə etdiyi qənimətin bolunməsində) xəsislik edib acı dilləri ilə sizi sancarlar. Onlar iman gətirməmislər. Buna gorə də Allah onların əməllərini puca cıxartmısdır. Bu, Allah ucun asandır

(Munafiqlər qorxularından Xəndək muharibəsində mələklərin pərən-pərən saldıgı dusmən) dəstələrinin cıxıb getmədiklərini zənn edirlər. O dəstələrin bir də qayıdıb gələcəyi təqdirdə onlar (qorxularından) coldə bədəvilər arasında olmaq istərdilər ki, (gəlib-gedəndən) sizə dair xəbərləri sorusub oyrənsinlər. (Əgər mo’minlər zəfər calıbsa, qənimətə sərik cıxsınlar, yox, əgər kafirlər qalib gəliblərsə, onlara qosulsunlar). Əgər aranızda olsaydılar, cox az (ozu də yalandan) doyusərdilər

Həqiqətən, Allahın Rəsulu Allaha, qiyamət gununə umid bəsləyənlər (Allahdan, qiyamət gunundən qorxanlar) və Allahı cox zikr edənlər ucun gozəl ornəkdir

Mo’minlər (muttəfiqlərin) ordu hissələrini gordukdə dedilər: “Bu, Allahın və Peygəmbərinin bizə olan (zəfər) və’didir. (Biz bununla imtahana cəkilirik. Əgər bu imtahandan yaxsı cıxsaq, zəfər calacagıq, cunki Allah və Peygəmbəri həqiqi mo’minlərə kafirlər uzərində qalib olmagı və’d etmislər). Allah və Peygəmbəri duz buyurmuslar!” Bu (vəziyyət) onların yalnız (Allaha) imanını və itaətini artırdı

Mo’minlər icərilərisində elələri də vardır ki, Allaha etdikləri əhdə sadiq olarlar. Onlardan kimisi (bu yolda) səhid olmus, kimisi də (səhid olmasını) gozləyir. Onlar (verdikləri sozu) əsla dəyisməzlər ki

Allah (bununla) dogruları dogruluqlarına gorə mukafatlandırsın, munafiqlərə də istəsə əzab versin, yaxud onların tovbələrini qəbul buyursun. Həqiqətən, Allah (bəndələrini) bagıslayandır, rəhm edəndir

Allah kafirləri qəzəbli olduqları (məqsədlərinə catmadıqları) halda geri oturtdu. Onlar hec bir xeyir (qənimət) əldə edə bilmədilər. Doyusdə (zəfər calmaga) Allah mo’minlərə kifayət etdi. Allah yenilməz quvvət sahibi, qudrət sahibidir

Allah kitab əhlindən onlara (kafirlərə) komək edənlərin urəklərinə qorxu salıb onları oz qalalarından endirdi. Siz onların bir qismini oldurur, bir qismini də əsir alırdınız

(Allah) sizə onların yerlərinə, yurdlarına və mallarına, ustəlik də ayagınız dəyməyən bir yerə (Xeybərə) varis etdi. Allah hər seyə qadirdir

Ya Peygəmbər! (Artıq xərclik və pal-paltar istəyən) zovcələrinə belə de: “Əgər siz dunya həyatını və onun dəbdəbəsini istəyirsinizsə, gəlin sizə talaq haqqınızı verim və (sonra da) gozəl bir tərzdə (Allahın buyurdugu qayda uzrə) bosayım

Yox, əgər Allahı, Onun Rəsulunu və axirət yurdunu istəyirsinizsə, (bilin ki) Allah icərinizdən yaxsı islər gorənlər ucun boyuk bir mukafat (Cənnət) hazırlamısdır. (Peygəmbər əleyhissəlamın xanımları dunya ne’mətlərindən vaz kecib axirət yurdunu daha ustun tutdular)

Siz ey Peygəmbərin zovcələri! Sizdən hansı biriniz acıq-askar bir cirkin (gunah) is gorsə, onun əzabı ikiqat olar. Bu, Allah ucun asandır

Sizdən hər kim Allaha və Rəsuluna itaət edib yaxsı islər gorsə, onun mukafatını ikiqat (basqa qadınların mukafatlarından iki dəfə artıq) verərik. Biz onun ucun (Cənnətdə) tukənməz (gozəl, minnətsiz) ruzi hazırlamısıq

Siz ey Peygəmbərin zovcələri! Allahdan qorxacagınız təqdirdə siz (basqa) qadınların hec biri kimi deyilsiniz. (Sizin qədir-qiymətiniz, məqamınız daha yuksəkdir. Allahdan qorxsanız, daha sərəfli olarsınız). Buna gorə də (yad kisilərə) yumsaq (əzilə-əzilə) danısmayın, yoxsa qəlbində mərəz (səkk, nifaq və gunah mərəzi) olan tamaha (ozgə təmənnaya) dusər. (Danısdıgınız zaman) gozəl danısın! (Allahın buyurdugu kimi, yaxud qəbul olunmus qayda uzrə gozəl, ciddi bir soz deyin)

Evlərinizdə qərar tutun. Ilkin Cahiliyyat dovrundəki kimi acıq-sacıq olmayın. (Bər-bəzəyinizi taxaraq evdən cıxıb ozunuzu, gozəlliyinizi yad kisilərə gostərməyin!) Namaz qılın, zəkat verin, Allaha və Rəsuluna itaət edin. Ey əhli-beyt! Allah sizdən cirkinliyi (gunahı) yox etmək və sizi tərtəmiz (pak) etmək istər

Allahın evlərinizdə oxunan ayələrini (Qur’anı) və hikməti (Peygəmbərin qoydugu qayda-qanunu) xatırlayın. Allah (mo’minlərə) lutfkardır, (bəndələrinin butun əməllərindən) xəbərdardır!”

Həqiqətən, Allah məhz musəlman kisilər və qadınlar, mo’min kisilər və qadınlar, (Allaha) mut’i kisilər və qadınlar, dogru danısan kisilər və qadınlar, səbirli kisilər və qadınlar, təvazokar (yalnız Allah qarsısında kicilən) kisilər və qadınlar, sədəqə verən, oruc tutan kisilər və qadınlar, ayıb (ovrət) yerlərini (zinadan) qoruyub saxlayan kisilər və qadınlar və Allahı cox zikr edən kisilər və qadınlar ucun (axirətdə) məgfirət (bagıslanma) və boyuk bir mukafat (Cənnət) hazırlamısdır

Allah və Peygəmbəri bir isi hokm etdiyi zaman hec bir mo’min kisiyə və qadına oz islərində basqa yol secmək (oz ixtiyarları ilə ayrı cur hərəkət etmək) yarasmaz. Allaha və Onun Peygəmbərinə asi olan kəs, subhəsiz ki, (haqq yoldan) acıq-aydın azmısdır

(Ya Peygəmbər!) Xatırla ki, bir zaman Allahın (islam dininə yonəltməklə) ne’mət verdiyi və sənin ozunun (koləlikdən azad etməklə) ne’mət verdiyi səxsə (Zeyd ibn Harisəyə): “Zovzəni (Zeynəb bint Cəhsi) saxla (bosama), Allahdan qorx!” – deyir, Allahın askar etdiyi seyi (Zeynəbin bosanacagı təqdirdə onu almagın haqda sənə nazil olan vəhyi) urəyində gizli saxlayır və adamlardan (onların Peygəmbər ogullugunun bosadıgı ovrətlə evlənir, – deyəcəklərindən) qorxurdun. Halbuki əslində sənin qorxmalı olduguna ən cox layiq Allahdır. Zeyd zovcəsi ilə əlaqəsini kəsdikdə (Zeynəbi bosadıqda) səni onunla evləndirdik ki, ogulluqları ovrətlərini bosadıqları zaman onlarla evlənməkdə mo’minlərə hec bir cətinlik (gunah) olmasın! (Bu isdən mo’minlərə hec bir gunah gəlmədiyini bildirmək ucun belə bir ovrətlə birinci səni evləndirib butun musəlmanlara numunə etdik). Allahın hokmu mutləq yerinə yetər

Allahın Peygəmbərə vacib (halal) buyurdugu bir seydə (Zeynəblə evlənməkdə) ona hec bir gunah yoxdur. Daha oncə gəlib-getmis (Davud, Suleyman və basqaları kimi) peygəmbərlər barəsində də Allahın qayda-qanunu (sunnəsi) belədir. Allahın əmri əzəli hokmdur! (O, mutləq yerinə yetməlidir)

O Peygəmbərlər ki, Allahın hokmlərini (onlara verdiyi risaləti) təblig edər, (risaləti tərk etməkdə) Ondan cəkinər və Allahdan bacqa hec kəsdən qorxmazlar. Allah ozu haqq-hesab cəkməyə kifayətdir

Muhəmməd aranızdakı kisilərdən hec birinin atası deyildir. (Ogul odur ki, kisinin oz belindən əmələ gələ!) Lakin o, Allahın Rəsulu (elcisi) və peygəmbərlərin sonuncusudur. Allah hər seyi biləndir

Ey iman gətirənlər! Allahı cox zikr edin

Onu səhər-axsam təqdis edib sə’ninə tə’riflər deyin! (Subh, gunorta, ikindi, axsam və gecə namazlarını qılın)

Sizi zulmətdən nura cıxartmaq ucun mələkləri ilə birlikdə sizə mərhəmət bəxs edən Odur. (Və ya: mələkləri də Ondan sizin bagıslanmagınızı dilərlər!). Allah mo’minlərə rəhm edəndir

(Mo’minlərin) Ona qovusacaqlarını gun (Cənnətdə bir-birinə) xeyir-duaları (və ya Allahın onlara verəcəyi xeyir-dua) “salam” dır! (Allah) onlar ucun cox qiymətli (tukənməz, gozəl) mukafat hazırlamısdır

Ya Peygəmbər! Həqiqətən, Biz səni (ummətinə) bir sahid, bir mujdəci və bir qorxudan kimi gondərdik

(Biz səni) Allahın izni ilə Ona tərəf cagıran və nurlu bir cıraq olaraq gondərdik

Mo’minlərə Allah tərəfindən boyuk bir mukafat (Cənnət) bəxs ediləcəyi ilə mujdə ver

Ey iman gətirənlər! Əgər mo’min qadınlarla evlənib onlara toxunmadan əvvəl talaqlarını versəniz, artıq onlar ucun sizə gozləmə muddəti saymaga ehtiyac yoxdur. (Onları evlərinizdə saxlayıb gozləmə muddətini basa vurmaga məcbur etməyin. Aranızda yaxınlıq olmadıgı ucun nə vaxt istəsələr, o vaxt da basqasına ərə gedə bilərlər). Belə olduqda onlara bir sey (mehrin yarısını və ya bir az mal) verib gozəl tərzdə sərbəst buraxın

Ya Peygəmbər! Mehrlərini verdiyin zovcələrini, Allahın sənə qənimət olaraq verdiklərindən sahib oldugun cariyələri, səninlə birlikdə (Mədinəyə) hicrət etmis əmin qızlarını, bibilərinin qızlarını, dayın qızlarını, xalalarının qızlarını və bir də Peygəmbər onunla evlənmək istədiyi təqdirdə ozunu (mehrsiz) Peygəmbərə bagıslayan hər hansı bir mo’min qadını – digər mo’minlərə deyil, yalnız sənə məxsus olmaq uzrə - sənin ucun halal etdik. Onların zovcələri və sahib olduqları cariyələr barəsində (“Nisa” surəsində) nə hokm etdiyimizi (onlara hansı qadınları halal buyurdugumuzu və bu məsələdə onları Peygəmbərlə bir tutmamagımızın hikmətini), əlbəttə, bilirik. (Ya Rəsulum!) Sənə (evlənməkdə) bir cətinlik olmasın deyə (bu buyurduqlarımızı sənə halal etdik). Allah bagıslayandır, rəhm edəndir

(Ya Rəsulum!) Onlardan (zovcələrindən) istədiyini (istədiyinin səninlə gecələmək novbəsini) tə’xirə salar, istədiyini də (gecəni onunla kecirmək ucun) oz yanına ala bilərsən. (Bir muddət ozundən) ayırdıgın (novbəsini tə’xirə saldıgın, yaxud ric’i talaqla bosadıgın) ovrətlərindən də istədiyini (yenidən) oz yanına qaytarmaqdan sənə hec bir gunah gəlməz. Onların gozlərinin aydın olması (sevinmələri), kədərlənməmələri və sənin onlara verdiklərindən razı qalmaları ucun ən munasib olanı budur. Allah qəlblərinizdə olanları (kimin daha cox kimə meyl etdiyini) bilir. Allah (hər seyi) biləndir, həlimdir! (Bəndələrinə cəza verməkdə tələsməz)

Bundan sonra (bu ovrətlərindən əlavə) sənə (basqa) qadınlar halal olmaz. Bunları, gozəllikləri xosuna gəlsə də, basqa qadınlarla dəyismək olmaz. Sahib oldugunuz cariyələr isə istisnadır. Allah hər seyə nəzarət edəndir

Ey iman gətirənlər! Peygəmbərin evlərinə sizə yeməyə icazə verilmədən (yeməyə də’vət olumadan) girib onun bisməsini gozləməyin. Lakin də’vət olunduqda gedin və (yeməyinizi) yedikdən sonra (orada bir-birinizlə) sohbətə qapılmayıb dagılın. Bu (sizin cox oturmagınız), Peygəmbərə əziyyət verir, amma o sizdən (bunu sizə deməkdən) utanırdı. Lakin Allah dogru sozdən cəkinməz. Onlardan (Peygəmbərin zovcələrindən) bir sey sorusduqda, pərdə arxasından sorusun (evlərinə daxil olmayın). Bu həm sizin, həm də onların urəklərinə daha cox təmizlik bəxs edər. Sizə Allahın Peygəmbərini incitmək, ozundən sonra onun zovcələri ilə evlənmək əsla yarasmaz. Həqiqətən, bu, Allah yanında boyuk gunahdır

Əgər bir seyi (Peygəmbərin zovcələri ilə evlənmək arzusunu) acıq bildirsəniz, yaxud onu (qəlbinizdə) gizli saxlasanız, (fərqi yoxdur) Allah hər seyi biləndir! (Sizin butun askar və gizli əməlləriniz, hətta urəyinizdən kecən ani fikir və duygular belə Allaha mə’lumdur)

Onlara (Peygəmbərin və mo’minlərin ovrətlərinə) ataları, ogulları, qardasları, qardaslarının ogulları, bacılarının ogulları, oz (musəlman) qadınları, sahib olduqları kolə və cariyələr barədə (onlara gorunmək, onlarla sohbət etmək xususunda) hec bir gunah yoxdur. (Siz ey qadınlar!) Allahdan qorxun! (Onun sizə buyurduqlarına əməl edin!) Subhəsiz ki, Allah hər seyə sahiddir

Həqiqətən, Allah və Onun mələkləri Peygəmbərə salavat gondərirlər (xeyir-dua verirlər). Ey iman gətirənlər! Siz də ona salavat gondərib (onun ucun salavat deyib) layiqincə salamlayın! (Allahummə səlli əla Muhəmmədin və ali Muhəmməd; əssəlamu əleykə əyyuhənnəbi və rəhmətullahi və bərəkətuhu–deyin)

Allahı və Onun Peygəmbərini incidənlərə Allah dunyada və axirətdə lə’nət eləmis (Oz rəhmətindən qovmus) və onlar ucun həqarətli bir əzab hazırlamısdır

Mo’min kisiləri və qadınları etmədikləri bir isdən (gunahdan) otru incidənlər, subhəsiz ki, oz uzərlərinə bohtan və acıq-aydın bir gunah goturmuslər

Ya Peygəmbər! Zovcələrinə, qızlarına və mo’minlərin ovrətlərinə de ki, (evdən cıxdıqda cariyələrə oxsamasınlar deyə, bədənlərini basdan-ayaga gizlədən) ortuklərini ortsunlər. Bu onların tanınması (cariyə deyil, azad qadın olduqlarının bilinməsi) və onlara əziyyət verilməməsi ucun daha munasibdir. Allah bagıslayandır, rəhm edəndir

Əgər munafiqlər, qəlblərində mərəz (zinakarlıq, pozgunluq mərəzi) olanlar və Mədinədə qəsdən yalan sayiələr yayanlar (bu pis əməllərinə) son qoymasalar, subhəsiz ki, səni onların ustunə qaldırarıq. Sonra onlar səninlə ancaq az bir muddət orada qonsu ola bilərlər

(Onlar) məl’unlar kimi (tezliklə səhərdən qovular), harada ələ kecsələr, mutləq tutulub oldurulərlər

Allahın (onlardan) oncə gəlib-getmislər (munafiqlər) haqqında qayda-qanunu belədir. Sən Allahın qoydugu qayda-qanunda əsla dəyisiklik gorməzsən

Camaat (Məkkə əhli) səndən o saat (qiyamətin nə vaxt qopacagı) barədə sorusar. (Ya Peygəmbər!) De: “Onu ancaq Allah bilər!” Nə bilirsən, bəlkə də, o saat (qiyamət) yaxındır

Subhəsiz ki, Allah kafirlərə lə’nət eləmis və onlar ucun yanar od hazırlamısdır

Onlar orada əbədi qalacaqlar, (ozlərinə) nə bir hami, nə də bir mədədkar tapa biləcəklər

Uzləri odda (o tərəf-bu tərəfə) cevrildiyi (haldan-hala dusduyu) gun onlar: “Kas Allaha mut’i olaydıq, Peygəmbərə itaət edəydik!” – deyəcəklər

Onlar deyəcəklər: “Ey Rəbbimiz! Biz agalarımıza, boyuklərimizə itaət etdik, onlarsa bizi haqq yoldan azdırdılar

Ey Rəbbimiz! Onlara ikiqat əzab ver, onları boyuk bir lə’nətə (əzaba) ducar elə!”

Ey iman gətirənlər! Musaya əziyyət verən kəslər kimi olmayın. Allah (Musanı) onların dediklərindən (bohtanlarından) təmizə cıxartdı. O, Allah yanında cox hormətli (qədir-qiymətli) idi

Ey iman gətirənlər! Allahdan qorxun və dogru soz soyləyin

(Əgər belə etsəniz, Allah) əməllərinizi islah edər və gunahlarınızı bagıslayar. Hər kəs Allaha və Peygəmbərinə itaət etsə, boyuk bir səadətə (Cənnətə) nail olar

Biz əmanəti (Allaha itaət və ibadəti, sər’i hokmləri yerinə yetirməyi) goylərə, yerə və daglara təklif etdik. Onlar ona yuklənməkdən (goturub ozləri ilə dasımaqdan) qorxub cəkindilər. Ona insan yukləndi. Həqiqətən, o cox zalım, cox cahildir. (Insan bu agır əmanəti goturməklə ozunə zulm etdi və cahilliyi uzundən onun cətinliyini, agır nəticəsini bilmədi)

Allah munafiq kisiləri və qadınları, musrik kisiləri və qadınları əzaba ugratsın, mo’min kisilərin və qadınların da tovbələrini qəbul buyursun deyə (əmanəti oz razılıgı ilə Adəm ovladına tapsırdı). Allah (mo’minləri) bagıslayandır, rəhm edəndir