Azerbaijani - Chapter 71 - Nuh

Həqiqətən, Biz Nuhu: “Qovmunə siddətli bir əzab gəlməmisdən əvəl onları (Allahın əzabı ilə) qorxut!” – deyə oz tayfasına peygəmbər gondərdik

O dedi: “Ey qovmum! Həqiqətən, mən sizi (Allahın əzabı ilə) acıq-askar qorxudan bir peygəmbərəm

Allaha ibadət edin, Ondan qorxun və mənə də itaət edin

(Əgər belə etsəniz) O sizin gunahlarınızdan kecər, sizə muəyyən vaxtadək (əcəliniz catana qədər) mohlət verər (cəzanızı dunyada verməyib axirətə saxlayar). Allahın (əzəldən lovhi-məhfuzda) muəyyən etdiyi əcəl (olum) gəlib catdıqda isə, o əsla tə’xirə salınmaz. Kas biləydiniz!”

O dedi: “Ey Rəbbim! Mən qovmumu gecə-gunduz (imana, haqq yola) də’vət etdim

Lakin də’vətim onların (imandan) qacmalarını daha da artırmaqdan basqa bir seyə yaramadı

Sənin onları bagıslamagın ucun mən nə zaman onları (imana) də’vət etdimsə, onlar (də’vətimi esitməsinlər deyə) barmaqlarını qularlarına tıxadılar, (məni gorməsinlər deyə) libaslarına burundulər, (kufrlərində) israr edib durdular və təkəbbur gostərdilər

Sonra mən onları uca səslə (acıq-acıgına haqqa) də’vət etdim

Daha sonra onlara (iman gətirmək lazım oldugunu) askar soylədim və gizli bildirdim”

Və dedim: “(Tovbə edib) Rəbbinizdən bagıslanmagınızı diləyin. Cunki O, (tovbə edən bəndəsinin gunahlarını) cox bagıslayandır

O sizə goydən bol yagıs gondərər

O sizə mal-dovlət, ogul-usaq əta edər. O sizin ucun baglar-bagcalar yaradır və caylar axıdar

Sizə nə olub ki, Allahın əzəmətindən cəkinmirsiniz? (Sizə nə olub ki, Allahın əzəmət və qudrətindən qorxmur, Onu layiqincə uca tutmursunuz? Yaxud iman gətirəcəyiniz təqdirdə Allahın axirətdə sizə mərhəmət əta edəcəyinə umid bəsləmirsiniz)

Məgər gormursunuz ki, Allah yeddi goyu (bir-birinin ustundə) qat-qat necə yaratdı

Orada ayı bir nur, gunəsi də bir cıraq etdi

Və Allah sizi (atanız Adəmi) yerdən (torpaqdan) bir bitki kimi goyərtdi

Sonra sizi yenə ora qaytaracaq və (qiyamət gunu dirildib oradan da) cıxardacaqdır

Allah yeri sizin ucun xalı etdi (fərs kimi ayaqlarınızın altına dosədi) ki

Onun genis yollarında gəzəsiniz!”

Nuh dedi: “Ey Rəbbim! Onlar mənə qarsı cıxdılar və mal-dovləti, ogul-usagı ozlərinə ziyandan basqa bir sey artırmayan kimsələrə (oz kafir bascılarına) tabe oldular

(Onların kafir bascıları mənim əleyhimə) cox boyuk bir hiylə qurdular

Və (tabeciliyində olanlara) dedilər: “Oz tanrılarınızı tərk etməyin, (xususilə) Bəddi, Suva’ı, Yəgusu, Yəuqu və Nəsri atmayın!”

Onlar coxlarını yoldan cıxartdılar. Sən də (ey Rəbbim!) ancaq onların zəlalətini artır!”

Onlar oz gunahlarından dolayı suda bogdurulub Cəhənnəmə daxil edildilər və ozlərinə onları Allahdan (Allahın əzabından) qurtaracaq koməkcilər də tapa bilmədilər

Nuh dedi: “Ey Rəbbim! Yer uzundə bir nəfər belə kafir qoyma

Cunki sən onları (sag) buraxsan, onlar Sənin bəndələrini yoldan cıxardacaq, ancaq pozgun və kafir (ogul-usaq) dogub-torədəcəklər

Ey Rəbbim! Məni, ata-anamı, mənim evimə (yaxud məscidimə) mo’min kimi daxil olan kimsəni və (qiyamət gununə qədər olacaq) butun mo’min kisiləri və qadınları bagısla. Zalımların isə ancaq və ancaq həlakını (olumunu) artır!”