Back to Languages

Persian - Chapter 26 - Ash-Shuara

Translation by Abdolmohammad Ayati — Permalink

Verse 1 — Surah Ash-Shuara 26:1

طا، سين، ميم

Verse 2 — Surah Ash-Shuara 26:2

اينهاست آيات اين كتاب روشنگر

Verse 3 — Surah Ash-Shuara 26:3

شايد، از اينكه ايمان نمى‌آورند، خود را هلاك سازى

Verse 4 — Surah Ash-Shuara 26:4

اگر بخواهيم، از آسمان برايشان آيتى نازل مى‌كنيم كه در برابر آن به خضوع سر فرود آورند

Verse 5 — Surah Ash-Shuara 26:5

برايشان هيچ سخن تازه‌اى از خداى رحمان نازل نمى‌شود، جز آنكه از اعراض مى‌كنند

Verse 6 — Surah Ash-Shuara 26:6

پس تكذيبش كردند. زودا كه خبر آن چيزهايى كه مسخره‌اش مى‌كردند به ايشان برسد

Verse 7 — Surah Ash-Shuara 26:7

آيا به زمين ننگريسته‌اند كه چه قدر از هر گونه گياهان نيكو در آن رويانيده‌ايم

Verse 8 — Surah Ash-Shuara 26:8

در اين عبرتى است ولى بيشترشان مؤمن نبوده‌اند

Verse 9 — Surah Ash-Shuara 26:9

به راستى پروردگار تو پيروزمند و مهربان است

Verse 10 — Surah Ash-Shuara 26:10

و پروردگارت موسى را ندا داد كه: اى موسى، به سوى آن مردم ستمكار برو

Verse 11 — Surah Ash-Shuara 26:11

قوم فرعون. آيا نمى‌خواهند پرهيزگار شوند؟

Verse 12 — Surah Ash-Shuara 26:12

گفت: اى پروردگار من، مى‌ترسم كه دروغگويم خوانند

Verse 13 — Surah Ash-Shuara 26:13

و دل من تنگ گردد و زبانم گشاده نشود. هارون را رسالت ده

Verse 14 — Surah Ash-Shuara 26:14

و بر من به گناهى ادعايى دارند، مى‌ترسم كه مرا بكشند

Verse 15 — Surah Ash-Shuara 26:15

گفت: هرگز، آيات مرا هر دو نزد آنها ببريد، ما نيز با شما هستيم و گوش فرا مى‌دهيم

Verse 16 — Surah Ash-Shuara 26:16

پس نزد فرعون رويد و بگوييد: ما رسول پروردگار جهانيان هستيم،

Verse 17 — Surah Ash-Shuara 26:17

كه بنى اسرائيل را با ما بفرستى

Verse 18 — Surah Ash-Shuara 26:18

گفت: آيا به هنگام كودكى نزد خود پرورشت نداديم و تو چند سال از عمرت را در ميان ما نگذارنيدى؟

Verse 19 — Surah Ash-Shuara 26:19

و آن كار را كه از تو سرزد مرتكب نشدى؟ پس تو كافر نعمتى

Verse 20 — Surah Ash-Shuara 26:20

گفت: آن وقت كه چنان كردم از خطاكاران بودم

Verse 21 — Surah Ash-Shuara 26:21

و چون از شما ترسيدم گريختم. ولى پروردگار من به من نبوت داد و مرا در شمار پيامبران آورد

Verse 22 — Surah Ash-Shuara 26:22

و منّت اين نعمت را بر من مى‌نهى كه بنى‌اسرائيل را برده ساخته‌اى؟

Verse 23 — Surah Ash-Shuara 26:23

فرعون گفت: پروردگار جهانيان چيست؟

Verse 24 — Surah Ash-Shuara 26:24

گفت: اگر به يقين مى‌پذيريد، پروردگار آسمانها و زمين و هر چه ميان آنهاست

Verse 25 — Surah Ash-Shuara 26:25

به آنان كه در اطرافش بودند، گفت: آيا نشنيديد؟

Verse 26 — Surah Ash-Shuara 26:26

گفت: پروردگار شما و پروردگار نياكان شما

Verse 27 — Surah Ash-Shuara 26:27

فرعون گفت: اين پيامبرى كه بر شما فرستاده شده، ديوانه است

Verse 28 — Surah Ash-Shuara 26:28

گفت: اوست پروردگار مشرق و مغرب و هر چه ميان آن دوست، اگر تعقل كنيد

Verse 29 — Surah Ash-Shuara 26:29

فرعون گفت: اگر جز من كس ديگرى را به خدايى گيرى به زندانت مى‌افكنم

Verse 30 — Surah Ash-Shuara 26:30

گفت: حتى اگر معجزه‌اى روشن براى تو آورده باشم؟

Verse 31 — Surah Ash-Shuara 26:31

گفت: اگر راست مى‌گويى، بياورش

Verse 32 — Surah Ash-Shuara 26:32

عصايش را انداخت. به آشكارا اژدهايى شد

Verse 33 — Surah Ash-Shuara 26:33

و دستش را بيرون آورد. در نظر بينندگان سپيد مى‌نمود

Verse 34 — Surah Ash-Shuara 26:34

به مهتران قومش كه كنارش بودند گفت: اين مرد جادوگرى داناست

Verse 35 — Surah Ash-Shuara 26:35

مى‌خواهد به جادوى خود شما را از سرزمينتان بيرون كند. چه رأى مى‌دهيد؟

Verse 36 — Surah Ash-Shuara 26:36

گفتند: از او و برادرش مهلت بخواه و كسان به شهرها بفرست

Verse 37 — Surah Ash-Shuara 26:37

تا هر جادوگر دانايى را كه هست نزد تو بياورند

Verse 38 — Surah Ash-Shuara 26:38

جادوگران را در روزى معين به وعده‌گاه آوردند

Verse 39 — Surah Ash-Shuara 26:39

و مردم را گفتند: آيا شما نيز گرد مى‌آييد؟

Verse 40 — Surah Ash-Shuara 26:40

تا اگر جادوگران پيروز آمدند همه از آنها پيروى كنيم

Verse 41 — Surah Ash-Shuara 26:41

چون جادوگران آمدند، به فرعون گفتند: آيا اگر ما پيروز شويم ما را مزدى خواهد بود

Verse 42 — Surah Ash-Shuara 26:42

گفت: آرى، همه از مقربان خواهيد بود

Verse 43 — Surah Ash-Shuara 26:43

موسى به آنها گفت: هر چه مى‌خواهيد بيفكنيد، بيفكنيد

Verse 44 — Surah Ash-Shuara 26:44

آنان ريسمانها و چوبهاى خود بيفكندند و گفتند: به عزت فرعون كه ما پيروز شديم

Verse 45 — Surah Ash-Shuara 26:45

و موسى عصايش را افكند. ناگاه همه آن دروغهايى را كه ساخته بودند، بلعيد

Verse 46 — Surah Ash-Shuara 26:46

جادوگران به سجده افتادند

Verse 47 — Surah Ash-Shuara 26:47

گفتند: به پروردگار جهانيان ايمان آورديم

Verse 48 — Surah Ash-Shuara 26:48

پروردگار موسى و هارون

Verse 49 — Surah Ash-Shuara 26:49

گفت: آيا پيش از آنكه شما را رخصت دهم ايمان آورديد؟ هرآينه آن مرد، بزرگ شماست كه شما را جادو آموخته است. خواهيد ديد. اكنون دستها و پاهايتان را از چپ و راست خواهم بريد و همه تان را بر دار خواهم كرد

Verse 50 — Surah Ash-Shuara 26:50

گفتند: باكى نيست، ما نزد پروردگارمان باز مى‌گرديم

Verse 51 — Surah Ash-Shuara 26:51

ما اميد مى‌داريم كه پروردگارمان خطاهاى ما را ببخشد كه ما نخستين كسانى هستيم كه ايمان آورديم

Verse 52 — Surah Ash-Shuara 26:52

و به موسى وحى كرديم كه: شب‌هنگام بندگان مرا بيرون ببر كه از پى شما بيايند

Verse 53 — Surah Ash-Shuara 26:53

و فرعون گردآورندگان سپاه را به شهرها فرستاد

Verse 54 — Surah Ash-Shuara 26:54

كه اينان گروهى اندكند،

Verse 55 — Surah Ash-Shuara 26:55

و ما را به خشم آورده‌اند،

Verse 56 — Surah Ash-Shuara 26:56

و ما همگى آماده پيكاريم

Verse 57 — Surah Ash-Shuara 26:57

پس ايشان را از باغها و چشمه‌سارها بيرون كرديم،

Verse 58 — Surah Ash-Shuara 26:58

و از گنجها و خانه‌هاى نيكو،

Verse 59 — Surah Ash-Shuara 26:59

بدين سان همه را به بنى اسرائيل وا گذاشتيم

Verse 60 — Surah Ash-Shuara 26:60

فرعونيان به هنگام برآمدن آفتاب از پى آنها رفتند

Verse 61 — Surah Ash-Shuara 26:61

چون آن دو گروه يكديگر را ديدند، ياران موسى گفتند: گرفتار آمديم

Verse 62 — Surah Ash-Shuara 26:62

گفت: هرگز. پروردگار من با من است و مرا راه خواهد نمود

Verse 63 — Surah Ash-Shuara 26:63

پس به موسى وحى كرديم كه: عصايت را بر دريا بزن. دريا بشكافت و هر پاره چون كوهى عظيم گشت

Verse 64 — Surah Ash-Shuara 26:64

و آن گروه ديگر را نيز به دريا رسانديم

Verse 65 — Surah Ash-Shuara 26:65

موسى و همه همراهانش را رهانيديم

Verse 66 — Surah Ash-Shuara 26:66

و آن ديگران را غرقه ساختيم

Verse 67 — Surah Ash-Shuara 26:67

هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند

Verse 68 — Surah Ash-Shuara 26:68

هرآينه پروردگار تو پيروزمند و بخشنده است

Verse 69 — Surah Ash-Shuara 26:69

و داستان ابراهيم را برايشان تلاوت كن

Verse 70 — Surah Ash-Shuara 26:70

آنگاه كه به پدر و قوم خود گفت: چه مى‌پرستيد؟

Verse 71 — Surah Ash-Shuara 26:71

گفتند: بتانى را مى‌پرستيم و معتكف آستانشان هستيم

Verse 72 — Surah Ash-Shuara 26:72

گفت: آيا وقتى آنها را مى‌خوانيد صدايتان را مى‌شنوند؟

Verse 73 — Surah Ash-Shuara 26:73

يا براى شما سود و زيانى دارند؟

Verse 74 — Surah Ash-Shuara 26:74

گفتند: نه، پدرانمان را ديده‌ايم كه چنين مى‌كرده‌اند

Verse 75 — Surah Ash-Shuara 26:75

گفت: آيا مى‌دانيد كه چه مى‌پرستيده‌ايد،

Verse 76 — Surah Ash-Shuara 26:76

شما و نياكانتان؟

Verse 77 — Surah Ash-Shuara 26:77

آنها دشمنان منند، ولى پروردگار جهانيان دوست من است

Verse 78 — Surah Ash-Shuara 26:78

آن كه مرا بيافريده سپس راهنماييم مى‌كند،

Verse 79 — Surah Ash-Shuara 26:79

و آن كه به من طعام مى‌دهد و مرا سيراب مى‌سازد،

Verse 80 — Surah Ash-Shuara 26:80

و چون بيمار شوم شفايم مى‌بخشد،

Verse 81 — Surah Ash-Shuara 26:81

و آن كه مرا مى‌ميراند و سپس زنده مى‌كند،

Verse 82 — Surah Ash-Shuara 26:82

و آن كه اميد مى‌دارم كه در روز قيامت خطايم را ببخشايد

Verse 83 — Surah Ash-Shuara 26:83

اى پروردگار من، مرا حكمت بخش و مرا به شايستگان بپيوند

Verse 84 — Surah Ash-Shuara 26:84

و ذكر جميل مرا در دهان آيندگان انداز

Verse 85 — Surah Ash-Shuara 26:85

و مرا از وارثان بهشت پرنعمت قرار ده

Verse 86 — Surah Ash-Shuara 26:86

و پدرم را بيامرز كه از گمراهان است

Verse 87 — Surah Ash-Shuara 26:87

و در روز قيامت مرا رسوا مساز

Verse 88 — Surah Ash-Shuara 26:88

روزى كه نه مال سود مى‌دهد و نه فرزندان

Verse 89 — Surah Ash-Shuara 26:89

مگر آن كس كه با قلبى رسته از شرك به نزد خدا بيايد

Verse 90 — Surah Ash-Shuara 26:90

و بهشت را براى پرهيزگاران نزديك آرند

Verse 91 — Surah Ash-Shuara 26:91

و جهنم را در نظر كافران آشكار كنند

Verse 92 — Surah Ash-Shuara 26:92

به آنها گويند: چيزهايى كه سواى خداى يكتا مى‌پرستيديد، كجايند؟

Verse 93 — Surah Ash-Shuara 26:93

آيا ياريتان مى‌كنند، يا خود يارى مى‌جويند؟

Verse 94 — Surah Ash-Shuara 26:94

آنها و كافران را سرنگون در جهنم اندازند،

Verse 95 — Surah Ash-Shuara 26:95

و همه سپاهيان ابليس را

Verse 96 — Surah Ash-Shuara 26:96

و در حالى كه در جهنم با يكديگر به نزاع پرداخته‌اند، مى‌گويند

Verse 97 — Surah Ash-Shuara 26:97

به خدا سوگند كه ما در گمراهى آشكار بوديم،

Verse 98 — Surah Ash-Shuara 26:98

آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌دانستيم

Verse 99 — Surah Ash-Shuara 26:99

و ما را جز مجرمان گمراه نساختند

Verse 100 — Surah Ash-Shuara 26:100

و اكنون ما را شفيعانى نيست

Verse 101 — Surah Ash-Shuara 26:101

و ما را دوست مهربانى نيست

Verse 102 — Surah Ash-Shuara 26:102

كاش بار ديگر به دنيا باز گرديم تا از مؤمنان گرديم

Verse 103 — Surah Ash-Shuara 26:103

در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند

Verse 104 — Surah Ash-Shuara 26:104

هر آينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است

Verse 105 — Surah Ash-Shuara 26:105

قوم نوح پيامبران را تكذيب كردند

Verse 106 — Surah Ash-Shuara 26:106

آنگاه كه برادرشان نوح به آنها گفت: آيا پروا نمى‌كنيد؟

Verse 107 — Surah Ash-Shuara 26:107

من براى شما پيامبرى امين هستم

Verse 108 — Surah Ash-Shuara 26:108

از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد

Verse 109 — Surah Ash-Shuara 26:109

من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمى‌طلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است

Verse 110 — Surah Ash-Shuara 26:110

پس، از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد

Verse 111 — Surah Ash-Shuara 26:111

گفتند: آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه فرومايگان پيرو تو هستند؟

Verse 112 — Surah Ash-Shuara 26:112

گفت: دانش من به كارهايى كه مى‌كنند نمى‌رسد

Verse 113 — Surah Ash-Shuara 26:113

اگر مى‌فهميد، حسابشان تنها با پروردگار من است

Verse 114 — Surah Ash-Shuara 26:114

و من مؤمنان را طرد نمى‌كنم

Verse 115 — Surah Ash-Shuara 26:115

جز بيم‌دهنده‌اى آشكار نيستم

Verse 116 — Surah Ash-Shuara 26:116

گفتند: اى نوح، اگر بس نكنى، سنگسار مى‌شوى

Verse 117 — Surah Ash-Shuara 26:117

گفت: اى پروردگار من، قوم من مرا تكذيب مى‌كنند

Verse 118 — Surah Ash-Shuara 26:118

ميان من و آنها راهى برگشاى و مرا و مؤمنان همراه مرا رهايى بخش

Verse 119 — Surah Ash-Shuara 26:119

او و همراهانش را در آن كشتى انباشته، نجات داديم

Verse 120 — Surah Ash-Shuara 26:120

و باقى را غرقه كرديم

Verse 121 — Surah Ash-Shuara 26:121

هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند

Verse 122 — Surah Ash-Shuara 26:122

هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است

Verse 123 — Surah Ash-Shuara 26:123

قوم عاد پيامبران را تكذيب كردند

Verse 124 — Surah Ash-Shuara 26:124

آنگاه كه برادرشان هود گفت: آيا پروا نمى‌كنيد؟

Verse 125 — Surah Ash-Shuara 26:125

من براى شما پيامبرى امين هستم

Verse 126 — Surah Ash-Shuara 26:126

از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد

Verse 127 — Surah Ash-Shuara 26:127

من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمى‌طلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است

Verse 128 — Surah Ash-Shuara 26:128

آيا بر فراز هر بلندى به بيهودگى برجى برمى‌آوريد؟

Verse 129 — Surah Ash-Shuara 26:129

و بدين پندار كه همواره زنده‌ايد كوشكهايى بنا مى‌كنيد؟

Verse 130 — Surah Ash-Shuara 26:130

و چون انتقام گيريد چون جباران انتقام مى‌گيريد؟

Verse 131 — Surah Ash-Shuara 26:131

پس، از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد

Verse 132 — Surah Ash-Shuara 26:132

و بترسيد از آن خدايى كه آنچه را كه مى‌دانيد، به شما عطا كرده است

Verse 133 — Surah Ash-Shuara 26:133

و به شما چارپايان و فرزندان ارزانى داشته است،

Verse 134 — Surah Ash-Shuara 26:134

و باغها و چشمه‌ساران

Verse 135 — Surah Ash-Shuara 26:135

من از عذاب روزى بزرگ بر شما بيمناكم

Verse 136 — Surah Ash-Shuara 26:136

گفتند: براى ما يكسان است كه ما را اندرز دهى يا اندرز ندهى

Verse 137 — Surah Ash-Shuara 26:137

اينها جز همان دروغ و نيرنگ پيشينيان نيست

Verse 138 — Surah Ash-Shuara 26:138

و ما عذاب نخواهيم شد

Verse 139 — Surah Ash-Shuara 26:139

پس تكذيبش كردند و ما آنان را هلاك كرديم. هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند

Verse 140 — Surah Ash-Shuara 26:140

هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است

Verse 141 — Surah Ash-Shuara 26:141

قوم ثمود پيامبران را تكذيب كردند

Verse 142 — Surah Ash-Shuara 26:142

آنگاه كه برادرشان صالح گفت: آيا پروا نمى‌كنيد؟

Verse 143 — Surah Ash-Shuara 26:143

من براى شما پيامبرى امين هستم

Verse 144 — Surah Ash-Shuara 26:144

از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد

Verse 145 — Surah Ash-Shuara 26:145

من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمى‌طلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است

Verse 146 — Surah Ash-Shuara 26:146

آيا پنداريد كه شما را در اين نعمتها، ايمن رها مى‌كنند؟

Verse 147 — Surah Ash-Shuara 26:147

در باغها و چشمه‌سارها؟

Verse 148 — Surah Ash-Shuara 26:148

و كشتزارها و نخلها با آن شكوفه‌هاى نرم و لطيف؟

Verse 149 — Surah Ash-Shuara 26:149

و شادمانه در كوه‌ها خانه‌هايى مى‌تراشيد؟

Verse 150 — Surah Ash-Shuara 26:150

پس، از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد

Verse 151 — Surah Ash-Shuara 26:151

و فرمان اين اسرافكاران را مپذيريد

Verse 152 — Surah Ash-Shuara 26:152

اينان كه در زمين فساد مى‌كنند و اصلاح نمى‌كنند

Verse 153 — Surah Ash-Shuara 26:153

گفتند: جز اين نيست كه تو را جادو كرده‌اند

Verse 154 — Surah Ash-Shuara 26:154

تو نيز بشرى همانند ما هستى. اگر راست مى‌گويى نشانه‌اى بياور

Verse 155 — Surah Ash-Shuara 26:155

گفت: اين ماده‌شترِ من است. يك روز آب خوردن حق او باشد و يك روز حق شما

Verse 156 — Surah Ash-Shuara 26:156

به آن آسيبى مرسانيد كه عذابِ روزى بزرگ شما را فرومى‌گيرد

Verse 157 — Surah Ash-Shuara 26:157

آن را كشتند و پشيمان شدند

Verse 158 — Surah Ash-Shuara 26:158

پس عذاب آنها فروگرفت. هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند

Verse 159 — Surah Ash-Shuara 26:159

هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است

Verse 160 — Surah Ash-Shuara 26:160

قوم لوط پيامبران را تكذيب كردند

Verse 161 — Surah Ash-Shuara 26:161

آنگاه كه برادرشان لوط گفت: آيا پروا نمى‌كنيد؟

Verse 162 — Surah Ash-Shuara 26:162

من براى شما پيامبرى امين هستم

Verse 163 — Surah Ash-Shuara 26:163

از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد

Verse 164 — Surah Ash-Shuara 26:164

من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمى‌طلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است

Verse 165 — Surah Ash-Shuara 26:165

چرا از ميان مردم جهان با نران مى‌آميزيد؟

Verse 166 — Surah Ash-Shuara 26:166

و همسرانى را كه پروردگارتان برايتان آفريده است ترك مى‌گوييد؟ نه. شما مردمى متجاوز هستيد

Verse 167 — Surah Ash-Shuara 26:167

گفتند: اى لوط، اگر بس نكنى، از شهر بيرونت مى‌كنيم

Verse 168 — Surah Ash-Shuara 26:168

گفت: من با كار شما دشمنم

Verse 169 — Surah Ash-Shuara 26:169

اى پروردگار من، مرا و كسانم را از عاقبت عملى كه مى‌كنند رهايى بخش

Verse 170 — Surah Ash-Shuara 26:170

او و همه كسانش را رهانيديم

Verse 171 — Surah Ash-Shuara 26:171

مگر پيرزنى كه خواست بماند

Verse 172 — Surah Ash-Shuara 26:172

سپس ديگران را هلاك كرديم

Verse 173 — Surah Ash-Shuara 26:173

بر آنها بارانى بارانيديم و چه بد بود باران تهديدشدگان

Verse 174 — Surah Ash-Shuara 26:174

هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند

Verse 175 — Surah Ash-Shuara 26:175

هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است

Verse 176 — Surah Ash-Shuara 26:176

مردم اَيكه پيامبران را تكذيب كردند

Verse 177 — Surah Ash-Shuara 26:177

آنگاه كه شعيب به آنها گفت: آيا پروا نمى‌كنيد؟

Verse 178 — Surah Ash-Shuara 26:178

من براى شما پيامبرى امين هستم

Verse 179 — Surah Ash-Shuara 26:179

از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد

Verse 180 — Surah Ash-Shuara 26:180

من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمى‌طلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است

Verse 181 — Surah Ash-Shuara 26:181

پيمانه را تمام بپردازيد و كم‌فروشى مكنيد

Verse 182 — Surah Ash-Shuara 26:182

و با ترازوى درست وزن كنيد

Verse 183 — Surah Ash-Shuara 26:183

به مردم كم مدهيد و بى‌باكانه در زمين فساد مكنيد

Verse 184 — Surah Ash-Shuara 26:184

از آن كس كه شما و آفريدگان پيش از شما را آفريده است بترسيد

Verse 185 — Surah Ash-Shuara 26:185

گفتند: جز اين نيست كه تو را جادو كرده‌اند

Verse 186 — Surah Ash-Shuara 26:186

تو نيز بشرى همانند ما هستى و مى‌پنداريم كه دروغ مى‌گويى

Verse 187 — Surah Ash-Shuara 26:187

اگر راست مى‌گويى، پاره‌اى از آسمان را بر سر ما انداز

Verse 188 — Surah Ash-Shuara 26:188

گفت: پروردگار من به كارى كه مى‌كنيد داناتر است

Verse 189 — Surah Ash-Shuara 26:189

پس تكذيبش كردند و در آن روز ابرى، عذاب آنان را فرو گرفت. و آن عذاب روزى بزرگ بود

Verse 190 — Surah Ash-Shuara 26:190

هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند

Verse 191 — Surah Ash-Shuara 26:191

هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است

Verse 192 — Surah Ash-Shuara 26:192

و اين كتاب، نازل شده از جانب پروردگار جهانيان است

Verse 193 — Surah Ash-Shuara 26:193

آن را روح‌الامين نازل كرده است،

Verse 194 — Surah Ash-Shuara 26:194

بر دل تو، تا از بيم‌دهندگان باشى

Verse 195 — Surah Ash-Shuara 26:195

به زبان عربى روشن

Verse 196 — Surah Ash-Shuara 26:196

و آن در نوشته‌هاى پيشينيان نيز هست

Verse 197 — Surah Ash-Shuara 26:197

آيا اين نشانه برايشان بسنده نيست كه علماى بنى‌اسرائيل از آن آگاهند؟

Verse 198 — Surah Ash-Shuara 26:198

اگر آن را بر يكى از عجمان نازل كرده بوديم،

Verse 199 — Surah Ash-Shuara 26:199

و بر ايشان مى‌خواندش، بدان ايمان نمى‌آوردند

Verse 200 — Surah Ash-Shuara 26:200

بدين‌سان قرآن را در دلهاى مجرمان راه داديم

Verse 201 — Surah Ash-Shuara 26:201

بدان ايمان نمى‌آورند تا عذاب دردآور را بنگرند

Verse 202 — Surah Ash-Shuara 26:202

و آن عذاب ناگهان و بى‌خبر بر آنان فرود مى‌آيد

Verse 203 — Surah Ash-Shuara 26:203

مى‌گويند: آيا ما را مهلتى خواهند داد؟

Verse 204 — Surah Ash-Shuara 26:204

آيا به عذاب ما مى‌شتابند؟

Verse 205 — Surah Ash-Shuara 26:205

ديدى كه هر چند سالها برخوردارشان ساختيم،

Verse 206 — Surah Ash-Shuara 26:206

باز هم عذابى كه به آنها وعده شده بود بر سرشان آمد،

Verse 207 — Surah Ash-Shuara 26:207

آن برخورداريها به حالشان سود نكرد؟

Verse 208 — Surah Ash-Shuara 26:208

ما هيچ قريه‌اى را هلاك نكرديم جز آنكه برايشان بيم‌دهندگانى بودند

Verse 209 — Surah Ash-Shuara 26:209

تا پندشان دهند. زيرا ما ستمكار نيستيم

Verse 210 — Surah Ash-Shuara 26:210

و اين قرآن را شياطين نازل نكرده‌اند

Verse 211 — Surah Ash-Shuara 26:211

آنان نه درخور اين كارند و نه توان آن دارند

Verse 212 — Surah Ash-Shuara 26:212

شياطين را از شنيدن وحى معزول داشته‌اند

Verse 213 — Surah Ash-Shuara 26:213

پس با خداى يكتا خداى ديگرى را مخوان تا مباد در شمار مستحقان عذاب درآيى

Verse 214 — Surah Ash-Shuara 26:214

خويشاوندان نزديكت را بترسان

Verse 215 — Surah Ash-Shuara 26:215

در برابر هر يك از مؤمنان كه از تو پيروى مى‌كند بال فروتنى فرودآر

Verse 216 — Surah Ash-Shuara 26:216

و اگر بر تو عصيان ورزيدند بگو: من از كارهاى شما بيزارم

Verse 217 — Surah Ash-Shuara 26:217

و بر خداى پيروزمند مهربان توكل كن

Verse 218 — Surah Ash-Shuara 26:218

آن كه تو را مى‌بيند آنگاه كه برمى‌خيزى

Verse 219 — Surah Ash-Shuara 26:219

و نماز خواندنت را با ديگر نمازگزاران مى‌بيند

Verse 220 — Surah Ash-Shuara 26:220

هرآينه اوست شنواى دانا

Verse 221 — Surah Ash-Shuara 26:221

آيا شما را آگاه كنم كه شياطين بر چه كسى نازل مى‌شوند؟

Verse 222 — Surah Ash-Shuara 26:222

بر هر بسيار دروغگوى گنهكار نازل مى‌شوند

Verse 223 — Surah Ash-Shuara 26:223

گوش فرا مى‌دهند و بيشترينشان دروغگويانند

Verse 224 — Surah Ash-Shuara 26:224

و گمراهان از پى شاعران مى‌روند

Verse 225 — Surah Ash-Shuara 26:225

آيا نديده‌اى كه شاعران در هر واديى سرگشته‌اند؟

Verse 226 — Surah Ash-Shuara 26:226

و چيزها مى‌گويند كه خود عمل نمى‌كنند؟

Verse 227 — Surah Ash-Shuara 26:227

مگر آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند و خدا را فراوان ياد كردند و چون مورد ستم واقع شدند انتقام گرفتند. و ستمكاران به زودى خواهند دانست كه به چه مكانى باز مى‌گردند