Back to LanguagesPrevious ChapterNext Chapter
Persian - Chapter 26 - Ash-Shuara
Translation by Abdolmohammad Ayati — Permalink
Verse 1 — Surah Ash-Shuara 26:1
طا، سين، ميم
Verse 2 — Surah Ash-Shuara 26:2
اينهاست آيات اين كتاب روشنگر
Verse 3 — Surah Ash-Shuara 26:3
شايد، از اينكه ايمان نمىآورند، خود را هلاك سازى
Verse 4 — Surah Ash-Shuara 26:4
اگر بخواهيم، از آسمان برايشان آيتى نازل مىكنيم كه در برابر آن به خضوع سر فرود آورند
Verse 5 — Surah Ash-Shuara 26:5
برايشان هيچ سخن تازهاى از خداى رحمان نازل نمىشود، جز آنكه از اعراض مىكنند
Verse 6 — Surah Ash-Shuara 26:6
پس تكذيبش كردند. زودا كه خبر آن چيزهايى كه مسخرهاش مىكردند به ايشان برسد
Verse 7 — Surah Ash-Shuara 26:7
آيا به زمين ننگريستهاند كه چه قدر از هر گونه گياهان نيكو در آن رويانيدهايم
Verse 8 — Surah Ash-Shuara 26:8
در اين عبرتى است ولى بيشترشان مؤمن نبودهاند
Verse 9 — Surah Ash-Shuara 26:9
به راستى پروردگار تو پيروزمند و مهربان است
Verse 10 — Surah Ash-Shuara 26:10
و پروردگارت موسى را ندا داد كه: اى موسى، به سوى آن مردم ستمكار برو
Verse 11 — Surah Ash-Shuara 26:11
قوم فرعون. آيا نمىخواهند پرهيزگار شوند؟
Verse 12 — Surah Ash-Shuara 26:12
گفت: اى پروردگار من، مىترسم كه دروغگويم خوانند
Verse 13 — Surah Ash-Shuara 26:13
و دل من تنگ گردد و زبانم گشاده نشود. هارون را رسالت ده
Verse 14 — Surah Ash-Shuara 26:14
و بر من به گناهى ادعايى دارند، مىترسم كه مرا بكشند
Verse 15 — Surah Ash-Shuara 26:15
گفت: هرگز، آيات مرا هر دو نزد آنها ببريد، ما نيز با شما هستيم و گوش فرا مىدهيم
Verse 16 — Surah Ash-Shuara 26:16
پس نزد فرعون رويد و بگوييد: ما رسول پروردگار جهانيان هستيم،
Verse 17 — Surah Ash-Shuara 26:17
كه بنى اسرائيل را با ما بفرستى
Verse 18 — Surah Ash-Shuara 26:18
گفت: آيا به هنگام كودكى نزد خود پرورشت نداديم و تو چند سال از عمرت را در ميان ما نگذارنيدى؟
Verse 19 — Surah Ash-Shuara 26:19
و آن كار را كه از تو سرزد مرتكب نشدى؟ پس تو كافر نعمتى
Verse 20 — Surah Ash-Shuara 26:20
گفت: آن وقت كه چنان كردم از خطاكاران بودم
Verse 21 — Surah Ash-Shuara 26:21
و چون از شما ترسيدم گريختم. ولى پروردگار من به من نبوت داد و مرا در شمار پيامبران آورد
Verse 22 — Surah Ash-Shuara 26:22
و منّت اين نعمت را بر من مىنهى كه بنىاسرائيل را برده ساختهاى؟
Verse 23 — Surah Ash-Shuara 26:23
فرعون گفت: پروردگار جهانيان چيست؟
Verse 24 — Surah Ash-Shuara 26:24
گفت: اگر به يقين مىپذيريد، پروردگار آسمانها و زمين و هر چه ميان آنهاست
Verse 25 — Surah Ash-Shuara 26:25
به آنان كه در اطرافش بودند، گفت: آيا نشنيديد؟
Verse 26 — Surah Ash-Shuara 26:26
گفت: پروردگار شما و پروردگار نياكان شما
Verse 27 — Surah Ash-Shuara 26:27
فرعون گفت: اين پيامبرى كه بر شما فرستاده شده، ديوانه است
Verse 28 — Surah Ash-Shuara 26:28
گفت: اوست پروردگار مشرق و مغرب و هر چه ميان آن دوست، اگر تعقل كنيد
Verse 29 — Surah Ash-Shuara 26:29
فرعون گفت: اگر جز من كس ديگرى را به خدايى گيرى به زندانت مىافكنم
Verse 30 — Surah Ash-Shuara 26:30
گفت: حتى اگر معجزهاى روشن براى تو آورده باشم؟
Verse 31 — Surah Ash-Shuara 26:31
گفت: اگر راست مىگويى، بياورش
Verse 32 — Surah Ash-Shuara 26:32
عصايش را انداخت. به آشكارا اژدهايى شد
Verse 33 — Surah Ash-Shuara 26:33
و دستش را بيرون آورد. در نظر بينندگان سپيد مىنمود
Verse 34 — Surah Ash-Shuara 26:34
به مهتران قومش كه كنارش بودند گفت: اين مرد جادوگرى داناست
Verse 35 — Surah Ash-Shuara 26:35
مىخواهد به جادوى خود شما را از سرزمينتان بيرون كند. چه رأى مىدهيد؟
Verse 36 — Surah Ash-Shuara 26:36
گفتند: از او و برادرش مهلت بخواه و كسان به شهرها بفرست
Verse 37 — Surah Ash-Shuara 26:37
تا هر جادوگر دانايى را كه هست نزد تو بياورند
Verse 38 — Surah Ash-Shuara 26:38
جادوگران را در روزى معين به وعدهگاه آوردند
Verse 39 — Surah Ash-Shuara 26:39
و مردم را گفتند: آيا شما نيز گرد مىآييد؟
Verse 40 — Surah Ash-Shuara 26:40
تا اگر جادوگران پيروز آمدند همه از آنها پيروى كنيم
Verse 41 — Surah Ash-Shuara 26:41
چون جادوگران آمدند، به فرعون گفتند: آيا اگر ما پيروز شويم ما را مزدى خواهد بود
Verse 42 — Surah Ash-Shuara 26:42
گفت: آرى، همه از مقربان خواهيد بود
Verse 43 — Surah Ash-Shuara 26:43
موسى به آنها گفت: هر چه مىخواهيد بيفكنيد، بيفكنيد
Verse 44 — Surah Ash-Shuara 26:44
آنان ريسمانها و چوبهاى خود بيفكندند و گفتند: به عزت فرعون كه ما پيروز شديم
Verse 45 — Surah Ash-Shuara 26:45
و موسى عصايش را افكند. ناگاه همه آن دروغهايى را كه ساخته بودند، بلعيد
Verse 46 — Surah Ash-Shuara 26:46
جادوگران به سجده افتادند
Verse 47 — Surah Ash-Shuara 26:47
گفتند: به پروردگار جهانيان ايمان آورديم
Verse 48 — Surah Ash-Shuara 26:48
پروردگار موسى و هارون
Verse 49 — Surah Ash-Shuara 26:49
گفت: آيا پيش از آنكه شما را رخصت دهم ايمان آورديد؟ هرآينه آن مرد، بزرگ شماست كه شما را جادو آموخته است. خواهيد ديد. اكنون دستها و پاهايتان را از چپ و راست خواهم بريد و همه تان را بر دار خواهم كرد
Verse 50 — Surah Ash-Shuara 26:50
گفتند: باكى نيست، ما نزد پروردگارمان باز مىگرديم
Verse 51 — Surah Ash-Shuara 26:51
ما اميد مىداريم كه پروردگارمان خطاهاى ما را ببخشد كه ما نخستين كسانى هستيم كه ايمان آورديم
Verse 52 — Surah Ash-Shuara 26:52
و به موسى وحى كرديم كه: شبهنگام بندگان مرا بيرون ببر كه از پى شما بيايند
Verse 53 — Surah Ash-Shuara 26:53
و فرعون گردآورندگان سپاه را به شهرها فرستاد
Verse 54 — Surah Ash-Shuara 26:54
كه اينان گروهى اندكند،
Verse 55 — Surah Ash-Shuara 26:55
و ما را به خشم آوردهاند،
Verse 56 — Surah Ash-Shuara 26:56
و ما همگى آماده پيكاريم
Verse 57 — Surah Ash-Shuara 26:57
پس ايشان را از باغها و چشمهسارها بيرون كرديم،
Verse 58 — Surah Ash-Shuara 26:58
و از گنجها و خانههاى نيكو،
Verse 59 — Surah Ash-Shuara 26:59
بدين سان همه را به بنى اسرائيل وا گذاشتيم
Verse 60 — Surah Ash-Shuara 26:60
فرعونيان به هنگام برآمدن آفتاب از پى آنها رفتند
Verse 61 — Surah Ash-Shuara 26:61
چون آن دو گروه يكديگر را ديدند، ياران موسى گفتند: گرفتار آمديم
Verse 62 — Surah Ash-Shuara 26:62
گفت: هرگز. پروردگار من با من است و مرا راه خواهد نمود
Verse 63 — Surah Ash-Shuara 26:63
پس به موسى وحى كرديم كه: عصايت را بر دريا بزن. دريا بشكافت و هر پاره چون كوهى عظيم گشت
Verse 64 — Surah Ash-Shuara 26:64
و آن گروه ديگر را نيز به دريا رسانديم
Verse 65 — Surah Ash-Shuara 26:65
موسى و همه همراهانش را رهانيديم
Verse 66 — Surah Ash-Shuara 26:66
و آن ديگران را غرقه ساختيم
Verse 67 — Surah Ash-Shuara 26:67
هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند
Verse 68 — Surah Ash-Shuara 26:68
هرآينه پروردگار تو پيروزمند و بخشنده است
Verse 69 — Surah Ash-Shuara 26:69
و داستان ابراهيم را برايشان تلاوت كن
Verse 70 — Surah Ash-Shuara 26:70
آنگاه كه به پدر و قوم خود گفت: چه مىپرستيد؟
Verse 71 — Surah Ash-Shuara 26:71
گفتند: بتانى را مىپرستيم و معتكف آستانشان هستيم
Verse 72 — Surah Ash-Shuara 26:72
گفت: آيا وقتى آنها را مىخوانيد صدايتان را مىشنوند؟
Verse 73 — Surah Ash-Shuara 26:73
يا براى شما سود و زيانى دارند؟
Verse 74 — Surah Ash-Shuara 26:74
گفتند: نه، پدرانمان را ديدهايم كه چنين مىكردهاند
Verse 75 — Surah Ash-Shuara 26:75
گفت: آيا مىدانيد كه چه مىپرستيدهايد،
Verse 76 — Surah Ash-Shuara 26:76
شما و نياكانتان؟
Verse 77 — Surah Ash-Shuara 26:77
آنها دشمنان منند، ولى پروردگار جهانيان دوست من است
Verse 78 — Surah Ash-Shuara 26:78
آن كه مرا بيافريده سپس راهنماييم مىكند،
Verse 79 — Surah Ash-Shuara 26:79
و آن كه به من طعام مىدهد و مرا سيراب مىسازد،
Verse 80 — Surah Ash-Shuara 26:80
و چون بيمار شوم شفايم مىبخشد،
Verse 81 — Surah Ash-Shuara 26:81
و آن كه مرا مىميراند و سپس زنده مىكند،
Verse 82 — Surah Ash-Shuara 26:82
و آن كه اميد مىدارم كه در روز قيامت خطايم را ببخشايد
Verse 83 — Surah Ash-Shuara 26:83
اى پروردگار من، مرا حكمت بخش و مرا به شايستگان بپيوند
Verse 84 — Surah Ash-Shuara 26:84
و ذكر جميل مرا در دهان آيندگان انداز
Verse 85 — Surah Ash-Shuara 26:85
و مرا از وارثان بهشت پرنعمت قرار ده
Verse 86 — Surah Ash-Shuara 26:86
و پدرم را بيامرز كه از گمراهان است
Verse 87 — Surah Ash-Shuara 26:87
و در روز قيامت مرا رسوا مساز
Verse 88 — Surah Ash-Shuara 26:88
روزى كه نه مال سود مىدهد و نه فرزندان
Verse 89 — Surah Ash-Shuara 26:89
مگر آن كس كه با قلبى رسته از شرك به نزد خدا بيايد
Verse 90 — Surah Ash-Shuara 26:90
و بهشت را براى پرهيزگاران نزديك آرند
Verse 91 — Surah Ash-Shuara 26:91
و جهنم را در نظر كافران آشكار كنند
Verse 92 — Surah Ash-Shuara 26:92
به آنها گويند: چيزهايى كه سواى خداى يكتا مىپرستيديد، كجايند؟
Verse 93 — Surah Ash-Shuara 26:93
آيا ياريتان مىكنند، يا خود يارى مىجويند؟
Verse 94 — Surah Ash-Shuara 26:94
آنها و كافران را سرنگون در جهنم اندازند،
Verse 95 — Surah Ash-Shuara 26:95
و همه سپاهيان ابليس را
Verse 96 — Surah Ash-Shuara 26:96
و در حالى كه در جهنم با يكديگر به نزاع پرداختهاند، مىگويند
Verse 97 — Surah Ash-Shuara 26:97
به خدا سوگند كه ما در گمراهى آشكار بوديم،
Verse 98 — Surah Ash-Shuara 26:98
آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مىدانستيم
Verse 99 — Surah Ash-Shuara 26:99
و ما را جز مجرمان گمراه نساختند
Verse 100 — Surah Ash-Shuara 26:100
و اكنون ما را شفيعانى نيست
Verse 101 — Surah Ash-Shuara 26:101
و ما را دوست مهربانى نيست
Verse 102 — Surah Ash-Shuara 26:102
كاش بار ديگر به دنيا باز گرديم تا از مؤمنان گرديم
Verse 103 — Surah Ash-Shuara 26:103
در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند
Verse 104 — Surah Ash-Shuara 26:104
هر آينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است
Verse 105 — Surah Ash-Shuara 26:105
قوم نوح پيامبران را تكذيب كردند
Verse 106 — Surah Ash-Shuara 26:106
آنگاه كه برادرشان نوح به آنها گفت: آيا پروا نمىكنيد؟
Verse 107 — Surah Ash-Shuara 26:107
من براى شما پيامبرى امين هستم
Verse 108 — Surah Ash-Shuara 26:108
از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد
Verse 109 — Surah Ash-Shuara 26:109
من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمىطلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است
Verse 110 — Surah Ash-Shuara 26:110
پس، از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد
Verse 111 — Surah Ash-Shuara 26:111
گفتند: آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه فرومايگان پيرو تو هستند؟
Verse 112 — Surah Ash-Shuara 26:112
گفت: دانش من به كارهايى كه مىكنند نمىرسد
Verse 113 — Surah Ash-Shuara 26:113
اگر مىفهميد، حسابشان تنها با پروردگار من است
Verse 114 — Surah Ash-Shuara 26:114
و من مؤمنان را طرد نمىكنم
Verse 115 — Surah Ash-Shuara 26:115
جز بيمدهندهاى آشكار نيستم
Verse 116 — Surah Ash-Shuara 26:116
گفتند: اى نوح، اگر بس نكنى، سنگسار مىشوى
Verse 117 — Surah Ash-Shuara 26:117
گفت: اى پروردگار من، قوم من مرا تكذيب مىكنند
Verse 118 — Surah Ash-Shuara 26:118
ميان من و آنها راهى برگشاى و مرا و مؤمنان همراه مرا رهايى بخش
Verse 119 — Surah Ash-Shuara 26:119
او و همراهانش را در آن كشتى انباشته، نجات داديم
Verse 120 — Surah Ash-Shuara 26:120
و باقى را غرقه كرديم
Verse 121 — Surah Ash-Shuara 26:121
هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند
Verse 122 — Surah Ash-Shuara 26:122
هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است
Verse 123 — Surah Ash-Shuara 26:123
قوم عاد پيامبران را تكذيب كردند
Verse 124 — Surah Ash-Shuara 26:124
آنگاه كه برادرشان هود گفت: آيا پروا نمىكنيد؟
Verse 125 — Surah Ash-Shuara 26:125
من براى شما پيامبرى امين هستم
Verse 126 — Surah Ash-Shuara 26:126
از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد
Verse 127 — Surah Ash-Shuara 26:127
من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمىطلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است
Verse 128 — Surah Ash-Shuara 26:128
آيا بر فراز هر بلندى به بيهودگى برجى برمىآوريد؟
Verse 129 — Surah Ash-Shuara 26:129
و بدين پندار كه همواره زندهايد كوشكهايى بنا مىكنيد؟
Verse 130 — Surah Ash-Shuara 26:130
و چون انتقام گيريد چون جباران انتقام مىگيريد؟
Verse 131 — Surah Ash-Shuara 26:131
پس، از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد
Verse 132 — Surah Ash-Shuara 26:132
و بترسيد از آن خدايى كه آنچه را كه مىدانيد، به شما عطا كرده است
Verse 133 — Surah Ash-Shuara 26:133
و به شما چارپايان و فرزندان ارزانى داشته است،
Verse 134 — Surah Ash-Shuara 26:134
و باغها و چشمهساران
Verse 135 — Surah Ash-Shuara 26:135
من از عذاب روزى بزرگ بر شما بيمناكم
Verse 136 — Surah Ash-Shuara 26:136
گفتند: براى ما يكسان است كه ما را اندرز دهى يا اندرز ندهى
Verse 137 — Surah Ash-Shuara 26:137
اينها جز همان دروغ و نيرنگ پيشينيان نيست
Verse 138 — Surah Ash-Shuara 26:138
و ما عذاب نخواهيم شد
Verse 139 — Surah Ash-Shuara 26:139
پس تكذيبش كردند و ما آنان را هلاك كرديم. هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند
Verse 140 — Surah Ash-Shuara 26:140
هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است
Verse 141 — Surah Ash-Shuara 26:141
قوم ثمود پيامبران را تكذيب كردند
Verse 142 — Surah Ash-Shuara 26:142
آنگاه كه برادرشان صالح گفت: آيا پروا نمىكنيد؟
Verse 143 — Surah Ash-Shuara 26:143
من براى شما پيامبرى امين هستم
Verse 144 — Surah Ash-Shuara 26:144
از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد
Verse 145 — Surah Ash-Shuara 26:145
من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمىطلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است
Verse 146 — Surah Ash-Shuara 26:146
آيا پنداريد كه شما را در اين نعمتها، ايمن رها مىكنند؟
Verse 147 — Surah Ash-Shuara 26:147
در باغها و چشمهسارها؟
Verse 148 — Surah Ash-Shuara 26:148
و كشتزارها و نخلها با آن شكوفههاى نرم و لطيف؟
Verse 149 — Surah Ash-Shuara 26:149
و شادمانه در كوهها خانههايى مىتراشيد؟
Verse 150 — Surah Ash-Shuara 26:150
پس، از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد
Verse 151 — Surah Ash-Shuara 26:151
و فرمان اين اسرافكاران را مپذيريد
Verse 152 — Surah Ash-Shuara 26:152
اينان كه در زمين فساد مىكنند و اصلاح نمىكنند
Verse 153 — Surah Ash-Shuara 26:153
گفتند: جز اين نيست كه تو را جادو كردهاند
Verse 154 — Surah Ash-Shuara 26:154
تو نيز بشرى همانند ما هستى. اگر راست مىگويى نشانهاى بياور
Verse 155 — Surah Ash-Shuara 26:155
گفت: اين مادهشترِ من است. يك روز آب خوردن حق او باشد و يك روز حق شما
Verse 156 — Surah Ash-Shuara 26:156
به آن آسيبى مرسانيد كه عذابِ روزى بزرگ شما را فرومىگيرد
Verse 157 — Surah Ash-Shuara 26:157
آن را كشتند و پشيمان شدند
Verse 158 — Surah Ash-Shuara 26:158
پس عذاب آنها فروگرفت. هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند
Verse 159 — Surah Ash-Shuara 26:159
هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است
Verse 160 — Surah Ash-Shuara 26:160
قوم لوط پيامبران را تكذيب كردند
Verse 161 — Surah Ash-Shuara 26:161
آنگاه كه برادرشان لوط گفت: آيا پروا نمىكنيد؟
Verse 162 — Surah Ash-Shuara 26:162
من براى شما پيامبرى امين هستم
Verse 163 — Surah Ash-Shuara 26:163
از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد
Verse 164 — Surah Ash-Shuara 26:164
من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمىطلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است
Verse 165 — Surah Ash-Shuara 26:165
چرا از ميان مردم جهان با نران مىآميزيد؟
Verse 166 — Surah Ash-Shuara 26:166
و همسرانى را كه پروردگارتان برايتان آفريده است ترك مىگوييد؟ نه. شما مردمى متجاوز هستيد
Verse 167 — Surah Ash-Shuara 26:167
گفتند: اى لوط، اگر بس نكنى، از شهر بيرونت مىكنيم
Verse 168 — Surah Ash-Shuara 26:168
گفت: من با كار شما دشمنم
Verse 169 — Surah Ash-Shuara 26:169
اى پروردگار من، مرا و كسانم را از عاقبت عملى كه مىكنند رهايى بخش
Verse 170 — Surah Ash-Shuara 26:170
او و همه كسانش را رهانيديم
Verse 171 — Surah Ash-Shuara 26:171
مگر پيرزنى كه خواست بماند
Verse 172 — Surah Ash-Shuara 26:172
سپس ديگران را هلاك كرديم
Verse 173 — Surah Ash-Shuara 26:173
بر آنها بارانى بارانيديم و چه بد بود باران تهديدشدگان
Verse 174 — Surah Ash-Shuara 26:174
هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند
Verse 175 — Surah Ash-Shuara 26:175
هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است
Verse 176 — Surah Ash-Shuara 26:176
مردم اَيكه پيامبران را تكذيب كردند
Verse 177 — Surah Ash-Shuara 26:177
آنگاه كه شعيب به آنها گفت: آيا پروا نمىكنيد؟
Verse 178 — Surah Ash-Shuara 26:178
من براى شما پيامبرى امين هستم
Verse 179 — Surah Ash-Shuara 26:179
از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد
Verse 180 — Surah Ash-Shuara 26:180
من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمىطلبم. مزد من تنها بر عهده پروردگار جهانيان است
Verse 181 — Surah Ash-Shuara 26:181
پيمانه را تمام بپردازيد و كمفروشى مكنيد
Verse 182 — Surah Ash-Shuara 26:182
و با ترازوى درست وزن كنيد
Verse 183 — Surah Ash-Shuara 26:183
به مردم كم مدهيد و بىباكانه در زمين فساد مكنيد
Verse 184 — Surah Ash-Shuara 26:184
از آن كس كه شما و آفريدگان پيش از شما را آفريده است بترسيد
Verse 185 — Surah Ash-Shuara 26:185
گفتند: جز اين نيست كه تو را جادو كردهاند
Verse 186 — Surah Ash-Shuara 26:186
تو نيز بشرى همانند ما هستى و مىپنداريم كه دروغ مىگويى
Verse 187 — Surah Ash-Shuara 26:187
اگر راست مىگويى، پارهاى از آسمان را بر سر ما انداز
Verse 188 — Surah Ash-Shuara 26:188
گفت: پروردگار من به كارى كه مىكنيد داناتر است
Verse 189 — Surah Ash-Shuara 26:189
پس تكذيبش كردند و در آن روز ابرى، عذاب آنان را فرو گرفت. و آن عذاب روزى بزرگ بود
Verse 190 — Surah Ash-Shuara 26:190
هرآينه در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند
Verse 191 — Surah Ash-Shuara 26:191
هرآينه پروردگار تو پيروزمند و مهربان است
Verse 192 — Surah Ash-Shuara 26:192
و اين كتاب، نازل شده از جانب پروردگار جهانيان است
Verse 193 — Surah Ash-Shuara 26:193
آن را روحالامين نازل كرده است،
Verse 194 — Surah Ash-Shuara 26:194
بر دل تو، تا از بيمدهندگان باشى
Verse 195 — Surah Ash-Shuara 26:195
به زبان عربى روشن
Verse 196 — Surah Ash-Shuara 26:196
و آن در نوشتههاى پيشينيان نيز هست
Verse 197 — Surah Ash-Shuara 26:197
آيا اين نشانه برايشان بسنده نيست كه علماى بنىاسرائيل از آن آگاهند؟
Verse 198 — Surah Ash-Shuara 26:198
اگر آن را بر يكى از عجمان نازل كرده بوديم،
Verse 199 — Surah Ash-Shuara 26:199
و بر ايشان مىخواندش، بدان ايمان نمىآوردند
Verse 200 — Surah Ash-Shuara 26:200
بدينسان قرآن را در دلهاى مجرمان راه داديم
Verse 201 — Surah Ash-Shuara 26:201
بدان ايمان نمىآورند تا عذاب دردآور را بنگرند
Verse 202 — Surah Ash-Shuara 26:202
و آن عذاب ناگهان و بىخبر بر آنان فرود مىآيد
Verse 203 — Surah Ash-Shuara 26:203
مىگويند: آيا ما را مهلتى خواهند داد؟
Verse 204 — Surah Ash-Shuara 26:204
آيا به عذاب ما مىشتابند؟
Verse 205 — Surah Ash-Shuara 26:205
ديدى كه هر چند سالها برخوردارشان ساختيم،
Verse 206 — Surah Ash-Shuara 26:206
باز هم عذابى كه به آنها وعده شده بود بر سرشان آمد،
Verse 207 — Surah Ash-Shuara 26:207
آن برخورداريها به حالشان سود نكرد؟
Verse 208 — Surah Ash-Shuara 26:208
ما هيچ قريهاى را هلاك نكرديم جز آنكه برايشان بيمدهندگانى بودند
Verse 209 — Surah Ash-Shuara 26:209
تا پندشان دهند. زيرا ما ستمكار نيستيم
Verse 210 — Surah Ash-Shuara 26:210
و اين قرآن را شياطين نازل نكردهاند
Verse 211 — Surah Ash-Shuara 26:211
آنان نه درخور اين كارند و نه توان آن دارند
Verse 212 — Surah Ash-Shuara 26:212
شياطين را از شنيدن وحى معزول داشتهاند
Verse 213 — Surah Ash-Shuara 26:213
پس با خداى يكتا خداى ديگرى را مخوان تا مباد در شمار مستحقان عذاب درآيى
Verse 214 — Surah Ash-Shuara 26:214
خويشاوندان نزديكت را بترسان
Verse 215 — Surah Ash-Shuara 26:215
در برابر هر يك از مؤمنان كه از تو پيروى مىكند بال فروتنى فرودآر
Verse 216 — Surah Ash-Shuara 26:216
و اگر بر تو عصيان ورزيدند بگو: من از كارهاى شما بيزارم
Verse 217 — Surah Ash-Shuara 26:217
و بر خداى پيروزمند مهربان توكل كن
Verse 218 — Surah Ash-Shuara 26:218
آن كه تو را مىبيند آنگاه كه برمىخيزى
Verse 219 — Surah Ash-Shuara 26:219
و نماز خواندنت را با ديگر نمازگزاران مىبيند
Verse 220 — Surah Ash-Shuara 26:220
هرآينه اوست شنواى دانا
Verse 221 — Surah Ash-Shuara 26:221
آيا شما را آگاه كنم كه شياطين بر چه كسى نازل مىشوند؟
Verse 222 — Surah Ash-Shuara 26:222
بر هر بسيار دروغگوى گنهكار نازل مىشوند
Verse 223 — Surah Ash-Shuara 26:223
گوش فرا مىدهند و بيشترينشان دروغگويانند
Verse 224 — Surah Ash-Shuara 26:224
و گمراهان از پى شاعران مىروند
Verse 225 — Surah Ash-Shuara 26:225
آيا نديدهاى كه شاعران در هر واديى سرگشتهاند؟
Verse 226 — Surah Ash-Shuara 26:226
و چيزها مىگويند كه خود عمل نمىكنند؟
Verse 227 — Surah Ash-Shuara 26:227
مگر آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند و خدا را فراوان ياد كردند و چون مورد ستم واقع شدند انتقام گرفتند. و ستمكاران به زودى خواهند دانست كه به چه مكانى باز مىگردند