Back to Languages
Persian - Chapter 30 - Ar-Rum
Translation by Abdolmohammad Ayati — Permalink
Verse 1 — Surah Ar-Rum 30:1
الف، لام، ميم
Verse 2 — Surah Ar-Rum 30:2
روميان مغلوب شدند،
Verse 3 — Surah Ar-Rum 30:3
در نزديك اين سرزمين. و پس از مغلوب شدن بار ديگر غالب خواهند شد،
Verse 4 — Surah Ar-Rum 30:4
در مدت چند سال. فرمان، فرمان خداست؛ چه پيش از پيروزى و چه بعد از آن. و در آن روز مؤمنان شادمان مى‌شوند،
Verse 5 — Surah Ar-Rum 30:5
به يارى خدا. خدا هر كس را كه بخواهد يارى مى‌كند، زيرا پيروزمند و مهربان است
Verse 6 — Surah Ar-Rum 30:6
خدا وعده داده است و وعده خود خلاف نكند، ولى بيشتر مردم نمى‌دانند
Verse 7 — Surah Ar-Rum 30:7
آنان به ظاهر زندگى دنيا آگاهند و از آخرت بى‌خبرند
Verse 8 — Surah Ar-Rum 30:8
آيا با خود نمى‌انديشند كه خدا آسمانها و زمين را و هر چه را ميان آنهاست، جز به حق و تا مدتى محدود، نيافريده است؟ و بسيارى از مردم به ديدار پروردگارشان ايمان ندارند
Verse 9 — Surah Ar-Rum 30:9
آيا در زمين نمى‌گردند، تا بنگرند كه چگونه بوده است عاقبت كسانى كه پيش از آنها مى‌زيسته‌اند؟ كسانى كه توانشان بيشتر بوده است و زمين را به شخم زدن زير و رو كرده و بيشتر از ايشان آبادش ساخته بودند و پيامبرانى با معجزه‌ها بر آنها مبعوث شده بود. خدا به ايشان ستم نمى‌كرد، آنان خود به خويشتن ستم مى‌كردند
Verse 10 — Surah Ar-Rum 30:10
سپس عاقبت آن كسان كه مرتكب كارهاى بد شدند ناگوارتر بود. زيرا اينان آيات خدا را دروغ انگاشتند و آنها را به مسخره گرفتند
Verse 11 — Surah Ar-Rum 30:11
خدا موجودات را مى‌آفريند، آنگاه ديگر بارشان بازمى‌گرداند، آنگاه همه به سوى او بازگردانده مى‌شويد
Verse 12 — Surah Ar-Rum 30:12
روزى كه قيامت برپا شود، گناهكاران حيرت‌زده بمانند
Verse 13 — Surah Ar-Rum 30:13
ايشان را از ميان بتانشان شفيعانى نيست. و ديگر به بتان خود باور ندارند
Verse 14 — Surah Ar-Rum 30:14
و چون قيامت برپا شود، در آن روز از يكديگر ببرند
Verse 15 — Surah Ar-Rum 30:15
اما آنها كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند، در باغى به شادمانى پردازند
Verse 16 — Surah Ar-Rum 30:16
و اما آنهايى كه كافر شده‌اند و آيات ما را تكذيب مى‌كنند و ديدار آخرت را دروغ مى‌انگارند، همه را در عذاب حاضر آرند
Verse 17 — Surah Ar-Rum 30:17
خدا را بستاييد بدان هنگام كه به شب درمى‌آييد و بدان هنگام كه به صبح درمى‌آييد
Verse 18 — Surah Ar-Rum 30:18
سپاس او راست در آسمانها و زمين، به هنگام شب و به هنگامى كه به نيمروز مى‌رسيد
Verse 19 — Surah Ar-Rum 30:19
زنده را از مرده بيرون آرد و مرده را از زنده. و زمين را پس از مُردنش زنده مى‌سازد و شما نيز اين چنين از گورها بيرون شويد
Verse 20 — Surah Ar-Rum 30:20
از نشانه‌هاى قدرت اوست كه شما را از خاك بيافريد تا انسان شديد و به هر سو پراكنده گشتيد
Verse 21 — Surah Ar-Rum 30:21
و از نشانه‌هاى قدرت اوست كه برايتان از جنس خودتان همسرانى آفريد. تا به ايشان آرامش يابيد، و ميان شما دوستى و مهربانى نهاد. در اين عبرتهايى است براى مردمى كه تفكر مى‌كنند
Verse 22 — Surah Ar-Rum 30:22
و از نشانه‌هاى قدرت اوست آفرينش آسمانها و زمين، و اختلاف زبانها و رنگهايتان. در اين عبرتهايى است براى دانايان
Verse 23 — Surah Ar-Rum 30:23
و از نشانه‌هاى قدرت او خوابيدن شماست در شب و روز و به طلب روزى برخاستن شماست. در اين عبرتهايى است براى مردمى كه مى‌شنوند
Verse 24 — Surah Ar-Rum 30:24
و از نشانه‌هاى قدرت اوست كه برق را به قصد بيم و اميد، به شما مى‌نماياند. و از آسمان باران مى‌فرستد تا زمين مرده را بدان زنده سازد. در اين عبرتهايى است براى كسانى كه به عقل درمى‌يابند
Verse 25 — Surah Ar-Rum 30:25
و از نشانه‌هاى قدرت اوست كه آسمان و زمين به فرمان او برپاى ايستاده‌اند. سپس شما را از زمين فرا مى‌خواند و شما از زمين بيرون مى‌آييد
Verse 26 — Surah Ar-Rum 30:26
از آنِ اوست هر چه در آسمانها و زمين است، و همه فرمانبردار او هستند
Verse 27 — Surah Ar-Rum 30:27
اوست كه موجودات را مى‌آفريند، سپس آنها را بازمى‌گرداند. و اين كار بر او آسانتر است. او راست صفت برترى در آسمانها و زمين و اوست پيروزمند و حكيم
Verse 28 — Surah Ar-Rum 30:28
براى شما از خودتان مثَلى مى‌آورد: مگر بندگانتان در آنچه به شما روزى داده‌ايم با شما شريك هستند تا در مال با شما برابر باشند و همچنان كه شما آزادان از يكديگر مى‌ترسيد از آنها هم بيمناك باشيد؟ آيات را براى مردمى كه تعقل مى‌كنند اين سان تفصيل مى‌دهيم
Verse 29 — Surah Ar-Rum 30:29
آرى، ستمكاران بى هيچ دانشى از هواى نفس خود پيروى كرده‌اند. آن را كه خدا گمراه كرده است چه كسى هدايت مى‌كند؟ آنها را هيچ ياورى نيست
Verse 30 — Surah Ar-Rum 30:30
به يكتاپرستى روى به دين آور. فطرتى است كه خدا همه را بدان فطرت بيافريده است و در آفرينش خدا تغييرى نيست. دين پاك و پايدار اين است. ولى بيشتر مردم نمى‌دانند
Verse 31 — Surah Ar-Rum 30:31
به او بازگرديد، و از او بترسيد، و نماز بگزاريد و از مشركان مباشيد
Verse 32 — Surah Ar-Rum 30:32
از آنان مباشيد كه دين خود را پاره‌پاره كردند و فرقه‌فرقه شدند و هر فرقه‌اى به هر چه داشت دلخوش بود
Verse 33 — Surah Ar-Rum 30:33
چون بر آدميان زيانى رسد، پروردگارشان را بخوانند و به درگاه او توبه كنند؛ و چون رحمت خويش به آنها بچشاند، گروهى را بينى كه به پروردگارشان شرك مى‌آورند
Verse 34 — Surah Ar-Rum 30:34
پس نعمتى را كه به آنها داده‌ايم كفران كنند. اكنون متمتع شويد، زودا كه خواهيد دانست
Verse 35 — Surah Ar-Rum 30:35
آيا برايشان دليلى نازل كرديم تا از چيزى كه با خدا شريك مى‌سازند سخن گفته باشد؟
Verse 36 — Surah Ar-Rum 30:36
چون به مردم رحمتى بچشانيم، شادمان مى‌شوند؛ و چون به سبب كارهايى كه كرده‌اند رنجى به آنها رسد، ناگهان نوميد مى‌گردند
Verse 37 — Surah Ar-Rum 30:37
آيا نمى‌بينند كه خدا روزى هر كس را كه بخواهد فراوان مى‌كند يا او را تنگ روزى مى‌سازد؟ در اين عبرتهايى است براى مردمى كه ايمان مى‌آورند
Verse 38 — Surah Ar-Rum 30:38
حق خويشاوند و مسكين و در راه مانده را ادا كن. اين بهتر است براى كسانى كه خشنودى خدا را مى‌جويند و ايشان رستگارانند
Verse 39 — Surah Ar-Rum 30:39
مالى كه به ربا مى‌دهيد تا در اموال مردم افزون شود، نزد خدا هيچ افزون نمى‌شود؛ و مالى كه براى خشنودى خدا از بابت زكات مى‌پردازيد، كسانى كه چنين كنند پاداش مضاعف دارند
Verse 40 — Surah Ar-Rum 30:40
خداست آن كه شما را بيافريد، سپس روزى داد، سپس مى‌ميراند، سپس زنده مى‌كند. آيا كسانى كه شريك خدا مى‌سازيد، هيچ از اين كارها توانند؟ منزه است او و از هر چه برايش شريك مى‌آورند برتر است
Verse 41 — Surah Ar-Rum 30:41
به سبب اعمال مردم، فساد در خشكى و دريا آشكار شد تا به آنان جزاى بعضى از كارهايشان را بچشاند، باشد كه بازگردند
Verse 42 — Surah Ar-Rum 30:42
بگو: در زمين بگرديد و بنگريد كه عاقبت پيشينيان كه بيشترينشان از مشركان بودند چگونه بوده است
Verse 43 — Surah Ar-Rum 30:43
به دين پاك پايدار روى بياور، پيش از آنكه روزى فرا رسد كه از امر خدا بازگشتنش نباشد. در آن روز مردم دو گروه شوند
Verse 44 — Surah Ar-Rum 30:44
كسانى كه كافر باشند كفرشان به زيانشان باشد و آنها كه كارى شايسته كرده باشند براى خود پاداشى نيكو آماده كرده‌اند
Verse 45 — Surah Ar-Rum 30:45
تا كسانى را كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند از فضل خود پاداش دهد. زيرا خدا كافران را دوست ندارد
Verse 46 — Surah Ar-Rum 30:46
و از نشانه‌هاى قدرت او آنكه بادهاى مژده‌دهنده را مى‌فرستد، تا رحمت خود را به شما بچشاند و تا كشتيها به فرمان او روان باشند و از فضل او روزى بجوييد. باشد كه سپاس گوييد
Verse 47 — Surah Ar-Rum 30:47
و پيش از تو پيامبرانى را بر قومشان فرستاديم. آنان با دليلهاى روشن خود نزدشان آمدند. و ما از كسانى كه گناه كردند انتقام گرفتيم، و يارى دادن مؤمنان بر عهده ما بود
Verse 48 — Surah Ar-Rum 30:48
خداست كه بادها را مى‌فرستد تا ابرها را برانگيزد و چنان كه خواهد بر آسمان بگسترد، و آن را پاره‌پاره كند و بينى كه باران از خلال ابرها بيرون مى‌آيد. و چون باران را به هر كه خواهد از بندگانش برساند شادمان شوند،
Verse 49 — Surah Ar-Rum 30:49
اگر چه پيش از آنكه باران بر آنها ببارد نوميد بوده‌اند
Verse 50 — Surah Ar-Rum 30:50
پس به آثار رحمت خدا بنگر كه چگونه زمين را پس از مُردنش زنده مى‌كند. چنين خدايى زنده‌كننده مردگان است و بر هر كارى تواناست
Verse 51 — Surah Ar-Rum 30:51
و اگر بادى بفرستيم كه كشته‌ها را زرد ببينند، از آن پس همه كافر شوند
Verse 52 — Surah Ar-Rum 30:52
تو نمى‌توانى مردگان را شنوا سازى و اگر اينان نيز از تو بازگردند، آواز خود را به گوش آن كران نرسانى،
Verse 53 — Surah Ar-Rum 30:53
تو هدايت‌كننده نابينايان از گمراهيشان نيستى. تو صدايت را تنها به گوش كسانى مى‌رسانى كه به آيات ما ايمان آورده‌اند و تسليم شده‌اند
Verse 54 — Surah Ar-Rum 30:54
خداست كه شما را ناتوان بيافريد، و پس از ناتوانى نيرومند ساخت، آنگاه پس از نيرومندى ناتوانى و پيرى آورد. هر چه بخواهد مى‌آفريند و او دانا و تواناست
Verse 55 — Surah Ar-Rum 30:55
روزى كه قيامت برپا شود مجرمان سوگند خورند كه جز ساعتى در گور نيارميده‌اند. آرى اينچنين از حق منحرف مى‌شدند
Verse 56 — Surah Ar-Rum 30:56
آنان كه دانش و ايمان داده شده‌اند، گويند: شما بر وفق كتاب خدا تا روز قيامت در گور آرميده‌ايد و اين روز قيامت است و شما نمى‌دانسته‌ايد
Verse 57 — Surah Ar-Rum 30:57
در اين روز پوزش ستمكاران به حالشان سود ندهد و از آنها نخواهند كه توبه كنند
Verse 58 — Surah Ar-Rum 30:58
ما در اين قرآن براى مردم هر گونه مثَلى آورده‌ايم. و چون آيه‌اى برايشان بياورى كافران خواهند گفت: شما ياوه گويانى بيش نيستيد
Verse 59 — Surah Ar-Rum 30:59
اينچنين خدا بر دلهاى كسانى كه از دانايى بى‌بهره‌اند، مهر مى‌نهد
Verse 60 — Surah Ar-Rum 30:60
پس صبر كن كه وعده خدا حق است. مباد آنان كه به مرحله يقين نرسيده‌اند، تو را بى‌ثبات و سبكسر گردانند