Back to Languages

Persian - Chapter 36 - Ya-Sin

Translation by Abdolmohammad Ayati — Permalink

Verse 1 — Surah Ya-Sin 36:1

Verse 2 — Surah Ya-Sin 36:2

سوگند به قرآن حكمت‌آميز،

Verse 3 — Surah Ya-Sin 36:3

كه تو از پيامبران هستى،

Verse 4 — Surah Ya-Sin 36:4

بر راهى راست

Verse 5 — Surah Ya-Sin 36:5

قرآن از جانب آن پيروزمند مهربان، نازل شده‌

Verse 6 — Surah Ya-Sin 36:6

تا مردمى را بيم دهى كه پدرانشان بيم داده نشدند و در بى خبرى بودند

Verse 7 — Surah Ya-Sin 36:7

وعده خدا در باره بيشترشان تحقق يافته و ايمان نمى‌آورند

Verse 8 — Surah Ya-Sin 36:8

و ما بر گردنهايشان تا زنخها غُلها نهاديم، چنان كه سرهايشان به بالاست و پايين‌آوردن نتوانند

Verse 9 — Surah Ya-Sin 36:9

در برابرشان ديوارى كشيديم و در پشت سرشان ديوارى. و بر چشمانشان نيز پرده‌اى افكنديم تا نتوانند ديد

Verse 10 — Surah Ya-Sin 36:10

تفاوتشان نكند، چه آنها را بترسانى و چه نترسانى، ايمان نمى‌آورند

Verse 11 — Surah Ya-Sin 36:11

تنها، تو كسى را بيم مى‌دهى كه از قرآن پيروى كند و از خداى رحمان در نهان بترسد. چنين كس را به آمرزش و مزد كرامند مژده بده

Verse 12 — Surah Ya-Sin 36:12

ما مُردگان را زنده مى‌كنيم. و هر كارى را كه پيش از اين كرده‌اند و هر اثرى را كه پديد آورده‌اند، مى‌نويسيم و هر چيزى را در كتاب مبين شمار كرده‌ايم

Verse 13 — Surah Ya-Sin 36:13

داستان مردم آن قريه را برايشان بياور، آنگاه كه رسولان بدان جا آمدند

Verse 14 — Surah Ya-Sin 36:14

نخست دو تن را به نزدشان فرستاديم و تكذيبشان كردند؛ پس با سومى نيروشان داديم و گفتند: ما به سوى شما فرستاده شده‌ايم

Verse 15 — Surah Ya-Sin 36:15

گفتند: شما انسانهايى همانند ما هستيد و خداى رحمان هيچ چيز نفرستاده است و شما جز دروغ نمى‌گوييد

Verse 16 — Surah Ya-Sin 36:16

گفتند: پروردگار ما مى‌داند كه ما به سوى شما فرستاده شده‌ايم

Verse 17 — Surah Ya-Sin 36:17

و بر عهده ما جز پيام‌رسانيدن آشكارا هيچ نيست

Verse 18 — Surah Ya-Sin 36:18

گفتند: ما شما را به فال بد گرفته‌ايم. اگر بس نكنيد سنگسارتان خواهيم كرد و شما را از ما شكنجه‌اى سخت خواهد رسيد

Verse 19 — Surah Ya-Sin 36:19

گفتند: شومى شما، با خود شماست. آيا اگر اندرزتان دهند چنين مى‌گوييد؟ نه، مردمى گزافكار هستيد

Verse 20 — Surah Ya-Sin 36:20

مردى از دوردست شهر دوان‌دوان آمد و گفت: اى قوم من، از اين رسولان پيروى كنيد

Verse 21 — Surah Ya-Sin 36:21

از كسانى كه از شما هيچ مزدى نمى‌طلبند، و خود مردمى هدايت‌يافته‌اند، پيروى كنيد

Verse 22 — Surah Ya-Sin 36:22

چرا خدايى را كه مرا آفريده و به نزد او بازگردانده مى‌شويد، نپرستم؟

Verse 23 — Surah Ya-Sin 36:23

آيا سواى او خدايانى را اختيار كنم، كه اگر خداى رحمان بخواهد به من زيانى برساند، شفاعتشان مرا هيچ سود نكند و مرا رهايى نبخشند؟

Verse 24 — Surah Ya-Sin 36:24

و در اين هنگام من در گمراهى آشكار باشم

Verse 25 — Surah Ya-Sin 36:25

من به پروردگارتان ايمان آوردم. سخن مرا بشنويد

Verse 26 — Surah Ya-Sin 36:26

گفته شد: به بهشت درآى. گفت: اى كاش قوم من مى‌دانستند

Verse 27 — Surah Ya-Sin 36:27

كه پروردگار من مرا بيامرزيد و در زمره گرامى‌شدگان درآورد

Verse 28 — Surah Ya-Sin 36:28

و از آن پس بر سر قوم او هيچ لشكرى از آسمان فرو نفرستاديم. و ما فروفرستنده نبوديم

Verse 29 — Surah Ya-Sin 36:29

جز يك بانگ سهمناك نبود كه ناگاه همه بر جاى سرد شدند

Verse 30 — Surah Ya-Sin 36:30

اى دريغ بر اين بندگان. هيچ پيامبرى بر آنها مبعوث نشد مگر آنكه مسخره‌اش كردند

Verse 31 — Surah Ya-Sin 36:31

آيا نديده‌اند كه چه مردمى را پيش از آنها هلاك كرده‌ايم كه ديگر به نزدشان بازنمى‌گردند

Verse 32 — Surah Ya-Sin 36:32

و كس نماند مگر آنكه نزد ما حاضرش آرند

Verse 33 — Surah Ya-Sin 36:33

نشانه عبرتى است برايشان زمين مرده كه زنده‌اش ساختيم و از آن دانه‌اى كه از آن مى‌خورند بيرون آورديم

Verse 34 — Surah Ya-Sin 36:34

و در آن باغهايى از نخلها و تاكها پديد آورديم و چشمه‌ها روان ساختيم،

Verse 35 — Surah Ya-Sin 36:35

تا از ثمرات آن و دسترنج خويش بخورند. چرا سپاس نمى‌گويند؟

Verse 36 — Surah Ya-Sin 36:36

منزه است آن خدايى كه همه جفتها را بيافريد، چه از آنچه زمين مى‌روياند و چه از نفسهايشان و چه آن چيزهايى كه نمى‌شناسند

Verse 37 — Surah Ya-Sin 36:37

شب نيز برايشان عبرتى ديگر است كه روز را از آن برمى‌كشيم و همه در تاريكى فرو مى‌روند

Verse 38 — Surah Ya-Sin 36:38

و آفتاب به سوى قرارگاه خويش روان است. اين فرمان خداى پيروزمند و داناست

Verse 39 — Surah Ya-Sin 36:39

و براى ماه منزلهايى مقدر كرديم تا همانند شاخه خشك خرما باريك شود

Verse 40 — Surah Ya-Sin 36:40

آفتاب را نسزد كه به ماه رسد و شب را نسزد كه بر روز پيشى گيرد. و همه در فلكى شناورند

Verse 41 — Surah Ya-Sin 36:41

عبرتى ديگر براى آنها آنكه نياكانشان را در آن كشتى انباشته شده سوار كرديم

Verse 42 — Surah Ya-Sin 36:42

و برايشان همانند كشتى چيزى آفريديم كه بر آن سوار شوند

Verse 43 — Surah Ya-Sin 36:43

و اگر بخواهيم همه را غرقه مى‌سازيم و آنها را هيچ فريادرسى نباشد و رهايى نيابند،

Verse 44 — Surah Ya-Sin 36:44

جز به رحمت ما و برخوردارى تا هنگام مرگ

Verse 45 — Surah Ya-Sin 36:45

و آنگاه كه به ايشان گفته شود كه از آنچه در پيش روى داريد يا پشت سر مى‌گذاريد بترسيد، شايد بر شما رحمت آرند؛ روى بگردانند

Verse 46 — Surah Ya-Sin 36:46

و هيچ آيه‌اى از آيات پروردگارشان بر ايشان نازل نشود جز آنكه از آن اعراض كنند

Verse 47 — Surah Ya-Sin 36:47

و چون گفته شود كه از آنچه خدا روزيتان كرده است انفاق كنيد، كافران به مؤمنان گويند: آيا كسانى را طعام دهيم كه اگر خدا مى‌خواست خود آنها را طعام مى‌داد؟ شما در گمراهى آشكار هستيد

Verse 48 — Surah Ya-Sin 36:48

و مى‌گويند: اگر راست مى‌گوييد، اين وعده كى خواهد بود؟

Verse 49 — Surah Ya-Sin 36:49

اينان انتظار يك بانگ سهمناك را مى‌برند، تا بدان هنگام كه سرگرم ستيزه هستند فروگيردشان؛

Verse 50 — Surah Ya-Sin 36:50

آنچنان كه ياراى وصيتى نداشته باشند و نتوانند نزد كسان خويش بازگردند

Verse 51 — Surah Ya-Sin 36:51

و در صور دميده شود و آنان از قبرها بيرون آيند و شتابان به سوى پروردگارشان روند

Verse 52 — Surah Ya-Sin 36:52

مى‌گويند: واى بر ما، چه كسى ما را از خوابگاه‌هايمان برانگيخت؟ اين همان وعده خداى رحمان است و پيامبران راست گفته بودند

Verse 53 — Surah Ya-Sin 36:53

جز يك بانگ سهمناك نخواهد بود، كه همه نزد ما حاضر مى‌آيند

Verse 54 — Surah Ya-Sin 36:54

آن روز به كس ستم نمى‌شود. و جز همانند كارى كه كرده‌ايد پاداش نمى‌بينيد

Verse 55 — Surah Ya-Sin 36:55

بهشتيان آن روز به شادمانى مشغول باشند

Verse 56 — Surah Ya-Sin 36:56

آنها و همسرانشان در سايه‌ها بر تختها تكيه زده‌اند

Verse 57 — Surah Ya-Sin 36:57

در آنجا هر ميوه و هر چيز ديگر كه بخواهند فراهم است

Verse 58 — Surah Ya-Sin 36:58

و سلامى كه سخن پروردگار مهربان است

Verse 59 — Surah Ya-Sin 36:59

اى گناهكاران، امروز كنارى گيريد

Verse 60 — Surah Ya-Sin 36:60

اى فرزندان آدم، آيا با شما پيمان نبستم كه شيطان را نپرستيد زيرا دشمن آشكار شماست؟

Verse 61 — Surah Ya-Sin 36:61

و مرا بپرستيد، كه راه راست اين است؟

Verse 62 — Surah Ya-Sin 36:62

بسيارى از شما را گمراه كرد. مگر به عقل درنمى‌يافتيد؟

Verse 63 — Surah Ya-Sin 36:63

اين است آن جهنمى كه به شما وعده داده شده بود

Verse 64 — Surah Ya-Sin 36:64

به سزاى كفرتان اينك در آن داخل شويد

Verse 65 — Surah Ya-Sin 36:65

امروز بر دهانهايشان مهر مى‌نهيم. و دستهايشان با ما سخن خواهند گفت و پاهايشان شهادت خواهند داد كه چه مى‌كرده‌اند

Verse 66 — Surah Ya-Sin 36:66

اگر بخواهيم، چشمانشان را محو مى‌كنيم. پس شتابان آهنگ راه كنند. اما كجا را توانند ديد؟

Verse 67 — Surah Ya-Sin 36:67

و اگر بخواهيم، آنها را بر جايشان مسخ كنيم، كه نه توان آن داشته باشند كه به پيش قدم بردارند و نه بازپس گردند

Verse 68 — Surah Ya-Sin 36:68

هر كه را عمر دراز دهيم، در آفرينش دگرگونش كنيم. چرا تعقل نمى‌كنند؟

Verse 69 — Surah Ya-Sin 36:69

به او شعر نياموخته‌ايم و شعر در خور او نيست. آنچه به او آموخته‌ايم جز اندرز و قرآنى روشنگر نيست

Verse 70 — Surah Ya-Sin 36:70

تا مؤمنان را بيم دهد و سخن حق بر كافران ثابت شود

Verse 71 — Surah Ya-Sin 36:71

آيا نديده‌اند كه به يد قدرت خويش برايشان چارپايان را آفريديم و اكنون مالكشان هستند؟

Verse 72 — Surah Ya-Sin 36:72

و آنها را رامشان كرديم. بر بعضى سوار مى‌شوند و از گوشت بعضى مى‌خورند

Verse 73 — Surah Ya-Sin 36:73

و ايشان را در آنها سودهاست و آشاميدنيها. چرا سپاس نمى‌گويند؟

Verse 74 — Surah Ya-Sin 36:74

و به جاى اللّه خدايانى اختيار كردند، بدان اميد كه ياريشان كنند

Verse 75 — Surah Ya-Sin 36:75

آنها را ياراى آن نيست كه به ياريشان برخيزند، ولى اينان همانند سپاهى به خدمتشان آماده‌اند

Verse 76 — Surah Ya-Sin 36:76

سخنشان تو را اندوهگين نسازد. ما هر چه را پنهان مى‌دارند يا آشكار مى‌سازند مى‌دانيم

Verse 77 — Surah Ya-Sin 36:77

آيا آدمى كه اكنون خصمى آشكار است، نمى‌داند كه او را از نطفه‌اى آفريده‌ايم؟

Verse 78 — Surah Ya-Sin 36:78

در حالى كه آفرينش خود را از ياد برده است، براى ما مثَل مى‌زند كه چه كسى اين استخوانهاى پوسيده را زنده مى‌كند؟

Verse 79 — Surah Ya-Sin 36:79

بگو: كسى آنها را زنده مى‌كند كه در آغاز بيافريده است، و او به هر آفرينشى داناست

Verse 80 — Surah Ya-Sin 36:80

آن خدايى كه از درخت سبز برايتان آتش پديد آورد و شما از آن آتش مى‌افروزيد

Verse 81 — Surah Ya-Sin 36:81

آيا كسى كه آسمانها و زمين را آفريده است نمى‌تواند همانندشان را بيافريند؟ آرى مى‌تواند، كه او آفريننده‌اى داناست

Verse 82 — Surah Ya-Sin 36:82

چون بخواهد چيزى را بيافريند، فرمانش اين است كه مى‌گويد: موجود شو، پس موجود مى‌شود

Verse 83 — Surah Ya-Sin 36:83

منزه است آن خدايى كه ملكوت هر چيزى به دست اوست و همه به سوى او باز گردانده مى‌شويد