Back to Languages
Persian - Chapter 37 - As-Saffat
Translation by Abdolmohammad Ayati — Permalink
Verse 1 — Surah As-Saffat 37:1
سوگند به آن فرشتگان كه براى نيايش صف بسته‌اند،
Verse 2 — Surah As-Saffat 37:2
سوگند به آن فرشتگان كه ابرها را مى‌رانند،
Verse 3 — Surah As-Saffat 37:3
سوگند به آن فرشتگان كه ذكر خدا را مى‌خوانند،
Verse 4 — Surah As-Saffat 37:4
كه خداى شما خدايى يكتاست
Verse 5 — Surah As-Saffat 37:5
پروردگار آسمانها و زمين است و هر چه در ميان آنهاست. و پروردگار مشرقهاست
Verse 6 — Surah As-Saffat 37:6
ما آسمان فرودين را به زينت ستارگان بياراستيم
Verse 7 — Surah As-Saffat 37:7
و از هر شيطان نافرمان نگه داشتيم
Verse 8 — Surah As-Saffat 37:8
تا سخن ساكنان عالم بالا را نشنوند و از هر سوى رانده شوند
Verse 9 — Surah As-Saffat 37:9
تا دور گردند و براى آنهاست عذابى دايم
Verse 10 — Surah As-Saffat 37:10
مگر آن شيطان كه ناگهان چيزى بربايد و ناگهان شهابى ثاقب دنبالش كند
Verse 11 — Surah As-Saffat 37:11
پس، از كافران بپرس كه آيا آفرينش آنها دشوارتر است يا آنچه ما آفريده‌ايم. ما آنها را از گِلى چسبنده آفريده‌ايم
Verse 12 — Surah As-Saffat 37:12
تو در شگفت شدى و آنها مسخره مى‌كنند
Verse 13 — Surah As-Saffat 37:13
و چون به آنها پند داده شود، پند نمى‌پذيرند
Verse 14 — Surah As-Saffat 37:14
و چون آيه‌اى ببينند، از يكديگر مى‌خواهند تا به ريشخندش گيرند
Verse 15 — Surah As-Saffat 37:15
و مى‌گويند: اين چيزى جز جادويى آشكار نيست،
Verse 16 — Surah As-Saffat 37:16
آيا وقتى كه ما مُرديم و خاك و استخوان شديم ما را زنده مى‌كنند؟
Verse 17 — Surah As-Saffat 37:17
يا نياكان ما را؟
Verse 18 — Surah As-Saffat 37:18
بگو: بلى، و شما خوار و بيچاره مى‌شويد
Verse 19 — Surah As-Saffat 37:19
و آنان خود خواهند ديد كه به يك فرمان همه را زنده مى‌كنند
Verse 20 — Surah As-Saffat 37:20
مى‌گويند: واى بر ما، اين همان روز جزاست
Verse 21 — Surah As-Saffat 37:21
اين همان روز داورى است كه دروغش مى‌پنداشتيد
Verse 22 — Surah As-Saffat 37:22
آنان را كه ستم مى‌كردند و همپايگانشان و آنهايى را كه به جاى خداى يكتا مى‌پرستيدند گرد آوريد
Verse 23 — Surah As-Saffat 37:23
همه را به راه جهنم راه بنماييد
Verse 24 — Surah As-Saffat 37:24
و نگه داريدشان، بايد بازخواست شوند
Verse 25 — Surah As-Saffat 37:25
چرا يكديگر را يارى نمى‌كنيد؟
Verse 26 — Surah As-Saffat 37:26
نه، امروز همه تسليم‌شوندگانند
Verse 27 — Surah As-Saffat 37:27
و آنگاه روى به يكديگر كنند و بپرسند
Verse 28 — Surah As-Saffat 37:28
گويند: شما بوديد كه از در نيكخواهى بر ما درمى‌آمديد
Verse 29 — Surah As-Saffat 37:29
گويند: نه، شما ايمان نياورده بوديد
Verse 30 — Surah As-Saffat 37:30
ما را بر شما هيچ تسلطى نبود. شما خود مردمانى نافرمان بوديد
Verse 31 — Surah As-Saffat 37:31
گفته پروردگارمان بر ما ثابت شد. اكنون بايد بچشيم
Verse 32 — Surah As-Saffat 37:32
ما شما را گمراه كرديم و خود نيز گمراه بوديم
Verse 33 — Surah As-Saffat 37:33
در آن روز، همه در عذاب شريكند
Verse 34 — Surah As-Saffat 37:34
ما با مجرمان چنين مى‌كنيم
Verse 35 — Surah As-Saffat 37:35
چون به آنان گفته مى‌شد كه جز خداى يكتا خدايى نيست تكبر مى‌كردند،
Verse 36 — Surah As-Saffat 37:36
و مى‌گفتند: آيا به خاطر شاعر ديوانه‌اى خدايانمان را ترك گوييم؟
Verse 37 — Surah As-Saffat 37:37
نه، آن پيامبر حق را آورد و پيامبران پيشين را تصديق كرد
Verse 38 — Surah As-Saffat 37:38
شما عذاب دردآور را خواهيد چشيد
Verse 39 — Surah As-Saffat 37:39
جز در برابر اعمالتان كيفر نخواهيد ديد
Verse 40 — Surah As-Saffat 37:40
مگر بندگان مخلص خدا،
Verse 41 — Surah As-Saffat 37:41
كه آنها راست رزقى معين،
Verse 42 — Surah As-Saffat 37:42
از ميوه‌ها، و گرامى داشتگانند؛
Verse 43 — Surah As-Saffat 37:43
در بهشتهاى پرنعمت،
Verse 44 — Surah As-Saffat 37:44
بر تختهايى كه رو به روى هم‌اند
Verse 45 — Surah As-Saffat 37:45
و جامى از چشمه خوشگوار ميانشان به گردش درآيد،
Verse 46 — Surah As-Saffat 37:46
سفيد است و نوشندگانش را لذت‌بخش،
Verse 47 — Surah As-Saffat 37:47
نه عقل از آن تباهى گيرد و نه نوشنده مست شود
Verse 48 — Surah As-Saffat 37:48
زنانى درشت چشم كه تنها به شوهران خود نظر دارند، همدم آنهايند
Verse 49 — Surah As-Saffat 37:49
همانند تخم مرغهايى دور از دسترس
Verse 50 — Surah As-Saffat 37:50
رو به يكديگر كنند و به گفت و گو پردازند
Verse 51 — Surah As-Saffat 37:51
يكى از آنها گويد: مرا همنشينى بود،
Verse 52 — Surah As-Saffat 37:52
كه مى‌گفت: آيا تو از آنها هستى كه تصديق مى‌كنند؟
Verse 53 — Surah As-Saffat 37:53
آيا آنگاه كه مُرديم و خاك و استخوان شديم، كيفرمان مى‌دهند؟
Verse 54 — Surah As-Saffat 37:54
گويد: مى‌توانيد از بالا بنگريد؟
Verse 55 — Surah As-Saffat 37:55
از بالا بنگرد و او را در ميان آتش دوزخ بيند
Verse 56 — Surah As-Saffat 37:56
گويدش: به خدا سوگند، نزديك بود كه مرا به هلاكت افكنى
Verse 57 — Surah As-Saffat 37:57
و اگر موهبت پروردگارم نبود، من نيز از احضارشدگان مى‌بودم
Verse 58 — Surah As-Saffat 37:58
آيا ما را مرگى نيست،
Verse 59 — Surah As-Saffat 37:59
جز آن مرگ نخستين؟ و ديگر عذابمان نمى‌كنند؟
Verse 60 — Surah As-Saffat 37:60
هر آينه اين است كاميابى بزرگ
Verse 61 — Surah As-Saffat 37:61
عمل‌كنندگان بايد براى چنين پاداشى عمل كنند
Verse 62 — Surah As-Saffat 37:62
آيا خورش را اين بهتر يا درخت زقوم؟
Verse 63 — Surah As-Saffat 37:63
ما آن درخت را براى ابتلاى ستمكاران پديد آورده‌ايم
Verse 64 — Surah As-Saffat 37:64
درختى است كه از اعماق جهنم مى‌رويد،
Verse 65 — Surah As-Saffat 37:65
ميوه‌اش همانند سر شياطين است،
Verse 66 — Surah As-Saffat 37:66
دوزخيان از آن مى‌خورند و شكم انباشته مى‌سازند،
Verse 67 — Surah As-Saffat 37:67
و بر سر آن آميزه‌اى از آب سوزان مى‌نوشند
Verse 68 — Surah As-Saffat 37:68
سپس بازگشتشان به همان جهنم است
Verse 69 — Surah As-Saffat 37:69
آنها پدران خود را پيش از خود گمراه يافتند،
Verse 70 — Surah As-Saffat 37:70
و بر پى ايشان شتابان مى‌روند
Verse 71 — Surah As-Saffat 37:71
و پيش از آنها بيشتر پيشينيان گمراه شدند
Verse 72 — Surah As-Saffat 37:72
و ما بيم‌دهندگانى به ميانشان فرستاديم
Verse 73 — Surah As-Saffat 37:73
پس بنگر كه سرانجام آن بيم‌يافتگان چگونه بود
Verse 74 — Surah As-Saffat 37:74
جز بندگان مخلص خدا
Verse 75 — Surah As-Saffat 37:75
نوح ما را ندا داد و ما چه نيك پاسخ‌دهنده‌اى بوديم
Verse 76 — Surah As-Saffat 37:76
او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم
Verse 77 — Surah As-Saffat 37:77
و فرزندانش را باقى گذاشتيم
Verse 78 — Surah As-Saffat 37:78
و نام نيك او را در نسلهاى بعد باقى نهاديم
Verse 79 — Surah As-Saffat 37:79
سلام بر نوح باد، در سراسر جهان
Verse 80 — Surah As-Saffat 37:80
ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم
Verse 81 — Surah As-Saffat 37:81
او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 82 — Surah As-Saffat 37:82
سپس ديگران را غرقه ساختيم
Verse 83 — Surah As-Saffat 37:83
ابراهيم از پيروان او بود
Verse 84 — Surah As-Saffat 37:84
آنگاه كه با دلى رسته از ترديد روى به پروردگارش آورد
Verse 85 — Surah As-Saffat 37:85
به پدرش و قومش گفت: چه مى‌پرستيد؟
Verse 86 — Surah As-Saffat 37:86
آيا به جاى خداى يكتا، خدايان دروغين را مى‌خواهيد؟
Verse 87 — Surah As-Saffat 37:87
به پروردگار جهانيان چه گمان داريد؟
Verse 88 — Surah As-Saffat 37:88
نگاهى به ستارگان كرد،
Verse 89 — Surah As-Saffat 37:89
و گفت: من بيمارم
Verse 90 — Surah As-Saffat 37:90
از او رويگردان شدند و بازگشتند
Verse 91 — Surah As-Saffat 37:91
پنهانى نزد خدايانشان آمد و گفت: چيزى نمى‌خوريد؟
Verse 92 — Surah As-Saffat 37:92
چرا سخن نمى‌گوييد؟
Verse 93 — Surah As-Saffat 37:93
و در نهان، دستى به قوت بر آنها زد
Verse 94 — Surah As-Saffat 37:94
قومش شتابان نزدش آمدند
Verse 95 — Surah As-Saffat 37:95
گفت: آيا چيزهايى را كه خود مى‌تراشيد مى‌پرستيد؟
Verse 96 — Surah As-Saffat 37:96
خداى يكتاست كه شما و هر چه مى‌سازيد، آفريده است
Verse 97 — Surah As-Saffat 37:97
گفتند: برايش بنايى برآوريد و در آتشش اندازيد
Verse 98 — Surah As-Saffat 37:98
خواستند تا بدانديشى كنند، ما نيز آنها را زيردست گردانيديم
Verse 99 — Surah As-Saffat 37:99
گفت: من به سوى پروردگارم مى‌روم، او مرا راهنمايى خواهد كرد؛
Verse 100 — Surah As-Saffat 37:100
اى پروردگار من، مرا فرزندى صالح عطا كن
Verse 101 — Surah As-Saffat 37:101
پس او را به پسرى بردبار مژده داديم
Verse 102 — Surah As-Saffat 37:102
چون با پدر به جايى رسيد كه بايد به كار بپردازند، گفت: اى پسركم، در خواب ديده‌ام كه تو را ذبح مى‌كنم. بنگر كه چه مى‌انديشى. گفت: اى پدر، به هر چه مأمور شده‌اى عمل كن، كه اگر خدا بخواهد مرا از صابران خواهى يافت
Verse 103 — Surah As-Saffat 37:103
چون هر دو تسليم شدند و او را به پيشانى افكند،
Verse 104 — Surah As-Saffat 37:104
ما ندايش داديم: اى ابراهيم،
Verse 105 — Surah As-Saffat 37:105
خوابت را به حقيقت پيوستى. و ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم
Verse 106 — Surah As-Saffat 37:106
اين آزمايشى آشكارا بود
Verse 107 — Surah As-Saffat 37:107
و او را به ذبحى بزرگ بازخريديم
Verse 108 — Surah As-Saffat 37:108
و نام نيك او را در نسلهاى بعد باقى گذاشتيم
Verse 109 — Surah As-Saffat 37:109
سلام بر ابراهيم
Verse 110 — Surah As-Saffat 37:110
ما نيكوكاران را اينچنين پاداش مى‌دهيم
Verse 111 — Surah As-Saffat 37:111
او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 112 — Surah As-Saffat 37:112
او را به اسحاق، پيامبرى شايسته، مژده داديم
Verse 113 — Surah As-Saffat 37:113
او و اسحاق را بركت داديم. و از فرزندانشان بعضى نيكوكار هستند و بعضى به آشكارا بر خود ستمكار
Verse 114 — Surah As-Saffat 37:114
ما به موسى و هارون نعمت داديم
Verse 115 — Surah As-Saffat 37:115
آن دو و مردمشان را از رنجى بزرگ نجات بخشيديم
Verse 116 — Surah As-Saffat 37:116
آنان را يارى داديم تا پيروز شدند
Verse 117 — Surah As-Saffat 37:117
و كتابى روشنگرشان داديم
Verse 118 — Surah As-Saffat 37:118
و به راه راست هدايتشان كرديم
Verse 119 — Surah As-Saffat 37:119
و نام نيكشان را در نسلهاى بعد باقى گذاشتيم
Verse 120 — Surah As-Saffat 37:120
سلام بر موسى و هارون
Verse 121 — Surah As-Saffat 37:121
ما نيكوكاران را اينچنين پاداش مى‌دهيم
Verse 122 — Surah As-Saffat 37:122
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند
Verse 123 — Surah As-Saffat 37:123
و الياس از پيامبران بود
Verse 124 — Surah As-Saffat 37:124
به مردم خود گفت: آيا پروا نمى‌كنيد؟
Verse 125 — Surah As-Saffat 37:125
آيا بَعل را به خدايى مى‌خوانيد، و آن بهترين آفرينندگان را وامى‌گذاريد؟
Verse 126 — Surah As-Saffat 37:126
پروردگار شما و پروردگار نياكانتان، خداى يكتاست
Verse 127 — Surah As-Saffat 37:127
پس تكذيبش كردند و آنان از احضارشدگانند
Verse 128 — Surah As-Saffat 37:128
مگر بندگان مخلص خدا
Verse 129 — Surah As-Saffat 37:129
و نام نيك او را در نسلهاى بعد باقى گذاشتيم
Verse 130 — Surah As-Saffat 37:130
سلام بر خاندان الياس
Verse 131 — Surah As-Saffat 37:131
ما نيكوكاران را اينچنين پاداش مى‌دهيم
Verse 132 — Surah As-Saffat 37:132
او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 133 — Surah As-Saffat 37:133
و لوط از پيامبران بود
Verse 134 — Surah As-Saffat 37:134
او و همه كسانش را نجات داديم
Verse 135 — Surah As-Saffat 37:135
مگر پيرزنى كه با مردم شهر بماند
Verse 136 — Surah As-Saffat 37:136
سپس ديگران را هلاك كرديم
Verse 137 — Surah As-Saffat 37:137
شما بر آنها مى‌گذريد، بامدادان،
Verse 138 — Surah As-Saffat 37:138
و شامگاهان. آيا تعقل نمى‌كنيد؟
Verse 139 — Surah As-Saffat 37:139
و يونس از پيامبران بود
Verse 140 — Surah As-Saffat 37:140
چون به آن كشتى پر از مردم گريخت،
Verse 141 — Surah As-Saffat 37:141
قرعه زدند و او در قرعه مغلوب شد
Verse 142 — Surah As-Saffat 37:142
ماهى ببلعيدش و او در خور سرزنش بود
Verse 143 — Surah As-Saffat 37:143
پس اگر نه از تسبيح‌گويان مى‌بود،
Verse 144 — Surah As-Saffat 37:144
تا روز قيامت در شكم ماهى مى‌ماند
Verse 145 — Surah As-Saffat 37:145
پس او را كه بيمار بود به خشكى افكنديم،
Verse 146 — Surah As-Saffat 37:146
و بر فراز سرش بوته كدويى رويانيديم
Verse 147 — Surah As-Saffat 37:147
و او را به رسالت بر صد هزار كس و بيشتر فرستاديم
Verse 148 — Surah As-Saffat 37:148
آنها ايمان آوردند و تا زنده بودند، برخورداريشان داديم
Verse 149 — Surah As-Saffat 37:149
از ايشان بپرس: آيا دختران از آن پروردگار تو باشند و پسران از آن ايشان؟
Verse 150 — Surah As-Saffat 37:150
آيا وقتى كه ما ملائكه را زن مى‌آفريديم آنها مى‌ديدند؟
Verse 151 — Surah As-Saffat 37:151
آگاه باش كه از دروغگوييشان است كه مى‌گويند
Verse 152 — Surah As-Saffat 37:152
خدا صاحب فرزند است. دروغ مى‌گويند
Verse 153 — Surah As-Saffat 37:153
آيا خدا دختران را بر پسران برترى داد؟
Verse 154 — Surah As-Saffat 37:154
شما را چه مى‌شود؟ چگونه قضاوت مى‌كنيد؟
Verse 155 — Surah As-Saffat 37:155
آيا نمى‌انديشيد؟
Verse 156 — Surah As-Saffat 37:156
يا بر ادعاى خود دليل روشنى داريد؟
Verse 157 — Surah As-Saffat 37:157
اگر راست مى‌گوييد كتابتان را بياوريد
Verse 158 — Surah As-Saffat 37:158
و ميان خدا و جنيان خويشاوندى قائل شدند و جنيان مى‌دانند كه احضارشدگانند
Verse 159 — Surah As-Saffat 37:159
از آن وصف كه مى‌آورند خدا منزه است
Verse 160 — Surah As-Saffat 37:160
مگر بندگان مخلص خدا
Verse 161 — Surah As-Saffat 37:161
شما و بتانى كه مى‌پرستيد،
Verse 162 — Surah As-Saffat 37:162
نتوانستيد مفتون بتان كنيد،
Verse 163 — Surah As-Saffat 37:163
مگر آن كس را كه راهى جهنم باشد
Verse 164 — Surah As-Saffat 37:164
و هيچ كس از ما نيست مگر آنكه جايى معين دارد
Verse 165 — Surah As-Saffat 37:165
هر آينه ما صف زدگانيم
Verse 166 — Surah As-Saffat 37:166
و هر آينه ما تسبيح‌گويندگانيم
Verse 167 — Surah As-Saffat 37:167
اگر چه مى‌گفتند
Verse 168 — Surah As-Saffat 37:168
اگر از پيشينيان نزد ما كتابى مانده بود،
Verse 169 — Surah As-Saffat 37:169
ما از بندگان مخلص خدا مى‌بوديم
Verse 170 — Surah As-Saffat 37:170
آنها به آن كتاب كافر شدند، و زودا كه خواهند فهميد
Verse 171 — Surah As-Saffat 37:171
ما در باره بندگانمان كه به رسالت مى‌فرستيم از پيش تصميم گرفته‌ايم،
Verse 172 — Surah As-Saffat 37:172
كه هر آينه آنان يارى مى‌شوند
Verse 173 — Surah As-Saffat 37:173
و لشكر ما خود غالبند
Verse 174 — Surah As-Saffat 37:174
پس تا مدتى از آنها روى بگردان
Verse 175 — Surah As-Saffat 37:175
عاقبتشان را ببين، آنها نيز خواهند ديد
Verse 176 — Surah As-Saffat 37:176
آيا عذاب ما را به شتاب مى‌طلبند؟
Verse 177 — Surah As-Saffat 37:177
چون عذاب به ساحتشان فراز آيد، اين بيم‌داده‌شدگان چه بامداد بدى خواهند داشت
Verse 178 — Surah As-Saffat 37:178
از آنها تا چندى روى بگردان
Verse 179 — Surah As-Saffat 37:179
پس عاقبتشان را ببين، آنها نيز خواهند ديد
Verse 180 — Surah As-Saffat 37:180
منزه است پروردگار تو -آن پروردگار پيروزمند- از هر چه به وصف او مى‌گويند
Verse 181 — Surah As-Saffat 37:181
سلام بر پيامبران،
Verse 182 — Surah As-Saffat 37:182
و حمد از آن پروردگار جهانيان است