Back to Languages

Persian - Chapter 68 - Al-Qalam

Translation by Abdolmohammad Ayati — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Qalam 68:1

نون، سوگند به قلم و آنچه مى‌نويسند

Verse 2 — Surah Al-Qalam 68:2

كه تو، به فضل پروردگارت، ديوانه نيستى

Verse 3 — Surah Al-Qalam 68:3

و تو راست پاداشى پايان‌ناپذير

Verse 4 — Surah Al-Qalam 68:4

و تو راست خُلقى عظيم

Verse 5 — Surah Al-Qalam 68:5

زودا كه تو ببينى و آنها نيز ببينند،

Verse 6 — Surah Al-Qalam 68:6

كه ديوانگى در كدام يك از شماست

Verse 7 — Surah Al-Qalam 68:7

هر آينه پروردگار تو بهتر مى‌داند چه كسى از طريق او گمراه گشته، كه او به ره‌يافتگان داناتر است

Verse 8 — Surah Al-Qalam 68:8

پس، از تكذيب كنندگان، اطاعت مكن

Verse 9 — Surah Al-Qalam 68:9

دوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى كنند

Verse 10 — Surah Al-Qalam 68:10

از هر فرومايه‌اى كه بسيار سوگند مى‌خورد، پيروى مكن

Verse 11 — Surah Al-Qalam 68:11

عيبجويى كه براى سخن‌چينى اينجا و آنجا مى‌رود،

Verse 12 — Surah Al-Qalam 68:12

بازدارنده از خير، متجاوز گناهكار،

Verse 13 — Surah Al-Qalam 68:13

خشن‌مردى، ناشناخته نسب،

Verse 14 — Surah Al-Qalam 68:14

بدان جهت كه صاحب مال و فرزند است،

Verse 15 — Surah Al-Qalam 68:15

چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: اساطير پيشينيان است

Verse 16 — Surah Al-Qalam 68:16

زودا كه بر بينى‌اش داغ گذاريم

Verse 17 — Surah Al-Qalam 68:17

ما آنها را آزموديم، چنان كه صاحبان آن بستانها را آزموديم. آنگاه كه قسم خوردند كه فردا بامداد ميوه‌ها را خواهند چيد

Verse 18 — Surah Al-Qalam 68:18

و ان شاء اللّه نگفتند

Verse 19 — Surah Al-Qalam 68:19

پس شب‌هنگام كه به خواب بودند آفتى از آسمان آمد،

Verse 20 — Surah Al-Qalam 68:20

و بستانها سياه شد

Verse 21 — Surah Al-Qalam 68:21

و سحرگاهان يكديگر را ندا دادند

Verse 22 — Surah Al-Qalam 68:22

اگر مى‌خواهيد ميوه بچينيد، بامدادان به كشتزار خود برويد

Verse 23 — Surah Al-Qalam 68:23

به راه افتادند و آهسته مى‌گفتند

Verse 24 — Surah Al-Qalam 68:24

كه امروز نبايد بينوايى به بستان شما درآيد

Verse 25 — Surah Al-Qalam 68:25

صبحگاهان بدين آهنگ كه مى‌توانند بينوا را منع كنند بيرون شدند

Verse 26 — Surah Al-Qalam 68:26

چون بستانهاى خود را ديدند گفتند: راه را گم كرده‌ايم

Verse 27 — Surah Al-Qalam 68:27

نه، ما از حاصل محروم شده‌ايم

Verse 28 — Surah Al-Qalam 68:28

نيكمردشان گفت: شما را نگفتم؛ چرا خدا را تسبيح نمى‌گوييد؟

Verse 29 — Surah Al-Qalam 68:29

گفتند: منزه است پروردگار ما، ما ستمكار بوديم

Verse 30 — Surah Al-Qalam 68:30

پس زبان به ملامت يكديگر گشودند

Verse 31 — Surah Al-Qalam 68:31

گفتند: واى بر ما، ما مردمى سركش بوده‌ايم،

Verse 32 — Surah Al-Qalam 68:32

باشد كه پروردگار ما در عوض، چيزى بهتر از آن ما را ارزانى دارد. ما به پروردگار خود روى آورده‌ايم

Verse 33 — Surah Al-Qalam 68:33

اينچنين است عذاب. و اگر بدانند، عذاب آخرت بزرگ‌تر است

Verse 34 — Surah Al-Qalam 68:34

براى پرهيزگاران در نزد پروردگارشان بستانهايى است پرنعمت

Verse 35 — Surah Al-Qalam 68:35

آيا با تسليم‌شدگان چون مجرمان رفتار مى‌كنيم؟

Verse 36 — Surah Al-Qalam 68:36

شما را چه مى‌شود؟ چسان داورى مى‌كنيد؟

Verse 37 — Surah Al-Qalam 68:37

آيا شما را كتابى است كه از آن مى‌خوانيد؟

Verse 38 — Surah Al-Qalam 68:38

و هر چه اختيار كنيد در آن هست؟

Verse 39 — Surah Al-Qalam 68:39

يا با ما پيمانى كه به روز قيامت كشد بسته‌ايد؛ كه به هر چه حكم كنيد حق شما باشد؟

Verse 40 — Surah Al-Qalam 68:40

از ايشان بپرس كدام يكشان ضامن چنين پيمانى است؟

Verse 41 — Surah Al-Qalam 68:41

يا آنها را بتانى است؟ اگر راست مى‌گويند بتان خود را بياورند

Verse 42 — Surah Al-Qalam 68:42

روزى كه آن واقعه عظيم پديدار شود و آنها را به سجود فرا خوانند، ولى نتوانند

Verse 43 — Surah Al-Qalam 68:43

وحشت در چشمانشان پيداست، ذلت بر آنها چيره شده است. پيش از اين نيز آنها را در عين تندرستى به سجده فراخوانده بودند

Verse 44 — Surah Al-Qalam 68:44

پس مرا با آنها كه اين سخن را تكذيب مى‌كنند واگذار تا اندك‌اندك، چنان كه درنيابند، فروگيريمشان

Verse 45 — Surah Al-Qalam 68:45

و به آنها مهلت دهم. هر آينه مكر من مكرى استوار است

Verse 46 — Surah Al-Qalam 68:46

يا از آنان مزدى طلبيده‌اى و اكنون از اداى آن در رنجند؟

Verse 47 — Surah Al-Qalam 68:47

يا علم غيب مى‌دانند و آنهايند كه مى‌نويسند؟

Verse 48 — Surah Al-Qalam 68:48

در برابر فرمان پروردگارت صابر باش و چون صاحب ماهى مباش كه با دلى پراندوه ندا در داد

Verse 49 — Surah Al-Qalam 68:49

اگر نعمت پروردگارش نبود، در عين بد حالى به صحرايى بى‌آب و گياه مى‌افتاد

Verse 50 — Surah Al-Qalam 68:50

پس پروردگارش او را برگزيد و در زمره صالحانش آورد

Verse 51 — Surah Al-Qalam 68:51

و كافران چون قرآن را شنيدند نزديك بود كه تو را با چشمان خود به سر درآورند و مى‌گويند كه او ديوانه است،

Verse 52 — Surah Al-Qalam 68:52

و حال آنكه قرآن براى جهانيان جز اندرزى نيست