Back to Languages

Persian - Chapter 69 - Al-Haqqah

Translation by Abdolmohammad Ayati — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Haqqah 69:1

آن روز بر حق

Verse 2 — Surah Al-Haqqah 69:2

چيست آن روز بر حق؟

Verse 3 — Surah Al-Haqqah 69:3

و چه دانى كه آن روز بر حق چيست؟

Verse 4 — Surah Al-Haqqah 69:4

قوم ثمود و عاد روز رستاخيز را دروغ انگاشتند

Verse 5 — Surah Al-Haqqah 69:5

اما قوم ثمود به آن بانگ سهمگين هلاك شدند

Verse 6 — Surah Al-Haqqah 69:6

و اما قوم عاد با وزش باد صُرصر به هلاكت رسيدند

Verse 7 — Surah Al-Haqqah 69:7

آن عذاب را هفت شب و هشت روز پى در پى بر آنان بگماشت. آن قوم را چون تنه‌هاى پوسيده خرما مى‌ديدى كه افتاده‌اند و مُرده‌اند

Verse 8 — Surah Al-Haqqah 69:8

آيا كسى را مى‌بينى كه از آنها بر جاى مانده باشد؟

Verse 9 — Surah Al-Haqqah 69:9

و فرعون و مردمى كه پيش از او بودند و نيز مردم مُؤتفكَه گناهكار آمدند

Verse 10 — Surah Al-Haqqah 69:10

فرستاده پروردگارشان را نافرمانى كردند و خدا نيز آنان را به سختى فرو گرفت

Verse 11 — Surah Al-Haqqah 69:11

چون آب طغيان كرد، شما را به كشتى سوار كرديم

Verse 12 — Surah Al-Haqqah 69:12

تا آن را مايه اندرزتان گردانيم و گوش نگه‌دارنده اندرز آن را فرا گيرد

Verse 13 — Surah Al-Haqqah 69:13

چون يك بار در صور دميده شود،

Verse 14 — Surah Al-Haqqah 69:14

و زمين و كوه‌ها را برگيرند و يكباره در هم كوبند،

Verse 15 — Surah Al-Haqqah 69:15

آن روز آن حادثه به وقوع پيوسته باشد

Verse 16 — Surah Al-Haqqah 69:16

و آسمان كه در آن روز سست شده است، بشكافد

Verse 17 — Surah Al-Haqqah 69:17

و فرشتگان در اطراف آسمان باشند. و در آن روز هشت تن از آنها عرش پروردگارت را بر فراز سرشان حمل مى‌كنند

Verse 18 — Surah Al-Haqqah 69:18

آن روز شما را پيش آورند و هيچ چيز شما نهان نماند

Verse 19 — Surah Al-Haqqah 69:19

اما هر كس كه نامه اعمالش را به دست راستش دهند، مى‌گويد: نامه مرا بگيريد و بخوانيد

Verse 20 — Surah Al-Haqqah 69:20

من يقين داشتم كه حساب خود را خواهم ديد

Verse 21 — Surah Al-Haqqah 69:21

پس او در يك زندگى پسنديده و خوش خواهد بود،

Verse 22 — Surah Al-Haqqah 69:22

در بهشتى برين،

Verse 23 — Surah Al-Haqqah 69:23

كه ميوه‌هايش در دسترس باشد

Verse 24 — Surah Al-Haqqah 69:24

بخوريد و بياشاميد، گوارا باد شما را. اينها پاداش اعمالى است كه در ايام گذشته به جاى مى‌آورده‌ايد

Verse 25 — Surah Al-Haqqah 69:25

اما آن كس كه نامه اعمالش را به دست چپش دهند مى‌گويد: اى كاش نامه مرا به دست من نداده بودند،

Verse 26 — Surah Al-Haqqah 69:26

و ندانسته بودم كه حساب من چيست،

Verse 27 — Surah Al-Haqqah 69:27

اى كاش همان مرگ مى‌بود و بس،

Verse 28 — Surah Al-Haqqah 69:28

دارايى من مرا سود نبخشيد،

Verse 29 — Surah Al-Haqqah 69:29

قدرت من از دست من برفت

Verse 30 — Surah Al-Haqqah 69:30

بگيريدش، زنجيرش كنيد

Verse 31 — Surah Al-Haqqah 69:31

و به جهنمش بكشيد

Verse 32 — Surah Al-Haqqah 69:32

و او را با زنجيرى به درازاى هفتاد ذراع بكشيد

Verse 33 — Surah Al-Haqqah 69:33

زيرا به خداى بزرگ ايمان نداشت

Verse 34 — Surah Al-Haqqah 69:34

و به طعام‌دادن به مسكينان كسى را ترغيب نمى‌كرد

Verse 35 — Surah Al-Haqqah 69:35

در آن روز، در آنجا هيچ دوستى نخواهد داشت

Verse 36 — Surah Al-Haqqah 69:36

طعامش چيزى جز چرك و خون اهل دوزخ نيست

Verse 37 — Surah Al-Haqqah 69:37

تنها خطاكاران از آن طعام مى‌خورند

Verse 38 — Surah Al-Haqqah 69:38

پس سوگند به آنچه مى‌بينيد،

Verse 39 — Surah Al-Haqqah 69:39

و آنچه نمى‌بينيد،

Verse 40 — Surah Al-Haqqah 69:40

كه اين سخن فرستاده‌اى بزرگوار است،

Verse 41 — Surah Al-Haqqah 69:41

نه سخن شاعرى. چه اندك ايمان مى‌آوريد

Verse 42 — Surah Al-Haqqah 69:42

و نيز سخن كاهنى نيست. چه اندك پند مى‌گيريد

Verse 43 — Surah Al-Haqqah 69:43

از جانب پروردگار جهانيان نازل شده است

Verse 44 — Surah Al-Haqqah 69:44

اگر پيامبر پاره‌اى سخنان را به افترا بر ما مى‌بست،

Verse 45 — Surah Al-Haqqah 69:45

با قدرت او را فرومى‌گرفتيم،

Verse 46 — Surah Al-Haqqah 69:46

سپس رگ دلش را پاره مى‌كرديم،

Verse 47 — Surah Al-Haqqah 69:47

و هيچ يك از شما را توان آن نبود كه مانع شود

Verse 48 — Surah Al-Haqqah 69:48

و قرآن براى پرهيزگاران پندى است

Verse 49 — Surah Al-Haqqah 69:49

ما مى‌دانيم كه از ميان شما كسانى هستند كه تكذيب مى‌كنند

Verse 50 — Surah Al-Haqqah 69:50

و قرآن كافران را مايه حسرت است

Verse 51 — Surah Al-Haqqah 69:51

و آن سخن حق و يقين است

Verse 52 — Surah Al-Haqqah 69:52

پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح بگوى