Persian - Chapter 71 - Nuh

گفت: اى قوم من، من بيم‌دهنده‌اى روشنگرم،

خدا را بپرستيد، و از او بترسيد و از من اطاعت كنيد،

تا گناهانتان را بيامرزد، و شما را تا مدتى معين مهلت دهد؛ زيرا آن مدت خدايى چون به سر آيد -اگر بدانيد- ديگر به تأخير نيفتد

گفت: اى پروردگار من، من قوم خود را شب و روز دعوت كردم،

و دعوت من جز به فرارشان نيفزود

و من هر بار كه دعوتشان كردم تا تو آنها را بيامرزى، انگشتها در گوشهاى خود كردند و جامه در سر كشيدند و پاى فشردند و هر چه بيشتر سركشى كردند

پس به آواز بلند دعوتشان كردم

باز به آشكار گفتم و در نهان گفتم

سپس گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است،

تا از آسمان برايتان پى‌درپى باران فرستد،

و شما را به اموال و فرزندان مدد كند و برايتان بستانها و نهرها بيافريند

شما را چه مى‌شود كه از شكوه خداوند نمى‌ترسيد،

حال آنكه شما را به گونه‌هاى مختلف بيافريد

آيا نمى‌بينيد چگونه خدا هفت آسمان طبقه طبقه را بيافريد؟

و ماه را روشنى آنها، و خورشيد را چراغشان گردانيد

و خدا شما را چون نباتى از زمين برويانيد

باز شما را بدان باز مى‌گرداند و باز از آن بيرون مى‌آورد

و خدا زمين را چون فرشى برايتان بگسترد،

تا بر راه‌هاى پهناور آن برويد

نوح گفت: اى پروردگار من، آنها فرمان من نبردند، و از كسى پيروى كردند كه مال و فرزندش جز به زيانش نيفزود

مكر كردند - مكرى بزرگ

و گفتند: خدايانتان را وامگذاريد. وَدّ و سُواع و يَغوث و يَعوق و نَسر را ترك مكنيد

بسيارى را گمراه كردند و تو جز بر گمراهى ستمكاران ميفزاى

به كيفر گناهانشان غرقه شدند و به آتش رفتند و جز خدا براى خود يارى نيافتند

و نوح گفت: اى پروردگار من، بر روى زمين هيچ يك از كافران را مگذار،

كه اگر بگذاريشان، بندگانت را گمراه مى‌كنند و جز فرزندانى فاجر و كافر نياورند

اى پروردگار من، مرا و پدر و مادرم را و هر كه را با ايمان به خانه من وارد شود و نيز مردان مؤمن و زنان مؤمن را بيامرز و ستمكاران را جز به هلاكتشان ميفزاى