Persian - Chapter 23 - Al-Muminun

به راستی که مؤمنان رستگار شوند

همان کسانی که در نمازشان فروتنند

و کسانی که از [کار و سخن‌] بیهوده رویگردانند

و کسانی که زکات می‌پردازند

و کسانی که پاکدامنی می‌ورزند

مگر در مورد زنانشان یا ملک یمینشان، که در این صورت نکوهیده نیستند

پس هر کس که از این فراتر رود، اینانند که تجاوزکارند

و نیز [رستگار شوند] کسانی که رعایتگر امانتهایشان و پیمانهایشان هستند

و کسانی که بر نمازهای خویش مواظبت دارند

اینانند که میراث برند

که فردوس را به ارث می‌برند و در آن جاودانه‌اند

و به راستی که انسان را از چکیده گل آفریدیم‌

آنگاه او را به صورت نطفه‌ای در جایگاهی استوار قرار دادیم‌

آنگاه نطفه را به صورت خون بسته و سپس خون بسته را به صورت گوشت پاره درآوردیم، و سپس گوشت پاره را استخواندار کردیم و آنگاه بر استخوانها پرده‌ای گوشت پوشاندیم، آنگاه آن را به صورت آفرینشی دیگر پدید آوردیم، بزرگا خداوندا که بهترین آفرینندگان است‌

سپس شما پس از اینها میرا هستید

سپس شما در روز قیامت برانگیخته شوید

و به راستی که برفراز شما هفت طبقه [آسمان‌] آفریده‌ایم، و ما هرگز از آفرینش غافل نبوده‌ایم‌

و از آسمان آبی به اندازه فرو فرستادیم و آن را در زمین جای دادیم، و ما به از بین بردن آن تواناییم‌

آنگاه با آن برای شما باغهای خرما و انگور پدید آوردیم که در آن برای شما میوه‌های بسیار است و از آن می‌خورید

و [همچنین‌] درختی که از طور سینا می‌روید و روغن [زیتون‌] برمی‌آورد و نیز نان خورشی برای خورندگان‌

و برای شما در چارپایان مایه عبرتی هست که شما را از آنچه در شکمهای آنهاست می‌نوشانیم و در آنها برای شما سودهای فراوان است و از [گوشت‌] آنها می‌خورید

و بر آنها و بر کشتی سوار می‌شوید

و به راستی نوح را به سوی قومش فرستادیم، که [به آنان‌] گفت ای قوم من خداوند را بپرستید که خدایی جز او ندارید، آیا پروا نمی‌کنید؟

و بزرگانی از قومش که کفرورزیده بودند گفتند این [مرد] جز بشری همانند شما نیست که می‌خواهد بر شما برتری جوید، و اگر خدا می‌خواست [بر شما] فرشتگانی می‌فرستاد، ما چنین چیزی در [سرنوشت‌] نیاکانمان نشنیده‌ایم‌

او جز مردی نیست که جنونی دارد، در کار او چندی درنگ کنید

[نوح‌] گفت پروردگارا در قبال اینکه تکذیبم می‌کنند یاریم فرما

آنگاه به او وحی کردیم که کشتی را زیر نظر ما و با وحی ما بساز، و چون فرمان ما در رسید و [آب از] تنور فوران کرد، در آن از هر [جانوری‌] جفتی دوگانه راه بده، و نیز خانواده‌ات را مگر کسی از ایشان که حکم [ما] از پیش درباره او تحقق یافته است، و درباره کسانی که ستم [و شرک‌]ورزیده‌اند، با من سخن مگو که ایشان غرق شدنی‌اند

چون تو و همراهانت بر کشتی قرار گرفتید، آنگاه بگو سپاس خداوندی را که ما را از قوم ستم پیشه [و مشرک‌] رهانید

و بگو پروردگارا مرا به منزلی مبارک فرود آور و تو بهترین میزبانانی‌

بی‌گمان در این مایه‌های عبرتی هست و ما آزماینده بوده‌ایم‌

سپس، بعد از ایشان نسلی دیگر را پدید آوردیم‌

آنگاه پیامبری از ایشان به میان ایشان فرستادیم [و گفتیم‌] که خداوند را بپرستید که خدایی جز او ندارید، آیا پروا نمی‌کنید؟

و بزرگانی از قومش که کفرورزیده و لقای آن جهانی را انکار کرده بودند، و در زندگانی دنیا، از ناز و نعمت برخوردارشان ساخته بودیم، گفتند این [مرد] جز بشری همانند شما نیست، که از همانچه شما از آن می‌خورید، می‌خورد و از همانچه شما می‌آشامید، می‌آشامد

و اگر از بشری همانند خودتان پیروی کنید، آنگاه است که شما زیانکارید

آیا به شما وعده می‌دهد که چون شما مردید و خاک و استخوان [پوسیده‌] شدید، از نو برانگیخته می‌شوید

بعید اندر بعید است آنچه به شما وعده داده‌اند

این جز زندگانی دنیای ما نیست که [بعضی‌] می‌میریم و [بعضی‌] زندگی می‌کنیم، و ما [هرگز] برانگیختنی نیستیم‌

او جز مردی که بر خداوند دروغی بسته است نیست، و ما به [سخن‌] او باور نداریم‌

[هود] گفت پروردگارا در قبال اینکه تکذیبم می‌کنند یاریم فرما

فرمود زودا که به سختی پشیمان گردند

آنگاه بانگ مرگبار آنان را به حق فرو گرفت، و آنگاه آنان را همچون خاشاک گرداندیم، نفرین بر ستم‌پیشگان [مشرک‌]

سپس، بعد از آنان نسلهای دیگر پدید آوردیم‌

هیچ امتی از اجل خویش پیش نمی‌افتند و پس نمی‌مانند

سپس پیامبرانمان را پیاپی فرستادیم، هربار که پیامبری به سراغ امتش می‌آمد او را دروغگو می‌انگاشتند، آنگاه آنان را به دنبال همدیگر آوردیم [و از میان بردیم‌] و افسانه‌شان گرداندیم، آری وای بر قوم بی‌ایمان‌

سپس موسی و برادرش هارون را همراه با معجزات خویش و برهان آشکار فرستادیم‌

به سوی فرعون و بزرگان قومش، آنگاه گردنکشی کردند و قومی بزرگی طلب بودند

پس گفتند آیا به دو بشر همانند خودمان ایمان بیاوریم؟ و حال آنکه قوم آنان پرستندگان ما هستند

سپس آن دو را دروغگو انگاشتند و جزو نابود شدگان گردیدند

و به راستی به موسی کتاب آسمانی دادیم، باشد که هدایت یابند

و پسر مریم و مادرش را پدیده [معجزه‌آسای‌] شگرفی قرار دادیم و آن دو را بر زمینی بلند که آرام جای بود، و آبی روان داشت، جای دادیم‌

ای پیامبران از پاکیزه‌ها بخورید و کارهای شایسته کنید که من از آنچه می‌کنید آگاهم‌

و همانا این امت شماست، امتی یگانه، و من پروردگار شما هستم، از من پروا کنید

ولی آنان در کارشان، در میان خود اختلاف و تفرقه یافتند، هر گروهی به آنچه در دست دارد، شادمان است‌

پس ایشان را یک چند در غفلتشان واگذار

آیا چنین می‌انگارند که آنچه از مال و فرزندان که بدان مددشان می‌کنیم؟

در خیر و خوبی به نفع ایشان می‌کوشیم؟ [چنین نیست‌] بلکه [حقیقت را] در نمی‌یابند

بی‌گمان کسانی که از خشیت پروردگارشان بیمناکند

و کسانی که به آیات پروردگارشان ایمان می‌آورند

و کسانی که به پروردگارشان شرک نمی‌ورزند

و کسانی که آنچه باید [انجام‌] بدهند، [انجام‌] می‌دهند و دلهایشان هراسان است که به سوی پروردگارشان باز می‌گردند

اینانند که در خیرات می‌کوشند و هم ایشان در آن پیشتازند

و ما هیچ کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمی‌کنیم، و نزد ما کتابی است که به حق سخن می‌گوید، و به ایشان ستم نرود

بلکه دلهای ایشان از این [حقیقت‌] در غفلت است، و کارهایی [ناروا] جز این دارند که انجام‌دهنده آنند

تا آنگاه که نازپروردگانشان را به عذاب فروگیریم، آنگاه است که زاری می‌کنند

امروز زاری مکنید، چرا که از ما یاری نمی‌یابید

چنین بود که آیات من بر شما خوانده می‌شد، و شما [به آن‌] پشت می‌کردید

در برابر آن تکبر می‌ورزیدید و درباره آن شبها افسانه سرایی و پریشان‌گویی می‌کردید

آیا در این سخن اندیشه نمی‌کنند، یا چیزی که به سراغ نیاکانشان نیامده بود، به سراغ آنان آمده است؟

یا آنکه پیامبرشان را نمی‌شناسند، و لذا با او بیگانه‌اند

یا می‌گویند او جنونی دارد، [چنین نیست‌] بلکه [پیامبر] حق را برای آنان آورده است، و بیشترینه آنان ناخواهان حق‌اند

و اگر حق از هوی و هوسهای آنان پیروی می‌کرد، بی‌شک آسمان و زمین و هر که در آنهاست، تباه می‌شد، حق این است که حدیث خودشان را برایشان آورده‌ایم، آنگاه آنان از یاد خویش رویگردانند

یا شاید از آنان مزدی می‌طلبی؟ ولی پاداش پروردگارت [بسی‌] بهتر است، و او بهترین روزی‌دهندگان است‌

و تو ایشان را به راهی راست می‌خوانی‌

و کسانی که به آخرت ایمان نمی‌آورند، از راه [راست‌] به در افتاده‌اند

و اگر بر آنان رحمت می‌آوردیم و بلایی را که دچارش بودند، می‌گرداندیم، در طغیانشان با سرگشتگی پای می‌فشردند

و به راستی آنان را با عذاب فرو گرفتیم، و در برابر پروردگارشان خاکساری و زاری نکردند

تا آنکه بر آنان دری از عذاب سخت گشودیم، آنگاه بود که نومید شدند

و او کسی است که برای شما گوش [ها] و چشم [ها] و قلب [ها] آفرید، چه اندکمایه سپاس می‌گزارید

و او کسی است که شما را در زمین پدید آورد و نزد او محشور می‌شوید

و او کسی است که زنده می‌دارد و می‌میراند و در پی یکدیگر آمدن شب و روز از اوست، آیا اندیشه نمی‌کنید؟

بلکه همانند آنچه پیشینیان گفتند، می‌گویند

گویند آیا چون مردیم، و خاک و استخوان [پوسیده‌] شدیم، از نو برانگیخته می‌شویم؟

به راستی که به ما و پدرانمان پیشترها چنین وعده‌ای داده‌اند، این جز افسانه‌های پیشینیان نیست‌

بگو اگر می‌دانید، زمین و هر کس که در آن است، از آن کیست؟

زودا که می‌گویند از آن خداست، بگو آیا پند نمی‌گیرید؟

بگو پروردگار آسمانهای هفت‌گانه و پروردگار عرش عظیم کیست؟

زودا که می‌گویند اینها از آن خداست، بگو پروا نمی‌کنید؟

بگو اگر می‌دانید ملکوت همه چیز به دست کیست، و کیست که امان می‌دهد و در برابر او نتوان به کسی امان داد؟

زودا که می‌گویند اینها از آن خداست، بگو پس چگونه فریب داده می‌شوید؟

بلکه حق را برایشان آورده‌ایم، و آنان دروغگو هستند

خداوند فرزندی برنگزیده است، و خدایی در جنب او نیست، چرا که [در آن صورت‌] هر خدایی آفریده خود را پیش می‌آورد، و بعضی از آنان بر بعضی دیگر غلبه می‌جست، منزه است خداوند از آنچه می‌گویند

دانای پنهان و پیدا، فراتر است از آنچه شرک می‌ورزند

بگو پروردگارا اگر آنچه به آنان وعده داده شده است، به من بنمایانی [یا نه‌]

پروردگارا هرگز مرا در زمره ستم‌پیشگان [مشرک‌] میاور

و ما توانای آن هستیم که آنچه به آنان وعده می‌دهیم به تو بنمایانیم‌

ناشایستی را به شیوه‌ای که نیکوتر است، دفع کن، ما به آنچه می‌گویند داناتریم‌

و بگو پروردگارا از وسوسه‌های شیاطین به تو پناه می‌آورم‌

و پناه بر تو پروردگارا از اینکه آنان نزد من حاضر شوند

آنگاه که یکی از ایشان را مرگ فرارسد، گوید پروردگارا، مرا باز گردانید

باشد که در آنچه فروگذار کرده‌ام، کاری شایسته پیش گیرم، حاشا، این سخنی است که او [ظاهرا] گوینده آن است، و پیشاپیش آنان [زندگی‌] برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند

آنگاه که در صور دمیده شود، در آن روز پیوند و خویشی در میانشان برقرار نماند، و از هم پرس و جو نکنند

آنگاه کسانی که کفه اعمالشان سنگین باشد، آنانند که رستگارند

و کسانی که کفه اعمالشان سبک باشد، آنان کسانی هستند که بر خود زیان زده‌اند و جاودانه در جهنم‌اند

چهره‌هایشان را آتش می‌گدازد، و ایشان در آن ترشرو هستند

[به آنان گویند] آیا آیات من بر شما خوانده نمی‌شد، و شما آنها را دروغ می‌انگاشتید؟

گویند پروردگارا شقاوت ما بر ما چیره شد و قومی گمراه بودیم‌

پروردگارا ما را از آن [جهنم‌] بیرون‌آور، و اگر [به کارهای گذشته‌] بازگشتیم، آنگاه ستم‌پیشه‌ایم‌

گوید در آن گم شوید، و با من سخن مگویید

چرا که گروهی از بندگان من بودند که می‌گفتند پروردگارا ایمان آورده‌ایم، ما را بیامرز و بر ما رحمت‌آور، و تو بهترین مهربانانی‌

آنگاه شما ایشان را به ریشخند می‌گرفتید، تا آنجا که یاد مرا [از بس به آنها پرداختید] از خاطر شما بردند، و به آنان می‌خندیدید

امروز به خاطر صبری که پیشه کرده بودند، پاداششان می‌دهم، ایشانند که کامروا هستند

گوید چه مدت در روی زمین، به شمار سالیان، به سر بردید؟

گویند [به اندازه‌] روزی یا بخشی از روز به سر بردیم، [باید] از شمارگران بپرسی‌

گفت اگر می‌دانستید جز اندکی به سر نبرده‌اید

آیا پنداشته‌اید که شما را بیهوده آفریده‌ایم، و شما به نزد ما بازگردانده نمی‌شوید؟

بس پاک و فراتر است خداوند فرمانروای بر حق [از کار بیهوده‌]، خدایی جز او نیست که پروردگار عرش گرانقدر است‌

و هر کس در جنب خداوند خدایی دیگر بپرستد که در این کار حجتی ندارد، جز این نیست که حسابش با پروردگارش است، آری کافران رستگار نمی‌شوند

و بگو پروردگارا بیامرز و رحمت آور و تو بهترین مهربانانی‌