Back to LanguagesPrevious ChapterNext Chapter
Persian - Chapter 37 - As-Saffat
Translation by Baha Oddin Khorramshahi — Permalink
Verse 1 — Surah As-Saffat 37:1
سوگند به فرشتگان صف در صف
Verse 2 — Surah As-Saffat 37:2
و به بازدارندگان [از معاصی]
Verse 3 — Surah As-Saffat 37:3
و به خوانندگان ذکر [قرآن و کتابهای آسمانی]
Verse 4 — Surah As-Saffat 37:4
که خدای شما یگانه است
Verse 5 — Surah As-Saffat 37:5
پروردگار آسمانها و زمین و مابین آنها و پروردگار مشرقها [و مغربها]
Verse 6 — Surah As-Saffat 37:6
ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستهایم
Verse 7 — Surah As-Saffat 37:7
و از هر شیطان سرکشی محفوظ داشتهایم
Verse 8 — Surah As-Saffat 37:8
به [اسرار] ملأاعلی گوش نتوانند داد و از هر سو رانده شوند
Verse 9 — Surah As-Saffat 37:9
به راندنی سخت، و عذابی پاینده [در پیش] دارند
Verse 10 — Surah As-Saffat 37:10
مگر کسی که ربایشی برباید، که شهابی درخشان در پیاش افتد
Verse 11 — Surah As-Saffat 37:11
پس از ایشان بپرس آیا آفرینش آنان استوارتر است یا آنانی که آفریدهایم، ما ایشان را از گلی چسبنده آفریدهایم
Verse 12 — Surah As-Saffat 37:12
بلکه تو [از حال آنان] تعجب کردهای، و آنان [کار و بار تو را] ریشخند میکنند
Verse 13 — Surah As-Saffat 37:13
و چون اندرزشان دهند، پند نپذیرند
Verse 14 — Surah As-Saffat 37:14
و چون هر پدیده شگرفی بینند، تمسخر پیشه کنند
Verse 15 — Surah As-Saffat 37:15
و گویند این جز جادویی آشکار نیست
Verse 16 — Surah As-Saffat 37:16
[گویند] چون مردیم و خاک و استخوانها[ی پوسیده] شدیم، آیا ما از نو برانگیخته [و زنده] خواهیم شد؟
Verse 17 — Surah As-Saffat 37:17
و همچنین پدران نخستین ما؟
Verse 18 — Surah As-Saffat 37:18
بگو آری، و شما خوار و زبون باشید
Verse 19 — Surah As-Saffat 37:19
پس آن یک نعره تند باشد، پس آنگاه ایشان بنگرند
Verse 20 — Surah As-Saffat 37:20
و گویند ای وای بر ما این روز جزاست
Verse 21 — Surah As-Saffat 37:21
این [همان] روز داوری است که آن را انکار میکردید
Verse 22 — Surah As-Saffat 37:22
ستمپیشگان [مشرک] و همتایانشان را همراه با آنچه به جای خداوند میپرستیدند [یکجا] گرد آورید،
Verse 23 — Surah As-Saffat 37:23
آنگاه به سوی راه جهنم راهنمایشان کنید
Verse 24 — Surah As-Saffat 37:24
و آنان را بازدارید که ایشان بازخواست کردنی هستند
Verse 25 — Surah As-Saffat 37:25
شما را چه میشود که همدیگر را یاری نمیکنید؟
Verse 26 — Surah As-Saffat 37:26
آری ایشان امروز تسلیمپیشهاند
Verse 27 — Surah As-Saffat 37:27
و بعضی از آنان به بعضی دیگر به همپرسی روی آورند
Verse 28 — Surah As-Saffat 37:28
گویند شما بودید که "حق به جانب" به سراغ ما میآمدید
Verse 29 — Surah As-Saffat 37:29
گویند بلکه خود شما مؤمن نبودید
Verse 30 — Surah As-Saffat 37:30
و ما را بر شما سلطهای نبود، بلکه شما قومی سرکش بودید
Verse 31 — Surah As-Saffat 37:31
و حکم پروردگارمان در حق ما تحقق یافت، ما چشندگان [عذاب]ایم
Verse 32 — Surah As-Saffat 37:32
آنگاه شما را گمراه کردیم، ما خود هم گمراه بودیم
Verse 33 — Surah As-Saffat 37:33
آنگاه ایشان در چنین روزی در عذاب مشترکند
Verse 34 — Surah As-Saffat 37:34
ما با گناهکاران چنین میکنیم
Verse 35 — Surah As-Saffat 37:35
اینان چنان بودند که چون به آنان [کلمه] لا اله الا الله گفته میشد، استکبار میورزیدند
Verse 36 — Surah As-Saffat 37:36
و میگفتند آیا ما رهاکننده خدایانمان به خاطر شاعری دیوانه باشیم؟
Verse 37 — Surah As-Saffat 37:37
حق این است که او [پیامبر] حق را به میان آورد و پیامبران [پیشین] را تصدیق کرد
Verse 38 — Surah As-Saffat 37:38
شما چشندگان عذاب دردناکید
Verse 39 — Surah As-Saffat 37:39
و جز بر حسب آنچه کردهاید، جزا نمییابید
Verse 40 — Surah As-Saffat 37:40
مگر بندگان اخلاص یافته خداوند
Verse 41 — Surah As-Saffat 37:41
اینان روزی معین دارند
Verse 42 — Surah As-Saffat 37:42
انواع میوهها، و خود گرامیانند
Verse 43 — Surah As-Saffat 37:43
در بهشتهای پرناز و نعمت
Verse 44 — Surah As-Saffat 37:44
بر روی تختها، رو به روی همدیگر
Verse 45 — Surah As-Saffat 37:45
برای آنان جامی از شرابی جاری بگردانند [و پیش آرند]
Verse 46 — Surah As-Saffat 37:46
سپید درخشان و لذتبخش آشامندگان
Verse 47 — Surah As-Saffat 37:47
هیچ دردسری در آن نیست، و از آن مست نشوند
Verse 48 — Surah As-Saffat 37:48
و نزد ایشان دوشیزگان چشم فروهشته [/قانع به همسر] درشت چشم هستند
Verse 49 — Surah As-Saffat 37:49
گویی ایشان بیضههای شتر مرغ نهفتهاند
Verse 50 — Surah As-Saffat 37:50
و بعضی از آنان به بعضی دیگر به همپرسی روی آورند
Verse 51 — Surah As-Saffat 37:51
گویندهای از میان آنان گوید مرا [در دنیا] همنشینی بود
Verse 52 — Surah As-Saffat 37:52
که میگفت آیا تو [هم] از باور دارندگانی؟
Verse 53 — Surah As-Saffat 37:53
[به اینکه] آیا چون مردیم و خاک و استخوانها[ی پوسیده] شدیم، آیا ما جزا خواهیم یافت؟
Verse 54 — Surah As-Saffat 37:54
[سپس] گوید آیا شما نگرندگانید؟
Verse 55 — Surah As-Saffat 37:55
سپس فرانگرد و او را در میانه دوزخ ببیند
Verse 56 — Surah As-Saffat 37:56
[و از دور به او] گوید به خدا نزدیک بود که تو مرا به نابودی بکشانی
Verse 57 — Surah As-Saffat 37:57
و اگر نعمت پروردگارم نبود من نیز از حاضر شدگان [در عذاب] بودم
Verse 58 — Surah As-Saffat 37:58
پس آیا ما دیگر نمیمیریم؟
Verse 59 — Surah As-Saffat 37:59
مگر به مردن نخستینمان، و ما عذاب شونده نیستیم؟
Verse 60 — Surah As-Saffat 37:60
بیگمان این [که من در بهشت هستم] همان رستگاری بزرگ است
Verse 61 — Surah As-Saffat 37:61
باید که اهل عمل برای چنین هدفی بکوشند
Verse 62 — Surah As-Saffat 37:62
آیا این پیشکش بهتر است یا درخت زقوم؟
Verse 63 — Surah As-Saffat 37:63
ما آن را مایه آزمون ستمکاران [مشرک] قرار دادهایم
Verse 64 — Surah As-Saffat 37:64
آن درختی است که از بن جهنم میروید
Verse 65 — Surah As-Saffat 37:65
میوهاش گویی کلههای شیاطین است
Verse 66 — Surah As-Saffat 37:66
آنگاه ایشان خورنده از آنند، و پرکننده شکمهای خویش از آن
Verse 67 — Surah As-Saffat 37:67
سپس برای آنان آمیزهای از آب جوش هست که به دنبال آن نوشند
Verse 68 — Surah As-Saffat 37:68
سپس بازگشتگاهشان به سوی دوزخ است
Verse 69 — Surah As-Saffat 37:69
چرا که ایشان پدرانشان را گمراه یافتند
Verse 70 — Surah As-Saffat 37:70
و آنان به دنبال ایشان شتافتند
Verse 71 — Surah As-Saffat 37:71
و به راستی پیش از آنان، بیشترینه پیشینیان گمراه شدند
Verse 72 — Surah As-Saffat 37:72
و به راستی به میان آنان هشداردهندگانی فرستادیم
Verse 73 — Surah As-Saffat 37:73
پس بنگر سرانجام هشدار یافتگان چگونه بوده است
Verse 74 — Surah As-Saffat 37:74
مگر بندگان اخلاص یافته خداوند
Verse 75 — Surah As-Saffat 37:75
و به راستی نوح ما را ندا داد، و چه نیکو پاسخدهندگانیم
Verse 76 — Surah As-Saffat 37:76
و او و خانوادهاش را از گرفتاری بزرگ رهانیدیم
Verse 77 — Surah As-Saffat 37:77
و زاد و رود او را ماندگار گرداندیم
Verse 78 — Surah As-Saffat 37:78
و برای او در میان واپسینیان، نام نیک نهادیم
Verse 79 — Surah As-Saffat 37:79
در میان جهانیان، سلام بر نوح
Verse 80 — Surah As-Saffat 37:80
ما بدینسان نیکوکاران را جزا میدهیم
Verse 81 — Surah As-Saffat 37:81
که او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 82 — Surah As-Saffat 37:82
سپس دیگران را غرقه ساختیم
Verse 83 — Surah As-Saffat 37:83
و ابراهیم جزو پیروان او بود
Verse 84 — Surah As-Saffat 37:84
چنین بود که دل پاک و پیراسته [از شک و شرک] به درگاه پروردگارش آورد
Verse 85 — Surah As-Saffat 37:85
آنگاه که به پدرش و قومش گفت چه چیزی را میپرستید؟
Verse 86 — Surah As-Saffat 37:86
آیا به دروغ و دغل در هوای خدایانی به جای خداوند هستید؟
Verse 87 — Surah As-Saffat 37:87
پس گمانتان درباره پروردگار جهانیان چیست؟
Verse 88 — Surah As-Saffat 37:88
سپس نگاهی به ستارگان انداخت
Verse 89 — Surah As-Saffat 37:89
و گفت من بیمارم
Verse 90 — Surah As-Saffat 37:90
آنگاه به او پشت کردند [و تنهایش گذاشتند]
Verse 91 — Surah As-Saffat 37:91
رو به خدایانشان آورد و گفت چرا [چیزی] نمیخورید
Verse 92 — Surah As-Saffat 37:92
شما را چه میشود چرا سخن نمیگویید؟
Verse 93 — Surah As-Saffat 37:93
پس [نهانی] بر آنان ضربهای به شدت فرود آورد
Verse 94 — Surah As-Saffat 37:94
آنگاه شتابان رو به سوی او آوردند
Verse 95 — Surah As-Saffat 37:95
[ابراهیم] گفت آیا چیزی را که [با دست خود] تراشیدهاید میپرستید؟
Verse 96 — Surah As-Saffat 37:96
و حال آنکه خداوند شما را و چیزهایی را که بر سر آنها کار میکنید، آفریده است
Verse 97 — Surah As-Saffat 37:97
گفتند برای او بنایی بر آورید، و او را در آتش بیندازید
Verse 98 — Surah As-Saffat 37:98
آنگاه در حق او بد سگالیدند، ولی آنان را فرودست گرداندیم
Verse 99 — Surah As-Saffat 37:99
و [ابراهیم] گفت من رونده به سوی پروردگارم هستم، که به زودی مرا رهنمایی خواهد کرد
Verse 100 — Surah As-Saffat 37:100
پروردگارا به من از شایستگان فرزندی ببخش
Verse 101 — Surah As-Saffat 37:101
آنگاه او را به فرزندی بردبار مژده دادیم
Verse 102 — Surah As-Saffat 37:102
و چون در کار و کوشش به پای او رسید، [ابراهیم] گفت ای فرزندم من در خواب دیدهام که سر تو را میبرم، بنگر [در این کار] چه میبینی؟ [اسماعیل] گفت پدر جان آنچه فرمانت دادهاند، انجام بده، که به زودی مرا به خواست خداوند، از شکیبایان خواهی یافت
Verse 103 — Surah As-Saffat 37:103
آنگاه چون هر دو [بر این کار] گردن نهادند و او را بر گونهاش به خاک افکند
Verse 104 — Surah As-Saffat 37:104
ندایش دادیم که ای ابراهیم
Verse 105 — Surah As-Saffat 37:105
رؤیایت را به حقیقت باورداشتی، ما بدینسان نیکوکاران را جزا میدهیم
Verse 106 — Surah As-Saffat 37:106
بیگمان این آزمونی آشکار است
Verse 107 — Surah As-Saffat 37:107
و به جای او قربانی بزرگی را فدیه پذیرفتیم
Verse 108 — Surah As-Saffat 37:108
و برای او در میان واپسینان نام نیک نهادیم
Verse 109 — Surah As-Saffat 37:109
سلام بر ابراهیم
Verse 110 — Surah As-Saffat 37:110
بدینسان نیکوکاران را جزا میدهیم
Verse 111 — Surah As-Saffat 37:111
چرا که او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 112 — Surah As-Saffat 37:112
و او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود، بشارت دادیم
Verse 113 — Surah As-Saffat 37:113
و به او و به اسحاق برکت بخشیدیم، و از زاد و رود آنان، هم نیکوکار بود و هم آشکارا ستمگر در حق خویش
Verse 114 — Surah As-Saffat 37:114
و به راستی بر موسی و هارون منت نهادیم [و نعمت دادیم]
Verse 115 — Surah As-Saffat 37:115
آن دو و قومشان را از گرفتاری بزرگ رهانیدیم
Verse 116 — Surah As-Saffat 37:116
و آنان را یاری دادیم و آنان بودند که پیروز شدند
Verse 117 — Surah As-Saffat 37:117
و به آن دو، کتاب روشنگر بخشیدیم
Verse 118 — Surah As-Saffat 37:118
و آن دو را به راه راست هدایت کردیم
Verse 119 — Surah As-Saffat 37:119
و برای آنان در میان واپسینان نام نیک نهادیم
Verse 120 — Surah As-Saffat 37:120
سلام بر موسی و هارون
Verse 121 — Surah As-Saffat 37:121
ما بدینسان نیکوکاران را جزا میدهیم
Verse 122 — Surah As-Saffat 37:122
که آن دو از بندگان مؤمن ما بودند
Verse 123 — Surah As-Saffat 37:123
و همانا الیاس از پیامبران بود
Verse 124 — Surah As-Saffat 37:124
چنین بود که به قومش گفت آیا پروا نمیکنید
Verse 125 — Surah As-Saffat 37:125
آیا بعل را میپرستید و بهترین آفریدگاران را رها میکنید؟
Verse 126 — Surah As-Saffat 37:126
خداوند را، که پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست؟
Verse 127 — Surah As-Saffat 37:127
پس او را دروغگو شمردند و ایشان [برای حساب و عذاب] حاضر شدگانند
Verse 128 — Surah As-Saffat 37:128
مگر آن بندگان خداوند که اخلاص یافتهاند
Verse 129 — Surah As-Saffat 37:129
و برای او در میان واپسینان نام نیک نهادیم
Verse 130 — Surah As-Saffat 37:130
و سلام بر آل یاسین
Verse 131 — Surah As-Saffat 37:131
ما بدینسان نیکوکاران را جزا میدهیم
Verse 132 — Surah As-Saffat 37:132
او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 133 — Surah As-Saffat 37:133
و همانا لوط از پیامبران بود
Verse 134 — Surah As-Saffat 37:134
چنین بود که او و خانوادهاش، همگی را، رهایی دادیم
Verse 135 — Surah As-Saffat 37:135
مگر پیرزنی که جزو واپسماندگان [در عذاب] بود
Verse 136 — Surah As-Saffat 37:136
سپس دیگران را نابود کردیم
Verse 137 — Surah As-Saffat 37:137
و خود شما بر [آثار] آنان بامدادان میگذرید
Verse 138 — Surah As-Saffat 37:138
و نیز شامگاهان، پس آیا تعقل نمیکنید؟
Verse 139 — Surah As-Saffat 37:139
و بیگمان یونس از پیامبران بود
Verse 140 — Surah As-Saffat 37:140
آنگاه که به سوی کشتی گرانبار گریخت
Verse 141 — Surah As-Saffat 37:141
پس با آنان قرعه انداخت و او بیرون انداختنی شد
Verse 142 — Surah As-Saffat 37:142
و ماهی [بزرگ /نهنگ] او را فرو بلعید و او در خور ملامت بود
Verse 143 — Surah As-Saffat 37:143
و اگر از تسبیحگویان نبود
Verse 144 — Surah As-Saffat 37:144
در شکم آن تا روزی که مردمان برانگیخته شوند به سر میبرد
Verse 145 — Surah As-Saffat 37:145
آنگاه او را به کرانه بایر افکندیم و او بیمار بود
Verse 146 — Surah As-Saffat 37:146
و بر سر او [برای سایه افکنی] گیاهی از قسم کدو رویاندیم
Verse 147 — Surah As-Saffat 37:147
و [سرانجام] او را به سوی صدهزار نفر یا بیشتر [به رسالت] فرستادیم
Verse 148 — Surah As-Saffat 37:148
آنگاه ایمان آوردند و ما نیز آنان را تا مدتی بهرهمند ساختیم
Verse 149 — Surah As-Saffat 37:149
از آنان بپرس که آیا پروردگار تو را دختران است و خود ایشان را پسران؟
Verse 150 — Surah As-Saffat 37:150
یا آنکه ما فرشتگان را مادینه آفریدهایم و ایشان شاهد بودهاند؟
Verse 151 — Surah As-Saffat 37:151
هان ایشان از سر تهمتشان میگویند
Verse 152 — Surah As-Saffat 37:152
خداوند فرزندی پدید آورده است، و ایشان دروغگو هستند
Verse 153 — Surah As-Saffat 37:153
آیا [خداوند] دختران را بر پسران ترجیح داده است؟
Verse 154 — Surah As-Saffat 37:154
شما را چه میشود، چگونه داوری میکنید؟
Verse 155 — Surah As-Saffat 37:155
آیا اندیشه نمیکنید؟
Verse 156 — Surah As-Saffat 37:156
یا حجتی آشکار در دست دارید؟
Verse 157 — Surah As-Saffat 37:157
پس اگر راست میگویید سندتان را بیاورید
Verse 158 — Surah As-Saffat 37:158
و بین او و جن پیوندی قائل شدند، و جنیان خود به خوبی میدانند که ایشان [برای حساب] حاضر شدگانند
Verse 159 — Surah As-Saffat 37:159
پاک و منزه است خداوند از آنچه میگویند
Verse 160 — Surah As-Saffat 37:160
مگر بندگان خداوند که اخلاص یافتگانند
Verse 161 — Surah As-Saffat 37:161
بدانید که شما و آنچه میپرستید
Verse 162 — Surah As-Saffat 37:162
شما کسی را به گمراهی نمیکشید
Verse 163 — Surah As-Saffat 37:163
مگر کسی را که درآینده به دوزخ است
Verse 164 — Surah As-Saffat 37:164
[و فرشتگان گویند] هیچ کس از ما نیست مگر آنکه پایگاهی معین دارد
Verse 165 — Surah As-Saffat 37:165
و ماییم که صف در صفیم
Verse 166 — Surah As-Saffat 37:166
و ماییم که تسبیح گویانیم
Verse 167 — Surah As-Saffat 37:167
و آنان ادعا میکردند
Verse 168 — Surah As-Saffat 37:168
که اگر در دست ما کتابی از [کتابهای آسمانی] پیشینیان بود
Verse 169 — Surah As-Saffat 37:169
بیشک از بندگان اخلاص یافته خداوند میشدیم
Verse 170 — Surah As-Saffat 37:170
ولی آن [کتاب آسمانی/ قرآن] را انکار کردند، زودا که بدانند
Verse 171 — Surah As-Saffat 37:171
و حکم ما در حق بندگان به رسالت فرستادهمان از پیش معین شده است
Verse 172 — Surah As-Saffat 37:172
ایشانند که نصرت یافتگانند
Verse 173 — Surah As-Saffat 37:173
و سپاه ماست که ایشان پیروزند
Verse 174 — Surah As-Saffat 37:174
پس تا مدتی از آنان روی بگردان
Verse 175 — Surah As-Saffat 37:175
و بنگر ایشان را، که زودا به دیده بصیرت بنگرند
Verse 176 — Surah As-Saffat 37:176
آیا عذاب ما را به شتاب میخواهند
Verse 177 — Surah As-Saffat 37:177
آنگاه که به سرای ایشان فرود آید، چه بد است بامداد [عذاب] هشدار یافتگان
Verse 178 — Surah As-Saffat 37:178
و تا مدتی از آنان روی بگردان
Verse 179 — Surah As-Saffat 37:179
و بنگر زودا که به دیده بصیرت بنگرند
Verse 180 — Surah As-Saffat 37:180
پاک و منزه است پروردگارت، که پروردگار پیروزمند است، از آنچه میگویند
Verse 181 — Surah As-Saffat 37:181
و درود بر پیامبران باد
Verse 182 — Surah As-Saffat 37:182
و سپاس خداوند را که پروردگار جهانیان است