Back to Languages

Persian - Chapter 37 - As-Saffat

Translation by Baha Oddin Khorramshahi — Permalink

Verse 1 — Surah As-Saffat 37:1

سوگند به فرشتگان صف در صف‌

Verse 2 — Surah As-Saffat 37:2

و به بازدارندگان [از معاصی‌]

Verse 3 — Surah As-Saffat 37:3

و به خوانندگان ذکر [قرآن و کتابهای آسمانی‌]

Verse 4 — Surah As-Saffat 37:4

که خدای شما یگانه است‌

Verse 5 — Surah As-Saffat 37:5

پروردگار آسمانها و زمین و مابین آنها و پروردگار مشرق‌ها [و مغرب‌ها]

Verse 6 — Surah As-Saffat 37:6

ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراسته‌ایم‌

Verse 7 — Surah As-Saffat 37:7

و از هر شیطان سرکشی محفوظ داشته‌ایم‌

Verse 8 — Surah As-Saffat 37:8

به [اسرار] ملأاعلی گوش نتوانند داد و از هر سو رانده شوند

Verse 9 — Surah As-Saffat 37:9

به راندنی سخت، و عذابی پاینده [در پیش‌] دارند

Verse 10 — Surah As-Saffat 37:10

مگر کسی که ربایشی برباید، که شهابی درخشان در پی‌اش افتد

Verse 11 — Surah As-Saffat 37:11

پس از ایشان بپرس آیا آفرینش آنان استوارتر است یا آنانی که آفریده‌ایم، ما ایشان را از گلی چسبنده آفریده‌ایم‌

Verse 12 — Surah As-Saffat 37:12

بلکه تو [از حال آنان‌] تعجب کرده‌ای، و آنان [کار و بار تو را] ریشخند می‌کنند

Verse 13 — Surah As-Saffat 37:13

و چون اندرزشان دهند، پند نپذیرند

Verse 14 — Surah As-Saffat 37:14

و چون هر پدیده شگرفی بینند، تمسخر پیشه کنند

Verse 15 — Surah As-Saffat 37:15

و گویند این جز جادویی آشکار نیست‌

Verse 16 — Surah As-Saffat 37:16

[گویند] چون مردیم و خاک و استخوانها[ی پوسیده‌] شدیم، آیا ما از نو برانگیخته [و زنده‌] خواهیم شد؟

Verse 17 — Surah As-Saffat 37:17

و همچنین پدران نخستین ما؟

Verse 18 — Surah As-Saffat 37:18

بگو آری، و شما خوار و زبون باشید

Verse 19 — Surah As-Saffat 37:19

پس آن یک نعره تند باشد، پس آنگاه ایشان بنگرند

Verse 20 — Surah As-Saffat 37:20

و گویند ای وای بر ما این روز جزاست‌

Verse 21 — Surah As-Saffat 37:21

این [همان‌] روز داوری است که آن را انکار می‌کردید

Verse 22 — Surah As-Saffat 37:22

ستم‌پیشگان [مشرک‌] و همتایانشان را همراه با آنچه به جای خداوند می‌پرستیدند [یکجا] گرد آورید،

Verse 23 — Surah As-Saffat 37:23

آنگاه به سوی راه جهنم راهنمایشان کنید

Verse 24 — Surah As-Saffat 37:24

و آنان را بازدارید که ایشان بازخواست کردنی هستند

Verse 25 — Surah As-Saffat 37:25

شما را چه می‌شود که همدیگر را یاری نمی‌کنید؟

Verse 26 — Surah As-Saffat 37:26

آری ایشان امروز تسلیم‌پیشه‌اند

Verse 27 — Surah As-Saffat 37:27

و بعضی از آنان به بعضی دیگر به همپرسی روی آورند

Verse 28 — Surah As-Saffat 37:28

گویند شما بودید که "حق به جانب" به سراغ ما می‌آمدید

Verse 29 — Surah As-Saffat 37:29

گویند بلکه خود شما مؤمن نبودید

Verse 30 — Surah As-Saffat 37:30

و ما را بر شما سلطه‌ای نبود، بلکه شما قومی سرکش بودید

Verse 31 — Surah As-Saffat 37:31

و حکم پروردگارمان در حق ما تحقق یافت، ما چشندگان [عذاب‌]ایم‌

Verse 32 — Surah As-Saffat 37:32

آنگاه شما را گمراه کردیم، ما خود هم گمراه بودیم‌

Verse 33 — Surah As-Saffat 37:33

آنگاه ایشان در چنین روزی در عذاب مشترکند

Verse 34 — Surah As-Saffat 37:34

ما با گناهکاران چنین می‌کنیم‌

Verse 35 — Surah As-Saffat 37:35

اینان چنان بودند که چون به آنان [کلمه‌] لا اله الا الله گفته می‌شد، استکبار می‌ورزیدند

Verse 36 — Surah As-Saffat 37:36

و می‌گفتند آیا ما رهاکننده خدایانمان به خاطر شاعری دیوانه باشیم؟

Verse 37 — Surah As-Saffat 37:37

حق این است که او [پیامبر] حق را به میان آورد و پیامبران [پیشین‌] را تصدیق کرد

Verse 38 — Surah As-Saffat 37:38

شما چشندگان عذاب دردناکید

Verse 39 — Surah As-Saffat 37:39

و جز بر حسب آنچه کرده‌اید، جزا نمی‌یابید

Verse 40 — Surah As-Saffat 37:40

مگر بندگان اخلاص یافته خداوند

Verse 41 — Surah As-Saffat 37:41

اینان روزی معین دارند

Verse 42 — Surah As-Saffat 37:42

انواع میوه‌ها، و خود گرامیانند

Verse 43 — Surah As-Saffat 37:43

در بهشتهای پرناز و نعمت‌

Verse 44 — Surah As-Saffat 37:44

بر روی تختها، رو به روی همدیگر

Verse 45 — Surah As-Saffat 37:45

برای آنان جامی از شرابی جاری بگردانند [و پیش آرند]

Verse 46 — Surah As-Saffat 37:46

سپید درخشان و لذت‌بخش آشامندگان‌

Verse 47 — Surah As-Saffat 37:47

هیچ دردسری در آن نیست، و از آن مست نشوند

Verse 48 — Surah As-Saffat 37:48

و نزد ایشان دوشیزگان چشم فروهشته [/قانع به همسر] درشت چشم هستند

Verse 49 — Surah As-Saffat 37:49

گویی ایشان بیضه‌های شتر مرغ نهفته‌اند

Verse 50 — Surah As-Saffat 37:50

و بعضی از آنان به بعضی دیگر به همپرسی روی آورند

Verse 51 — Surah As-Saffat 37:51

گوینده‌ای از میان آنان گوید مرا [در دنیا] همنشینی بود

Verse 52 — Surah As-Saffat 37:52

که می‌گفت آیا تو [هم‌] از باور دارندگانی؟

Verse 53 — Surah As-Saffat 37:53

[به اینکه‌] آیا چون مردیم و خاک و استخوانها[ی پوسیده‌] شدیم، آیا ما جزا خواهیم یافت؟

Verse 54 — Surah As-Saffat 37:54

[سپس‌] گوید آیا شما نگرندگانید؟

Verse 55 — Surah As-Saffat 37:55

سپس فرانگرد و او را در میانه دوزخ ببیند

Verse 56 — Surah As-Saffat 37:56

[و از دور به او] گوید به خدا نزدیک بود که تو مرا به نابودی بکشانی‌

Verse 57 — Surah As-Saffat 37:57

و اگر نعمت پروردگارم نبود من نیز از حاضر شدگان [در عذاب‌] بودم‌

Verse 58 — Surah As-Saffat 37:58

پس آیا ما دیگر نمی‌میریم؟

Verse 59 — Surah As-Saffat 37:59

مگر به مردن نخستینمان، و ما عذاب شونده نیستیم؟

Verse 60 — Surah As-Saffat 37:60

بی‌گمان این [که من در بهشت هستم‌] همان رستگاری بزرگ است‌

Verse 61 — Surah As-Saffat 37:61

باید که اهل عمل برای چنین هدفی بکوشند

Verse 62 — Surah As-Saffat 37:62

آیا این پیشکش بهتر است یا درخت زقوم؟

Verse 63 — Surah As-Saffat 37:63

ما آن را مایه آزمون ستمکاران [مشرک‌] قرار داده‌ایم‌

Verse 64 — Surah As-Saffat 37:64

آن درختی است که از بن جهنم می‌روید

Verse 65 — Surah As-Saffat 37:65

میوه‌اش گویی کله‌های شیاطین است‌

Verse 66 — Surah As-Saffat 37:66

آنگاه ایشان خورنده از آنند، و پرکننده شکمهای خویش از آن‌

Verse 67 — Surah As-Saffat 37:67

سپس برای آنان آمیزه‌ای از آب جوش هست که به دنبال آن نوشند

Verse 68 — Surah As-Saffat 37:68

سپس بازگشتگاهشان به سوی دوزخ است‌

Verse 69 — Surah As-Saffat 37:69

چرا که ایشان پدرانشان را گمراه یافتند

Verse 70 — Surah As-Saffat 37:70

و آنان به دنبال ایشان شتافتند

Verse 71 — Surah As-Saffat 37:71

و به راستی پیش از آنان، بیشترینه پیشینیان گمراه شدند

Verse 72 — Surah As-Saffat 37:72

و به راستی به میان آنان هشداردهندگانی فرستادیم‌

Verse 73 — Surah As-Saffat 37:73

پس بنگر سرانجام هشدار یافتگان چگونه بوده است‌

Verse 74 — Surah As-Saffat 37:74

مگر بندگان اخلاص یافته خداوند

Verse 75 — Surah As-Saffat 37:75

و به راستی نوح ما را ندا داد، و چه نیکو پاسخ‌دهندگانیم‌

Verse 76 — Surah As-Saffat 37:76

و او و خانواده‌اش را از گرفتاری بزرگ رهانیدیم‌

Verse 77 — Surah As-Saffat 37:77

و زاد و رود او را ماندگار گرداندیم‌

Verse 78 — Surah As-Saffat 37:78

و برای او در میان واپسینیان، نام نیک نهادیم‌

Verse 79 — Surah As-Saffat 37:79

در میان جهانیان، سلام بر نوح‌

Verse 80 — Surah As-Saffat 37:80

ما بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌

Verse 81 — Surah As-Saffat 37:81

که او از بندگان مؤمن ما بود

Verse 82 — Surah As-Saffat 37:82

سپس دیگران را غرقه ساختیم‌

Verse 83 — Surah As-Saffat 37:83

و ابراهیم جزو پیروان او بود

Verse 84 — Surah As-Saffat 37:84

چنین بود که دل پاک و پیراسته [از شک و شرک‌] به درگاه پروردگارش آورد

Verse 85 — Surah As-Saffat 37:85

آنگاه که به پدرش و قومش گفت چه چیزی را می‌پرستید؟

Verse 86 — Surah As-Saffat 37:86

آیا به دروغ و دغل در هوای خدایانی به جای خداوند هستید؟

Verse 87 — Surah As-Saffat 37:87

پس گمانتان درباره پروردگار جهانیان چیست؟

Verse 88 — Surah As-Saffat 37:88

سپس نگاهی به ستارگان انداخت‌

Verse 89 — Surah As-Saffat 37:89

و گفت من بیمارم‌

Verse 90 — Surah As-Saffat 37:90

آنگاه به او پشت کردند [و تنهایش گذاشتند]

Verse 91 — Surah As-Saffat 37:91

رو به خدایانشان آورد و گفت چرا [چیزی‌] نمی‌خورید

Verse 92 — Surah As-Saffat 37:92

شما را چه می‌شود چرا سخن نمی‌گویید؟

Verse 93 — Surah As-Saffat 37:93

پس [نهانی‌] بر آنان ضربه‌ای به شدت فرود آورد

Verse 94 — Surah As-Saffat 37:94

آنگاه شتابان رو به سوی او آوردند

Verse 95 — Surah As-Saffat 37:95

[ابراهیم‌] گفت آیا چیزی را که [با دست خود] تراشیده‌اید می‌پرستید؟

Verse 96 — Surah As-Saffat 37:96

و حال آنکه خداوند شما را و چیزهایی را که بر سر آنها کار می‌کنید، آفریده است‌

Verse 97 — Surah As-Saffat 37:97

گفتند برای او بنایی بر آورید، و او را در آتش بیندازید

Verse 98 — Surah As-Saffat 37:98

آنگاه در حق او بد سگالیدند، ولی آنان را فرودست گرداندیم‌

Verse 99 — Surah As-Saffat 37:99

و [ابراهیم‌] گفت من رونده به سوی پروردگارم هستم، که به زودی مرا رهنمایی خواهد کرد

Verse 100 — Surah As-Saffat 37:100

پروردگارا به من از شایستگان فرزندی ببخش‌

Verse 101 — Surah As-Saffat 37:101

آنگاه او را به فرزندی بردبار مژده دادیم‌

Verse 102 — Surah As-Saffat 37:102

و چون در کار و کوشش به پای او رسید، [ابراهیم‌] گفت ای فرزندم من در خواب دیده‌ام که سر تو را می‌برم، بنگر [در این کار] چه می‌بینی؟ [اسماعیل‌] گفت پدر جان آنچه فرمانت داده‌اند، انجام بده، که به زودی مرا به خواست خداوند، از شکیبایان خواهی یافت‌

Verse 103 — Surah As-Saffat 37:103

آنگاه چون هر دو [بر این کار] گردن نهادند و او را بر گونه‌اش به خاک افکند

Verse 104 — Surah As-Saffat 37:104

ندایش دادیم که ای ابراهیم‌

Verse 105 — Surah As-Saffat 37:105

رؤیایت را به حقیقت باورداشتی، ما بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌

Verse 106 — Surah As-Saffat 37:106

بی‌گمان این آزمونی آشکار است‌

Verse 107 — Surah As-Saffat 37:107

و به جای او قربانی بزرگی را فدیه پذیرفتیم‌

Verse 108 — Surah As-Saffat 37:108

و برای او در میان واپسینان نام نیک نهادیم‌

Verse 109 — Surah As-Saffat 37:109

سلام بر ابراهیم‌

Verse 110 — Surah As-Saffat 37:110

بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌

Verse 111 — Surah As-Saffat 37:111

چرا که او از بندگان مؤمن ما بود

Verse 112 — Surah As-Saffat 37:112

و او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود، بشارت دادیم‌

Verse 113 — Surah As-Saffat 37:113

و به او و به اسحاق برکت بخشیدیم، و از زاد و رود آنان، هم نیکوکار بود و هم آشکارا ستمگر در حق خویش‌

Verse 114 — Surah As-Saffat 37:114

و به راستی بر موسی و هارون منت نهادیم [و نعمت دادیم‌]

Verse 115 — Surah As-Saffat 37:115

آن دو و قومشان را از گرفتاری بزرگ رهانیدیم‌

Verse 116 — Surah As-Saffat 37:116

و آنان را یاری دادیم و آنان بودند که پیروز شدند

Verse 117 — Surah As-Saffat 37:117

و به آن دو، کتاب روشنگر بخشیدیم‌

Verse 118 — Surah As-Saffat 37:118

و آن دو را به راه راست هدایت کردیم‌

Verse 119 — Surah As-Saffat 37:119

و برای آنان در میان واپسینان نام نیک نهادیم‌

Verse 120 — Surah As-Saffat 37:120

سلام بر موسی و هارون‌

Verse 121 — Surah As-Saffat 37:121

ما بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌

Verse 122 — Surah As-Saffat 37:122

که آن دو از بندگان مؤمن ما بودند

Verse 123 — Surah As-Saffat 37:123

و همانا الیاس از پیامبران بود

Verse 124 — Surah As-Saffat 37:124

چنین بود که به قومش گفت آیا پروا نمی‌کنید

Verse 125 — Surah As-Saffat 37:125

آیا بعل را می‌پرستید و بهترین آفریدگاران را رها می‌کنید؟

Verse 126 — Surah As-Saffat 37:126

خداوند را، که پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست؟

Verse 127 — Surah As-Saffat 37:127

پس او را دروغگو شمردند و ایشان [برای حساب و عذاب‌] حاضر شدگانند

Verse 128 — Surah As-Saffat 37:128

مگر آن بندگان خداوند که اخلاص یافته‌اند

Verse 129 — Surah As-Saffat 37:129

و برای او در میان واپسینان نام نیک نهادیم‌

Verse 130 — Surah As-Saffat 37:130

و سلام بر آل یاسین‌

Verse 131 — Surah As-Saffat 37:131

ما بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌

Verse 132 — Surah As-Saffat 37:132

او از بندگان مؤمن ما بود

Verse 133 — Surah As-Saffat 37:133

و همانا لوط از پیامبران بود

Verse 134 — Surah As-Saffat 37:134

چنین بود که او و خانواده‌اش، همگی را، رهایی دادیم‌

Verse 135 — Surah As-Saffat 37:135

مگر پیرزنی که جزو واپس‌ماندگان [در عذاب‌] بود

Verse 136 — Surah As-Saffat 37:136

سپس دیگران را نابود کردیم‌

Verse 137 — Surah As-Saffat 37:137

و خود شما بر [آثار] آنان بامدادان می‌گذرید

Verse 138 — Surah As-Saffat 37:138

و نیز شامگاهان، پس آیا تعقل نمی‌کنید؟

Verse 139 — Surah As-Saffat 37:139

و بی‌گمان یونس از پیامبران بود

Verse 140 — Surah As-Saffat 37:140

آنگاه که به سوی کشتی گرانبار گریخت‌

Verse 141 — Surah As-Saffat 37:141

پس با آنان قرعه انداخت و او بیرون انداختنی شد

Verse 142 — Surah As-Saffat 37:142

و ماهی [بزرگ /نهنگ‌] او را فرو بلعید و او در خور ملامت بود

Verse 143 — Surah As-Saffat 37:143

و اگر از تسبیح‌گویان نبود

Verse 144 — Surah As-Saffat 37:144

در شکم آن تا روزی که مردمان برانگیخته شوند به سر می‌برد

Verse 145 — Surah As-Saffat 37:145

آنگاه او را به کرانه بایر افکندیم و او بیمار بود

Verse 146 — Surah As-Saffat 37:146

و بر سر او [برای سایه افکنی‌] گیاهی از قسم کدو رویاندیم‌

Verse 147 — Surah As-Saffat 37:147

و [سرانجام‌] او را به سوی صدهزار نفر یا بیشتر [به رسالت‌] فرستادیم‌

Verse 148 — Surah As-Saffat 37:148

آنگاه ایمان آوردند و ما نیز آنان را تا مدتی بهره‌مند ساختیم‌

Verse 149 — Surah As-Saffat 37:149

از آنان بپرس که آیا پروردگار تو را دختران است و خود ایشان را پسران؟

Verse 150 — Surah As-Saffat 37:150

یا آنکه ما فرشتگان را مادینه آفریده‌ایم و ایشان شاهد بوده‌اند؟

Verse 151 — Surah As-Saffat 37:151

هان ایشان از سر تهمتشان می‌گویند

Verse 152 — Surah As-Saffat 37:152

خداوند فرزندی پدید آورده است، و ایشان دروغگو هستند

Verse 153 — Surah As-Saffat 37:153

آیا [خداوند] دختران را بر پسران ترجیح داده است؟

Verse 154 — Surah As-Saffat 37:154

شما را چه می‌شود، چگونه داوری می‌کنید؟

Verse 155 — Surah As-Saffat 37:155

آیا اندیشه نمی‌کنید؟

Verse 156 — Surah As-Saffat 37:156

یا حجتی آشکار در دست دارید؟

Verse 157 — Surah As-Saffat 37:157

پس اگر راست می‌گویید سندتان را بیاورید

Verse 158 — Surah As-Saffat 37:158

و بین او و جن پیوندی قائل شدند، و جنیان خود به خوبی می‌دانند که ایشان [برای حساب‌] حاضر شدگانند

Verse 159 — Surah As-Saffat 37:159

پاک و منزه است خداوند از آنچه می‌گویند

Verse 160 — Surah As-Saffat 37:160

مگر بندگان خداوند که اخلاص یافتگانند

Verse 161 — Surah As-Saffat 37:161

بدانید که شما و آنچه می‌پرستید

Verse 162 — Surah As-Saffat 37:162

شما کسی را به گمراهی نمی‌کشید

Verse 163 — Surah As-Saffat 37:163

مگر کسی را که درآینده به دوزخ است‌

Verse 164 — Surah As-Saffat 37:164

[و فرشتگان گویند] هیچ کس از ما نیست مگر آنکه پایگاهی معین دارد

Verse 165 — Surah As-Saffat 37:165

و ماییم که صف در صفیم‌

Verse 166 — Surah As-Saffat 37:166

و ماییم که تسبیح گویانیم‌

Verse 167 — Surah As-Saffat 37:167

و آنان ادعا می‌کردند

Verse 168 — Surah As-Saffat 37:168

که اگر در دست ما کتابی از [کتابهای آسمانی‌] پیشینیان بود

Verse 169 — Surah As-Saffat 37:169

بی‌شک از بندگان اخلاص یافته خداوند می‌شدیم‌

Verse 170 — Surah As-Saffat 37:170

ولی آن [کتاب آسمانی/ قرآن‌] را انکار کردند، زودا که بدانند

Verse 171 — Surah As-Saffat 37:171

و حکم ما در حق بندگان به رسالت فرستاده‌مان از پیش معین شده است‌

Verse 172 — Surah As-Saffat 37:172

ایشانند که نصرت یافتگانند

Verse 173 — Surah As-Saffat 37:173

و سپاه ماست که ایشان پیروزند

Verse 174 — Surah As-Saffat 37:174

پس تا مدتی از آنان روی بگردان‌

Verse 175 — Surah As-Saffat 37:175

و بنگر ایشان را، که زودا به دیده بصیرت بنگرند

Verse 176 — Surah As-Saffat 37:176

آیا عذاب ما را به شتاب می‌خواهند

Verse 177 — Surah As-Saffat 37:177

آنگاه که به سرای ایشان فرود آید، چه بد است بامداد [عذاب‌] هشدار یافتگان‌

Verse 178 — Surah As-Saffat 37:178

و تا مدتی از آنان روی بگردان‌

Verse 179 — Surah As-Saffat 37:179

و بنگر زودا که به دیده بصیرت بنگرند

Verse 180 — Surah As-Saffat 37:180

پاک و منزه است پروردگارت، که پروردگار پیروزمند است، از آنچه می‌گویند

Verse 181 — Surah As-Saffat 37:181

و درود بر پیامبران باد

Verse 182 — Surah As-Saffat 37:182

و سپاس خداوند را که پروردگار جهانیان است‌