Persian - Chapter 44 - Ad-Dukhan

حم [حا میم‌]

سوگند به کتاب روشنگر

که ما آن را در شبی فرخنده فرو فرستاده‌ایم که ما هشداردهنده‌ایم‌

در آن [شب‌] هر کار استواری فیصله یابد

که فرمانی از سوی ماست، که ما فرستنده‌ایم‌

رحمتی است از سوی پروردگارت، که او شنوای داناست‌

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست، اگر اهل ایقان باشید

خدایی جز او نیست که زندگی می‌بخشد و می‌میراند، پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شما

آری آنان به شک و شبهه خویش سرگرمند

پس چشم بدار روزی را که آسمان دودی آشکار برآورد

که مردم را فراگیرد، این عذابی دردناک است‌

[گویند] پروردگارا این بلا را از ما بگردان، که ما [اینک‌] مؤمن هستیم‌

[اما] چگونه پند گیرند، و به راستی که پیامبری آشکار به نزد آنان آمده بود

سپس از او رویگردان شدند، و گفتند [او] تعلیم گرفته‌ای دیوانه است‌

[گفتیم‌] ما برگرداننده بلا به اندک مایه‌ای هستیم، [و می‌دانیم‌] که شما باز گردنده‌اید

روزی که گیر و داری سخت و سترگ آغاز کنیم، [آنگاه‌] ما دادستانیم‌

و به راستی که پیش از آنان قوم فرعون را آزمودیم، و پیامبری گرامی به نزد آنان آمد

[و با ایشان گفت‌] که بندگان خدا را به من بسپارید، که من پیامبری امین برای شما هستم‌

و اینکه در برابر خداوند بزرگی نجویید، که من آورنده برهانی آشکار برای شما هستم‌

و من از شر اینکه سنگسارم کنید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم‌

و اگر سخن مرا باور ندارید، پس از من کناره بگیرید

آنگاه به درگاه پروردگارش ندا در داد که اینان قومی گنهکارند

[پاسخ آمد که‌] پس بندگانم را شبانه روانه کن، [و بدانید که‌] شما تعقیب می‌شوید

و دریا را آرمیده [به حال خود] بگذار و بگذر، آنان [فرعونیان‌] سپاهی غرق شدنی‌اند

چه بسیار باغها و چشمه‌ساران از خود باقی گذارند

و [نیز] کشتزارها و خانه‌های نیکو

و نعمتی که در آن خوش و خرم بودند

این چنین بود که آنها را به قومی دیگر به میراث دادیم‌

و آسمان و زمین بر آنان نگریست، و به آنان مهلتی داده نشد

و به راستی که بنی‌اسرائیل را از عذاب خوارکننده رهانیدیم‌

از [شر] فرعون که بزرگی طلبی از تجاوزکاران بود

و به راستی که ایشان [بنی‌اسرائیل‌] را آگاهانه بر جهانیان [هم زمانشان‌] برگزیدیم‌

و به ایشان از پدیده‌های شگرف خویش، آنچه در آن آزمون آشکاری بود بخشیدیم‌

[و می‌دانستیم که‌] اینان خواهند گفت

این جز مرگ نخستین [و آخرین‌] ما نیست، و ما برانگیخته نخواهیم بود

اگر راست می‌گویید [و حقیقت غیر از این است‌] پدرانمان را باز آورید

آیا ایشان بهتر بودند یا قوم تبع، و پیشینیان آنان که نابودشان کردیم، چرا که گناهکار بودند

و آسمانها و زمین را و آنچه در میان آنهاست، به بازیچه نیافریده‌ایم‌

آنها را جز به حق نیافریده‌ایم ولی بیشترینه آنان نمی‌دانند

بی‌گمان روز داوری، موعد همگی آنان است‌

روزی که هیچ دوستی از هیچ دوستی دفاع نکند و نیز ایشان یاری نیابند

مگر کسی که خداوند بر او رحمت آورده باشد، که او پیروزمند مهربان است‌

همانا درخت زقوم

خوراک گناهکار[ان‌] است‌

که مانند فلز گداخته در شکمها می‌جوشد

مانند جوشیدن آب گرم‌

[درباره هر گناهکار گوییم‌] او را بگیرید و به میانه دوزخش بکشید

سپس بر فراز سرش از عذاب آب گرم فرو ریزید

[و بگوییدش‌] بچش که تو [به خیال خودت‌] گرانقدر گرامی هستی‌

این همان است که به آن شک داشتید

بی‌گمان پرهیزگاران در مقامی امن هستند

در میان باغها و چشمه‌ساران‌

جامه‌هایی از ابریشم نازک و ابریشم ستبر در بر کرده، رو به روی یکدیگرند

آری چنین است، و آنان را با حوریان درشت چشم همسر می‌گردانیم‌

در آنجا هر میوه‌ای که خواهند در کمال آرامش طلب کنند

در آنجا [طعم‌] هیچ مرگی جز مرگ نخستین نچشند، و [خداوند] ایشان را از عذاب دوزخ در امان دارد

این بخششی از سوی پروردگار توست، این همان رستگاری بزرگ است‌

جز این نیست که آن را به زبان تو به آسانی روان ساخته‌ایم، باشد که پند گیرند

منتظر باش که آنان نیز منتظرند