Persian - Chapter 53 - An-Najm

سوگند به ثریا چون فرو گراید

که همسخن شما نه سرگشته است و نه گمراه شده است‌

و از سر هوای نفس سخن نمی‌گوید

آن جز وحیی نیست که به او فرستاده می‌شود

[فرشته‌] نیرومند او را آموخته است‌

برومند است و سپس [در برابر او] در ایستاد

و او در افق بالا بود

سپس نزدیک شد و فرود آمد

تا که [فاصله آنها به قدر] دو کمان شد یا کمتر

آنگاه به بنده او آنچه باید وحی کند، وحی کرد

دل او در آنچه دید ناراستی نکرد

آیا شما با او درباره آنچه دیده است، مجادله می‌کنید؟

و به راستی که بار دیگر هم او [جبرئیل‌] را دید

در نزدیکی سدرةالمنتهی‌

که جنةالماوی هم نزدیک آن است‌

آنگاه که [درخت‌] سدره را چیزی که فرو پوشاند، فرو پوشاند

دیده‌[اش‌] کژتابی و سرپیچی نکرد

به راستی که نشانه‌های بزرگ پروردگارش را دید

آیا شما لات و عزی را نگریسته‌اید

و آن دیگری منات را که سومین است‌

آیا برای شما پسر و برای او [خداوند] دختر است؟

در این صورت این تقسیم‌بندی ناعادلانه‌ای است‌

آنها چیزی جز نامهایی که شما و پدرانتان نامیده‌اید، نیست، [و] خداوند بدان حجتی فرو نفرستاده است، جز از پندار و خواسته دلها پیروی نمی‌کنند، و حال آنکه به راستی برای آنان از سوی پروردگارشان هدایت آمده است‌

یا مگر انسان راست هر چه آرزو کند؟

آری انجام و آغاز، خداوند راست‌

و چه بسیار فرشته در آسمانهاست که شفاعت آنان سودی ندارد، مگر پس از آنکه خداوند برای کسی که بخواهد و بپسندد، اجازه دهد

بی‌ایمانان به آخرتند که فرشتگان را مادینه می‌نامند

و ایشان را به آن علمی نیست، جز از پندار پیروی نمی‌کنند و بی‌گمان پندار چیزی از حقیقت را به بار نمی‌آورد

پس از کسی که از یاد ما دل می‌گرداند و جز زندگانی دنیا را نمی‌خواهد، روی بگردان‌

این منتهای علمشان است، بی‌گمان پروردگارت به کسی که از راه او گمراه شده است آگاه‌تر است، و همو به کسی که راه یافته است، آگاه‌تر است‌

و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است خداوند راست، تا سرانجام بد کرداران را بر وفق کار و کردارشان جزا دهد و نیکوکاران را به پاداش نیکو [/بهشت‌] جزا دهد

کسانی که از گناهان کبیره و ناشایستیها پرهیز می‌کنند، مگر صغیره، بی‌گمان پروردگارت گسترده آمرزش است، او آنگاه که شما را از زمین پدید آورد، و آنگاه که جنین‌هایی در شکمهای مادرانتان بودید، به شما آگاه‌تر است پس خودتان را پاکدامن مشمرید، او به آنکه [از ناپسند] می‌پرهیزد، آگاه‌تر است‌

آیا کسی را که رویگردان شد نگریسته‌ای‌

و اندکی بخشید و باز ایستاد

آیا نزد او علم غیب است و او [حقایق را] می‌بیند؟

یا از آنچه در صحیفه‌های موسی است، آگاهش نکرده‌اند

و [صحیفه‌های‌] ابراهیم که عهد به جای آورد

که هیچ بر دارنده‌ای بار گناه دیگری را بر ندارد

و اینکه برای انسان هیچ چیز نیست مگر آنچه کوشیده است‌

و حاصل کوشش او زودا که دیده شود

سپس پاداش دهند او را به پاداشی هر چه وافی‌تر

و اینکه سرانجام [همه کار و همه چیز] با پروردگار توست‌

و اوست که می‌خنداند و می‌گریاند

و اوست که می‌میراند و زنده می‌دارد

و اوست که زوج نرینه و مادینه را آفرید

از نطفه‌ای که [در رحم‌] فرو می‌ریزد

و اینکه پدید آوردن نشاه آخرت با اوست‌

و اوست که بی‌نیاز کند و سرمایه دهد

و اوست که پروردگار شعری است‌

و اوست که عاد نخستین را نابود کرد

و ثمود را نیز، باقی نگذاشت‌

و نیز پیش از آن قوم نوح را، که ایشان ستمکارتر و سرکش‌تر بودند

و سرزمین نگونسار را واژگون کرد

و آن را چنانکه باید، پوشیده داشت‌

پس به کدامیک از نعمتهای پروردگارت شک و شبهه داری؟

این هشداردهنده‌ای از هشداردهندگان نخستین است‌

[قیامت‌] فرارسنده، فرارسید

جز خداوند، برای آن آشکارکننده‌ای نیست‌

پس آیا از این سخن عجب می‌کنید؟

و می‌خندید و نمی‌گریید؟

و شمایید که بازی کنانید

پس برای خداوند سجده برید و پرستش کنید