Back to Languages
Persian - Chapter 26 - Ash-Shuara
Translation by Dr. Hussien Tagi — Permalink
Verse 1 — Surah Ash-Shuara 26:1
طسم (طا. سین. میم)
Verse 2 — Surah Ash-Shuara 26:2
این آیات کتاب روشن است
Verse 3 — Surah Ash-Shuara 26:3
گویی می‌خواهی از (شدت غم و اندوه) این‌که آن‌ها ایمان نمی‌آورند؛ خود را هلاک کنی
Verse 4 — Surah Ash-Shuara 26:4
اگر بخواهیم از آسمان بر آن‌ها نشانه‌ای نازل می‌کنیم که گردن‌هایشان در برابر آن تسلیم (و خاضع) گردد
Verse 5 — Surah Ash-Shuara 26:5
و هیچ پند تازه‌ای از سوی (الله) رحمان برای آن‌ها نمی‌آید؛ مگر این‌که از آن روی گردان هستند
Verse 6 — Surah Ash-Shuara 26:6
به راستی آن‌ها تکذیب کردند، پس به زودی اخبار آنچه را که به آن استهزاء (و تمسخر) می‌کردند؛ به آن‌ها خواهد رسید
Verse 7 — Surah Ash-Shuara 26:7
آیا به زمین ننگریسته‌اند که چه قدر از هر گونه گیاهان (نیکو و) پر ارزش در آن رویانده‌ایم؟
Verse 8 — Surah Ash-Shuara 26:8
بی‌گمان در این نشانۀ (بزرگی) است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نیستند
Verse 9 — Surah Ash-Shuara 26:9
و به راستی پروردگار تو پیروزمند مهربان است
Verse 10 — Surah Ash-Shuara 26:10
و (به یاد بیاور) هنگامی را که پروردگارت موسی را ندا داد که به سوی قوم ستمکار برو،
Verse 11 — Surah Ash-Shuara 26:11
قوم فرعون، آیا آن‌ها نمی‌ترسند؟
Verse 12 — Surah Ash-Shuara 26:12
(موسی) گفت: «پروردگارا! من می‌ترسم که مرا تکذیب کنند
Verse 13 — Surah Ash-Shuara 26:13
و سینه‌ام تنگ گردد و زبانم باز نشود، پس (برادرم) هارون را (نیز) رسالت ده (تا مرا یاری کند)
Verse 14 — Surah Ash-Shuara 26:14
و آن‌ها بر (گردن) من (ادعای) گناهی دارند، پس می‌ترسم که مرا بکشند»
Verse 15 — Surah Ash-Shuara 26:15
(الله) فرمود: «چنین نیست، پس شما هردو با آیات ما بروید، یقیناً ما با شما شنوندگان هستیم
Verse 16 — Surah Ash-Shuara 26:16
پس (به نزد) فرعون بروید، و بگویید: «ما فرستادۀ پروردگار جهانیان هستیم،
Verse 17 — Surah Ash-Shuara 26:17
که بنی اسرائیل را با ما بفرست»
Verse 18 — Surah Ash-Shuara 26:18
(فرعون) گفت: «آیا ما تو را در کودکی نزد خود پرورش ندادیم، و سال‌هایی از عمرت را در میان ما نگذراندی؟
Verse 19 — Surah Ash-Shuara 26:19
و (بالاخره) آن کارت را (که نبایست انجام می‌دادی) انجام دادی، و تو از ناسپاسانی»
Verse 20 — Surah Ash-Shuara 26:20
(موسی) گفت: «(من) آن (کار) را آنگاه انجام دادم که من از بی‌خبران بودم
Verse 21 — Surah Ash-Shuara 26:21
پس چون از شما ترسیدم از شما فرار کردم، آنگاه پروردگارم به من دانش (و نبوت) بخشید و مرا از پیامبران قرار داد
Verse 22 — Surah Ash-Shuara 26:22
و آیا این نعمتی است که تو بر من منت می‌گذاری که بنی اسرائیل را بردۀ خود ساخته‌ای؟!»
Verse 23 — Surah Ash-Shuara 26:23
فرعون گفت: «پروردگار جهانیان چیست؟!»
Verse 24 — Surah Ash-Shuara 26:24
(موسی) گفت: «پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر اهل یقین هستید»
Verse 25 — Surah Ash-Shuara 26:25
(فرعون) به آن‌های که در اطرافش بودند؛ گفت: «آیا نمی‌شنوید؟»
Verse 26 — Surah Ash-Shuara 26:26
(موسی) گفت: «(او) پروردگار شما و پروردگار نیاکان پیشین شماست
Verse 27 — Surah Ash-Shuara 26:27
(فرعون) گفت: «بی‌تردید پیامبرتان که به سوی شما فرستاده شده دیوانه است»
Verse 28 — Surah Ash-Shuara 26:28
(موسی) گفت: «(او) پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است، اگر بیندیشید»
Verse 29 — Surah Ash-Shuara 26:29
(فرعون) گفت: «اگر معبودی جز من برگزینی، البته تو را از زندانیان قرار خواهم داد»
Verse 30 — Surah Ash-Shuara 26:30
(موسی) گفت: «حتی اگر معجزۀ روشنی برای تو آورده باشم؟!»
Verse 31 — Surah Ash-Shuara 26:31
(فرعون) گفت: «پس اگر از راستگویانی، آن را بیاور»
Verse 32 — Surah Ash-Shuara 26:32
پس (موسی) عصای خود را افکند، که ناگهان آن اژد‌هایی آشکار شد
Verse 33 — Surah Ash-Shuara 26:33
و دست خود را (در گریبان فرو برد و) بیرون آورد که ناگهان در برابر بینندگان سفید (و روشن) بود
Verse 34 — Surah Ash-Shuara 26:34
(فرعون) به اشرافی که اطراف او بودند؛ گفت: «بی‌گمان این (مرد) جادوگر دانایی است
Verse 35 — Surah Ash-Shuara 26:35
(او) می‌خواهد با سحرش شما را از سرزمین‌تان بیرون کند، پس شما چه نظر می‌دهید؟!»
Verse 36 — Surah Ash-Shuara 26:36
گفتند: «(کار) او و برادرش را به تأخیر انداز، و جمع آوری کنندگان را در (همۀ) شهرها بفرست»
Verse 37 — Surah Ash-Shuara 26:37
تا هر جادوگر ماهر (و) دانایی را نزد تو آورند»
Verse 38 — Surah Ash-Shuara 26:38
پس (سر‌انجام) جادوگران برای وعده‌گاه روز معینی گرد آورده شدند
Verse 39 — Surah Ash-Shuara 26:39
و به مردم گفته شد: «آیا شما (نیز) جمع می‌شوید،
Verse 40 — Surah Ash-Shuara 26:40
تا اگر ساحران پیروز شدند، ما از آن‌ها پیروی کنیم؟!»
Verse 41 — Surah Ash-Shuara 26:41
پس هنگامی‌که ساحران آمدند، به فرعون گفتند: «اگر ما پیروز شویم، آیا ما پاداشی خواهیم داشت؟!»
Verse 42 — Surah Ash-Shuara 26:42
گفت: «آری، و بی‌گمان آنگاه شما از مقربان خواهید بود»
Verse 43 — Surah Ash-Shuara 26:43
موسی به آن‌ها گفت: «هر چه می‌خواهید بیفکنید، بیفکنید»
Verse 44 — Surah Ash-Shuara 26:44
پس آن‌ها ریسمان‌ها و عصا‌های خود را افکندند، و گفتند: «به عزت فرعون سوگند که، قطعاً ما پیروزیم»
Verse 45 — Surah Ash-Shuara 26:45
پس موسی عصایش را افکند، ناگهان آنچه را به دروغ بر ساخته بودند، بلعید
Verse 46 — Surah Ash-Shuara 26:46
پس ساحران سجده‌کنان (به زمین) افتادند
Verse 47 — Surah Ash-Shuara 26:47
گفتند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم
Verse 48 — Surah Ash-Shuara 26:48
پروردگار موسی و هارون»
Verse 49 — Surah Ash-Shuara 26:49
(فرعون) گفت: «آیا پیش از آن‌که به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلماً او بزرگتر شماست که سحر را به شما یاد داده است، پس به زودی خواهید دانست! دستان‌تان و پا‌هایتان را به عکس یکدیگر قطع می‌کنم، و همۀ شما را به دار می‌آویزم»
Verse 50 — Surah Ash-Shuara 26:50
گفتند: «باکی نیست، ما به سوی پروردگارمان باز می‌گردیم
Verse 51 — Surah Ash-Shuara 26:51
ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، که ما از نخستین ایمان آورندگان بودیم»
Verse 52 — Surah Ash-Shuara 26:52
و به موسی وحی کردیم که: «شبانه بندگانم را (از مصر) بیرون ببر، بی‌گمان شما تعقیب می‌شوید»
Verse 53 — Surah Ash-Shuara 26:53
پس فرعون (چون از ماجرا آگاه گردید) گرد آورندگان (نیرو) را به شهرها فرستاد
Verse 54 — Surah Ash-Shuara 26:54
(و گفت:) این‌ها (= بنی اسرائیل) گروهی اندک (و ناچیز) هستند،
Verse 55 — Surah Ash-Shuara 26:55
و این‌ها ما را به خشم آورده‌اند،
Verse 56 — Surah Ash-Shuara 26:56
و ما همگی آماده (و بیدار) هستیم»
Verse 57 — Surah Ash-Shuara 26:57
پس آن‌ها را از باغ‌ها و چشمهها بیرون کردیم
Verse 58 — Surah Ash-Shuara 26:58
و (نیز) از گنج‌ها و منزل‌گاه نیکو (و قصر‌های مجلل بیرون راندیم)
Verse 59 — Surah Ash-Shuara 26:59
(آری) این چنین (کردیم) و بنی اسرائیل را وارث آن‌ها ساختیم
Verse 60 — Surah Ash-Shuara 26:60
پس آن‌ها (صبحگاهان به) هنگام طلوع آفتاب به تعقیب‌شان پرداختند
Verse 61 — Surah Ash-Shuara 26:61
پس چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «یقیناً ما (در چنگال فرعونیان) گرفتار شدیم»
Verse 62 — Surah Ash-Shuara 26:62
(موسی) گفت: «چنین نیست، بی‌گمان پروردگارم با من است، به زودی مرا هدایت خواهد کرد»
Verse 63 — Surah Ash-Shuara 26:63
پس به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن» آنگاه (دریا) شکافته شد، پس هر بخشی (از آن) همچون کوه عظیمی شد
Verse 64 — Surah Ash-Shuara 26:64
و دیگران (= فرعون و فرعونیان) را (نیز) به آنجا نزدیک ساختیم
Verse 65 — Surah Ash-Shuara 26:65
و موسی و همراهانش را همگی نجات دادیم
Verse 66 — Surah Ash-Shuara 26:66
سپس دیگران را غرق کردیم
Verse 67 — Surah Ash-Shuara 26:67
بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای (روشن) است، ولی بیشتر مردم ایمان نمی‌آورند
Verse 68 — Surah Ash-Shuara 26:68
و بی‌تردید پرورگارتو پیروزمند مهربان است
Verse 69 — Surah Ash-Shuara 26:69
و خبر ابراهیم را بر آن‌ها بخوان
Verse 70 — Surah Ash-Shuara 26:70
هنگامی‌که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را می‌پرستید؟!»
Verse 71 — Surah Ash-Shuara 26:71
گفتند: «بت‌هایی را می‌پرستیم، و پیوسته برای (عبادت) آن‌ها معتکف هستیم
Verse 72 — Surah Ash-Shuara 26:72
(ابراهیم) گفت: «آیا هنگامی‌که آن‌ها را می‌خوانید (صدای) شما را می‌شنوند؟
Verse 73 — Surah Ash-Shuara 26:73
یا سود و زیانی به شما می‌رسانند؟!»
Verse 74 — Surah Ash-Shuara 26:74
گفتند: «(نه) بلکه ما نیاکان خود را یافتیم که چنین می‌کردند»
Verse 75 — Surah Ash-Shuara 26:75
(ابراهیم) گفت: «آیا دیدید چیزهایی را که پیوسته عبادت می‌کردید،
Verse 76 — Surah Ash-Shuara 26:76
شما و نیاکان پیشین شما
Verse 77 — Surah Ash-Shuara 26:77
پس همۀ آن‌ها دشمن من هستند، جز پروردگار جهانیان
Verse 78 — Surah Ash-Shuara 26:78
(همان) کسی‌که مرا آفرید، پس او مرا هدایت می‌کند
Verse 79 — Surah Ash-Shuara 26:79
و کسی‌که او به من غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید
Verse 80 — Surah Ash-Shuara 26:80
و هنگامی‌که بیمار شوم پس او مرا شفا می‌دهد
Verse 81 — Surah Ash-Shuara 26:81
و کسی‌که مرا می‌میراند؛ سپس زنده می‌کند
Verse 82 — Surah Ash-Shuara 26:82
و کسی‌که امیدوارم گناهانم را در روز جزا برایم ببخشد
Verse 83 — Surah Ash-Shuara 26:83
پروردگارا! به من (دانش و) حکمت ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن
Verse 84 — Surah Ash-Shuara 26:84
و برای من در میان آیندگان آوازۀ نیک (و ذکر خیر) قرار بده
Verse 85 — Surah Ash-Shuara 26:85
و مرا از وارثان بهشت پر نعمت بگردان
Verse 86 — Surah Ash-Shuara 26:86
و پدرم را بیامرز، بی‌گمان او از گمراهان بود
Verse 87 — Surah Ash-Shuara 26:87
و در روزی‌که (همۀ مردم) برانگیخته می‌شوند، مرا رسوا (و شرمنده) مکن
Verse 88 — Surah Ash-Shuara 26:88
روزی‌که مال و فرزندان سودی نبخشد
Verse 89 — Surah Ash-Shuara 26:89
مگر کسی‌که با قلب سلیم (خالی از شرک و کفر و نفاق) به پیشگاه الله بیاید»
Verse 90 — Surah Ash-Shuara 26:90
و (در آن روز) بهشت برای پرهیزگاران نزدیک آورده شود
Verse 91 — Surah Ash-Shuara 26:91
و دوزخ برای گمراهان آشکار کرده شود
Verse 92 — Surah Ash-Shuara 26:92
و به آن‌ها گفته می‌شود: «کجا هستند آنچه که به جای الله پرستش می‌کردید؟
Verse 93 — Surah Ash-Shuara 26:93
آیا آن‌ها شما را یاری می‌کنند، یا (خود) انتقام می‌گیرند؟
Verse 94 — Surah Ash-Shuara 26:94
پس آن‌ها و گمراهان (به رو) در آن افکنده می‌شوند
Verse 95 — Surah Ash-Shuara 26:95
و (نیز) همۀ لشکریان ابلیس
Verse 96 — Surah Ash-Shuara 26:96
آن‌ها در آنجا در حالی‌که با یکدیگر مخاصمه می‌کنند، گویند
Verse 97 — Surah Ash-Shuara 26:97
«به الله سوگند که ما در گمراهی آشکار بودیم
Verse 98 — Surah Ash-Shuara 26:98
چون شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌دانستیم
Verse 99 — Surah Ash-Shuara 26:99
و کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد
Verse 100 — Surah Ash-Shuara 26:100
پس (اکنون) هیچ شفاعت کنندگانی برای ما نیست
Verse 101 — Surah Ash-Shuara 26:101
و نه هیچ دوست (مخلص و) مهربانی
Verse 102 — Surah Ash-Shuara 26:102
پس ای کاش بار دیگر (به دنیا) باز گردیم، تا از مؤمنان باشیم»
Verse 103 — Surah Ash-Shuara 26:103
بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای (روشن) است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند
Verse 104 — Surah Ash-Shuara 26:104
و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است
Verse 105 — Surah Ash-Shuara 26:105
قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند
Verse 106 — Surah Ash-Shuara 26:106
هنگامی‌که برادرشان نوح به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟!»
Verse 107 — Surah Ash-Shuara 26:107
مسلماً من برای شما پیامبری امین هستم
Verse 108 — Surah Ash-Shuara 26:108
پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید
Verse 109 — Surah Ash-Shuara 26:109
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پروردگار جهانیان است
Verse 110 — Surah Ash-Shuara 26:110
پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید»
Verse 111 — Surah Ash-Shuara 26:111
گفتند: «آیا به تو ایمان بیاوریم در حالی‌که فرومایگان از تو پیروی کرده‌اند؟!»
Verse 112 — Surah Ash-Shuara 26:112
(نوح) گفت: «من چه می‌دانم آن‌ها چه کار‌ها کرده‌اند
Verse 113 — Surah Ash-Shuara 26:113
اگر می‌فهمید، حساب آن‌ها تنها با پروردگار من است
Verse 114 — Surah Ash-Shuara 26:114
و من (هرگز) مؤمنان را طرد نخواهم کرد
Verse 115 — Surah Ash-Shuara 26:115
من جز بیم دهندۀ آشکار نیستم»
Verse 116 — Surah Ash-Shuara 26:116
گفتند: «ای نوح! اگر (از دعوتت) دست بر نداری، حتماً سنگسار خواهی شد»
Verse 117 — Surah Ash-Shuara 26:117
(نوح) گفت: «پروردگارا! همانا قوم من، مرا تکذیب کردند
Verse 118 — Surah Ash-Shuara 26:118
پس میان من و آن‌ها داوری کن، و مرا و مؤمنانی را که با من هستند؛ نجات بده»
Verse 119 — Surah Ash-Shuara 26:119
پس او و کسانی را که همراه او بودند، در (آن) کشتی پر (و انباشته) نجات دادیم
Verse 120 — Surah Ash-Shuara 26:120
سپس بقیه را غرق کردیم
Verse 121 — Surah Ash-Shuara 26:121
بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای (روشن) است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند
Verse 122 — Surah Ash-Shuara 26:122
و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است
Verse 123 — Surah Ash-Shuara 26:123
(قوم) عاد (نیز) پیامبران (الله) را تکذیب کردند
Verse 124 — Surah Ash-Shuara 26:124
هنگامی‌که برادرشان هود به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟!»
Verse 125 — Surah Ash-Shuara 26:125
به راستی من برای شما پیامبری امین هستم
Verse 126 — Surah Ash-Shuara 26:126
پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید
Verse 127 — Surah Ash-Shuara 26:127
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پرودگار جهانیان است
Verse 128 — Surah Ash-Shuara 26:128
آیا بر هر مکان مرتفعی نشانه‌ای (از روی هوا و هوس و) بیهوده می‌سازید؟
Verse 129 — Surah Ash-Shuara 26:129
و قصر‌ها (و قلعه‌های) محکم و استوار بنا می‌کنید، گویی که (در دنیا) جاودانه می‌مانید
Verse 130 — Surah Ash-Shuara 26:130
و چون (کسی را) کیفر دهید، همچون جباران کیفر می‌دهید
Verse 131 — Surah Ash-Shuara 26:131
پس از الله بترسید و مرا اطاعت کنید
Verse 132 — Surah Ash-Shuara 26:132
و از کسی بترسید که شما را به آنچه می‌دانید مدد کرده است
Verse 133 — Surah Ash-Shuara 26:133
شما را به چهارپایان و فرزندان مدد (و یاری) فرموده است
Verse 134 — Surah Ash-Shuara 26:134
و (همچنین به) باغ‌ها و چشمهها
Verse 135 — Surah Ash-Shuara 26:135
همانا من از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم!»
Verse 136 — Surah Ash-Shuara 26:136
گفتند: «برای ما یکسان است، چه ما را پند دهی یا پند ندهی
Verse 137 — Surah Ash-Shuara 26:137
این جز (همان) روش پیشینیان نیست
Verse 138 — Surah Ash-Shuara 26:138
و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد»
Verse 139 — Surah Ash-Shuara 26:139
پس او (= هود) را تکذیب کردند، در نتیجه ما آن‌ها را هلاک کردیم، بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند
Verse 140 — Surah Ash-Shuara 26:140
و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است
Verse 141 — Surah Ash-Shuara 26:141
(قوم) ثمود پیامبران (الله) را تکذیب کردند
Verse 142 — Surah Ash-Shuara 26:142
هنگامی‌که برادرشان صالح به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟
Verse 143 — Surah Ash-Shuara 26:143
بی‌گمان من برای شما پیامبری امین هستم
Verse 144 — Surah Ash-Shuara 26:144
پس از الله بترسید و مرا اطاعت کنید
Verse 145 — Surah Ash-Shuara 26:145
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پروردگار جهانیان است
Verse 146 — Surah Ash-Shuara 26:146
آیا (می پندارید که) شما در (نعمت‌‌‌هایی) اینجا ایمن رها خواهید شد؟
Verse 147 — Surah Ash-Shuara 26:147
در (این) باغ‌ها و چشمهها
Verse 148 — Surah Ash-Shuara 26:148
و (در این) زراعت‌ها و نخل‌هایی که شکوفه‌هایش (نرم و) رسیده است؟
Verse 149 — Surah Ash-Shuara 26:149
و شادمانه از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشید؟
Verse 150 — Surah Ash-Shuara 26:150
پس از الله بترسید و مرا اطاعت کنید
Verse 151 — Surah Ash-Shuara 26:151
و فرمان اسراف کاران را اطاعت نکنید
Verse 152 — Surah Ash-Shuara 26:152
(همان) کسانی‌که در زمین فساد می‌کنند و اصلاح نمی‌کنند»
Verse 153 — Surah Ash-Shuara 26:153
گفتند: «(ای صالح) جز این نیست که تو از جادوشدگانی
Verse 154 — Surah Ash-Shuara 26:154
تو جز بشری همانند ما نیستی، پس اگر از راستگویانی نشانه‌ای بیاور»
Verse 155 — Surah Ash-Shuara 26:155
(صالح) گفت: «این ماده شتری است، که برای او یک نوبت آب خوردن، و برای شما (نیز) نوبت روز معینی است
Verse 156 — Surah Ash-Shuara 26:156
و (کمترین) آزاری به آن نرسانید، که عذاب روزی بزرگ شما را فرو می‌گیرد»
Verse 157 — Surah Ash-Shuara 26:157
پس آن را پی کردند، آنگاه (از کردۀ خود) پشیمان شدند
Verse 158 — Surah Ash-Shuara 26:158
پس عذاب (الهی) آن‌ها را فرو گرفت، بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند
Verse 159 — Surah Ash-Shuara 26:159
و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است
Verse 160 — Surah Ash-Shuara 26:160
قوم لوط (نیز) پیامبران (الله) را تکذیب کردند
Verse 161 — Surah Ash-Shuara 26:161
هنگامی‌که برادرشان لوط به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟
Verse 162 — Surah Ash-Shuara 26:162
بی‌گمان من برای شما پیامبری امین هستم
Verse 163 — Surah Ash-Shuara 26:163
پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید
Verse 164 — Surah Ash-Shuara 26:164
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پروردگار جهانیان است
Verse 165 — Surah Ash-Shuara 26:165
آیا در میان جهانیان شما به سراغ مردان می‌روید؟
Verse 166 — Surah Ash-Shuara 26:166
و همسرانی‌که الله برای شما آفریده است؛ رها می‌کنید، بلکه شما قومی متجاوز هستید
Verse 167 — Surah Ash-Shuara 26:167
گفتند: «ای لوط، اگر دست بر نداری، یقیناً از اخراج شدگان خواهی بود»
Verse 168 — Surah Ash-Shuara 26:168
(لوط) گفت: «من دشمن سرسخت عمل شما هستم
Verse 169 — Surah Ash-Shuara 26:169
پروردگارا! من و خانواده ام را از (عاقبت) آنچه (این‌ها) انجام می‌دهند، نجات بده»
Verse 170 — Surah Ash-Shuara 26:170
پس او و خانواده‌اش را همگی نجات دادیم
Verse 171 — Surah Ash-Shuara 26:171
مگر پیر زنی که در میان بازماندگان بود
Verse 172 — Surah Ash-Shuara 26:172
سپس دیگران را نابود ساختیم
Verse 173 — Surah Ash-Shuara 26:173
و بر آن‌ها بارانی (از سنگ) بارانیدیم، پس باران بیم داده شدگان چه بد بود
Verse 174 — Surah Ash-Shuara 26:174
بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند
Verse 175 — Surah Ash-Shuara 26:175
و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است
Verse 176 — Surah Ash-Shuara 26:176
اصحاب ایکه (= قوم شعیب) پیامبران (الله) را تکذیب کردند
Verse 177 — Surah Ash-Shuara 26:177
هنگامی‌که شعیب به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟
Verse 178 — Surah Ash-Shuara 26:178
همانا من برای شما پیامبری امین هستم
Verse 179 — Surah Ash-Shuara 26:179
پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید
Verse 180 — Surah Ash-Shuara 26:180
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پروردگار جهانیان است
Verse 181 — Surah Ash-Shuara 26:181
پیمانه را تمام بدهید، و از کاهندگان (و کم فروشان) نباشید
Verse 182 — Surah Ash-Shuara 26:182
و با ترازوی درست وزن کنید
Verse 183 — Surah Ash-Shuara 26:183
و چیز‌های مردم را کم ندهید (و حق آن‌ها را ضایع نکنید) و در زمین به فساد نکوشید
Verse 184 — Surah Ash-Shuara 26:184
و از کسی‌که شما و آفریدگان نخستین را آفرید بترسید
Verse 185 — Surah Ash-Shuara 26:185
گفتند: «(ای شعیب!) جز این نیست که تو از جادو شدگانی،
Verse 186 — Surah Ash-Shuara 26:186
تو جز بشری همانند ما نیستی، و تو را از دروغگویان می‌پنداریم
Verse 187 — Surah Ash-Shuara 26:187
پس اگر از راستگویانی، پاره‌ای از آسمان را بر (سر) ما بینداز»
Verse 188 — Surah Ash-Shuara 26:188
(شعیب) گفت: «پروردگارم! به آنچه انجام می‌دهید؛ داناتر است
Verse 189 — Surah Ash-Shuara 26:189
پس او را تکذیب کردند، آنگاه عذاب روز سایه آن‌ها را فرو گرفت، بی‌گمان آن عذاب روز بزرگی بود
Verse 190 — Surah Ash-Shuara 26:190
بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند
Verse 191 — Surah Ash-Shuara 26:191
و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است
Verse 192 — Surah Ash-Shuara 26:192
و همانا این (قرآن) نازل شده (از جانب) پروردگار جهانیان است
Verse 193 — Surah Ash-Shuara 26:193
روح الامین (= جبرئیل) آن را فرود آورده است
Verse 194 — Surah Ash-Shuara 26:194
بر قلب تو، تا از هشدار دهندگان باشی
Verse 195 — Surah Ash-Shuara 26:195
(آن را) به زبان عربی روشن (نازل کرد)
Verse 196 — Surah Ash-Shuara 26:196
و همانا (توصیف) آن در کتاب‌های پیشینیان (نیز آمده) است
Verse 197 — Surah Ash-Shuara 26:197
آیا همین نشانه برای آن‌ها کافی نیست که علمای بنی اسرائیل [ مانند عبدالله بن سلام رضی الله عنه و دیگران. (تفسیر ابن کثیر)] از آن (قرآن) آگاهند؟
Verse 198 — Surah Ash-Shuara 26:198
و اگر آن را بر بعضی از عجمیان (= غیر عرب‌ها) نازل می‌کردیم
Verse 199 — Surah Ash-Shuara 26:199
پس او آن را برایشان می‌خواند، به آن ایمان نمی‌آورند
Verse 200 — Surah Ash-Shuara 26:200
(آری) این گونه آن (تکذیب) را در دل‌های مجرمان در آوردیم
Verse 201 — Surah Ash-Shuara 26:201
به آن ایمان نمی‌آورند تا عذاب دردناک را (با چشم خود) ببینند
Verse 202 — Surah Ash-Shuara 26:202
پس ناگهان در حالی‌که بی‌خبرند به سراغ آن‌ها می‌آید
Verse 203 — Surah Ash-Shuara 26:203
آنگاه می‌گویند: «آیا مهلتی به ما داده خواهد شد؟!»
Verse 204 — Surah Ash-Shuara 26:204
آیا برای عذاب ما شتاب می‌کنند؟
Verse 205 — Surah Ash-Shuara 26:205
آیا دیدی که اگر سالیانی آن‌ها را (از این زندگی دنیا) بهره‌مند سازیم
Verse 206 — Surah Ash-Shuara 26:206
سپس آنچه که به آن‌ها وعده داده شده است به سراغ‌شان بیاید
Verse 207 — Surah Ash-Shuara 26:207
این بهره‌مندیشان (از دنیا) سودی برای آن‌ها نخواهد داشت
Verse 208 — Surah Ash-Shuara 26:208
و هیچ قریه‌ای را هلاک نکردیم؛ مگر این‌که هشدار دهندگانی (از پیامبران) داشتند
Verse 209 — Surah Ash-Shuara 26:209
برای پند دادن، و ما هرگز ستمکار نبودیم
Verse 210 — Surah Ash-Shuara 26:210
و شیطان‌ها (هرگز) این (قرآن) را نازل نکرده‌اند
Verse 211 — Surah Ash-Shuara 26:211
و برای آن‌ها سزاوار نیست؛ و نمی‌توانند
Verse 212 — Surah Ash-Shuara 26:212
بی‌گمان آن‌ها از شنیدن (وحی، و استراق سمع) برکنارند
Verse 213 — Surah Ash-Shuara 26:213
پس (ای پیامبر!) هیچ معبودی را با الله مخوان، که از عذاب شدگان خواهی بود
Verse 214 — Surah Ash-Shuara 26:214
و خویشاوندان نزدیکت را هشدار بده
Verse 215 — Surah Ash-Shuara 26:215
و بال (رحمت و فروتنی) خود را برای مؤمنانی‌که از تو پیروی می‌کنند؛ بگستر
Verse 216 — Surah Ash-Shuara 26:216
پس اگر از (فرمان) تو سرپیچی کردند، بگو: «همانا من از آنچه انجام می‌دهید؛ بیزارم»
Verse 217 — Surah Ash-Shuara 26:217
و بر الله پیروزمند مهربان توکل کن
Verse 218 — Surah Ash-Shuara 26:218
(همان) کسی‌که تو را به هنگامی‌که (برای عبادت) بر می‌خیزی می‌بیند
Verse 219 — Surah Ash-Shuara 26:219
و (نیز) حرکت (و نشست و بر خاست) تو را میان سجده‌کنندگان (می‌بیند)
Verse 220 — Surah Ash-Shuara 26:220
همانا او شنوای داناست
Verse 221 — Surah Ash-Shuara 26:221
آیا به شما خبردهم که شیاطین بر چه کسی نازل می‌شوند؟
Verse 222 — Surah Ash-Shuara 26:222
بر هر دروغگوی گنهکار نازل می‌گردند
Verse 223 — Surah Ash-Shuara 26:223
(به شیاطین) گوش فرا می‌دهند و بیشترشان دروغگو هستند
Verse 224 — Surah Ash-Shuara 26:224
و شاعران (کسانی) هستند که گمراهان از آن‌ها پیروی می‌کنند
Verse 225 — Surah Ash-Shuara 26:225
آیا ندیدی که آن‌ها در هر وادیی سرگشته (و حیران) هستند؟
Verse 226 — Surah Ash-Shuara 26:226
و بی‌گمان آن‌ها چیزی می‌گویند که (خود به آن) عمل نمی‌کنند؟
Verse 227 — Surah Ash-Shuara 26:227
مگر کسانی‌که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند و الله را بسیار یاد کردند، و بعد از آن که ستم دیدند، انتقام گرفتند، (و با شعر خود از اسلام و مسلمین دفاع نمودند)، و کسانی‌که ستم کردند؛ به زودی خواهند دانست به چه بازگشتگاهی باز می‌گردند