Back to Languages
Persian - Chapter 36 - Ya-Sin
Translation by Dr. Hussien Tagi — Permalink
Verse 1 — Surah Ya-Sin 36:1
یس (یا. سین)
Verse 2 — Surah Ya-Sin 36:2
سوگند به قرآن حکیم
Verse 3 — Surah Ya-Sin 36:3
که تو قطعاً از پیامبران (ما) هستی
Verse 4 — Surah Ya-Sin 36:4
بر راه راست (قرار داری)
Verse 5 — Surah Ya-Sin 36:5
(این قرآن) فرو فرستادۀ (الله) پیروزمند مهربان (است)
Verse 6 — Surah Ya-Sin 36:6
تا گروهی را هشدار دهی که نیاکان‌شان هشدار نیافته‌اند، پس آنان غافلند
Verse 7 — Surah Ya-Sin 36:7
به راستی فرمان (الهی) بر بیشتر آنان تحقق یافته است، پس آنان ایمان نمی‌آورند
Verse 8 — Surah Ya-Sin 36:8
بی‌گمان ما در گردن‌های آنان غل‌هایی قرار دادیم پس آن (غل‌ها) تا چانه‌ها است، لذا سر‌‌های‌شان را بالا نگاه داشته است
Verse 9 — Surah Ya-Sin 36:9
و پیش روی آنان سدی (= دیواری) و از پشت سر‌شان (نیز) سدی قراردادیم، آنگاه (دیدگان) آنان را پوشاندیم، لذا آنان نمی‌بینند
Verse 10 — Surah Ya-Sin 36:10
و (ای پیامبر) بر آنان یکسان است، چه آن‌ها را هشدار دهی و یا هشدار‌شان ندهی، ایمان نمی‌آورند
Verse 11 — Surah Ya-Sin 36:11
(ای پیامبر) تو تنها کسی را هشدار می‌دهی که از (این) پند پیروی کند، و در نهان از (الله) رحمان بترسد، پس او را به آمرزش و پاداشی گرامی بشارت ده
Verse 12 — Surah Ya-Sin 36:12
یقیناً ماییم که مردگان را زنده می‌کنیم، و آنچه را (از اعمال نیک و بد) که از پیش فرستاده‌اند، و آثار (و گام‌های) شان را می‌نویسیم، و همه چیز را در کتاب روشنگر (لوح محفوظ) شمار کرده‌ایم
Verse 13 — Surah Ya-Sin 36:13
و (ای پیامبر) برای آن‌ها مثال (و داستان) مردم آن قریه (انطاکیه) را بزن، چون رسولان (ما) بدان جا آمدند
Verse 14 — Surah Ya-Sin 36:14
آنگاه که دو نفر (از رسولان) را به سوی آن‌ها فرستادیم، پس آنان را تکذیب کردند، سپس با (فرستادن) سومی (آن دو را) تقویت کردیم، پس گفتند: «همانا ما به سوی شما فرستاده شده‌ایم»
Verse 15 — Surah Ya-Sin 36:15
(آن‌ها در پاسخ) گفتند: شما جز بشری همانند ما نیستید، و (الله) رحمان چیزی را نازل نکرده است، شما فقط دروغ می‌گویید
Verse 16 — Surah Ya-Sin 36:16
(پیامبران) گفتند: «پروردگار ما می‌داند که ما قطعاً به سوی شما فرستاده شده‌ایم
Verse 17 — Surah Ya-Sin 36:17
و بر (عهدۀ) ما جز رساندن (پیام) آشکار نیست»
Verse 18 — Surah Ya-Sin 36:18
(آن‌ها) گفتند: «بی‌گمان ما شما را به فال بد گرفته‌ایم، اگر دست بر ندارید البته سنگسارتان خواهیم کرد، و ازسوی ما عذاب (و شکنجۀ) درد‌ناکی به شما خواهد رسید»
Verse 19 — Surah Ya-Sin 36:19
(پیامبران) گفتند: «شومی (و فال بد) تان با خود شماست، اگر به شما پند داده شود (چنین می‌گویید، و به فال بد می‌گیرید؟!) بلکه (حقیقت این است که) شما مردمی اسراف‌کار هستید»
Verse 20 — Surah Ya-Sin 36:20
و مرد (مؤمنی) از دور‌ترین نقطۀ شهر شتابان آمد، (و خطاب به مردم) گفت: «ای قوم من! پیامبران (الله) را پیروی کنید
Verse 21 — Surah Ya-Sin 36:21
کسانی را پیروی کنید که از شما مزدی طلب نمی‌کنند، و خودشان هدایت یافته‌اند
Verse 22 — Surah Ya-Sin 36:22
و چه شده است مرا که پرستش نکنم کسی را که مرا آفریده است، (همه) به سوی او باز گردانده می‌شوید؟
Verse 23 — Surah Ya-Sin 36:23
آیا غیر از او معبود‌هایی را بر گزینم که اگر (الله) رحمان بخواهد به من زیانی برساند، شفاعت آن‌ها چیزی را از من دفع نمی‌کند (و کمترین فایده‌ای برایم ندارد) و مرا نجات نخواهند داد؟
Verse 24 — Surah Ya-Sin 36:24
(اگر چنین کنم) یقیناً آنگاه من در گمراهی آشکاری خواهم بود
Verse 25 — Surah Ya-Sin 36:25
من به پروردگارتان ایمان آورده‌ام، پس (سخنان) مرا بشنوید
Verse 26 — Surah Ya-Sin 36:26
(پس او را شهید کردند) به او گفته شد: «وارد بهشت شو» گفت: ای کاش قوم من می‌دانستند،
Verse 27 — Surah Ya-Sin 36:27
که پروردگارم مرا آمرزیده و از گرامی شدگان قرار داده است
Verse 28 — Surah Ya-Sin 36:28
و بعد از او بر قومش هیچ لشکری از آسمان فرو نفرستادیم و ما فرو فرستنده نبودیم
Verse 29 — Surah Ya-Sin 36:29
(بلکه کیفر آن‌ها) جز یک بانگ مرگبار نبود، پس ناگاه همه خاموش (=هلاک) شدند
Verse 30 — Surah Ya-Sin 36:30
ای افسوس بر (این) بندگان، هیچ پیامبری به سوی آن‌ها نمی‌آمد مگر اینکه او را استهزاء می‌کردند
Verse 31 — Surah Ya-Sin 36:31
آیا ندیدند که پیش از آن‌ها چه بسیار نسل‌ها را نابود کردیم، که آن‌ها هرگز به سوی ایشان باز نمی‌گردند؟
Verse 32 — Surah Ya-Sin 36:32
و همۀ آن‌ها (برای حساب) نزد ما جمع و احضار می‌شوند
Verse 33 — Surah Ya-Sin 36:33
و زمین مرده برایشان نشانه (و عبرتی) است که ما آن را زنده گردانیدیم، و دانۀ (غذایی) که از آن می‌خورند، بیرون آوردیم
Verse 34 — Surah Ya-Sin 36:34
و در آن باغ‌هایی از نخل‌ها و انگور‌‌ها قرار دادیم، و در آن چشمه‌های جاری ساختیم
Verse 35 — Surah Ya-Sin 36:35
تا از میوۀ آن بخورند در حالی‌که دست آنان (در تولید آن‌ها) هیچ دخالتی نداشته است [ و یا: «از دست آورد خود (و آنچه که با دست خود ساخته اند) بخورند».]، آیا سپاس نمی‌گویند
Verse 36 — Surah Ya-Sin 36:36
منزه است کسی‌که همۀ جفت‌ها را آفرید، از آنچه زمین می‌رویاند، و از (جنس) خودشان، و از آنچه نمی‌دانند
Verse 37 — Surah Ya-Sin 36:37
و شب (نیز) برای آن‌ها نشانه (و عبرتی) است ما روز را از آن بر می‌کشیم، پس آنگاه همه در تاریکی فرو می‌روند
Verse 38 — Surah Ya-Sin 36:38
و خورشید (نیز که) پیوسته به سوی قرار‌‌گاهش در حرکت است، این تقدیر (الله) پیروزمند داناست
Verse 39 — Surah Ya-Sin 36:39
و برای ماه منزلگاه‌های مقدر کرده‌ایم، تا چون شاخۀ (خشک و) کهنۀ خرما باز گردد
Verse 40 — Surah Ya-Sin 36:40
نه خورشید را سزد که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشی می‌گیرد، و هر یک در مدار خود شناورند
Verse 41 — Surah Ya-Sin 36:41
نشانه‌ای (دیگر) برای آنان این است که فرزندان‌شان را بر کشتی پر بار سوار کردیم
Verse 42 — Surah Ya-Sin 36:42
و (مرکب‌های دیگری) همانند آن برای آن‌ها آفریدیم، که سوار می‌شوند
Verse 43 — Surah Ya-Sin 36:43
و اگر بخواهیم آن‌ها را غرق می‌کنیم، پس آن‌ها را هیچ فریاد رسی نباشد، و نه آن‌ها رهایی یابند
Verse 44 — Surah Ya-Sin 36:44
مگر اینکه رحمتی از سوی ما (شامل حال آن‌ها شود) و تا زمان معینی (از دنیا) بهره بگیرند
Verse 45 — Surah Ya-Sin 36:45
و هنگامی‌که به آن‌ها گفته شود: «از آنچه پیش روی شماست، و از آنچه پشت سر شماست، بترسید، شاید مورد رحمت قرار گیرید» (اعراض می‌کنند)
Verse 46 — Surah Ya-Sin 36:46
و هیچ آیه‌ای از آیات پروردگارشان برای آن‌ها نیاید مگر آنکه از آن روی بگردانند
Verse 47 — Surah Ya-Sin 36:47
و هنگامی‌که به آن‌ها گفته شود: از آنچه الله به شما روزی داده، انفاق کنید، کسانی‌که کافر شدند، به کسانی‌که ایمان آوردند می‌گویند: آیا ما کسی را طعام بدهیم که اگر الله می‌خواست، (خود) به او طعام می‌داد و شما جز در گمراهی آشکار نیستید
Verse 48 — Surah Ya-Sin 36:48
و می‌گویند: «اگر راست می‌گویید، این وعده (عذاب) کی خواهد بود؟!»
Verse 49 — Surah Ya-Sin 36:49
آن‌ها جز انتظار یک بانگ مرگبار نمی‌کشند، که آن‌ها را فرو گیرد در حالی‌که سرگرم جدال (و دشمنی) هستند
Verse 50 — Surah Ya-Sin 36:50
پس (در آن وقت) نمی‌توانند وصیتی کنند، و نه به سوی خانوادۀ خود باز گردند
Verse 51 — Surah Ya-Sin 36:51
و (چون بار دیگر) در صور دمیده شود، پس ناگهان آن‌ها از قبرها (بیرون آیند) شتابان به سوی پروردگارشان می‌روند
Verse 52 — Surah Ya-Sin 36:52
گویند: «وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌مان بر انگیخت؟!» (به آن‌ها گفته شود:) این همان است که (الله) رحمان وعده داده بود، و پیامبران (الله) راست گفتند
Verse 53 — Surah Ya-Sin 36:53
(آن) جز یک بانگ مرگبار نخواهد بود، پس ناگهان همه نزد ما جمع و احضار می‌شوند
Verse 54 — Surah Ya-Sin 36:54
پس امروز به هیچ کس ذره‌ای ستم نخواهند شد، و جز به آنچه عمل می‌کردید، جزا داده نمی‌شوید
Verse 55 — Surah Ya-Sin 36:55
بی گمان اهل بهشت امروز در کاری (لذت بخش) مشغولند (و) شادمان هستند
Verse 56 — Surah Ya-Sin 36:56
آن‌ها و همسران‌شان در سایه‌های (گستردۀ بهشتی) بر تخت‌ها تکیه زده‌اند
Verse 57 — Surah Ya-Sin 36:57
برای آن‌ها در آن (= بهشت، انواع) میوه است، و هر چه که بخواهند برایشان (فراهم) است
Verse 58 — Surah Ya-Sin 36:58
(به آن‌ها گفته می‌شود) سلام (بر شما باد) این سخنی است از جانب پروردگار مهربان
Verse 59 — Surah Ya-Sin 36:59
ای گنهکاران امروز (از نیکان) جدا شوید
Verse 60 — Surah Ya-Sin 36:60
ای فرزندان آدم! آیا با شما پیمان نبستم که شیطان را نپرستید، که او برای شما دشمن آشکار است؟
Verse 61 — Surah Ya-Sin 36:61
و اینکه مرا بپرستید، این راه مستقیم است
Verse 62 — Surah Ya-Sin 36:62
و به راستی او گروه زیادی از شما را گمراه ساخت آیا اندیشه نکردید؟
Verse 63 — Surah Ya-Sin 36:63
این (همان) جهنمی است که به شما وعده داده می‌شد
Verse 64 — Surah Ya-Sin 36:64
امروز به سزای کفری که ورزیده‌اید به آن در آیید
Verse 65 — Surah Ya-Sin 36:65
امروز بر دهآن‌ها یشان مُهر می‌نهیم، و دست‌هایشان با ما سخن می‌گویند، و پا‌هایشان به آنچه می‌کردند گواهی می‌دهند
Verse 66 — Surah Ya-Sin 36:66
و اگر بخواهیم چشمان‌شان را محو (و نابود) می‌کنیم، پس شتابان قصد راه می‌کنند، اما چگونه می‌توانند ببینند؟
Verse 67 — Surah Ya-Sin 36:67
و اگر بخواهیم آن‌ها را در جایگاه‌شان مسخ (و میخ کوب) می‌کنیم، پس نتوانند که به پیش قدم بردارند، و نه به عقب باز گردند
Verse 68 — Surah Ya-Sin 36:68
و هر کس را طول عمر دهیم، در آفرینش دگرگونش کنیم، (و به حالت ناتوانی کودکی بر می‌گردانیم) آیا اندیشه نمی‌کنند؟
Verse 69 — Surah Ya-Sin 36:69
ما (هرگز) شعر به او (= رسول) نیاموخته‌ایم و شایستۀ او نیست، این (کتاب چیزی) جز اندرز، و قرآنی روشنگر نیست
Verse 70 — Surah Ya-Sin 36:70
تا هر کس را که زنده (دل) باشد، بیم دهد و سخن حق بر کافران ثابت شود
Verse 71 — Surah Ya-Sin 36:71
آیا ندیدند که ما برای آن‌ها از آنچه ساختۀ دست‌های ماست، چهار پایانی را آفریده‌ایم، پس آنان مالک آن هستند
Verse 72 — Surah Ya-Sin 36:72
و آن‌ها را برایشان رام کردیم، پس بر بعضی سوار می‌شوند، و از (گوشت) بعضی می‌خورند
Verse 73 — Surah Ya-Sin 36:73
و برای آن‌ها بهره‌های دیگر، و نوشیدنی‌ها در آن (حیوانات) است، آیا سپاس نمی‌گویند؟
Verse 74 — Surah Ya-Sin 36:74
و آن‌ها غیر از الله معبودانی (برای خود) بر گزیدند، (به این امید) شاید که یاری شوند
Verse 75 — Surah Ya-Sin 36:75
آن‌ها قادر به یاری ایشان نیستند، و آنان (= مشرکان) برای این‌ها (= معبودان) لشکری احضار شده (و آماده) هستند
Verse 76 — Surah Ya-Sin 36:76
پس (ای پیامبر) سخن آنان تو را غمگین نسازد، بی‌گمان ما آنچه را که پنهان می‌دارند و آنچه را که آشکار می‌کنند، می‌دانیم
Verse 77 — Surah Ya-Sin 36:77
آیا انسان ندیده است که ما او را از نطفه‌ای آفریده‌ایم، پس او ستیزه جویی آشکار شده است
Verse 78 — Surah Ya-Sin 36:78
و برای ما مَثَلی زد، و آفرینش خود را فراموش کرد، گفت: «چه کسی (این) استخوان‌ها را (دوباره) زنده می‌کند در حالی‌که پوسیده است؟!»
Verse 79 — Surah Ya-Sin 36:79
بگو: «(همان) کسی آن را زنده می‌کند که نخستین بار آن را پدید آورد، و او به هر آفرینشی داناست،
Verse 80 — Surah Ya-Sin 36:80
(همان) کسی‌که از درخت سبز برای شما آتش پدید آورد، پس آنگاه شما از آن (آتش) می‌افروزید»
Verse 81 — Surah Ya-Sin 36:81
آیا کسی‌که آسمان‌ها و زمین را آفریده است، نمی‌تواند همانند آن‌ها (= انسان‌ها) را بیافریند؟! آری (می‌تواند) و او آفرینندۀ داناست
Verse 82 — Surah Ya-Sin 36:82
جز این نیست که فرمان او، چون چیزی را اراده کند، (این است) که به آن می‌گوید: «موجود شو» پس (بی درنگ) موجود می‌شود
Verse 83 — Surah Ya-Sin 36:83
پس منزه است، کسی‌که پادشاهی همه چیز در دست اوست، و (همه) به سوی او باز گردانده می‌شوید