Back to Languages

Persian - Chapter 79 - An-Naziat

Translation by Dr. Hussien Tagi — Permalink

Verse 1 — Surah An-Naziat 79:1

سوگند به فرشتگانی که جان‌های (کافران) را به شدّت بیرون می‌کشند

Verse 2 — Surah An-Naziat 79:2

و سوگند به فرشتگانی که جان‌های (مؤمنان) را به نرمی و آسانی می‌گیرند

Verse 3 — Surah An-Naziat 79:3

و سوگند به فرشتگانی که شناورند

Verse 4 — Surah An-Naziat 79:4

و سوگند به فرشتگانی که (در اجرای اوامر الهی) بر یگدیگر سبقت می‌گیرند

Verse 5 — Surah An-Naziat 79:5

و سوگند به فرشتگانی (که به امر الهی) کار‌‌ها را تدبیر می‌کنند

Verse 6 — Surah An-Naziat 79:6

روزی‌که (سپس از اولین دمیدن در صور) زمین (و کوه‌ها و همه چیز) را بلرزه در آید

Verse 7 — Surah An-Naziat 79:7

در پی آن (دمیدن دوم حشر) بیاید

Verse 8 — Surah An-Naziat 79:8

دل‌هایی در آن روز سخت مضطرب (و ترسان) است

Verse 9 — Surah An-Naziat 79:9

و چشم‌های آنان (از ترس و شرمساری) فرو افتاده است

Verse 10 — Surah An-Naziat 79:10

(کافران در دنیا) می‌گویند: «آیا ما (پس از مرگ دوباره) به حال اول خود باز می‌گردانیده می‌شویم؟

Verse 11 — Surah An-Naziat 79:11

آیا هنگامی‌که استخوان‌های پوسیده‌ای شدیم (و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده می‌شویم؟!)»

Verse 12 — Surah An-Naziat 79:12

گویند: «(اگر چنین وعده‌ای درست باشد) آنگاه آن بازگشتی زیانبار است!»

Verse 13 — Surah An-Naziat 79:13

پس آن (بازگشت) تنها با یک بانگ مهیب است

Verse 14 — Surah An-Naziat 79:14

پس ناگهان همگی بر عرصۀ زمین (محشر) ظاهر می‌شوند

Verse 15 — Surah An-Naziat 79:15

(ای پیامبر) آیا داستان موسی به تو رسیده است؟

Verse 16 — Surah An-Naziat 79:16

آنگاه که پروردگارش او را در وادی مقدس «طوی» ندا داد (و فرمود)

Verse 17 — Surah An-Naziat 79:17

به سوی فرعون برو، که او طغیان کرده است

Verse 18 — Surah An-Naziat 79:18

پس به او بگو: «آیا می‌خواهی پاکیزه شوی؟

Verse 19 — Surah An-Naziat 79:19

و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم، آنگاه (از او) بترسی، (و فرمانبردار شوی)

Verse 20 — Surah An-Naziat 79:20

پس (موسی) معجزه‌ای بزرگ را به او نشان داد

Verse 21 — Surah An-Naziat 79:21

اما او تکذیب کرد و عصیان ورزید

Verse 22 — Surah An-Naziat 79:22

سپس پشت کرد و به کوشش و تلاش (علیه او) پرداخت

Verse 23 — Surah An-Naziat 79:23

پس (قومش را) جمع کرد و ندا داد

Verse 24 — Surah An-Naziat 79:24

و آنگاه گفت: «من پروردگار برتر شما هستم»

Verse 25 — Surah An-Naziat 79:25

پس الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد

Verse 26 — Surah An-Naziat 79:26

بی‌گمان در این (واقعه)، عبرتی است برای کسی‌که (از الله) می‌ترسد

Verse 27 — Surah An-Naziat 79:27

آیا آفرینش شما (بعد از مرگ) سخت‌تر است یا آسمان که (الله) آن را بنا کرد؟

Verse 28 — Surah An-Naziat 79:28

سقف آن را برافراشت، پس به آن شکل و نظم داد

Verse 29 — Surah An-Naziat 79:29

و شبش را تاریک، و روزش را روشن گردانید

Verse 30 — Surah An-Naziat 79:30

و زمین را بعد از آن گسترانید

Verse 31 — Surah An-Naziat 79:31

و از آن آب (چشمه‌ها و چاه‌ها) و چراگاهش را بیرون آورد

Verse 32 — Surah An-Naziat 79:32

و کوه‌ها را محکم و استوار (بر روی زمین) قرار داد

Verse 33 — Surah An-Naziat 79:33

(همۀ این‌ها) برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است

Verse 34 — Surah An-Naziat 79:34

پس هنگامی‌که (آن) حادثۀ بزرگ (قیامت) فرا رسد،

Verse 35 — Surah An-Naziat 79:35

در آن روز انسان (تمام اعمال و) تلاش‌های خود را به یاد آورد

Verse 36 — Surah An-Naziat 79:36

و جهنم برای هر بیننده آشکار می‌شود

Verse 37 — Surah An-Naziat 79:37

پس آن کس که طغیان (و سرکشتی) کرده باشد

Verse 38 — Surah An-Naziat 79:38

و زندگی دنیا را (بر آخرت) ترجیح داده باشد

Verse 39 — Surah An-Naziat 79:39

پس بی ترید جهنم جایگاه اوست

Verse 40 — Surah An-Naziat 79:40

و اما کسی‌که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده، و نفس را از هوی (و هوس) باز داشته باش

Verse 41 — Surah An-Naziat 79:41

پس قطعاً بهشت جایگاه اوست

Verse 42 — Surah An-Naziat 79:42

(ای پیامبر) دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند، که در چه زمانی واقع می‌شود؟

Verse 43 — Surah An-Naziat 79:43

تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟

Verse 44 — Surah An-Naziat 79:44

(سر انجام و) منت‌های (علم) آن نزد پروردگار تو است

Verse 45 — Surah An-Naziat 79:45

(ای پیامبر) تو تنها بیم‌دهندۀ کسانی هستی که از آن می‌ترسند

Verse 46 — Surah An-Naziat 79:46

روزی‌که (کافران قیامت را) ببیند، (چنین احساس می‌کنند که) گویی (در دنیا) جز یک شامگاه یا چاشتگاه درنگ نکرده‌اند