Back to Languages
Persian - Chapter 37 - As-Saffat
Translation by Islamhouse.com Persian Team — Permalink
Verse 1 — Surah As-Saffat 37:1
سوگند به فرشتگان صف‌به‌صف [که برای عبادت پروردگار ایستاده‌اند]
Verse 2 — Surah As-Saffat 37:2
و سوگند به فرشتگانی که ابرها را می‌رانند
Verse 3 — Surah As-Saffat 37:3
و سوگند به فرشتگانی که قرآن تلاوت می‌کنند
Verse 4 — Surah As-Saffat 37:4
[که] بی‌تردید، معبود شما یکتاست
Verse 5 — Surah As-Saffat 37:5
[همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست و پروردگار [خورشید در غروب‌گاه‌ها و] طلوع‌گاه‌ها
Verse 6 — Surah As-Saffat 37:6
به راستی که ما آسمان دنیا را با زیورِ ستارگان آراستیم
Verse 7 — Surah As-Saffat 37:7
و [آن را] از [دسترس] هر شیطان سرکشی حفظ کردیم
Verse 8 — Surah As-Saffat 37:8
[آن شیاطین، هرگز] نمی‌توانند [سخنان فرشتگان] عالم بالا را بشنوند و از هر سو [با شهاب‌های آتشین] تیرباران می‌شوند
Verse 9 — Surah As-Saffat 37:9
[از ورود آنان، به عالم فرشتگان جلوگیری می‌شود و همواره به] عقب رانده می‌شوند و عذابی جاودان [در پیش] دارند؛
Verse 10 — Surah As-Saffat 37:10
مگر کسی [از شیاطین] که ناگهان چیزی [از گفتگوی فرشتگان را] برباید که [در این صورت،] شهابی درخشان او را دنبال می‌کند
Verse 11 — Surah As-Saffat 37:11
پس از آنان [= کافران] بپرس که آیا آفرینش [پیکرهای] آنان سخت‌تر است یا آنچه که ما [از زمین و آسمان‌ها و جهان بیکران] آفریده‌ایم؛ [در حالی که] ما آنها از گِلى [بی‌ارزش و] چسبنده پدید آوردیم
Verse 12 — Surah As-Saffat 37:12
تو [از انکار آنان] در شگفتی و آنها [نیز سخنانت را دربارۀ قیامت] مسخره می‌کنند
Verse 13 — Surah As-Saffat 37:13
و چون پند داده شوند، نمی‌پذیرند
Verse 14 — Surah As-Saffat 37:14
و چون نشانه‌ای [در مورد راستگویی پیامبر] می‌بینند، [آن را] به تمسخر می‌گیرند
Verse 15 — Surah As-Saffat 37:15
و می‌گویند: «این [قرآن، چیزی] نیست، مگر جادویی آشکار
Verse 16 — Surah As-Saffat 37:16
آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟
Verse 17 — Surah As-Saffat 37:17
آیا پدران ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»
Verse 18 — Surah As-Saffat 37:18
بگو: «آری؛ شما در حالی که خوار هستید [زنده می‌شوید]»
Verse 19 — Surah As-Saffat 37:19
[وقوع قیامت،] تنها با یک بانگ [سهمناک] است و ناگهان [همه از قبرها بیرون می‌آیند و در انتظار دستور پروردگار، وحشت قیامت را] نظاره می‌کنند
Verse 20 — Surah As-Saffat 37:20
و می‌گویند: «وای بر ما! این [همان] روز جزاست»
Verse 21 — Surah As-Saffat 37:21
[گفته می‌شود: «آری،] این همان روز داوری است که آن را انکار می‌کردید»
Verse 22 — Surah As-Saffat 37:22
[به فرشتگان گفته می‌شود:] «گرد آورید کسانی را که [با شرک به خویش] ستم کرده‌اند با [همفکران و] همانندهایشان و آنچه عبادت می‌کردند
Verse 23 — Surah As-Saffat 37:23
به جاى الله؛ و آنان را به راه دوزخ هدایت کنید
Verse 24 — Surah As-Saffat 37:24
و آنان را نگه دارید که قطعاً [پیش از رفتن به دوزخ] بازخواست خواهند شد»
Verse 25 — Surah As-Saffat 37:25
[از دوزخیان می‌پرسند:] «چرا [مانند دنیا] از یكدیگر حمایت نمى‌كنید؟»
Verse 26 — Surah As-Saffat 37:26
بلکه امروز [همگی] تسلیم [امرِ پروردگار] هستند
Verse 27 — Surah As-Saffat 37:27
و سرزنش‌کنان به یکدیگر رو می‌کنند
Verse 28 — Surah As-Saffat 37:28
[و به رهبران و بزرگان خود] می‌گویند: «شما [برای به کفر کشاندنِ ما، با ادعای دین راستین و] از موضع حق به سراغمان می‌آمدید»
Verse 29 — Surah As-Saffat 37:29
[رهبرانشان] می‌گویند: «[ما مقصر نیستیم؛] بلکه شما خود ایمان نداشتید؛
Verse 30 — Surah As-Saffat 37:30
و ما هیچ تسلطى بر شما نداشتیم؛ بلکه شما خود گروهى سرکش بودید
Verse 31 — Surah As-Saffat 37:31
[اکنون] فرمان مجازاتِ پروردگارمان بر ما محقق شده و به راستی، ما [همگی عذاب دوزخ را] خواهیم چشید
Verse 32 — Surah As-Saffat 37:32
شما را گمراه نمودیم [چرا که] در حقیقت، خود نیز گمراه بودیم»
Verse 33 — Surah As-Saffat 37:33
یقیناً آن روز [همۀ آنان] در عذاب شریکند
Verse 34 — Surah As-Saffat 37:34
بی‌تردید، ما با گناهکاران اینچنین [رفتار] می‌کنیم
Verse 35 — Surah As-Saffat 37:35
آنان بودند كه وقتی به آنان گفته مى‌شد: «معبودی [به‌حق] جز الله نیست» سرکشی [و تکبر] می‌کردند
Verse 36 — Surah As-Saffat 37:36
و می‌گفتند: «آیا ما معبودانمان را به خاطر [سخن] شاعری دیوانه رها کنیم؟»
Verse 37 — Surah As-Saffat 37:37
[چنین نیست] بلکه او حق [= توحید] را آورده و پیامبران [پیشین] را تصدیق کرده است
Verse 38 — Surah As-Saffat 37:38
شما [کافران] قطعاً عذاب دردناک [دوزخ] را می‌چشید
Verse 39 — Surah As-Saffat 37:39
و جز [در برابر] آنچه می‌کردید مجازات نمی‌شوید
Verse 40 — Surah As-Saffat 37:40
[همه عذاب می‌بینند؛] مگر بندگان مخلص الله
Verse 41 — Surah As-Saffat 37:41
آنان [در پیشگاهِ پروردگار،] روزیِ مشخصی دارند
Verse 42 — Surah As-Saffat 37:42
[انواع] میوه‌ها [را در اختیار خواهند داشت] و گرامی داشته می‌شوند
Verse 43 — Surah As-Saffat 37:43
در باغ‌های پرنعمت [بهشت]؛
Verse 44 — Surah As-Saffat 37:44
در حالی که مقابل یکدیگر بر تخت‌ها [تکیه زده‌اند]؛
Verse 45 — Surah As-Saffat 37:45
جامی از شراب ناب [و زلال] پیرامونشان می‌گردانند؛
Verse 46 — Surah As-Saffat 37:46
[شرابی روشن و] سپید که برای نوشندگانش لذت‌بخش است؛
Verse 47 — Surah As-Saffat 37:47
[شرابی كه خماری و] سردردى در نوشیدنش نیست و از آن مست نمی‌گردند
Verse 48 — Surah As-Saffat 37:48
و نزدشان زنانی زیباچشم است که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و تنها به آنها عشق می‌ورزند]
Verse 49 — Surah As-Saffat 37:49
[زنانی که] گویی پردۀ سفید داخلی تخم [پرندگان] هستند که [از دسترس همگان] پنهان مانده‌اند
Verse 50 — Surah As-Saffat 37:50
[بهشتیان دربارۀ رخدادهای دنیا صحبت می‌کنند و] برخی از آنان پرسش‌کنان رو به برخی دیگر می‌کنند
Verse 51 — Surah As-Saffat 37:51
یکی از آنان می‌گوید: «من [در دنیا] همنشینی داشتم
Verse 52 — Surah As-Saffat 37:52
[که پیوسته به من] می‌گفت: آیا تو واقعاً [به قیامت] باور داری؟
Verse 53 — Surah As-Saffat 37:53
آیا هنگامی که مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا حقیقتاً [زنده می‌شویم و در قبال کارهایمان مورد محاسبه قرار می‌گیریم و] به ما کیفر می‌دهند؟!»
Verse 54 — Surah As-Saffat 37:54
[سپس به دوستان بهشتی‌اش] می‌گوید: «آیا [شما نیز همراه من] سر می‌کشید [تا بدانیم او کجاست]؟»
Verse 55 — Surah As-Saffat 37:55
آنگاه خود سر می‌کشد و او را در میان دوزخ مى‌بیند
Verse 56 — Surah As-Saffat 37:56
به وی می‌گوید: «به الله سوگند که نزدیک بود مرا [با وسوسه‌های کفرآمیزت] نابود سازی
Verse 57 — Surah As-Saffat 37:57
اگر نعمتِ [هدایتِ] پروردگارم نبود، من نیز از حاضرشدگان [در دوزخ] بودم»
Verse 58 — Surah As-Saffat 37:58
[آنگاه به بهشتیان می‌گوید:] «آیا ما مرگ دیگری نخواهیم داشت
Verse 59 — Surah As-Saffat 37:59
جز مرگ نخستین، و عذاب نمی‌شویم؟
Verse 60 — Surah As-Saffat 37:60
به راستی که این همان کامیابی بزرگ است»
Verse 61 — Surah As-Saffat 37:61
اهل عمل، باید براى چنین [پاداشی] بکوشند
Verse 62 — Surah As-Saffat 37:62
آیا این [نعمت بهشت، کریمانه‌تر و] براى پذیرایى بهتر است یا درختِ زَقّوم [در دوزخ]؟
Verse 63 — Surah As-Saffat 37:63
بی‌تردید، ما آن درخت را مایۀ آزمایش ستمکاران [مشرک] قرار داده‌ایم [چرا که می‌گویند: «هیچ درختی در آتش نمی‌روید»]
Verse 64 — Surah As-Saffat 37:64
در حقیقت، آن [مایۀ عذاب،] درختی است که از ژرفای دوزخ می‌روید
Verse 65 — Surah As-Saffat 37:65
میوه‌اش [چنان بدمنظر است که] گویى سرهاى شیاطین است
Verse 66 — Surah As-Saffat 37:66
آنان [= دوزخیان] از [میوه‌های تلخ] آن مى‌خورند و شکم‌ها را از آنها انباشته مى‌كنند
Verse 67 — Surah As-Saffat 37:67
آنگاه بر روی این [غذای ناپاک، به جای نوشیدنی] آمیزه‌ای از آب جوشان دارند
Verse 68 — Surah As-Saffat 37:68
سپس یقیناً باز‌گشتشان به دوزخ است
Verse 69 — Surah As-Saffat 37:69
آنان پدران خود را گمراه یافتند؛
Verse 70 — Surah As-Saffat 37:70
و [همچنان] در پیِ آنان می‌شتافتند
Verse 71 — Surah As-Saffat 37:71
و قطعاً قبل از آنان نیز بیشتر پیشینیان گمراه شدند
Verse 72 — Surah As-Saffat 37:72
و بی‌تردید، ما هشدار‌دهندگان [بسیاری] میان آنان فرستادیم
Verse 73 — Surah As-Saffat 37:73
پس بنگر که سرانجامِ هشداریافتگان چگونه بود
Verse 74 — Surah As-Saffat 37:74
[همه گرفتار عذاب شدند] مگر بندگان مخلص الله
Verse 75 — Surah As-Saffat 37:75
نوح به درگاه ما دعا کرد و [ما] چه نیکو اجابت‌کننده بودیم
Verse 76 — Surah As-Saffat 37:76
و او و خانواده‌اش را [به همراه مؤمنان] از بلای بزرگ [طوفان] نجات دادیم
Verse 77 — Surah As-Saffat 37:77
و [پس از طوفان، فقط پیروان مؤمن و] خانوادۀ او را [در زمین] باقی گذاشتیم
Verse 78 — Surah As-Saffat 37:78
و در میان آیندگان [نام نیک] برایش به جا نهادیم
Verse 79 — Surah As-Saffat 37:79
سلام [و ستایش] جهانیان بر نوح باد
Verse 80 — Surah As-Saffat 37:80
به راستی، ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم
Verse 81 — Surah As-Saffat 37:81
بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 82 — Surah As-Saffat 37:82
آنگاه دیگران را [که در طوفان مانده بودند] غرق کردیم
Verse 83 — Surah As-Saffat 37:83
و قطعاً ابراهیم از پیروان او [= نوح] بود
Verse 84 — Surah As-Saffat 37:84
[یاد کن از] هنگامی که وی با دلی پاک [و خالی از شرک] به [درگاه] پروردگارش آمد
Verse 85 — Surah As-Saffat 37:85
آنگاه که به پدر و قومش گفت: «چه چیزی عبادت می‌کنید؟
Verse 86 — Surah As-Saffat 37:86
آیا به جای الله، این معبودان دروغین را می‌خواهید؟
Verse 87 — Surah As-Saffat 37:87
گمانتان دربارۀ پروردگار جهانیان چیست؟»
Verse 88 — Surah As-Saffat 37:88
سپس نگاهی به ستارگان افکند [و اندیشید]
Verse 89 — Surah As-Saffat 37:89
و گفت: «من بیمارم [و در جشن شرکت نمی‌کنم]»
Verse 90 — Surah As-Saffat 37:90
پس [مردم] او را ترک کردند و رفتند
Verse 91 — Surah As-Saffat 37:91
آنگاه پنهانی نزد معبودهایشان رفت و [با تمسخر] گفت: «چیزی نمی‌خورید؟
Verse 92 — Surah As-Saffat 37:92
شما را چه شده است که سخن نمی‌گویید؟»
Verse 93 — Surah As-Saffat 37:93
سپس با دست راست خود ضربه‌ای [محکم] بر آنها وارد آورد [و جز بُت بزرگ، همه را شکست]
Verse 94 — Surah As-Saffat 37:94
قومش شتابان به سوی او آمدند
Verse 95 — Surah As-Saffat 37:95
[ابراهیم] گفت: «آیا چیزی را که خود می‌تراشید عبادت می‌کنید؟
Verse 96 — Surah As-Saffat 37:96
و حال آنکه الله، [هم] شما و [هم] آنچه را انجام می‌دهید آفریده است»
Verse 97 — Surah As-Saffat 37:97
[وقتی بُت‌پرستان از پاسخ درماندند،] گفتند: «بنایی [بلند] برایش بسازید و او را در آتش بیفکنید»
Verse 98 — Surah As-Saffat 37:98
براى [نابودى] او نیرنگی خواستند و[لى] ما آنان را پست و [مغلوب] ساختیم [و آتش بر ابراهیم سرد و بی‌اثر شد]
Verse 99 — Surah As-Saffat 37:99
و گفت: «من به سوى [سرزمین دیگرى براى عبادتِ] پروردگارم می‌روم [و هجرت می‌کنم] و او مرا هدایت خواهد كرد
Verse 100 — Surah As-Saffat 37:100
پروردگارا، [فرزندی] از شایستگان به من عطا کن»
Verse 101 — Surah As-Saffat 37:101
ما [دعایش را مستجاب کردیم و] او را به تولد پسری بردبار بشارت دادیم
Verse 102 — Surah As-Saffat 37:102
و چون [اسماعیل] به [سن نوجوانى و] حد تلاش [و همكارى] با او [= ابراهیم] رسید، به وی گفت: پسرم، در خواب [به من وحی می‌شود و] مى‌بینم كه تو را ذبح مى‌كنم. نظرت در این باره چیست؟» [اسماعیل] گفت: «پدرجان، آنچه را به تو امر شده است انجام بده. ان شاء الله مرا [در برابر اجرای این فرمان،] شكیبا خواهی یافت»
Verse 103 — Surah As-Saffat 37:103
هنگامی که هر دو تسلیم [فرمان پروردگار] شدند و [ابراهیم] او را به پیشانی [بر خاک] نهاد
Verse 104 — Surah As-Saffat 37:104
به او ندا دادیم که: «ای ابراهیم،
Verse 105 — Surah As-Saffat 37:105
یقیناً که خوابت را تحقق بخشیدی». ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم
Verse 106 — Surah As-Saffat 37:106
بی‌تردید، این [خواب،] آزمایشی آشکار بود [و ابراهیم از آن سربلند بیرون آمد]
Verse 107 — Surah As-Saffat 37:107
و [جان] او را در ازای قربانی بزرگی بازخریدیم
Verse 108 — Surah As-Saffat 37:108
و در میان آیندگان، [نام نیک] برایش بر جای نهادیم
Verse 109 — Surah As-Saffat 37:109
سلام بر ابراهیم
Verse 110 — Surah As-Saffat 37:110
ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم
Verse 111 — Surah As-Saffat 37:111
بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 112 — Surah As-Saffat 37:112
و او را به [تولد] اسحاق که پیامبری از شایستگان بود بشارت دادیم
Verse 113 — Surah As-Saffat 37:113
[ما] به او و اسحاق برکت دادیم؛ و [برخى] از افرادِ دودمانشان نیكوكار بودند و [برخى دیگر] آشكارا نسبت به خویشتن ستمکار بودند
Verse 114 — Surah As-Saffat 37:114
و به راستی، بر موسی و هارون منت نهادیم
Verse 115 — Surah As-Saffat 37:115
و آن دو را همراه قومشان از اندوه بزرگ [= ستم فرعون و خطر غرق شدن در نیل] نجات دادیم
Verse 116 — Surah As-Saffat 37:116
و یاری‌شان کردیم تا پیروز شدند
Verse 117 — Surah As-Saffat 37:117
و به آن دو، کتاب روشنگر [= تورات] دادیم
Verse 118 — Surah As-Saffat 37:118
و آن دو را به راه راست هدایت کردیم
Verse 119 — Surah As-Saffat 37:119
و در میان آیندگان [نام نیک] برایشان بر جای نهادیم
Verse 120 — Surah As-Saffat 37:120
سلام بر موسی و هارون
Verse 121 — Surah As-Saffat 37:121
ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم
Verse 122 — Surah As-Saffat 37:122
بی‌تردید، آن دو از بندگان مؤمن ما بودند
Verse 123 — Surah As-Saffat 37:123
و قطعاً الیاس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود
Verse 124 — Surah As-Saffat 37:124
[یاد کن از] هنگامی که او به قومش گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟
Verse 125 — Surah As-Saffat 37:125
آیا [نماد یا همان بتِ] «بَعل» را [به عبادت] می‌خوانید و بهترین آفریننده را رها می‌کنید؟
Verse 126 — Surah As-Saffat 37:126
الله [را ترک می‌کنید] که پروردگار شما و پروردگار پدرانتان است»
Verse 127 — Surah As-Saffat 37:127
اما او را دروغگو انگاشتند و مسلّماً [برای عذاب] احضار می‌شوند
Verse 128 — Surah As-Saffat 37:128
مگر بندگان مخلص الله
Verse 129 — Surah As-Saffat 37:129
ما در میان آیندگان [نام نیک] برایش بر جای نهادیم
Verse 130 — Surah As-Saffat 37:130
سلام بر الیاس
Verse 131 — Surah As-Saffat 37:131
به راستی، ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم
Verse 132 — Surah As-Saffat 37:132
بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 133 — Surah As-Saffat 37:133
و قطعاً لوط [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود
Verse 134 — Surah As-Saffat 37:134
[یاد کن از] هنگامی که او و همۀ خانواده‌اش را نجات دادیم
Verse 135 — Surah As-Saffat 37:135
مگر پیرزنی که از باقی‌ماندگان [در عذاب] بود
Verse 136 — Surah As-Saffat 37:136
سپس دیگران را هلاک کردیم
Verse 137 — Surah As-Saffat 37:137
و شما [در سفر به سرزمین شام] صبحگاهان بر [ویرانه‌های شهرهای] آنان می‌گذرید
Verse 138 — Surah As-Saffat 37:138
آیا نمی‌اندیشید [و عبرت نمی‌گیرید]؟
Verse 139 — Surah As-Saffat 37:139
و قطعاً یونس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود
Verse 140 — Surah As-Saffat 37:140
[یاد کن از] هنگامی که [خشمگین از کفر قومش، بدون اجازۀ پروردگار] به کشتیِ انباشته [از مسافر و بار] گریخت
Verse 141 — Surah As-Saffat 37:141
[چون کشتی در حال غرق شدن بود، یونس با سرنشینان کشتی برای بیرون انداختنِ برخی افراد] قرعه انداخت و خود از باختگان شد [و او را به دریا انداختند]
Verse 142 — Surah As-Saffat 37:142
سپس ماهی [بزرگی] او را بلعید؛ در حالى كه [خود را به خاطر ترک وظیفه] سرزنش مى‌كرد
Verse 143 — Surah As-Saffat 37:143
اگر در زمرۀ تسبیح‌گویان [پروردگار] نبود،
Verse 144 — Surah As-Saffat 37:144
یقیناً تا روزی که [مردم] برانگیخته می‌شوند، در شکم آن [ماهی] باقی می‌ماند
Verse 145 — Surah As-Saffat 37:145
آنگاه او را در حالی که [ضعیف و] بیمار بود به سرزمینی خشک [و بی‌گیاه] افکندیم
Verse 146 — Surah As-Saffat 37:146
و بوتۀ کدو بر [سرِ] او رویاندیم [تا از سایه و میوه‌اش بهره گیرد]؛
Verse 147 — Surah As-Saffat 37:147
و [دوباره] او را به سوی صد هزار نفر یا بیشتر [به رسالت] فرستادیم
Verse 148 — Surah As-Saffat 37:148
آنان ایمان آوردند و ما نیز آنان را تا مدتی [از نعمت‌های زندگی] بهره‌مند ساختیم
Verse 149 — Surah As-Saffat 37:149
از آنان [= مشرکان] بپرس آیا دخترها برای پروردگارِ تو و پسرها برای آنهاست؟
Verse 150 — Surah As-Saffat 37:150
آیا ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان حضور داشتند؟
Verse 151 — Surah As-Saffat 37:151
آگاه باش! آنان از [روی تهمت و] دروغگویی می‌گویند
Verse 152 — Surah As-Saffat 37:152
«الله فرزند دارد» و یقیناً دروغ می‌گویند
Verse 153 — Surah As-Saffat 37:153
آیا [الله] دختران را بر پسران ترجیح داده است؟
Verse 154 — Surah As-Saffat 37:154
شما را چه شده است؟ چگونه حکم می‌کنید؟
Verse 155 — Surah As-Saffat 37:155
آیا [نمی‌اندیشید و] پند نمی‌گیرید؟
Verse 156 — Surah As-Saffat 37:156
آیا [بر ادعای باطل خویش] دلیل روشنی دارید؟
Verse 157 — Surah As-Saffat 37:157
اگر راستگویید، کتابتان را بیاورید
Verse 158 — Surah As-Saffat 37:158
[مشرکان] بین او [= الله] و فرشتگان، خویشاوندى قائل شده‌اند؛ در حالى كه فرشتگان به یقین می‌دانند كه [مشرکان روز قیامت، براى حسابرسی] احضار می‌شوند
Verse 159 — Surah As-Saffat 37:159
الله از آنچه [مشرکان] توصیف می‌کنند منزّه است
Verse 160 — Surah As-Saffat 37:160
[مردم در توصیف پروردگار، سخن گزاف مى‌گویند؛] مگر بندگان مخلص الله
Verse 161 — Surah As-Saffat 37:161
شما [مشرکان] و آنچه عبادت می‌کنید
Verse 162 — Surah As-Saffat 37:162
[هرگز] گمراهگر [کسی از دین حق] نیستید؛
Verse 163 — Surah As-Saffat 37:163
مگر کسی که [به تقدیرِ الهی،] اهل دوزخ باشد
Verse 164 — Surah As-Saffat 37:164
و [فرشتگان می‌گویند:] «هیچ‌یک از ما نیست، مگر آنکه مقام مشخصی [در پیشگاه الهی] دارد
Verse 165 — Surah As-Saffat 37:165
ماییم که [برای عبادت و نیایش به درگاه پروردگار] به صف ایستاده‌ایم
Verse 166 — Surah As-Saffat 37:166
و بی‌تردید، ماییم که تسبیح‌گوی [او] هستیم»
Verse 167 — Surah As-Saffat 37:167
و [کافران، پیش از بعثت] همواره می‌گفتند
Verse 168 — Surah As-Saffat 37:168
«اگر کتابی از [کتاب‌های آسمانیِ] پیشینیان نزدمان بود،
Verse 169 — Surah As-Saffat 37:169
یقیناً از بندگان مخلصِ الله می‌شدیم»
Verse 170 — Surah As-Saffat 37:170
اما [هنگامی که پیامبر با قرآن به سویشان آمد، حقانیتِ] آن را انکار کردند؛ به زودی [نتیجۀ انکارشان را] خواهند دانست
Verse 171 — Surah As-Saffat 37:171
و قطعاً سخن ما دربارۀ بندگان فرستاده‌شده‌مان از پیش صادر شده است [که]
Verse 172 — Surah As-Saffat 37:172
آنان قطعاً [از جانب ما] یاری‌شده‌اند
Verse 173 — Surah As-Saffat 37:173
و بی‌تردید، لشکر ما پیروزند
Verse 174 — Surah As-Saffat 37:174
پس [ای پیامبر،] تا مدتی از آنان [= مشرکان] روی بگردان
Verse 175 — Surah As-Saffat 37:175
و آنان را [در هنگام نزول عذاب] بنگر؛ به زودی خود [نیز نتیجۀ کفرشان را] خواهند دید
Verse 176 — Surah As-Saffat 37:176
آیا عذاب ما را به شتاب خواستارند؟
Verse 177 — Surah As-Saffat 37:177
آنگاه كه [عذاب الهی] بر خانه‌هایشان فرود آید، چه بد است بامداد هشداریافتگان
Verse 178 — Surah As-Saffat 37:178
و تا مدتی از آنان روی بگردان،
Verse 179 — Surah As-Saffat 37:179
و آنان را [در هنگام نزول عذاب] بنگر؛ به زودی خود [نیز نتیجۀ کفرشان را] خواهند دید
Verse 180 — Surah As-Saffat 37:180
پروردگارت ـ پروردگار عزت و قدرت ـ از آنچه [مشرکان به دروغ] توصیف می‌کنند پاک و منزه است
Verse 181 — Surah As-Saffat 37:181
و سلام بر پیامبران
Verse 182 — Surah As-Saffat 37:182
و سپاس [و ستایش] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است