Back to Languages

Persian - Chapter 79 - An-Naziat

Translation by Islamhouse.com Persian Team — Permalink

Verse 1 — Surah An-Naziat 79:1

سوگند به فرشتگانی که جان [کافران] را به شدت بیرون می‌کشند

Verse 2 — Surah An-Naziat 79:2

و سوگند به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به نرمی و آسانی می‌گیرند

Verse 3 — Surah An-Naziat 79:3

و سوگند به فرشتگانی که [به امرِ الله، از آسمان به سوی زمین و بالعکس] شناورند

Verse 4 — Surah An-Naziat 79:4

و سوگند به فرشتگانی که [در اجرای اوامر الهی] بر یکدیگر سبقت می‌گیرند

Verse 5 — Surah An-Naziat 79:5

و سوگند به فرشتگانی [که به امر الهی] کارها را تدبیر می‌کنند

Verse 6 — Surah An-Naziat 79:6

روزی‌ که [پس از اولین دمیدن در صور] زمین [و کوه‌ها و همه چیز] به لرزه درآید

Verse 7 — Surah An-Naziat 79:7

[و] در پی آن، [دمیدن دوم حشر] بیاید،

Verse 8 — Surah An-Naziat 79:8

در آن روز، دل‌هایی سخت مضطرب [و ترسان] هستند

Verse 9 — Surah An-Naziat 79:9

و چشم‌های آنان [از ترس و شرمساری] فرو افتاده است

Verse 10 — Surah An-Naziat 79:10

[کافران در دنیا] می‌گفتند: «آیا ما [پس از مرگ، دوباره] به حال اول خود باز‌گردانده می‌شویم؟

Verse 11 — Surah An-Naziat 79:11

آیا هنگامی‌ که استخوان‌هایی پوسیده شدیم [و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده می‌شویم]»؟

Verse 12 — Surah An-Naziat 79:12

می‌گفتند: «[اگر چنین وعده‌ای درست باشد،] آنگاه آن بازگشتی زیانبار است»

Verse 13 — Surah An-Naziat 79:13

آن [بازگشت،] تنها [به] یک بانگِ مهیب است [و بس]

Verse 14 — Surah An-Naziat 79:14

و ناگهان همگی بر عرصۀ زمین [محشر] ظاهر می‌شوند

Verse 15 — Surah An-Naziat 79:15

[ای پیامبر،] آیا داستان موسی به تو رسیده است؟

Verse 16 — Surah An-Naziat 79:16

آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدس «طُوی» ندا داد [و فرمود]

Verse 17 — Surah An-Naziat 79:17

«به سوی فرعون برو که او طغیان کرده است،

Verse 18 — Surah An-Naziat 79:18

و به او بگو: «آیا می‌خواهی [از کفر و گناه] پاک شوی؟

Verse 19 — Surah An-Naziat 79:19

و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا [از او] بترسی [و فرمانبردار شوی]؟

Verse 20 — Surah An-Naziat 79:20

پس [موسی] معجزۀ بزرگ را به او نشان داد

Verse 21 — Surah An-Naziat 79:21

اما او تکذیب و سرکشی کرد

Verse 22 — Surah An-Naziat 79:22

سپس پشت کرد و به کوشش و تلاش [علیه او] پرداخت

Verse 23 — Surah An-Naziat 79:23

آنگاه [قومش را] جمع کرد و ندا داد

Verse 24 — Surah An-Naziat 79:24

و گفت: «من پروردگارِ برتر شما هستم»

Verse 25 — Surah An-Naziat 79:25

الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد

Verse 26 — Surah An-Naziat 79:26

بی‌گمان، در این [واقعه،] برای هر کس ‌که [از الله] می‌ترسد، عبرتی است

Verse 27 — Surah An-Naziat 79:27

آیا آفرینش شما [بعد از مرگ] سخت‌تر است یا آسمانی که [الله] آن را بنا کرد؟

Verse 28 — Surah An-Naziat 79:28

سقف آن را بر افراشت و به آن شکل و نظم داد،

Verse 29 — Surah An-Naziat 79:29

و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید،

Verse 30 — Surah An-Naziat 79:30

و زمین را بعد از آن گسترانید،

Verse 31 — Surah An-Naziat 79:31

و از آن، آب [چشمه‌ها و چاه‌ها و] چراگاهش را بیرون آورد،

Verse 32 — Surah An-Naziat 79:32

و کوه‌ها را محکم و استوار [بر روی زمین] قرار داد

Verse 33 — Surah An-Naziat 79:33

[همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است

Verse 34 — Surah An-Naziat 79:34

هنگامی‌ که [آن] حادثۀ بزرگ [قیامت] فرا رسد،

Verse 35 — Surah An-Naziat 79:35

در آن روز، انسان [تمام اعمال و] تلاش‌های خود را به یاد می‌آورد

Verse 36 — Surah An-Naziat 79:36

و جهنم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌شود

Verse 37 — Surah An-Naziat 79:37

اما آن کس که طغیان [و سرکشی] کرده باشد

Verse 38 — Surah An-Naziat 79:38

و زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح داده باشد،

Verse 39 — Surah An-Naziat 79:39

بی‌تردید، جهنم جایگاه اوست

Verse 40 — Surah An-Naziat 79:40

و اما کسی‌ که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده و نفس را از هوی [و هوس] بازداشته باشد،

Verse 41 — Surah An-Naziat 79:41

قطعاً بهشت جایگاه اوست

Verse 42 — Surah An-Naziat 79:42

[ای پیامبر،] دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟

Verse 43 — Surah An-Naziat 79:43

تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟

Verse 44 — Surah An-Naziat 79:44

[سرانجام و] منتهای [علمِ] آن، نزد پروردگار توست

Verse 45 — Surah An-Naziat 79:45

تو فقط بیم‌دهندۀ کسانی هستی که از آن [= قیامت] می‌ترسند

Verse 46 — Surah An-Naziat 79:46

روزی‌ که [کافران قیامت را] ببینند، [چنین احساس می‌کنند که] گویی [در دنیا] جز یک شامگاه یا بامداد به سر نبرده‌اند