Persian - Chapter 15 - Al-Hijr

این است آیتهای کتاب و قرآنی آشکار

بسا دوست دارند آنان که کفر ورزیدند کاش می‌بودند مسلمانان‌

بگذارشان بخورند و کام روا دارند و سرگرمشان سازد آرزو پس زود است بدانند

و نابود نکردیم شهری را جز آنکه بود آن را کتابی دانسته‌

نه پیشی گیرد امّتی سرآمد خویش را و نه پس افتد

و گفتند ای آنکه فرود آورده شده است بر او قرآن همانا توئی دیوانه‌

چرا نیاوری ما را به فرشتگان اگر هستی از راستگویان‌

همانا ما فرستادیم قرآن را و همانا مائیم مر آن را نگهدارندگان‌

و همانا فرستادیم پیش از تو در توده‌های پیشینیان‌

و نیامدشان فرستاده‌ای جز آنکه بودند بدو استهزاءکنندگان‌

بدینسان بمیرانیمش در دلهای گنهکاران‌

ایمان نیارند بدان حالی که گذشت آئین پیشینیان‌

و اگر بگشائیم بر ایشان دری را از آسمان پس آغاز کنند در آن بالا روند

هر آینه گویند جز این نیست که چشم‌بند شدیم بلکه مائیم گروهی جادوشدگان‌

و همانا نهادیم در آسمان برجهائی و آراستیم آنها را برای بینندگان‌

و حفظ کردیم آنها را از هر شیطانی رانده‌شده‌

مگر آنکه بدزدد شنیدن را (دزدکی شنود) که در پیش افتد شهابی آشکار

و زمین را گسترانیدیم و افکندیم در آن لنگرهائی و رویانیدیم در آن از هر چیزی زیبا

و قرار دادیم برای شما در آن روزیهائی (زندگیهائی) و آن کس را که نیستید مرا او را روزی‌دهندگان‌

و نیست چیزی جز آنکه نزد ما است گنجهایش و نفرستیمش مگر به اندازه دانسته‌

و فرستادیم بادها را آبستن‌کنندگان پس فرود آوردیم از آسمان آبی پس نوشانیدیمش به شما و نبودید آن را اندوزندگان‌

و همانا ما زنده کنیم و بمیرانیم و مائیم ارث‌برندگان‌

و همانا دانستیم پیشینیان را از شما و دانستیم پس آیندگان را

و همانا پروردگار تو برانگیزاندشان همانا او است حکیم دانا

و همانا آفریدیم انسان را از گِل خشک از گِلی تیره ریخته‌شده‌

و جن را بیافریدیم از پیش از آتشی که بوی او است کشنده‌

و هنگامی که گفت پروردگار تو به فرشتگان که همانا منم آفریننده بشری از گِل خشک از گِلی تیره‌رنگ ریخته‌شده‌

پس گاهی که آراستمش و دمیدم در او از روح خویش پس بیفتید برایش سجده‌کنان‌

پس سجده کردند فرشتگان همگی با هم‌

جز ابلیس که سرپیچید از آنکه باشد با سجده‌کنندگان‌

گفت ای ابلیس چه شُدت که نبودی با سجده‌کنندگان‌

گفت نیستم من که سجده کنم برای بشری که آفریدی او را از گِلی خشک از گل تیره ریخته‌شده‌

گفت پس برون شو از آن که توئی رانده شده‌

و همانا بر تو است لعنت من تا روز دین‌

گفت پروردگارا مهلتم ده تا روزی که برانگیخته شوند

گفت همانا توئی از مهلت‌دادگان‌

تا روز هنگام دانسته‌

گفت پروردگارا بدانکه گمراهم کردی همانا آرایش دهم برای ایشان در زمین و هر آینه گمراهشان کنم همگی‌

جز بندگان تو از ایشان آن ناآلودگان (پاک‌شدگان)

گفت این است راهی بر من راست‌

که بندگانم را نباشدت بر ایشان فرمانروائیی مگر آنکه پیرویت کند از گمراهان‌

و همانا دوزخ است وعده‌گاه آنان همگی‌

برای آن است هفت در هر دری را است از ایشان بخشی جداگانه‌

همانا پرهیزکارانند در باغها و چشمه‌سارهائی‌

درآئیدش به سلامت بر آسودگان‌

و برافکندیم آنچه در سینه‌های ایشان است از کینه برادرانند بر تختهائی روی بروی‌

نزدیک بدیشان نشود رنجی و نباشند از آن برون‌راندگان‌

آگهی ده بندگانم را که منم آمرزنده مهربان‌

و آنکه عذاب من است آن عذاب دردناک‌

و آگهیشان ده از میهمانان ابراهیم‌

هنگامی که درآمدند بر او پس گفتند سلامی گفت همانا مائیم از شما هراسان‌

گفتند بیم مدار همانا نویدیت دهیم به فرزندی دانا

گفت آیا نوید دهیدم با آنکه مرا رسیده است پیری پس به چه نویدم دهید

گفتند بشارت آوردیمت به حقّ پس نباش از نومیدان‌

گفت کیست که نومید شود از رحمت پروردگار خویش مگر گمراهان‌

گفت پس چیست کار شما ای فرستادگان‌

گفتند همانا فرستاده شدیم بسوی قومی گنهکار

مگر خاندان لوط که نجات دهنده‌ایم ایشان را همگی‌

مگر زنش مقدّر کردیم که او است از گذشتگان‌

پس گاهی که آمدند خاندان لوط را فرستادگان‌

گفت همانا شمائید گروهی ناشناختگان‌

گفتند بلکه آوردیمت بدانچه بودند در آن شکّ می‌آوردند

و آوردیمت حقّ را و همانا مائیم راستگویان‌

پس رهسپار شو با خاندان خویش در پاره‌ای از شب و پیروی کن پشتهای ایشان را و برنگردد از شما کسی و بگذرید آنجا که فرمان داده شوید

و بگذراندیم بسویش این امر را که دنباله آنان است بریده به بامداد درآیندگان‌

و آمدند مردم شهر شادمانی‌کنان‌

گفت همانا اینان میهمانان منند پس رسوایم نکنید

و بترسید خدا را و خوارم نسازید

گفتند آیا نهی نکردیم تو را از جهانیان‌

گفت اینک دختران من اگر هستید کنندگان‌

به جان تو اینانند در مستی خویش فروروندگان‌

پس بگرفتشان خروش حالی که خورشید بود تابنده بر ایشان‌

پس گردانیدیم زیرش را رویش و باریدیم بر ایشان سنگی از سجّیل‌

همانا در این است آیتهائی برای هوشمندان‌

و همانا آن به راهی است استوار (پایدار)

همانا در این است آیتی برای مؤمنان‌

و هر چند بودند یاران اَیکه همانا ستمگران‌

پس کین کشیدیم از ایشان و همانا آنانند پیشوائی آشکار

و همانا تکذیب کردند یاران حَجر فرستادگان را

و آوردیمشان آیتهای خویش را پس بودند از آنها روی‌گردانان‌

و بودند می‌تراشیدند از کوه‌ها خانه‌هائی بر آسودگان‌

پس بگرفتشان خروش گاهی که بودند بامدادکنندگان‌

پس بی‌نیاز نکرد از ایشان چیزی آنچه بودند فراهم می‌آوردند

و نیافریدیم آسمانها و زمین را و آنچه میان آنها است جز به حقّ و همانا ساعت است آینده پس بگذر گذشتی نکو

همانا پروردگار تو است آفریننده دانا

و همانا آوردیم تو را هفت تا از بندها و قرآنی بزرگ‌

باز مکن (برمکش) دیدگان خویش را بسوی آنچه بهره دادیم مردانی از ایشان را و اندوهگین نباش بر آنان و بخوابان بال خویش را برای مؤمنان‌

و بگو منم همانا آن بیم‌دهنده آشکار

بدانسان که فرستادیم بر بخش‌کنندگان‌

آنان که گردانیدند قرآن را بخشهایی‌

پس سوگند به پروردگارت همانا بپرسیمشان همگی‌

از آنچه بودند می‌کردند

پس بانگ درده بدانچه مأمور شوی و روی برگردان از شرک‌ورزان‌

همانا ما نگهداشتیمت از استهزاءکنندگان‌

آنان که قرار دهند با خدا خداوند دیگری پس زود است بدانند

و همانا می‌دانیم تو را تنگ همی‌آید سینه بدانچه گویند

پس تسبیح کن به سپاس پروردگار خویش و باش از سجده‌کنندگان‌

و پرستش کن پروردگار خویش را تا بیایدت یقین‌