Back to Languages
Persian - Chapter 31 - Luqman
Translation by Mohammad Kazem Moezzi — Permalink
Verse 1 — Surah Luqman 31:1
Verse 2 — Surah Luqman 31:2
این است آیتهای کتاب استوار
Verse 3 — Surah Luqman 31:3
راهنمائی و رحمتی برای نیکوکاران
Verse 4 — Surah Luqman 31:4
آنان که بپای دارند نماز را و دهند زکات را و ایشانند به آخرت یقین‌دارندگان
Verse 5 — Surah Luqman 31:5
آنانند بر هدایتی از پروردگارشان و آنانند رستگاران
Verse 6 — Surah Luqman 31:6
و از مردم است آنکه می‌خرد داستانهای بیهوده (سخنهای هوسناک) را تا گمراه کند از راه خدا به نادانی و بگیرد آنها را به استهزاء آنان را است عذابی خوارکننده
Verse 7 — Surah Luqman 31:7
و گاهی که خوانده شود بر او آیتهای ما پشت کند کبرورزنده چنانکه گوئی نشنیده است آن را گوئی که در گوشهایش است سنگینی پس نویدش ده به عذابی دردناک
Verse 8 — Surah Luqman 31:8
همانا آنان که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند ایشان را است باغستان نعمتها
Verse 9 — Surah Luqman 31:9
جاودانان در آن وعده خدا به درست و او است عزتمند حکیم
Verse 10 — Surah Luqman 31:10
آفرید آسمانها را بی‌ستونی که بینیدش و افکند در زمین لنگرهائی نبادا کج شود به شما و پراکند در آن از هر جنبنده‌ای و فرستادیم از آسمان آبی پس رویانیدیم در آن از هر جفتی گرامی
Verse 11 — Surah Luqman 31:11
این است آفرینش خدا پس بنمایانیدم چه چیز آفریدند آنان که جز اویند بلکه ستمگرانند در گمراهیی آشکار
Verse 12 — Surah Luqman 31:12
و همانا دادیم به لقمان حکمت را که سپاسگزار برای خدا و آنکه سپاس گزارد جز این نیست که سپاس گزارد برای خویش و آنکه ناسپاسی ورزد همانا خدا است بی‌نیاز ستوده
Verse 13 — Surah Luqman 31:13
و گاهی که گفت لقمان به فرزند خود و اندرزش همی‌داد ای پسرک من شرک نورز به خدا همانا شرک است ستمی بزرگ
Verse 14 — Surah Luqman 31:14
و اندرز گفتیم انسان را در باره پدر و مادر بارور گشت بدو مادرش سستی ای بر سستی ای و از شیر بازگرفتنش در دو سال که شکرگزار برای من و برای پدر و مادر خویش بسوی من است بازگشت
Verse 15 — Surah Luqman 31:15
و اگر کوشیدند با تو که شرک ورزی با من آنچه را نیستت بدان دانشی پس فرمانبرداریشان نکن و همراهیشان کن در دنیا به خوشی و پیروی کن راه آن را که بازگشت کند بسوی من بسوی من است بازگشت شما پس آگهیتان دهم بدانچه بودید می‌کردید
Verse 16 — Surah Luqman 31:16
ای پسرک من همانا آن اگر باشد به سنگینی دانه‌ای از خردل پس باشد در سنگی خارا یا در آسمانها یا در زمین بیاردش خدا همانا خدا است بخشنده آگاه
Verse 17 — Surah Luqman 31:17
ای پسرک من بپای دار نماز را و فرمان کن به نیکی و بازدار از بدی و شکیبا شو بر آنچه رسدت همانا این است از عزیمت کارها
Verse 18 — Surah Luqman 31:18
و دژم نساز روی خود را برای مردم و نرو در زمین خرامان همانا خدا دوست ندارد آن را که خرامانی خودپسند است
Verse 19 — Surah Luqman 31:19
و میانه‌رو باش در روش خویش و فرو کش از آواز خویش همانا ناخوشترین آوازها آواز خران است
Verse 20 — Surah Luqman 31:20
آیا نبینید که خدا رام کرد برای شما آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است و فراوان کرد بر شما روزیهای خویش را آشکار و نهان و از مردم است آنکه بستیزد در خدا بی دانشی و نه رهبریی و نه کتابی درخشان
Verse 21 — Surah Luqman 31:21
و اگر گفته شود بدیشان پیروی کنید آنچه را فرستاد خدا گویند بلکه پیروی کنیم آنچه یافتیم پدران خویش را بر آن و اگر چه باشد شیطان بخواندشان بسوی عذاب سوزان
Verse 22 — Surah Luqman 31:22
و آنکه تسلیم کند روی خود را بسوی خدا و او است نکوکار همانا پناه جست به دستاویزی استوار و بسوی خدا است فرجام کارها
Verse 23 — Surah Luqman 31:23
و آنکه کفر ورزد اندوهگین نسازدت کفرش بسوی ما است بازگشت ایشان تا آگهیشان دهیم بدانچه کردند همانا خدا دانا است به راز سینه‌ها
Verse 24 — Surah Luqman 31:24
بهره‌مندشان سازیم اندکی و سپس ناگزیرشان سازیم بسوی عذابی انبوه
Verse 25 — Surah Luqman 31:25
و اگر پرسیشان که آفرید آسمانها و زمین را هر آینه گویند خدا بگو سپاس خدا را بلکه بیشتر ایشان نمی‌دانند
Verse 26 — Surah Luqman 31:26
خدای را است آنچه در آسمانها و زمین است همانا خدا است بی‌نیاز ستوده
Verse 27 — Surah Luqman 31:27
و اگر باشد آنچه در زمین است از درخت قلمهائی و دریا را کمک کند از پس آن هفت دریا پایان نیابد سخنان خدا همانا خدا است عزّتمند حکیم
Verse 28 — Surah Luqman 31:28
نیست آفرینش شما و نه برانگیختن شما مگر چون یک تن همانا خدا است شنوای بینا
Verse 29 — Surah Luqman 31:29
آیا نبینی خدا فرو می‌برد شب را در روز و فرو می‌برد روز را در شب و رام کرد مهر و ماه را هر کدام روان است بسوی سرآمدی نامبرده و آنکه خدا است به آنچه می‌کنید آگاه
Verse 30 — Surah Luqman 31:30
این بدان است که خدا است حقّ و هر چه خوانند جز او باطل است و آنکه خدا است مهتر بزرگ
Verse 31 — Surah Luqman 31:31
آیا ندیدی کشتی روان است در دریا به نعمت خدا تا بنمایاند شما را از آیتهایش همانا در این است آیتهائی برای هر شکیبائی سپاسگزار
Verse 32 — Surah Luqman 31:32
و هر گاه فراگیردشان موجی چون توده‌های ابر خوانند خدا را پاک‌دارنده برایش دین را و هنگامی که رهانیدشان بسوی خشکی از ایشان است میانه‌روی و نستیزد با آیتهای ما جز هر پیمان‌شکنی ناسپاس
Verse 33 — Surah Luqman 31:33
ای مردم بترسید پروردگار خود را و بترسید از روزی که بی‌نیاز نگرداند پدری از فرزند خویش و نه فرزندی که بی‌نیاز کند از پدر خود چیزی را همانا وعده خدا است حقّ پس نفریبد شما را زندگانی دنیا و نفریبد شما را به خدا فریبنده (سرگرمی)
Verse 34 — Surah Luqman 31:34
همانا خدا نزد او است علم ساعت و فرود آورد باران را و داند آنچه را در زهدانها است و نداند کسی چه چیز فراهم می‌آورد فردا و نداند کسی به کدام زمین می‌میرد همانا خدا است دانای آگاه