Back to Languages

Persian - Chapter 37 - As-Saffat

Translation by Mohammad Kazem Moezzi — Permalink

Verse 1 — Surah As-Saffat 37:1

سوگند بدانان که صف بندند صف بستنی‌

Verse 2 — Surah As-Saffat 37:2

و آنان که برانند راندنی‌

Verse 3 — Surah As-Saffat 37:3

و بسرایندگان ذکر

Verse 4 — Surah As-Saffat 37:4

همانا خدای شما است هر آینه یکی‌

Verse 5 — Surah As-Saffat 37:5

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است و پروردگار خاورها

Verse 6 — Surah As-Saffat 37:6

همانا آراستیم آسمان نزدیک را به زیور ستارگان‌

Verse 7 — Surah As-Saffat 37:7

و نگهداشتیمش از هر شیطانی گردنکش‌

Verse 8 — Surah As-Saffat 37:8

نتوانند گوش دادن را بسوی گروه فرازین و پرتاب شوند از هر سوی‌

Verse 9 — Surah As-Saffat 37:9

راندگانند و ایشان را است شکنجه‌ای پیوسته‌

Verse 10 — Surah As-Saffat 37:10

مگر آنکو برباید ربودنی که از پی‌اش رود شهابی تیز

Verse 11 — Surah As-Saffat 37:11

پس بپرسشان آیا آنان سخت‌ترند در آفرینش یا آنکه ما آفریدیم همانا بیافریدیمشان از گِلی چسبنده‌

Verse 12 — Surah As-Saffat 37:12

بلکه شگفت ماندی و مسخره کنند

Verse 13 — Surah As-Saffat 37:13

و گاهی که یادآوری شوند یاد نیارند

Verse 14 — Surah As-Saffat 37:14

و گاهی که بینند آیتی به مسخره گیرند

Verse 15 — Surah As-Saffat 37:15

و گویند نیست این جز جادویی آشکار

Verse 16 — Surah As-Saffat 37:16

آیا گاهی که مُردیم و شدیم خاکی و استخوانهائی آیا مائیم برانگیختگان‌

Verse 17 — Surah As-Saffat 37:17

آیا و پدران ما پیشینیان‌

Verse 18 — Surah As-Saffat 37:18

بگو آری و شمائید سرافکندگان‌

Verse 19 — Surah As-Saffat 37:19

جز این نیست که آن یک راندن (یا یک خروش) است که ناگهان ایشانند نگرانانان‌

Verse 20 — Surah As-Saffat 37:20

و گفتند وای بر ما این است روز دین‌

Verse 21 — Surah As-Saffat 37:21

این است روز جدا شدن که بودید بدان تکذیب می‌کردید

Verse 22 — Surah As-Saffat 37:22

گرد آرید آنان را که ستم کردند و همسرانشان را و آنچه را بودند می‌پرستیدند

Verse 23 — Surah As-Saffat 37:23

جز خدا پس رهبریشان کنید بسوی راه دوزخ‌

Verse 24 — Surah As-Saffat 37:24

و بازداشتشان کنید که ایشانند پرسش‌شدگان‌

Verse 25 — Surah As-Saffat 37:25

چه شود شما را که همدیگر را یاری نکنید

Verse 26 — Surah As-Saffat 37:26

بلکه ایشانند در آن روز تسلیم‌شدگان‌

Verse 27 — Surah As-Saffat 37:27

و روی آورد برخی از ایشان به برخی پرسش‌کنان‌

Verse 28 — Surah As-Saffat 37:28

گفتند همانا شما بودید می‌آمدید ما را از راست‌

Verse 29 — Surah As-Saffat 37:29

گفتند بلکه نبودید شما گروندگان‌

Verse 30 — Surah As-Saffat 37:30

و نبود ما را بر شما فرمانروائی بلکه بودید شما گروهی گردنکشان‌

Verse 31 — Surah As-Saffat 37:31

و راست آمد بر ما سخن پروردگار ما که مائیم همانا چشندگان‌

Verse 32 — Surah As-Saffat 37:32

پس گمراهتان کردیم که بودیم ما گمراهان‌

Verse 33 — Surah As-Saffat 37:33

پس آنانند در آن روز در عذاب شریک‌شدگان‌

Verse 34 — Surah As-Saffat 37:34

همانا ما بدینسان کنیم با گنهکاران‌

Verse 35 — Surah As-Saffat 37:35

که بودند گاهی که گفته می‌شد بدیشان نیست خدائی جز خدا کبر می‌ورزیدند

Verse 36 — Surah As-Saffat 37:36

و می‌گفتند آیا ما رها کنیم خدایان خویش را برای شاعری دیوانه‌

Verse 37 — Surah As-Saffat 37:37

بلکه آمد به راستی و تصدیق کرد به فرستادگان‌

Verse 38 — Surah As-Saffat 37:38

که شمائید همانا چشندگان عذاب دردناک‌

Verse 39 — Surah As-Saffat 37:39

و کیفر نشوید جز آنچه بودید می‌کردید

Verse 40 — Surah As-Saffat 37:40

مگر بندگان خدا را ناآلودگان‌

Verse 41 — Surah As-Saffat 37:41

که آنان را است روزیی دانسته‌

Verse 42 — Surah As-Saffat 37:42

میوه‌هائی و آنانند گرامی‌داشتگان‌

Verse 43 — Surah As-Saffat 37:43

در باغستان نعمتها

Verse 44 — Surah As-Saffat 37:44

بر تختهائی روی به روی‌

Verse 45 — Surah As-Saffat 37:45

گردانیده شود بر ایشان جامی از باده پدیدار

Verse 46 — Surah As-Saffat 37:46

تابناکی خوشکامی برای نوشندگان‌

Verse 47 — Surah As-Saffat 37:47

نه در آن است مستی (بیهشی و یا رنجی) و نه آنانند از آن بازگرفتگان‌

Verse 48 — Surah As-Saffat 37:48

و نزد ایشان است کوته‌مژگانی درشت‌چشمان‌

Verse 49 — Surah As-Saffat 37:49

گوئیا تُخمهای ماکیانند به پرده پوشیدگان‌

Verse 50 — Surah As-Saffat 37:50

و روی آورد برخی از ایشان به برخی پرسش‌کنان‌

Verse 51 — Surah As-Saffat 37:51

گفت گوینده‌ای از ایشان که همانا بود مرا همنشینی‌

Verse 52 — Surah As-Saffat 37:52

می گفت آیا توئی از راست پنداران (تصدیق‌کنندگان)

Verse 53 — Surah As-Saffat 37:53

آیا گاهی که مُردیم و شدیم خاکی و استخوانهائی آیا مائیم هر آینه کیفردادگان‌

Verse 54 — Surah As-Saffat 37:54

گفت آیا شمائید سربرآرندگان‌

Verse 55 — Surah As-Saffat 37:55

پس سربرآورد پس نگریستش در میان دوزخ‌

Verse 56 — Surah As-Saffat 37:56

گفت به خدا سوگند همانا نزدیک بود مرا سرنگون کنی‌

Verse 57 — Surah As-Saffat 37:57

و اگر نبود نعمت پروردگار من هر آینه می‌بودم از احضارشدگان‌

Verse 58 — Surah As-Saffat 37:58

آیا پس نیستیم ما مُردگان‌

Verse 59 — Surah As-Saffat 37:59

جز مرگ نخستین را و نیستیم ما عذاب‌شدگان‌

Verse 60 — Surah As-Saffat 37:60

همانا این است آن رستگاری بزرگ‌

Verse 61 — Surah As-Saffat 37:61

به مانند این پس باید کنند کنندگان‌

Verse 62 — Surah As-Saffat 37:62

آیا این بهتر است پیشکشی یا درخت تلخکام زقّوم‌

Verse 63 — Surah As-Saffat 37:63

همانا ما گردانیدیمش گرفتاریی برای ستمگران‌

Verse 64 — Surah As-Saffat 37:64

هر آینه آن درختی است که برون آید در تهِ دوزخ‌

Verse 65 — Surah As-Saffat 37:65

شکوفه (یا میوه) آن همچون سرهای دیوان (شیاطین)

Verse 66 — Surah As-Saffat 37:66

هر آینه ایشانند از آن خورندگان پس شکمها را از آنند آکندگان‌

Verse 67 — Surah As-Saffat 37:67

سپس ایشان را است بر آن آمیخته از آبی جوشان‌

Verse 68 — Surah As-Saffat 37:68

پس بازگشت ایشان است همانا بسوی دوزخ‌

Verse 69 — Surah As-Saffat 37:69

که ایشان یافتند پدران خویش را گمراهان‌

Verse 70 — Surah As-Saffat 37:70

پس ایشانند در پی آنان (پا بر نشان پایهای آنان) شتابندگان‌

Verse 71 — Surah As-Saffat 37:71

و همانا گمراه شدند پیش از ایشان بیشتر پیشینیان‌

Verse 72 — Surah As-Saffat 37:72

و همانا فرستادیم در ایشان ترسانندگانی‌

Verse 73 — Surah As-Saffat 37:73

پس بنگر چگونه بود فرجام بیم‌دادگان‌

Verse 74 — Surah As-Saffat 37:74

جز بندگان خدا آن پاکشدگان (ناآلودگان)

Verse 75 — Surah As-Saffat 37:75

و همانا خواند ما را نوح پس چه خوبند پاسخ‌دهندگان‌

Verse 76 — Surah As-Saffat 37:76

و رها ساختیمش با خاندانش از اندوه بزرگ‌

Verse 77 — Surah As-Saffat 37:77

و گردانیدیم نژادش را بازماندگان‌

Verse 78 — Surah As-Saffat 37:78

و گذاردیم بر او در پس آیندگان‌

Verse 79 — Surah As-Saffat 37:79

سلامی بر نوح در جهانیان‌

Verse 80 — Surah As-Saffat 37:80

همانا بدینسان پاداش دهیم به نکوکاران‌

Verse 81 — Surah As-Saffat 37:81

که او است همانا از بندگان ما مؤمنان‌

Verse 82 — Surah As-Saffat 37:82

سپس غرق ساختیم دگران را

Verse 83 — Surah As-Saffat 37:83

و هر آینه از پیروان وی است ابراهیم‌

Verse 84 — Surah As-Saffat 37:84

گاهی که آمد پروردگار خویش را با دلی سالم‌

Verse 85 — Surah As-Saffat 37:85

هنگامی که گفت به پدر خویش و قومش چه را می‌پرستید

Verse 86 — Surah As-Saffat 37:86

آیا به دروغ خدایانی را جز خدا خواهید

Verse 87 — Surah As-Saffat 37:87

آیا چیست گمان شما به پروردگار جهانیان‌

Verse 88 — Surah As-Saffat 37:88

پس نگریست نگریستنی در ستارگان‌

Verse 89 — Surah As-Saffat 37:89

پس گفت همانا منم بیمار

Verse 90 — Surah As-Saffat 37:90

پس روی برتافتد از او پشت‌کنندگان‌

Verse 91 — Surah As-Saffat 37:91

پس خرامید (خزید) بسوی خدایان ایشان پس گفت چرا نمی‌خورید

Verse 92 — Surah As-Saffat 37:92

چه شود شما را که سخن نگوئید

Verse 93 — Surah As-Saffat 37:93

پس روی آورد بر ایشان می‌نواخت با دست راست‌

Verse 94 — Surah As-Saffat 37:94

پس روی آوردند بسویش به انبوه دوندگان‌

Verse 95 — Surah As-Saffat 37:95

گفت آیا می‌پرستید آنچه را می‌تراشید

Verse 96 — Surah As-Saffat 37:96

و خدا آفریدتان با آنچه می‌سازید

Verse 97 — Surah As-Saffat 37:97

گفتند بنیاد نهید برایش بنیانی پس بیفکنیدش در دوزخ‌

Verse 98 — Surah As-Saffat 37:98

و خواستند بدو نیرنگی را پس گردانیدیمشان پست‌شدگان‌

Verse 99 — Surah As-Saffat 37:99

گفت همانا می‌روم بسوی پروردگار خویش زود است رهبریم کند

Verse 100 — Surah As-Saffat 37:100

پروردگارا ببخش مرا از شایستگان‌

Verse 101 — Surah As-Saffat 37:101

پس نویدش دادیم به پسری خردمند

Verse 102 — Surah As-Saffat 37:102

تا گاهی که رسید با وی کوشش (یا دویدن را) گفت ای پسرک من همانا دیدم در خواب که می‌کشمت پس بنگر تا چه می‌بینی گفت ای پدر بکن آنچه را فرمان می‌شوی زود است بیابیم اگر خدا خواهد از شکیبایان‌

Verse 103 — Surah As-Saffat 37:103

تا گاهی که گردن نهادند هر دو

Verse 104 — Surah As-Saffat 37:104

و افکندش به پیشانی و خواندیمش ای ابراهیم‌

Verse 105 — Surah As-Saffat 37:105

همانا راست آوردی خواب را ما بدینسان پاداش دهیم نیکوکاران‌

Verse 106 — Surah As-Saffat 37:106

این است هر آینه آن آزمایش آشکار

Verse 107 — Surah As-Saffat 37:107

و فدیه دادیمش به کشتنیی بزرگ‌

Verse 108 — Surah As-Saffat 37:108

و بازگذاردیم بر او در آیندگان‌

Verse 109 — Surah As-Saffat 37:109

سلامی بر ابراهیم‌

Verse 110 — Surah As-Saffat 37:110

چنین پاداش دهیم نیکوکاران را

Verse 111 — Surah As-Saffat 37:111

همانا او است از بندگان ما مؤمنان‌

Verse 112 — Surah As-Saffat 37:112

و نوید دادیمش به اسحق پیمبری از شایستگان‌

Verse 113 — Surah As-Saffat 37:113

و برکت نهادیم بر او و بر اسحق و از نژاد آنان است نکوکاری و ستمگری بر خویشتن آشکار

Verse 114 — Surah As-Saffat 37:114

و همانا منّت نهادیم بر موسی و هارون‌

Verse 115 — Surah As-Saffat 37:115

و رهاشان ساختیم و قومشان را از اندوه بزرگ‌

Verse 116 — Surah As-Saffat 37:116

و یاریشان کردیم پس شدند چیرگان (پیروزمندان)

Verse 117 — Surah As-Saffat 37:117

و بدیشان دادیم نامه روشن‌

Verse 118 — Surah As-Saffat 37:118

و رهبریشان کردیم به راهی راست‌

Verse 119 — Surah As-Saffat 37:119

و بازگذاردیم بر ایشان در بازماندگان‌

Verse 120 — Surah As-Saffat 37:120

سلام بر موسی و هارون‌

Verse 121 — Surah As-Saffat 37:121

بدینسان پاداش دهیم به نکوکاران‌

Verse 122 — Surah As-Saffat 37:122

همانا بودند آنان از بندگان ما گروندگان‌

Verse 123 — Surah As-Saffat 37:123

و همانا الیاس است از فرستادگان‌

Verse 124 — Surah As-Saffat 37:124

گاهی که گفت به قوم خویش چرا پرهیزکاری نکنید

Verse 125 — Surah As-Saffat 37:125

آیا می‌خوانید بعل را و می‌گذارید (رها کنید) بهترین آفرینندگان‌

Verse 126 — Surah As-Saffat 37:126

خدا را پروردگار شما و پروردگار پدران شما پیشینیان‌

Verse 127 — Surah As-Saffat 37:127

پس دروغش پنداشتند و همانا ایشانند فراخواندگان (احضارشدگان)

Verse 128 — Surah As-Saffat 37:128

مگر بندگان خدا ناآلودگان‌

Verse 129 — Surah As-Saffat 37:129

و بازگذاردیم بر او در آیندگان‌

Verse 130 — Surah As-Saffat 37:130

سلامی بر آل یاسین (یا خاندان الیاس)

Verse 131 — Surah As-Saffat 37:131

که ما بدینسان پاداش دهیم نیکوکاران‌

Verse 132 — Surah As-Saffat 37:132

همانا او است از بندگان ما گروندگان‌

Verse 133 — Surah As-Saffat 37:133

و هر آینه لوط است از فرستادگان‌

Verse 134 — Surah As-Saffat 37:134

هنگامی که رهانیدیم خود و خاندانش را همگان‌

Verse 135 — Surah As-Saffat 37:135

مگر پیرزنی در بازماندگان‌

Verse 136 — Surah As-Saffat 37:136

سپس سرنگون ساختیم دگران را

Verse 137 — Surah As-Saffat 37:137

و هر آینه شما می‌گذرید بر ایشان بامداد

Verse 138 — Surah As-Saffat 37:138

و به شب پس آیا بخرد نمی‌یابید

Verse 139 — Surah As-Saffat 37:139

و همانا یونس است از فرستادگان‌

Verse 140 — Surah As-Saffat 37:140

گاهی که گریخت بسوی کشتی آکنده‌

Verse 141 — Surah As-Saffat 37:141

پس تیر گرفت پس شد از فروافتادگان (انداختگان)

Verse 142 — Surah As-Saffat 37:142

پس فرو بردش ماهی و او بود نکوهیده‌

Verse 143 — Surah As-Saffat 37:143

پس اگر نبود از تسبیح‌گویان‌

Verse 144 — Surah As-Saffat 37:144

هر آینه می‌ماند در شکمش تا روزی که برانگیخته شوند

Verse 145 — Surah As-Saffat 37:145

پس افکندیمش به دشت و او بود بیمار

Verse 146 — Surah As-Saffat 37:146

و رویانیدیم بر او درختی را از کدو

Verse 147 — Surah As-Saffat 37:147

و فرستادیمش بسوی صد هزار تن بلکه می‌افزودند

Verse 148 — Surah As-Saffat 37:148

پس ایمان آوردند پس بهره‌مندشان ساختیم تا زمانی‌

Verse 149 — Surah As-Saffat 37:149

پس بپرسشان آیا پروردگار تو را است دختران و ایشان را است پسران‌

Verse 150 — Surah As-Saffat 37:150

یا آفریدیم فرشتگان را ماده‌گانی و ایشانند گواهان‌

Verse 151 — Surah As-Saffat 37:151

همانا ایشان از دروغ پردازیشان گویند

Verse 152 — Surah As-Saffat 37:152

خدا را است فرزندی و همانا ایشانند دروغگویان‌

Verse 153 — Surah As-Saffat 37:153

آیا برگزیده است دختران را بر پسران‌

Verse 154 — Surah As-Saffat 37:154

چه شود شما را چگونه حکم کنید

Verse 155 — Surah As-Saffat 37:155

آیا یادآوری نمی‌شوید

Verse 156 — Surah As-Saffat 37:156

آیا شما را است فرمانروائی آشکار

Verse 157 — Surah As-Saffat 37:157

پس بیارید کتاب خویش را اگر هستید راستگویان‌

Verse 158 — Surah As-Saffat 37:158

و بنهادند میان او و میان پریان پیوندی و هر آینه دانند پریان که ایشانند احضارشدگان‌

Verse 159 — Surah As-Saffat 37:159

پس منزّه است خدا از آنچه می‌ستایند

Verse 160 — Surah As-Saffat 37:160

مگر بندگان خدا ناآلودگان‌

Verse 161 — Surah As-Saffat 37:161

همانا شما و آنچه می‌پرستید

Verse 162 — Surah As-Saffat 37:162

نیستید بر آن فریب‌دهندگان‌

Verse 163 — Surah As-Saffat 37:163

مگر آن را که او است چشنده دوزخ‌

Verse 164 — Surah As-Saffat 37:164

و نیست از ما مگر او را است پایگاهی دانسته‌

Verse 165 — Surah As-Saffat 37:165

و هر آینه مائیم صف‌کشندگان‌

Verse 166 — Surah As-Saffat 37:166

و همانا مائیم تسبیح‌کنندگان‌

Verse 167 — Surah As-Saffat 37:167

و هر چند (یا همانا) بودند می‌گفتند

Verse 168 — Surah As-Saffat 37:168

که اگر می‌بود نزد ما یادآوریی از پیشینیان‌

Verse 169 — Surah As-Saffat 37:169

هر آینه می‌بودیم بندگان خدا ناآلودگان‌

Verse 170 — Surah As-Saffat 37:170

پس کفر ورزیدند بدان پس زود است بدانند

Verse 171 — Surah As-Saffat 37:171

و هر آینه سبقت گرفت سخن ما به بندگان ما فرستادگان‌

Verse 172 — Surah As-Saffat 37:172

که ایشانند همانا یاری‌شدگان‌

Verse 173 — Surah As-Saffat 37:173

و همانا سپاه ما آنانند پیروزمندان‌

Verse 174 — Surah As-Saffat 37:174

پس روی برتاب از ایشان تا هنگامی‌

Verse 175 — Surah As-Saffat 37:175

و بنگرشان که زود است می‌نگرند

Verse 176 — Surah As-Saffat 37:176

آیا به عذاب ما شتاب خواهند

Verse 177 — Surah As-Saffat 37:177

تا گاهی که فرود آید به ساحت ایشان پس چه زشت است بامداد بیم‌دادگان‌

Verse 178 — Surah As-Saffat 37:178

و پشت کن بر ایشان تا زمانی‌

Verse 179 — Surah As-Saffat 37:179

و بنگر که زود است می‌نگرند

Verse 180 — Surah As-Saffat 37:180

منزّه است پروردگار تو پروردگار عزّت از آنچه می‌ستایند

Verse 181 — Surah As-Saffat 37:181

و سلامی بر فرستادگان‌

Verse 182 — Surah As-Saffat 37:182

و سپاس خدای را بر پروردگار جهانیان‌