Persian - Chapter 38 - Sad

سوگند به قرآن دارنده ذکر

بلکه آنان که کفر ورزیدند در سرکشی و ستیزند

چه بسا نابود کردیم پیش از ایشان از قرنی که بانگ زدند و نیست گاه رهائی‌

و شگفت ماندند که بیامدشان ترساننده‌ای از ایشان و گفتند کافران این است جادوگری دروغگوی‌

آیا گردانیده است خدایان را یک خدا همانا این است چیزی شگفت‌

و رفتند گروهی از ایشان (رأی دادن) که بروید و شکیبا شوید بر خدایان خویش همانا این است چیزی خواسته‌

نشنیدیم بدین در ملّت بازپسین نیست این جز تازه درآورده نوین‌

آیا فرستاده شده است بر او ذکر از میان ما بلکه ایشانند در شکّی از ذکرم بلکه هنوز نچشیده‌اند عذاب مرا

یا نزد ایشان است گنجهای رحمت پروردگارت آن عزّتمند بخشاینده‌

یا ایشان را است پادشاهی آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است پس بالا روند در درها (درهای آسمان)

سپاهی اندک است آنجا شکست خورده از گروه‌ها

تکذیب کردند پیش از ایشان قوم نوح و عاد و فرعون دارنده ستونها (یا میخها)

و ثمود و قوم لوط و یاران ایکه آنانند گروه‌ها

نیست هیچیک جز آنکه تکذیب کرد فرستادگان را پس سزاوار گشت (یا فرود آمد) عذاب مرا

و چشم به راه ندارند اینان جز یک خروش را که نیستش بریدنی (پایانی)

و گفتند پروردگارا بشتاب برای ما در بهره ما پیش از روز شمار

شکیبا شو بر آنچه گویند و یاد کن بنده ما را داود خداوند نیروها همانا او است بسیار بازگشت‌کننده‌

هر آینه رام ساختیم کوه‌ها را تسبیح گویند با وی شامگهان و بامداد (خورشید برآمدنگاه)

و مرغان را گردآورده هر کدامند بسویش بازگشت‌کننده‌

و استوار ساختیم پادشاهیش را و دادیمش حکمت را و فصل خطاب (داوری را)

و آیا رسیدت داستان ستیزنده گاهی که بالا رفتند بر دیوار پرستشگاه‌

همانا این برادر من است و او را است نود و نه گوسفند و مرا است یک گوسفند پس گفت به من واگذارش و سرکشی کرد بر من در سخن‌

گفت هر آینه ستم بر تو کرده است بخواستن گوسفندت بسوی گوسفندان خویش و همانا بسیاری از شریکان ستم ورزند برخیشان بر برخی مگر آنان که ایمان آرند و کردار شایسته کنند و چه کمند آنان و پنداشت داود که آزمودیمش پس آمرزش خواست از پروردگار خویش و بروی در افتاد پرستش کننده و بازگشت کرد

پس آمرزیدیم برایش آن را و هر آینه برای او است نزد ما تقرّبگاهی و نکوبازگشتگاه‌

ای داود همانا گردانیدیمت جانشینی در زمین پس حکم ران میان مردم به حقّ و پیروی مکن هوس را که گمراهت کند از راه خدا همانا آنان که گم شوند از راه خدا ایشان را است شکنجه‌ای سخت بدانچه فراموش کردند از روز شمار

و نیافریدیم آسمان و زمین و آنچه را میان آنها است بیهده این است پندار آنان که کفر ورزیدند پس وای بر آنان که کفر ورزیدند از آتش‌

یا می‌گردانیم آنان را که ایمان آوردند و کردار شایسته کردند مانند تبهکاران در زمین یا می‌گردانیم پرهیزکاران را چون گنهکاران‌

نامه‌ای است فرستادیمش بسویت فرخنده تا بیندیشند آیتهایش را و تا یادآور شوند دارندگان خردها

و بخشیدیم به داود سلیمان را چه خوب بنده‌ای است او است بسیار بازگشت کننده‌

گاهیکه عرض شد بر او شامگاهان اسب صافنات تیزتک (که بر سه پا ایستند و نوک سم چهارم را بر زمین گذارند)

گفت همانا خوابیدم برای دوست داشتن اسبان از یاد پروردگار خویش تا نهان شد در پرده‌

بازگردانیدش بر من پس آغاز کرد دست سودن به ساقها و گردنها

و همانا آزمودیم سلیمان را و افکندیم بر تختش کالبدی سپس بازگشت‌

گفت پروردگارا بیامرز برایم و ارزانی دار مرا پادشاهیی که نسزد کسی را پس از من همانا توئی بسیار بخشنده‌

پس رام ساختیم برایش باد را روان بود به فرمانش به آرامی و نرمی هر کجا می‌خواست‌

و دیوان (شیاطین) را هر سازنده‌ای و هر فرورونده در آب‌

و دیگرانی بستگان به زنجیرها

این است بخشش ما پس منّت نه یا نگهدار بی‌شمار

و همانا او را است نزد ما تقرّبگاهی و نکو بازگشتگاه‌

و یاد کن بنده ما ایّوب را گاهی که خواند پروردگار خویش را که همانا رسانید مرا شیطان رنج و شکنجه‌ای‌

فرو بر پای خویش را این است شستشوگاهی خنک و نوشابه‌

و دادیمش خاندانش را و مانند آنان را با آنان رحمتی از ما و یادآوردنی برای دارندگان خردها

و بگیر با دست خویش دسته‌ای (بسته‌ای) پس بزن بدان و سوگند نشکن همانا یافتیمش شکیبائی چه خوب بنده‌ای است او همانا او است بسیار بازگشت‌کننده‌

و یاد کن بندگان ما ابراهیم و اسحق و یعقوب را دارندگان نیروها و دیده‌ها

همانا مخصوصشان داشتیم به خاصه‌ای یادآوردن آن سرای‌

و همانند ایشانند نزد ما از برگزیدگان خوبان‌

و یاد کن اسمعیل و الیسع و ذوالکفل را و هر کدامند از نیکان‌

این است یادآوریی و همانا پرهیزکاران است نکو بازگشتگاه‌

بهشتهای جاودان گشوده است برای ایشان درها

تکیه کنندگانند در آنها خوانده شوند در آنها بسوی میوه فراوان و نوشابه‌

و نزد ایشان است زنان کوته مژگانی (که جز شوهر خویش را ننگرند) همسالان‌

این است آنچه نوید داده می‌شوید برای روز شمار

همانا این است روزی ما نیستش پایانی‌

این و همانا گردنکشان را است بد بازگشتگاهی‌

دوزخ چشندش و چه زشت است آن بسترها

این پس بچشیدش آبی جوشان و چرکی گندآلود

و دیگری همانندش جفتهائی‌

این است گروهی فرورونده با شما نباد خوش آمد بر ایشان همانند آنانند چشندگان آتش‌

گفتند بلکه شما نباد خوش آمد بر شما شما پیش فرستادید آن را برای ما پس چه زشت است آن آرامگاه‌

گفتند پروردگارا هر که پیش فرستاد برای ما این را بیفزایش عذابی دو برابر در آتش‌

و گفتند چه شود ما را نبینیم مردانی را که بودیم می‌شمردیمشان از بدان‌

آیا گرفتیمشان به مسخره یا لغزید از ایشان دیدگان‌

همانا این است حقّ ستیزه کردن اهل آتش‌

بگو جز این نیست که منم ترساننده و نیست خداوندی جز خدای یگانه خشم‌آور

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است مهتر آمرزگار

بگو آن داستانی است بزرگ‌

که شمائید از او روی‌گردانان‌

نیست مرا دانائی به گروه بالا گاهی که می‌ستیزند

وحی نمی‌شود به من جز آنکه منم ترساننده آشکار

هنگامی که گفت پروردگارت به فرشتگان من آفریننده بشری از گِل‌

تا گاهی که درستش کردم و دمیدم در او از روح خویش پس بیفتید برایش سجده‌کنان‌

پس سجده کردند فرشتگان همگی با هم‌

مگر ابلیس که برتری جست و شد از کافران‌

گفت ای ابلیس چه بازداشت تو را از آنچه سجده کنی برای آنچه آفریدم با دستهایم آیا کبر ورزیدی یا شدی از برتری‌جویان‌

گفت من بهترم از او مرا آفریدی از آتش و آفریدی او را از گِل‌

گفت پس برون شو از آن که توئی رانده‌

و همانا بر تو است لعن من تا روز دین‌

گفت پروردگارا پس مهلتم ده تا روزی که برانگیخته شوند

گفت همانا توئی از مهلت‌دادگان‌

تا روز هنگام دانسته‌

گفت پس به عزّتت سوگند هر آینه گمراهشان سازم همگی‌

جز بندگان تو از ایشان آن ناآلودگان‌

گفت پس حقّ است و حقّ را گویم‌

که همانا آکنده سازم دوزخ را از تو و از آنان که پیرویت کنند از ایشان همگی‌

بگو نپرسم شما را بر آن مزدی و نیستم من از رنج‌دهندگان‌

نیست آن جز یادآوریی برای جهانیان‌

و هر آینه بدانید داستانش را پس از زمانی‌