Persian - Chapter 43 - Az-Zukhruf

حم‌

سوگند به کتاب آشکار

که ما گردانیدیمش قرآنی عربی شاید شما بخرد یابید

و همانا آن است در مادر کتاب نزد ما فرازنده حکیم‌

آیا می‌زنیم از شما ذکر را (یادآوری را) کناری که شمائید قومی فزونی‌جویان‌

و بسا فرستادیم پیمبری در پیشینیان‌

و نمی‌آمدشان پیمبری جز آنکه بودند بدو مسخره‌کنان‌

پس نابود ساختیم سخت‌تر از ایشان را در نیرو (جنگ‌آوری) و گذشت مثَل پیشینیان‌

و اگر پرسیشان که آفریده است آسمانها و زمین را هر آینه گویند آفرید آنها را خدای عزّتمند دانا

آنکه گردانید برای شما زمین را آرامگهی و نهاد برای شما در آن راههائی شاید رهبری شوید

و آنکه فرستاد از آسمان آبی به اندازه‌ای پس زنده ساختیم بدان شهری مُرده را بدینگونه برون آورده شوید

و آنکه آفرید جُفتها را همگی و قرار داد برای شما از کِشتی و دامها آنچه را سوار شوید

تا استوار شوید بر پشتهای آن پس یاد آرید نعمت پروردگار خویش را گاهی که استوار شدید بر آنها و گویند منزّه است خدائی که رام کرد برای ما این را و نبودیم ما آن را هماوردان‌

و هر آینه مائیم بسوی پروردگار خویش بازگشتگان‌

و قرار دادند برای او از بندگانش بخشی همانا انسان است ناسپاس آشکار

یا بگرفت از آنچه بیافریدست دخترانی و برگزیده است شما را به پسران‌

و گاهی که مژده داده شود یکیشان بدانچه زده است برای خداوند مهربان مثَلی گردد چهره او سیاه و او است خشم‌خورنده‌

آیا آنکو آراسته گردد به زیور و او در ستیزه‌گری (یا دشمنان) است ناآشکار

و قرار دادند فرشتگانی را که بندگان خدای مهربانند مادگانی آیا گواه شدند آفرینش آنان را زود است نوشته شود گواهیشان و پرسش شوند

و گفتند اگر می‌خواست خداوند مهربان نمی‌پرستیدیمشان نیستشان بدان دانشی نیستند آنان جز آنکه دروغ می‌گویند

یا دادیم بدیشان کتابی پیش از آن پس ایشانند بدان چنگ‌زنندگان‌

بلکه گفتند یافتیم پدران خویش را بر ملّتی و مائیم همانا بر نشانیهای آنان پیروان‌

و بدینسان نفرستادیم پیش از تو در شهری ترساننده‌ای جز آنکه گفتند هوسرانانش که یافتیم همانا پدران خویش را بر ملّتی و مائیم هر آینه بر نشانیهای آنان پیروان‌

گفت و اگر چه بیارم شما را به راهنماتر از آنکه یافتید بر آن پدران خویش را گفتند همانا مائیم بدانچه فرستاده شدید بدان کافران‌

پس انتقام گرفتیم از ایشان پس بنگر چگونه بود عاقبت تکذیب‌کنندگان‌

و هنگامی که گفت ابراهیم به پدر خویش و قومش که منم همانا بیزار از آنچه می‌پرستید

مگر آنکه مرا آفرید که او زود است رهبریم کند

و گردانید آن را سخنی پایدار از پس خویش (یا در نژاد خویش) شاید ایشان بازگردند

بلکه بهره‌مند ساختم ایشان و پدران ایشان را تا بیامدشان حقّ و فرستاده‌ای آشکار

و هنگامی که بیامدشان حقّ گفتند این است جادوئی و همانا مائیم بدان کافران‌

و گفتند چرا فرستاده نشد این قرآن بر مردی از دو شهر بزرگواری‌

آیا آنان پخش کنند رحمت پروردگار تو را ما قسمت کردیم میان ایشان روزی ایشان را در زندگانی دنیا و برتری دادیم برخی از ایشان را بر برخی در پایه‌ها تا بگیرد بعضی از آنان بعضی را مسخره و رحمت پروردگار تو بهتر است از آنچه گرد آرند

و اگر نبود که می‌شدند مردم ملّتی یگانه هر آینه قرار می‌دادیم برای آنان که کفر ورزیدند به خدای مهربان برای خانه‌های آنان پوشهائی از سیم و نردبانهائی که بر آنها برآیند

و برای خانه‌های آنان درهائی و تختهائی که بر آنها تکیه زنند

و زیوری و هر آینه همه اینها بهره زندگانی دنیا است و آخرت است نزد پروردگار تو از آنِ پرهیزکاران‌

و هر که روی برتابد از یاد خدای مهربان برمی‌انگیزیم برایش شیطانی پس او است وی را همنشین‌

و همانا آنان بازدارندشان از راه و پندارند که ایشانند راه‌یافتگان‌

تا گاهی که آید ما را گوید کاش میان من و تو دوری خاور و باختر بودی که چه زشت همنشینی است‌

و هرگز سودتان ندهد امروز گاهی که ستم کردید که شمائید در عذاب شرکت‌کنندگان‌

پس آیا تو می‌شنوانی کران را یا رهبری کنی کوران را و آن را که او است در گمراهی آشکار

پس اگر تو را بریم همانا مائیم از ایشان انتقام‌گیرندگان‌

یا نمائیم تو را آنچه بدیشان وعده دادیم همانا مائیم بر ایشان توانایان‌

پس چنگ آن بدانچه وحی شد بسویت که توئی همانا بر راه راست‌

و هر آینه آن یادآوریی است برای تو و قومت و زود است پرسش شوید

و بپرس آن را که فرستادیم پیش از تو از فرستادگان خویش آیا قرار دادیم جز خدای مهربان خدایانی که پرستش شوند

و همانا فرستادیم موسی را به آیتهای خویش بسوی فرعون و کسانش پس گفت من فرستاده پروردگار جهانیان‌

تا گاهی که بیامدشان به آیتهای ما ناگاه ایشانند بر آن خنده‌زنان‌

و ننمائیمشان آیتی مگر آن است بزرگتر از خواهرش (دیگری) و گرفتیمشان به عذاب باشد ایشان بازگردند

و گفتند ای جادوگر بخوان برای ما پروردگار خویش را بدانچه نزد تو سپرده است که مائیم همانا هدایت‌شدگان‌

پس هنگامی که برداشتیم از ایشان عذاب را ناگاه ایشانند پیمان‌شکنان‌

و بانگ برآورد فرعون در قوم خویش گفت ای قوم من آیا نیست از آن من پادشاهی مصر و این جویها روانند از زیرم آیا نمی‌بینید

بلکه من بهترم از آن که او است زبون و نیارد که گویا گردد

پس چرا افکنده نشد بر او دست‌بندهائی از زر یا بیایند با وی فرشتگان برابر (دوشادوش)

پس سبکسر ساخت قومش را پس فرمانبردارش کردند که بودند ایشان همانا گروهی نابفرمان‌

تا گاهی که به خشم آوردند ما را کین کشیدیم از ایشان پس غرق ساختیم ایشان را همگی‌

پس گردانیدیمشان گذشته و نمونه‌ای برای بازماندگان‌

و گاهی که زده شد پسر مریم مثَلی ناگاه قومت از او بازدارند (یا برگردند)

و گفتند آیا خدایان ما بهترند یا او نزدندش برای تو جز به ستیزگی بلکه ایشانند گروهی ستیزه‌جویان‌

نیست او جز بنده‌ای که بخشیدیم بدو و گردانیدیمش مثَلی برای بنی‌اسرائیل‌

و اگر می‌خواستیم قرار می‌دادیم بجای شما فرشتگانی در زمین جانشین شوند

و همانا آن علمی است به ساعت پس شکّ نورزید بدان و مرا پیروی کنید این است راهی راست‌

و بازندارد شما را شیطان که او شما را است دشمنی آشکار

و هنگامی که بیامد عیسی به نشانیها گفت همانا آوردم شما را به حکمت و تا بیان کنم برای شما پاره آنچه را در آن اختلاف دارید پس بترسید خدا را و مرا فرمان برید

همانا خدا است پروردگار من و پروردگار شما پس بپرستیدش این است راهی راست‌

پس اختلاف کردند احزاب از میان ایشان پس وای برای آنان که ستم کردند از عذاب روزی دردناک‌

آیا چشم به راهند جز ساعت را که بیایدشان ناگاه و ایشان ندانند

دوستان در آن روز بعضیشان بعضی را دشمنند مگر پرهیزکاران‌

ای بندگان من نیست بیمی بر شما امروز و نه اندوهگین باشید

آنان که ایمان آوردند به آیتهای ما و بودند اسلام‌آرندگان‌

درآئید به بهشت شما و همسرانتان شادمانان‌

گردانیده شود بر ایشان جامهائی از زر و صراحی‌هائی و در آن است آنچه هوس کنند دلها و لذّت برند دیدگان و شمائید در آن جاودانان‌

شما را است در آن میوه فراوان که از آن می‌خورید

همانا گنهکاران در عذاب دوزخند جاودانان‌

بریده نگردد از ایشان و ایشانند در آن سرافکندگان‌

و ستم نکردیم بر ایشان و لیکن بودند ایشان ستمکاران‌

و بانگ برآوردند ای مالک حکم کند بر ما (یکسره کند کار ما را) پروردگارت گوید همانا شمائید ماندگان‌

همانا آوردیم شما را به حقّ و لیکن بیشتر شمائید حقّ را ناخوش‌دارندگان‌

بلکه استوار کردند کاری را که مائیم همانا استوارکنان‌

یا پندارند که ما نمی‌شنویم نهان ایشان و راز ایشان را بلی و فرستادگان ما نزد ایشانند نویسندگان‌

بگو اگر باشد خدا را فرزندی هر آینه منم نخستین پرستندگان‌

منزّه است پروردگار آسمانها و زمین پروردگار عرش از آنچه می‌ستایند

پس بگذارشان فروروند و بازی کنند تا برسند روز خویش را آن روزی که وعده داده شوند

و او است آنکه در آسمان خدا است و در زمین خدا است و او است حکیم دانا

و فرخنده باد آنکه وی را پادشاهی آسمانها است و زمین و آنچه میان آنها است و نزد او است علم ساعت و بسویش بازگردانیده شوید

و دارا نیستند آنان که جز وی خوانند شفاعت را جز آنکو گواهی دهد به حقّ و ایشان می‌دانند

و اگر پرسیشان که آفریدستشان هر آینه گویند خدا پس کجا به دروغ رانده می‌شوند

و گفتارش که پروردگارا همانا اینانند گروهی ایمان‌نیارندگان‌

پس درگذر از ایشان و بگو سلامی پس زود است بدانند