Persian - Chapter 51 - Adh-Dhariyat

سوگند بپاشندگان پاشیدنی‌

پس بردارندگان به سنگینی‌

پس روندگان به آسانی‌

پس بخش‌کنندگان کار

که آنچه وعده داده شوید همانا راست است‌

و هر آینه دین است واقع‌

سوگند به آسمان تو در تو

شمائید همانا در گفتاری گوناگون‌

به دروغ رانده شود از آن آن که به دروغ رانده شود

کشته شود دروغ‌پردازان‌

آنان که ایشانند در گردابی (یا فرورفتگی) فراموش‌کنان‌

پرسند چه هنگام است روز دین‌

روزی که ایشان بر آتش آزموده شوند

بچشید آزمایش خود را این است آنچه بودید بدان می‌شتافتید

گیرندگانند آنچه را دهدشان پروردگارشان همانا ایشان بودند پیش از این نکوکاران‌

بودند کمی از شب را می‌خوابیدند

و در سحرها ایشان آمرزش می‌خواستند

و در مالهای ایشان بهره‌ای برای دریوزه و بینوا بود

و در زمین است آیتهائی برای یقین‌دارندگان‌

و در جانهای شما آیا نمی‌نگرید

و در آسمان است روزی شما و آنچه وعده داده شوید

پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین که همانا آن است حقّ مانند آنچه شما سخن گوئید

آیا رسیدت داستان مهمانان ابراهیم آن گرامیان‌

هنگامی که بر او درآمدند پس گفتند سلامی پس گفت سلامی گروهی ناشناختگان‌

پس خزید بسوی خاندان خویش و بیاورد گوساله فربه‌

پس نزدیکش ساخت بدانان و گفت چرا نخورید

پس به دل برداشت از ایشان هراسی گفتند نترس و مژده دادندش به پسری دانشمند

پس روی آورد زنش با فریاد پس سیلی نواخت به چهره خویش و گفت پیرزنی نازا

گفتند چنین است گفتار پروردگارت که او است همانا حکیمی دانا

گفت پس چیست کار شما ای فرستادگان‌

گفتند همانا فرستاده شدیم بسوی گروهی گنهکاران‌

تا بفرستیم بر ایشان سنگی از گِل‌

نشان‌زده نزد پروردگار تو برای فزونی‌خواهان‌

پس برون آوردیم هر که را در آن بود از مؤمنان‌

پس نیافتیم در آن جز خانه‌ای از اسلام‌آرندگان‌

و بجا گذاشتیم در آن نشانه‌ای برای آنان که ترسند از عذاب دردناک‌

و در موسی گاهی که فرستادیمش بسوی فرعون با فرمانروائی آشکار

پس برتافت روی (یا پشت) خود را و گفت جادوگری است یا دیوانه‌

پس گرفتیم او و لشکرهایش را پس بیفکندیمشان به دریا و او بود نکوهیده‌

و در عاد هنگامی که فرستادیم بر ایشان باد را نازا

نمی‌گذارد چیزی را که می‌گذشت بر آن جز می‌گردانیدش مانند خاکی پوسیده‌

و در ثمود گاهی که گفته شد بدیشان بهره‌مند باشید تا هنگامی‌

پس سرکشیدند از فرمان پروردگار خویش پس بگرفتشان صاعقه و بودند نگرانان‌

پس نیارستند ایستادن را و نبودند یاری‌جویان‌

و قوم نوح را از پیش که بودند ایشان قومی نافرمانان‌

و آسمان را بنیاد نهادیم به نیرویی و همانا مائیم فراخی‌دهندگان‌

و زمین را گسترانیدیم پس چه خوبند گسترانندگان‌

و از هر چیزی آفریدیم دو جُفت شاید یادآور شوید

پس بگریزید بسوی خدا که منم برای شما از او ترساننده آشکار

و قرار ندهید با خدا خدائی دیگر همانا منم برای شما از او ترساننده آشکار

بدینسان نیامد آنان را که پیش از ایشان بودند فرستاده‌ای جز آنکه گفتند جادوگری است یا دیوانه‌

آیا اندرز دادند یکدیگر را بدان بلکه ایشانند گروهی گردنکشان‌

پس روی برتاب از ایشان که نیستی تو نکوهیده‌

و یادآوری کن که یادآوری سود دهد به مؤمنان‌

و نه آفریدم پری و آدمی را مگر تا پرستشم کنند

نخواهم از آنان روزیی و نخواهم که مرا خورانند

همانا خدا است روزی‌دهنده توانای نیرومند

هرآینه آنان را که ستم کردند بهره‌ای است مانند بهره یارانشان پس شتاب نجویند از من‌

پس وای از برای آنان که کفر ورزیدند از روز ایشان که وعده داده شوند