Persian - Chapter 53 - An-Najm

سوگند به ستاره گاهی که فرود آید

نه گمراه شد یار شما و نه گم گشت‌

و نه سخن گوید از روی هوس‌

نیست آن جز سروشی که وحی شود

بیاموختش کسی که سخت‌نیروها است‌

نیرومندی پس استوار شد

و او است بر افق فراتر

سپس نزدیک شد پس فرود آمد

تا شد اندازه پهنای دو کمان یا نزدیکتر

پس وحی فرستاد بسوی بنده خویش آنچه وحی فرستاد

دروغ نگفت دل آنچه را دید

آیا ستیزه کنید با او بر آنچه می‌بیند

و هر آینه دید او را باری دیگر

نزد درخت سدرة المنتهی‌

که نزد آن است بهشت جایگاه‌

گاهی که پوشانید سدره را آنچه پوشانید

نلغزید دیده و نه سرکشی کرد

همانا دید از آیتهای پروردگار خویش بزرگتر را

آیا دیدید شما لات و عزّی‌

و منوة سیّمین دیگر را

آیا شما را است نرینه و او را است مادینه‌

این است آن هنگام بخش‌کردنی ناهنجار

نیست آن مگر نامهائی که نامیدید آنها را شما و پدران شما نفرستاده است خدا بدانها فرمانروائیی پیروی نکنند جز گمان را و آنچه هوس کند دلها و هر آینه بیامدشان از پروردگارشان راهنما

یا انسان را است آنچه آرزو کند

پس خدا را است انجام و آغاز

و بسا فرشتگانی در آسمانها که بی‌نیاز نگرداند شفاعتشان چیزی را مگر پس از آنکه دستور دهد خدا به هر که خواهد و خوشنود شود

همانا آنان که ایمان نیارند به آخرت نامند فرشتگان را به نام (نامیدن) ماده‌

نیستشان بدان دانشی پیروی نکنند جز گمان را و همانا گمان بی‌نیاز نگرداند از حقّ چیزی را

پس روی برتاب از آنکه روی گردانید از یاد ما و نخواست جز زندگانی دنیا

این است اندازه رسیدنشان به دانش همانا پروردگار تو داناتر است بدانکه گم شود از راهش و او است داناتر بدانکه راه یافت‌

و خدا را است آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است تا پاداش دهد آنان را که بد کردند بدانچه کردند و پاداش دهد آنان را که نکو کردند به نکوئی‌

آنان که دوری گزینند گناهان بزرگ را و ناشایسته‌ها را (پرده‌دریها را) جز اندیشه گناه (یا گناه خرد) همانا پروردگار تو پهناور است آمرزش او و او داناتر است به شما گاهی که پدید آورد شما را از زمین و گاهی که شما نهان بودید در شکمهای مادران خویش پس خویشتن را نستائید (پاک نشمرید) او است داناتر بدانکه پرهیز کرد

آیا دیدی آن را که روی برتافت‌

و بخشید اندکی و خودداری کرد

آیا نزد او است علم ناپیدا پس او می‌بیند

یا آگهی داده نشد بدانچه در نامه‌های موسی است‌

و ابراهیم که وفا کردار است‌

که برندارد هیچ گنهباری بار دگری را

و آنکه نیست انسان را جز آنچه بکوشد (یا بدود)

و آنکه کوشش او زود است دیده شود

پس پاداش داده شودش پاداش رساتر

و آنکه بسوی پروردگار تو است پایان‌

و آنکه او است که بخندانید و بگریانید

و آنکه او است که میرانید و زنده ساخت‌

و آنکه او آفرید دو جفت را نر و ماده‌

از چکّه آبی گاهی که ریخته گردد

و آنکه بر او است پدیدآوردن دیگر

و آنکه او بی‌نیاز کرد و نگاه داشت‌

و آنکه او است پروردگار شعری (ستاره است)

و ثمود را بجای نگذارد

و قوم نوح را از پیش که ایشان بودند ستمگرتر و سرکش‌تر

و باژگون‌شدگان را فرود آورد

پس پوشانیدش آنچه پوشانید

پس به کدام نعمتهای پروردگار خویش می‌ستیزی‌

این است بیم‌دهنده از بیم‌دهندگان پیشین‌

نزدیک گشت نزدیک شونده‌

نیستش جز خدا گشاینده‌

آیا از این داستان شگفت مانید

و خندید و نگریید

و شمائید ناآگهان‌

پس سجده کنید برای خدا و ستایش کنید