Persian - Chapter 70 - Al-Maarij

پرسید پرسش‌کننده‌ای از عذابی فرودآینده‌

برای کافران نیستش بازدارنده‌

از خدا خداوند نردبانها (معراجها)

بالاروند فرشتگان و روح بسویش در روزی که اندازه آن است پنجاه هزار سال‌

پس شکیبائی کن شکیبائی نکو

که آنان بینندش دور

و ما بینیمش نزدیک‌

روزی که گردد آسمان چون روغن گداخته‌

و گردند کوه‌ها چون پشم‌

و نپرسد دوستی دوستی را

نمایانیده شوند بدیشان دوست دارد گناهکار کاش فدیه می‌داد از عذاب آن روز پسرانش‌

و یارش (همسرش) و برادرش‌

و خویشاوندانی که پناهش‌دهند

و هر که در زمین است همگی پس برهاندش‌

نه چنین است همانا آن است شراره‌

کننده پوست‌

می‌خواند آن را که پشت کرد و روی برتافت‌

و گردآورد پس نگهداشت‌

همانا انسان آفریده شده است آزمند

گاهی که رسدش بدیی نالان‌

و گاهی که رسدش خوبیی خودداری‌کنان‌

مگر نمازگزاران‌

آنان که بر نماز خویشند پیوستگان‌

و آنان که در خواسته‌های ایشان است بهره دانسته‌

برای دریوزه و بینوا

آنان که تصدیق کنند به روز دین‌

و آنان که از عذاب پروردگار خویشند هراسان‌

همانا عذاب پروردگار ایشان است تا ایمن شده‌

و آنان که برای فرجهای خویشند نگه‌دارندگان‌

جز بر همسرانشان یا آنچه دارا است یمینهای ایشان که آنانند نانکوهیدگان‌

و آنکه خواست جز این را پس آنانند تجاوزگران‌

و آنان که برای سپرده‌های خویش و پیمان خویشند رعایت‌کنندگان‌

و آنان که به گواهیهای خویشند قیام‌کنندگان‌

و آنان که بر نماز خویشند محافظت‌کنندگان‌

چه شود آنان را که کفر ورزیدند به نزد تو رمندگان‌

از راست و از چپ گروه‌هائی‌

آیا امید دارد هر مردی از ایشان که درآورده شود به بهشت نعمتها

نه چنین است همانا ما آفریدیمشان از آنچه می‌دانند

پس سوگند یاد نکنم به پروردگار خاورها و باخترها که مائیم توانایان‌

بر آنکه تبدیل کنیم بهتر از ایشان را و نیستیم ما پیشی‌گرفتگان‌

پس بگذارشان فروروند و بازی کنند تا برسند به روزشان آنی که وعده داده شوند

روزی که برون آیند از گورها شتابان گوئیا آنانند بسوی پایه‌های نشانه روان‌

سرافکنده است دیدگانشان فراگیردشان خواری این است روزی که بودند وعده داده می‌شدند