Back to Languages
Persian - Chapter 23 - Al-Muminun
Translation by Mohammad Mahdi Fooladvand — Permalink
Verse 1 — Surah Al-Muminun 23:1
به راستى كه مؤمنان رستگار شدند،
Verse 2 — Surah Al-Muminun 23:2
همانان كه در نمازشان فروتنند،
Verse 3 — Surah Al-Muminun 23:3
و آنان كه از بيهوده رويگردانند،
Verse 4 — Surah Al-Muminun 23:4
و آنان كه زكات مى‌پردازند،
Verse 5 — Surah Al-Muminun 23:5
و كسانى كه پاكدامنند،
Verse 6 — Surah Al-Muminun 23:6
مگر در مورد همسرانشان يا كنيزانى كه به دست آورده‌اند، كه در اين صورت بر آنان نكوهشى نيست
Verse 7 — Surah Al-Muminun 23:7
پس هر كه فراتر از اين جويد، آنان از حد درگذرندگانند
Verse 8 — Surah Al-Muminun 23:8
و آنان كه امانتها و پيمان خود را رعايت مى‌كنند،
Verse 9 — Surah Al-Muminun 23:9
و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى‌نمايند،
Verse 10 — Surah Al-Muminun 23:10
آنانند كه خود وارثانند،
Verse 11 — Surah Al-Muminun 23:11
همانان كه بهشت را به ارث مى‌برند و در آنجا جاودان مى‌مانند
Verse 12 — Surah Al-Muminun 23:12
و به يقين، انسان را از عصاره‌اى از گِل آفريديم
Verse 13 — Surah Al-Muminun 23:13
سپس او را [به صورت] نطفه‌اى در جايگاهى استوار قرار داديم
Verse 14 — Surah Al-Muminun 23:14
آنگاه نطفه را به صورت علقه درآورديم. پس آن علقه را [به صورت] مضغه گردانيديم، و آنگاه مضغه را استخوانهايى ساختيم، بعد استخوانها را با گوشتى پوشانيديم، آنگاه [جنين را در] آفرينشى ديگر پديد آورديم. آفرين باد بر خدا كه بهترين آفرينندگان است
Verse 15 — Surah Al-Muminun 23:15
بعد از اين [مراحل] قطعاً خواهيد مُرد
Verse 16 — Surah Al-Muminun 23:16
آنگاه شما در روز رستاخيز برانگيخته خواهيد شد
Verse 17 — Surah Al-Muminun 23:17
و به راستى [ما] بالاى سر شما هفت راه [آسمانى] آفريديم و از [كار] آفرينش غافل نبوده‌ايم
Verse 18 — Surah Al-Muminun 23:18
و از آسمان، آبى به اندازه [معيّن] فرود آورديم، و آن را در زمين جاى داديم، و ما براى از بين بردن آن مسلّماً تواناييم
Verse 19 — Surah Al-Muminun 23:19
پس براى شما به وسيله آن باغهايى از درختان خرما و انگور پديدار كرديم كه در آنها براى شما ميوه‌هاى فراوان است و از آنها مى‌خوريد
Verse 20 — Surah Al-Muminun 23:20
و از طور سينا درختى برمى‌آيد كه روغن و نان خورشى براى خورندگان است
Verse 21 — Surah Al-Muminun 23:21
و البته براى شما در دامها[ى گلّه درس] عبرتى است: از [شيرى] كه در شكم آنهاست، به شما مى‌نوشانيم، و براى شما در آنها سودهاى فراوان است و از آنها مى‌خوريد
Verse 22 — Surah Al-Muminun 23:22
و بر آنها و بر كشتيها سوار مى‌شويد
Verse 23 — Surah Al-Muminun 23:23
و به يقين نوح را به سوى قومش فرستاديم. پس [به آنان] گفت: «اى قوم من، خدا را بپرستيد. شما را جز او خدايى نيست. مگر پروا نداريد؟»
Verse 24 — Surah Al-Muminun 23:24
و اشراف قومش كه كافر بودند گفتند: «اين [مرد] جز بشرى چون شما نيست، مى‌خواهد بر شما برترى جويد، و اگر خدا مى‌خواست قطعاً فرشتگانى مى‌فرستاد. [ما]در ميان پدران نخستين خود، چنين [چيزى] نشنيده‌ايم.»
Verse 25 — Surah Al-Muminun 23:25
او نيست جز مردى كه در وى [حال] جنون است، پس تا چندى در باره‌اش دست نگاه داريد
Verse 26 — Surah Al-Muminun 23:26
[نوح] گفت: «پروردگارا، از آن روى كه دروغزنم خواندند مرا يارى كن.»
Verse 27 — Surah Al-Muminun 23:27
پس به او وحى كرديم كه: زير نظر ما و [به] وحى ما كشتى را بساز، و چون فرمان ما دررسيد و تنور به فوران آمد، پس در آن از هر نوع [حيوانى] دو تا [يكى نر و ديگرى ماده] با خانواده‌ات -بجز كسى از آنان كه حكم [عذاب ] بر او پيشى گرفته است- وارد كن، در باره كسانى كه ظلم كرده‌اند با من سخن مگوى، زيرا آنها غرق خواهند شد
Verse 28 — Surah Al-Muminun 23:28
و چون تو با آنان كه همراه تواند بر كشتى نشستى بگو: «ستايش خدايى را كه ما را از [چنگ] گروه ظالمان رهانيد.»
Verse 29 — Surah Al-Muminun 23:29
و بگو: «پروردگارا، مرا در جايى پربركت فرود آور [كه] تو نيكترين مهمان‌نوازانى.»
Verse 30 — Surah Al-Muminun 23:30
در حقيقت، در اين [ماجرا] عبرتهايى است، و قطعاً ما آزمايش‌كننده بوديم
Verse 31 — Surah Al-Muminun 23:31
سپس، بعد از آنان نسل[هايى] ديگر پديد آورديم
Verse 32 — Surah Al-Muminun 23:32
و در ميانشان پيامبرى از خودشان روانه كرديم كه: خدا را بپرستيد. جز او براى شما معبودى نيست. آيا سرِ پرهيزگارى نداريد؟
Verse 33 — Surah Al-Muminun 23:33
و اشراف قومش كه كافر شده، و ديدار آخرت را دروغ پنداشته بودند، و در زندگى دنيا آنان را مرفّه ساخته بوديم گفتند: «اين [مرد] جز بشرى چون شما نيست: از آنچه مى‌خوريد، مى‌خورد؛ و از آنچه مى‌نوشيد، مى‌نوشد
Verse 34 — Surah Al-Muminun 23:34
و اگر بشرى مثل خودتان را اطاعت كنيد در آن صورت قطعاً زيانكار خواهيد بود
Verse 35 — Surah Al-Muminun 23:35
آيا به شما وعده مى‌دهد كه وقتى مُرديد و خاك و استخوان شديد [باز] شما [از گور زنده] بيرون آورده مى‌شويد؟
Verse 36 — Surah Al-Muminun 23:36
وه، چه دور است آنچه كه وعده داده مى‌شويد
Verse 37 — Surah Al-Muminun 23:37
جز اين زندگانى دنياى ما چيزى نيست. مى‌ميريم و زندگى مى‌كنيم و ديگر برانگيخته نخواهيم شد
Verse 38 — Surah Al-Muminun 23:38
او جز مردى كه بر خدا دروغ مى‌بندد نيست، و ما به او اعتقاد نداريم.»
Verse 39 — Surah Al-Muminun 23:39
گفت: «پروردگارا، از آن روى كه مرا دروغزن خواندند ياريم كن.»
Verse 40 — Surah Al-Muminun 23:40
فرمود: «به زودى سخت پشيمان خواهند شد.»
Verse 41 — Surah Al-Muminun 23:41
پس فرياد [مرگبار] آنان را به حقّ فرو گرفت، و آنها را [چون] خاشاكى كه بر آب افتد، گردانيديم. دور باد [از رحمت خدا] گروه ستمكاران
Verse 42 — Surah Al-Muminun 23:42
آنگاه پس از آنان نسلهاى ديگرى پديد آورديم
Verse 43 — Surah Al-Muminun 23:43
هيچ امّتى نه از اجل خود پيشى مى‌گيرد و نه باز پس مى‌ماند
Verse 44 — Surah Al-Muminun 23:44
باز فرستادگان خود را پياپى روانه كرديم. هر بار براى [هدايت] امتى پيامبرش آمد، او را تكذيب كردند؛ پس [ما امتهاى سركش را] يكى پس از ديگرى آورديم و آنها را مايه عبرت [و زبانزد مردم] گردانيديم. دور باد [از رحمت خدا] مردمى كه ايمان نمى‌آورند
Verse 45 — Surah Al-Muminun 23:45
سپس موسى و برادرش هارون را با آيات خود و حجتى آشكار فرستاديم،
Verse 46 — Surah Al-Muminun 23:46
به سوى فرعون و سران [قوم] او، ولى تكبّر نمودند و مردمى گردنكش بودند،
Verse 47 — Surah Al-Muminun 23:47
پس گفتند: «آيا به دو بشر كه مثل خود ما هستند و طايفه آنها بندگان ما مى‌باشند ايمان بياوريم؟»
Verse 48 — Surah Al-Muminun 23:48
در نتيجه، آن دو را دروغزن خواندند، پس از زمره هلاك‌شدگان گشتند
Verse 49 — Surah Al-Muminun 23:49
و به يقين، ما به موسى كتاب [آسمانى] داديم، باشد كه آنان به راه راست روند
Verse 50 — Surah Al-Muminun 23:50
و پسر مريم و مادرش را نشانه‌اى گردانيديم و آن دو را در سرزمين بلندى كه جاى زيست و [داراى] آب زلال بود جاى داديم
Verse 51 — Surah Al-Muminun 23:51
اى پيامبران، از چيزهاى پاكيزه بخوريد و كار شايسته كنيد، كه من به آنچه انجام مى‌دهيد دانايم
Verse 52 — Surah Al-Muminun 23:52
و در حقيقت، اين امّت شماست كه امتى يگانه است، و من پروردگار شمايم؛ پس، از من پروا داريد
Verse 53 — Surah Al-Muminun 23:53
تا كار [دين]شان را ميان خود قطعه قطعه كردند [و] دسته دسته شدند: هر دسته‌اى به آنچه نزدشان بود، دل خوش كردند
Verse 54 — Surah Al-Muminun 23:54
پس آنها را در ورطه گمراهى‌شان تا چندى واگذار
Verse 55 — Surah Al-Muminun 23:55
آيا مى‌پندارند كه آنچه از مال و پسران كه بديشان مدد مى‌دهيم،
Verse 56 — Surah Al-Muminun 23:56
[از آن روى است كه] مى‌خواهيم به سودشان در خيرات شتاب ورزيم؟ [نه،] بلكه نمى‌فهمند
Verse 57 — Surah Al-Muminun 23:57
در حقيقت، كسانى كه از بيم پروردگارشان هراسانند،
Verse 58 — Surah Al-Muminun 23:58
و كسانى كه به نشانه‌هاى پروردگارشان ايمان مى‌آورند،
Verse 59 — Surah Al-Muminun 23:59
و آنان كه به پروردگارشان شرك نمى‌آورند،
Verse 60 — Surah Al-Muminun 23:60
و كسانى كه آنچه را دادند [در راه خدا] مى‌دهند، در حالى كه دلهايشان ترسان است [و مى‌دانند] كه به سوى پروردگارشان بازخواهند گشت،
Verse 61 — Surah Al-Muminun 23:61
آنانند كه در كارهاى نيك شتاب مى‌ورزند و آنانند كه در انجام آنها سبقت مى‌جويند
Verse 62 — Surah Al-Muminun 23:62
و هيچ كس را جز به قدر توانش تكليف نمى‌كنيم، و نزد ما كتابى است كه به حق سخن مى‌گويد و آنان مورد ستم قرار نخواهند گرفت
Verse 63 — Surah Al-Muminun 23:63
[نه،] بلكه دلهاى آنان از اين [حقيقت] در غفلت است، و آنان غير از اين [گناهان] كردارهايى [ديگر] دارند كه به انجام آن مبادرت مى‌ورزند
Verse 64 — Surah Al-Muminun 23:64
تا وقتى خوشگذرانانِ آنها را به عذاب گرفتار ساختيم، بناگاه به زارى درمى‌آيند
Verse 65 — Surah Al-Muminun 23:65
امروز زارى مكنيد كه قطعاً شما از جانب ما يارى نخواهيد شد
Verse 66 — Surah Al-Muminun 23:66
در حقيقت، آيات من بر شما خوانده مى‌شد و شما بوديد كه همواره به قهقرا مى‌رفتيد
Verse 67 — Surah Al-Muminun 23:67
در حالى كه از [پذيرفتن] آن تكبّر مى‌ورزيديد و شب هنگام [در محافل خود] بدگويى مى‌كرديد
Verse 68 — Surah Al-Muminun 23:68
آيا در [عظمت] اين سخن نينديشيده‌اند، يا چيزى براى آنان آمده كه براى پدران پيشين آنها نيامده است؟
Verse 69 — Surah Al-Muminun 23:69
يا پيامبر خود را [درست] نشناخته و [لذا] به انكار او پرداخته‌اند؟
Verse 70 — Surah Al-Muminun 23:70
يا مى‌گويند او جنونى دارد؟ [نه،] بلكه [او] حق را براى ايشان آورده و[لى] بيشترشان حقيقت را خوش ندارند
Verse 71 — Surah Al-Muminun 23:71
و اگر حق از هوسهاى آنها پيروى مى‌كرد، قطعاً آسمانها و زمين و هر كه در آنهاست تباه مى‌شد. [نه!] بلكه يادنامه‌شان را به آنان داده‌ايم، ولى آنها از [پيروى] يادنامه خود رويگردانند
Verse 72 — Surah Al-Muminun 23:72
يا از ايشان مزدى مطالبه مى‌كنى؟ و مزد پروردگارت بهتر است، و اوست كه بهترين روزى‌دهندگان است
Verse 73 — Surah Al-Muminun 23:73
و در حقيقت، اين تويى كه جدّاً آنها را به راه راست مى‌خوانى
Verse 74 — Surah Al-Muminun 23:74
و به راستى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند، از راه [درست] سخت منحرفند
Verse 75 — Surah Al-Muminun 23:75
و اگر ايشان را ببخشاييم، و آنچه از صدمه بر آنان [وارد آمده] است برطرف كنيم، در طغيان خود كوردلانه اصرار مى‌ورزند
Verse 76 — Surah Al-Muminun 23:76
و به راستى ايشان را به عذاب گرفتار كرديم و[لى] نسبت به پروردگارشان فروتنى نكردند و به زارى درنيامدند
Verse 77 — Surah Al-Muminun 23:77
تا وقتى كه درى از عذاب دردناك بر آنان گشوديم، بناگاه ايشان در آن [حال] نوميد شدند
Verse 78 — Surah Al-Muminun 23:78
و اوست آن كس كه براى شما گوش و چشم و دل پديد آورد. چه اندك سپاسگزاريد
Verse 79 — Surah Al-Muminun 23:79
و اوست آن كس كه شما را در زمين پديد آورد، و به سوى اوست كه گرد آورده خواهيد شد
Verse 80 — Surah Al-Muminun 23:80
و اوست آن كس كه زنده مى‌كند و مى‌ميراند، و اختلاف شب و روز از اوست. مگر نمى‌انديشيد؟
Verse 81 — Surah Al-Muminun 23:81
[نه،] بلكه آنان [نيز] مثل آنچه پيشينيان گفته بودند، گفتند
Verse 82 — Surah Al-Muminun 23:82
گفتند: «آيا چون بميريم و خاك و استخوان شويم، آيا واقعاً باز ما زنده خواهيم شد؟
Verse 83 — Surah Al-Muminun 23:83
درست همين را قبلاً به ما و پدرانمان وعده دادند. اين جز افسانه‌هاى پيشينيان [چيزى] نيست.»
Verse 84 — Surah Al-Muminun 23:84
بگو: «اگر مى‌دانيد [بگوييد] زمين و هر كه در آن است به چه كسى تعلق دارد؟»
Verse 85 — Surah Al-Muminun 23:85
خواهند گفت: «به خدا.» بگو: «آيا عبرت نمى‌گيريد؟»
Verse 86 — Surah Al-Muminun 23:86
بگو: «پروردگار آسمانهاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ كيست؟»
Verse 87 — Surah Al-Muminun 23:87
خواهند گفت: «خدا.» بگو: «آيا پرهيزگارى نمى‌كنيد؟»
Verse 88 — Surah Al-Muminun 23:88
بگو: «فرمانروايى هر چيزى به دست كيست؟ و اگر مى‌دانيد [كيست آنكه] او پناه مى‌دهد و در پناه كسى نمى‌رود؟»
Verse 89 — Surah Al-Muminun 23:89
خواهند گفت: «خدا.» بگو: «پس چگونه دستخوش افسون شده‌ايد؟»
Verse 90 — Surah Al-Muminun 23:90
[نه!] بلكه حقيقت را بر ايشان آورديم، و قطعاً آنان دروغگويند
Verse 91 — Surah Al-Muminun 23:91
خدا فرزندى اختيار نكرده و با او معبودى [ديگر] نيست، و اگر جز اين بود، قطعاً هر خدايى آنچه را آفريده [بود] باخود مى‌برد، و حتماً بعضى از آنان بر بعضى ديگر تفوّق مى‌جستند. منزه است خدا از آنچه وصف مى‌كنند
Verse 92 — Surah Al-Muminun 23:92
داناى نهان و آشكار، و برتر است از آنچه [با او] شريك مى‌گردانند
Verse 93 — Surah Al-Muminun 23:93
بگو: «پروردگارا، اگر آنچه را كه [از عذاب] به آنان وعده داده شده است به من نشان دهى،
Verse 94 — Surah Al-Muminun 23:94
پروردگارا، پس مرا در ميان قوم ستمكار قرار مده.»
Verse 95 — Surah Al-Muminun 23:95
و به راستى كه ما تواناييم كه آنچه را به آنان وعده داده‌ايم بر تو بنمايانيم
Verse 96 — Surah Al-Muminun 23:96
بدى را به شيوه‌اى نيكو دفع كن. ما به آنچه وصف مى‌كنند داناتريم
Verse 97 — Surah Al-Muminun 23:97
و بگو: «پروردگارا، از وسوسه‌هاى شيطانها به تو پناه مى‌برم
Verse 98 — Surah Al-Muminun 23:98
و پروردگارا، از اينكه [آنها] به پيش من حاضر شوند به تو پناه مى‌برم.»
Verse 99 — Surah Al-Muminun 23:99
تا آنگاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد، مى‌گويد: «پروردگارا، مرا بازگردانيد،
Verse 100 — Surah Al-Muminun 23:100
شايد من در آنچه وانهاده‌ام كار نيكى انجام دهم. نه چنين است، اين سخنى است كه او گوينده آن است و پشاپيش آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته خواهند شد
Verse 101 — Surah Al-Muminun 23:101
پس آنگاه كه در صور دميده شود، [ديگر] ميانشان نسبت خويشاوندى وجود ندارد، و از [حال] يكديگر نمى‌پرسند
Verse 102 — Surah Al-Muminun 23:102
پس كسانى كه كفه ميزان [اعمال] آنان سنگين باشد، ايشان رستگارانند
Verse 103 — Surah Al-Muminun 23:103
و كسانى كه كفه ميزان [اعمال]شان سبك باشد، آنان به خويشتن زيان زده [و] هميشه در جهنم مى‌مانند
Verse 104 — Surah Al-Muminun 23:104
آتش چهره آنها را مى‌سوزاند، و آنان در آنجا ترش‌رويند
Verse 105 — Surah Al-Muminun 23:105
آيا آيات من بر شما خوانده نمى‌شد و [همواره] آن را مورد تكذيب قرار نمى‌داديد؟
Verse 106 — Surah Al-Muminun 23:106
مى‌گويند: «پروردگارا، شقاوت ما بر ما چيره شد و ما مردمى گمراه بوديم.»
Verse 107 — Surah Al-Muminun 23:107
پروردگارا، ما را از اينجا بيرون بر، پس اگر باز هم [به بدى] برگشتيم، در آن صورت ستمگر خواهيم بود
Verse 108 — Surah Al-Muminun 23:108
مى‌فرمايد: «[برويد] در آن گم شويد و با من سخن مگوييد.»
Verse 109 — Surah Al-Muminun 23:109
در حقيقت، دسته‌اى از بندگان من بودند كه مى‌گفتند: «پروردگارا، ايمان آورديم. بر ما ببخشاى و به ما رحم كن [كه] تو بهترينِ مهربانى.»
Verse 110 — Surah Al-Muminun 23:110
و شما آنان [=مؤمنان] را به ريشخند گرفتيد، تا [با اين كار] ياد مرا از خاطرتان بردند و شما بر آنان مى‌خنديديد
Verse 111 — Surah Al-Muminun 23:111
من [هم] امروز به [پاس] آنكه صبر كردند، بدانان پاداش دادم. آرى، ايشانند كه رستگارانند
Verse 112 — Surah Al-Muminun 23:112
مى‌فرمايد: «چه مدت به عدد سالها در زمين مانديد؟»
Verse 113 — Surah Al-Muminun 23:113
مى‌گويند: «يك روز يا پاره‌اى از يك روز مانديم. از شمارگران [خود] بپرس.»
Verse 114 — Surah Al-Muminun 23:114
مى‌فرمايد: «جز اندكى درنگ نكرديد، كاش شما مى‌دانستيد.»
Verse 115 — Surah Al-Muminun 23:115
آيا پنداشتيد كه شما را بيهوده آفريده‌ايم و اينكه شما به سوى ما بازگردانيده نمى‌شويد؟
Verse 116 — Surah Al-Muminun 23:116
پس والاست خدا، فرمانرواى برحق، خدايى جز او نيست. [اوست] پروردگار عرش گرانمايه
Verse 117 — Surah Al-Muminun 23:117
و هر كس با خدا معبود ديگرى بخواند، براى آن برهانى نخواهد داشت، و حسابش فقط با پروردگارش مى‌باشد، در حقيقت، كافران رستگار نمى‌شوند
Verse 118 — Surah Al-Muminun 23:118
و بگو: «پروردگارا، ببخشاى و رحمت كن [كه] تو بهترين بخشايندگانى