Back to Languages
Persian - Chapter 26 - Ash-Shuara
Translation by Mohammad Mahdi Fooladvand — Permalink
Verse 1 — Surah Ash-Shuara 26:1
طا، سين، ميم
Verse 2 — Surah Ash-Shuara 26:2
اين است آيه‌هاى كتاب روشنگر
Verse 3 — Surah Ash-Shuara 26:3
شايد تو از اينكه [مشركان] ايمان نمى‌آورند، جان خود را تباه سازى
Verse 4 — Surah Ash-Shuara 26:4
اگر بخواهيم، معجزه‌اى از آسمان بر آنان فرود مى‌آوريم، تا در برابر آن، گردنهايشان خاضع گردد
Verse 5 — Surah Ash-Shuara 26:5
و هيچ تذكر جديدى از سوى [خداى] رحمان برايشان نيامد جز اينكه همواره از آن روى برمى‌تافتند
Verse 6 — Surah Ash-Shuara 26:6
[آنان] در حقيقت به تكذيب پرداختند، و به زودى خبر آنچه كه بدان ريشخند مى كردند، بديشان خواهد رسيد
Verse 7 — Surah Ash-Shuara 26:7
مگر در زمين ننگريسته‌اند كه چه قدر در آن از هر گونه جفتهاى زيبا رويانيده‌ايم؟
Verse 8 — Surah Ash-Shuara 26:8
قطعاً در اين [هنرنمايى] عبرتى است و[لى] بيشترشان ايمان‌آورنده نيستند
Verse 9 — Surah Ash-Shuara 26:9
و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است
Verse 10 — Surah Ash-Shuara 26:10
و [ياد كن] هنگامى را كه پروردگارت موسى را ندا درداد كه به سوى قوم ستمكار برو
Verse 11 — Surah Ash-Shuara 26:11
قوم فرعون؛ آيا پروا ندارند؟
Verse 12 — Surah Ash-Shuara 26:12
گفت: «پروردگارا، مى‌ترسم مرا تكذيب كنند،
Verse 13 — Surah Ash-Shuara 26:13
و سينه‌ام تنگ مى‌گردد، و زبانم باز نمى‌شود، پس به سوى هارون بفرست
Verse 14 — Surah Ash-Shuara 26:14
و [از طرفى] آنان بر [گردن] من خونى دارند و مى‌ترسم مرا بكشند.»
Verse 15 — Surah Ash-Shuara 26:15
فرمود: «نه، چنين نيست؛ نشانه‌هاى ما را [براى آنان] بِبَريد كه ما با شما شنونده‌ايم.»
Verse 16 — Surah Ash-Shuara 26:16
پس به سوى فرعون برويد و بگوييد: «ما پيامبر پروردگار جهانيانيم،
Verse 17 — Surah Ash-Shuara 26:17
فرزندان اسرائيل را با ما بفرست.»
Verse 18 — Surah Ash-Shuara 26:18
[فرعون] گفت: «آيا تو را از كودكى در ميان خود نپرورديم و ساليانى چند از عمرت را پيش ما نماندى؟
Verse 19 — Surah Ash-Shuara 26:19
و [سرانجام] كار خود را كردى، و تو از ناسپاسانى.»
Verse 20 — Surah Ash-Shuara 26:20
گفت: «آن را هنگامى مرتكب شدم كه از گمراهان بودم،
Verse 21 — Surah Ash-Shuara 26:21
و چون از شما ترسيدم، از شما گريختم، تا پروردگارم به من دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد
Verse 22 — Surah Ash-Shuara 26:22
و [آيا] اينكه فرزندان اسرائيل را بنده [خود] ساخته‌اى نعمتى است كه منّتش را بر من مى‌نهى؟»
Verse 23 — Surah Ash-Shuara 26:23
فرعون گفت: «و پروردگار جهانيان چيست؟»
Verse 24 — Surah Ash-Shuara 26:24
گفت: «پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است-اگر اهل يقين باشيد.»
Verse 25 — Surah Ash-Shuara 26:25
[فرعون] به كسانى كه پيرامونش بودند گفت: «آيا نمى‌شنويد؟»
Verse 26 — Surah Ash-Shuara 26:26
[موسى دوباره] گفت: «پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما.»
Verse 27 — Surah Ash-Shuara 26:27
[فرعون] گفت: «واقعاً اين پيامبرى كه به سوى شما فرستاده شده، سخت ديوانه است.»
Verse 28 — Surah Ash-Shuara 26:28
[موسى] گفت: «پروردگار خاور و باختر و آنچه ميان آن دو است-اگر تعقّل كنيد.»
Verse 29 — Surah Ash-Shuara 26:29
[فرعون] گفت: «اگر خدايى غير از من اختيار كنى قطعاً تو را از [جمله] زندانيان خواهم ساخت.»
Verse 30 — Surah Ash-Shuara 26:30
گفت: «گر چه براى تو چيزى آشكار بياورم؟»
Verse 31 — Surah Ash-Shuara 26:31
گفت: «اگر راست مى‌گويى آن را بياور.»
Verse 32 — Surah Ash-Shuara 26:32
پس عصاى خود بيفكند و بناگاه آن اژدرى نمايان شد
Verse 33 — Surah Ash-Shuara 26:33
و دستش را بيرون كشيد و بناگاه آن براى تماشاگران سپيد مى‌نمود
Verse 34 — Surah Ash-Shuara 26:34
[فرعون] به سرانى كه پيرامونش بودند گفت: «واقعاً اين ساحرى بسيار داناست
Verse 35 — Surah Ash-Shuara 26:35
مى‌خواهد با سحر خود، شما را از سرزمينتان بيرون كند، اكنون چه رأى مى‌دهيد؟»
Verse 36 — Surah Ash-Shuara 26:36
گفتند: «او و برادرش را در بند دار و گردآورندگان را به شهرها بفرست،
Verse 37 — Surah Ash-Shuara 26:37
تا هر ساحر ماهرى را نزد تو بياورند.»
Verse 38 — Surah Ash-Shuara 26:38
پس ساحران براى موعدِ روزى معلوم گردآورى شدند
Verse 39 — Surah Ash-Shuara 26:39
و به توده مردم گفته شد: «آيا شما هم جمع خواهيد شد؟
Verse 40 — Surah Ash-Shuara 26:40
بدين اميد كه اگر ساحران غالب شدند از آنان پيروى كنيم؟»
Verse 41 — Surah Ash-Shuara 26:41
و چون ساحران پيش فرعون آمدند، گفتند: «آيا اگر ما غالب آييم واقعاً براى ما مزدى خواهد بود؟»
Verse 42 — Surah Ash-Shuara 26:42
گفت: «آرى، و در آن صورت شما حتماً از [زمره] مقرّبان خواهيد شد.»
Verse 43 — Surah Ash-Shuara 26:43
موسى به آنان گفت: «آنچه را شما مى‌اندازيد بيندازيد.»
Verse 44 — Surah Ash-Shuara 26:44
پس ريسمانها و چوبدستى‌هايشان را انداختند و گفتند: «به عزّت فرعون كه ما حتماً پيروزيم.»
Verse 45 — Surah Ash-Shuara 26:45
پس موسى عصايش را انداخت و بناگاه هر چه را به دروغ برساخته بودند بلعيد
Verse 46 — Surah Ash-Shuara 26:46
در نتيجه، ساحران به حالت سجده درافتادند
Verse 47 — Surah Ash-Shuara 26:47
گفتند: «به پروردگار جهانيان ايمان آورديم
Verse 48 — Surah Ash-Shuara 26:48
پروردگار موسى و هارون.»
Verse 49 — Surah Ash-Shuara 26:49
گفت: « [آيا] پيش از آنكه به شما اجازه دهم به او ايمان آورديد؟ قطعاً او همان بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است. به زودى خواهيد دانست. حتماً دستها و پاهاى شما را از چپ و راست خواهم بريد و همه‌تان را به دار خواهم آويخت.»
Verse 50 — Surah Ash-Shuara 26:50
گفتند: «باكى نيست، ما روى به سوى پروردگار خود مى‌آوريم
Verse 51 — Surah Ash-Shuara 26:51
ما اميدواريم كه پروردگارمان گناهانمان را بر ما ببخشايد، [چرا] كه نخستين ايمان‌آورندگان بوديم.»
Verse 52 — Surah Ash-Shuara 26:52
و به موسى وحى كرديم كه: «بندگان مرا شبانه حركت ده، زيرا شما مورد تعقيب قرار خواهيد گرفت.»
Verse 53 — Surah Ash-Shuara 26:53
پس فرعون مأمورانِ جمع‌آورىِ [خود را] به شهرها فرستاد،
Verse 54 — Surah Ash-Shuara 26:54
[و گفت:] «اينها عده‌اى ناچيزند
Verse 55 — Surah Ash-Shuara 26:55
و راستى آنها ما را بر سر خشم آورده‌اند،
Verse 56 — Surah Ash-Shuara 26:56
و[لى] ما همگى به حال آماده‌باش درآمده‌ايم.»
Verse 57 — Surah Ash-Shuara 26:57
سرانجام، ما آنان را از باغستانها و چشمه‌سارها،
Verse 58 — Surah Ash-Shuara 26:58
و گنجينه‌ها و جايگاه‌هاى پر ناز و نعمت بيرون كرديم
Verse 59 — Surah Ash-Shuara 26:59
[اراده ما] چنين بود، و آن [نعمتها] را به فرزندان اسرائيل ميراث داديم
Verse 60 — Surah Ash-Shuara 26:60
پس هنگام برآمدن آفتاب، آنها را تعقيب كردند
Verse 61 — Surah Ash-Shuara 26:61
چون دو گروه، همديگر را ديدند، ياران موسى گفتند: «ما قطعاً گرفتار خواهيم شد.»
Verse 62 — Surah Ash-Shuara 26:62
گفت: «چنين نيست، زيرا پروردگارم با من است و به زودى مرا راهنمايى خواهد كرد.»
Verse 63 — Surah Ash-Shuara 26:63
پس به موسى وحى كرديم: «با عصاى خود بر اين دريا بزن.» تا از هم شكافت، و هر پاره‌اى همچون كوهى سترگ بود
Verse 64 — Surah Ash-Shuara 26:64
و ديگران را بدانجا نزديك گردانيديم
Verse 65 — Surah Ash-Shuara 26:65
و موسى و همه كسانى را كه همراه او بودند نجات داديم؛
Verse 66 — Surah Ash-Shuara 26:66
آنگاه ديگران را غرق كرديم
Verse 67 — Surah Ash-Shuara 26:67
مسلماً در اين [واقعه] عبرتى بود، و[لى] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند
Verse 68 — Surah Ash-Shuara 26:68
و قطعاً پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است
Verse 69 — Surah Ash-Shuara 26:69
و بر آنان گزارش ابراهيم را بخوان
Verse 70 — Surah Ash-Shuara 26:70
آنگاه كه به پدر خود و قومش گفت: «چه مى‌پرستيد؟»
Verse 71 — Surah Ash-Shuara 26:71
گفتند: «بتانى را مى‌پرستيم و همواره ملازم آنهاييم.»
Verse 72 — Surah Ash-Shuara 26:72
گفت: «آيا وقتى دعا مى‌كنيد، از شما مى‌شنوند؟
Verse 73 — Surah Ash-Shuara 26:73
يا به شما سود يا زيان مى‌رسانند؟»
Verse 74 — Surah Ash-Shuara 26:74
گفتند: «نه، بلكه پدران خود را يافتيم كه چنين مى‌كردند.»
Verse 75 — Surah Ash-Shuara 26:75
گفت: «آيا در آنچه مى‌پرستيده‌ايد تأمّل كرده‌ايد؟
Verse 76 — Surah Ash-Shuara 26:76
شما و پدران پيشين شما؟
Verse 77 — Surah Ash-Shuara 26:77
قطعاً همه آنها -جز پروردگار جهانيان- دشمن منند
Verse 78 — Surah Ash-Shuara 26:78
آن كس كه مرا آفريده و همو راهنماييم مى‌كند،
Verse 79 — Surah Ash-Shuara 26:79
و آن كس كه او به من خوراك مى‌دهد و سيرابم مى‌گرداند،
Verse 80 — Surah Ash-Shuara 26:80
و چون بيمار شوم او مرا درمان مى‌بخشد،
Verse 81 — Surah Ash-Shuara 26:81
و آن كس كه مرا مى‌ميراند و سپس زنده‌ام مى‌گرداند،
Verse 82 — Surah Ash-Shuara 26:82
و آن كس كه اميد دارم روز پاداش، گناهم را بر من ببخشايد.»
Verse 83 — Surah Ash-Shuara 26:83
پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى،
Verse 84 — Surah Ash-Shuara 26:84
و براى من در [ميان] آيندگان آوازه نيكو گذار،
Verse 85 — Surah Ash-Shuara 26:85
و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان،
Verse 86 — Surah Ash-Shuara 26:86
و بر پدرم ببخشاى كه او از گمراهان بود،
Verse 87 — Surah Ash-Shuara 26:87
و روزى كه [مردم] برانگيخته مى‌شوند رسوايم مكن
Verse 88 — Surah Ash-Shuara 26:88
روزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمى‌دهد،
Verse 89 — Surah Ash-Shuara 26:89
مگر كسى كه دلى پاك به سوى خدا بياورد
Verse 90 — Surah Ash-Shuara 26:90
و [آن روز] بهشت براى پرهيزگاران نزديك مى‌گردد
Verse 91 — Surah Ash-Shuara 26:91
و جهنم براى گمراهان نمودار مى‌شود
Verse 92 — Surah Ash-Shuara 26:92
و به آنان گفته مى‌شود: «آنچه جز خدا مى‌پرستيديد كجايند؟
Verse 93 — Surah Ash-Shuara 26:93
آيا ياريتان مى‌كنند يا خود را يارى مى‌دهند؟
Verse 94 — Surah Ash-Shuara 26:94
پس آنها و همه گمراهان در آن [آتش] افكنده مى‌شوند،
Verse 95 — Surah Ash-Shuara 26:95
و [نيز] همه سپاهيان ابليس
Verse 96 — Surah Ash-Shuara 26:96
آنها در آنجا با يكديگر ستيزه مى‌كنند [و] مى‌گويند
Verse 97 — Surah Ash-Shuara 26:97
«سوگند به خدا كه ما در گمراهى آشكارى بوديم،
Verse 98 — Surah Ash-Shuara 26:98
آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌كرديم،
Verse 99 — Surah Ash-Shuara 26:99
و جز تباهكاران ما را گمراه نكردند،
Verse 100 — Surah Ash-Shuara 26:100
در نتيجه شفاعتگرانى نداريم،
Verse 101 — Surah Ash-Shuara 26:101
و نه دوستى نزديك
Verse 102 — Surah Ash-Shuara 26:102
و اى كاش كه بازگشتى براىِ ما بود و از مؤمنان مى‌شديم
Verse 103 — Surah Ash-Shuara 26:103
حقاً در اين [سرگذشت درس] عبرتى است و[لى] بيشترشان مؤمن نبودند
Verse 104 — Surah Ash-Shuara 26:104
و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است
Verse 105 — Surah Ash-Shuara 26:105
قوم نوح پيامبران را تكذيب كردند
Verse 106 — Surah Ash-Shuara 26:106
چون برادرشان نوح به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟
Verse 107 — Surah Ash-Shuara 26:107
من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم؛
Verse 108 — Surah Ash-Shuara 26:108
از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد،
Verse 109 — Surah Ash-Shuara 26:109
و بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست
Verse 110 — Surah Ash-Shuara 26:110
پس، از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد.»
Verse 111 — Surah Ash-Shuara 26:111
گفتند: «آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه فرومايگان از تو پيروى كرده‌اند؟»
Verse 112 — Surah Ash-Shuara 26:112
[نوح] گفت: «به [جزئيات] آنچه مى‌كرده‌اند چه آگاهى دارم؟
Verse 113 — Surah Ash-Shuara 26:113
حسابشان -اگر درمى‌يابيد- جز با پروردگارم نيست
Verse 114 — Surah Ash-Shuara 26:114
و من طردكننده مؤمنان نيستم
Verse 115 — Surah Ash-Shuara 26:115
من جز هشداردهنده‌اى آشكار [بيش] نيستم.»
Verse 116 — Surah Ash-Shuara 26:116
گفتند: «اى نوح، اگر دست برندارى قطعاً از [جمله] سنگسارشدگان خواهى بود.»
Verse 117 — Surah Ash-Shuara 26:117
گفت: «پروردگارا، قوم من مرا تكذيب كردند؛
Verse 118 — Surah Ash-Shuara 26:118
ميان من و آنان فيصله ده، و من و هر كس از مؤمنان را كه با من است نجات بخش.»
Verse 119 — Surah Ash-Shuara 26:119
پس او و هر كه را در آن كشتى آكنده با او بود، رهانيديم؛
Verse 120 — Surah Ash-Shuara 26:120
آنگاه باقى‌ماندگان را غرق كرديم
Verse 121 — Surah Ash-Shuara 26:121
قطعاً در اين [ماجرا درس] عبرتى بود، و[لى] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند
Verse 122 — Surah Ash-Shuara 26:122
و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است
Verse 123 — Surah Ash-Shuara 26:123
عاديان، پيامبران [خدا] را تكذيب كردند
Verse 124 — Surah Ash-Shuara 26:124
آنگاه كه برادرشان هود به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟
Verse 125 — Surah Ash-Shuara 26:125
من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم
Verse 126 — Surah Ash-Shuara 26:126
از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد
Verse 127 — Surah Ash-Shuara 26:127
و بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست
Verse 128 — Surah Ash-Shuara 26:128
آيا بر هر تپه‌اى بنايى مى‌سازيد كه [در آن] دست به بيهوده‌كارى زنيد؟
Verse 129 — Surah Ash-Shuara 26:129
و كاخهاى استوار مى‌گيريد به اميد آنكه جاودانه بمانيد؟
Verse 130 — Surah Ash-Shuara 26:130
و چون حمله‌ور مى‌شويد [چون] زورگويان حمله‌ور مى‌شويد؟
Verse 131 — Surah Ash-Shuara 26:131
پس، از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد
Verse 132 — Surah Ash-Shuara 26:132
و از آن كس كه شما را به آنچه مى‌دانيد مدد كرد پروا داريد
Verse 133 — Surah Ash-Shuara 26:133
شما را به [دادن] دامها و پسران مدد كرد،
Verse 134 — Surah Ash-Shuara 26:134
و به [دادن] باغها و چشمه‌ساران؛
Verse 135 — Surah Ash-Shuara 26:135
من از عذاب روزى هولناك بر شما مى‌ترسم
Verse 136 — Surah Ash-Shuara 26:136
گفتند: «خواه اندرز دهى و خواه از اندرزدهندگان نباشى براى ما يكسان است
Verse 137 — Surah Ash-Shuara 26:137
اين جز شيوه پيشينيان نيست
Verse 138 — Surah Ash-Shuara 26:138
و ما عذاب نخواهيم شد.»
Verse 139 — Surah Ash-Shuara 26:139
پس تكذيبش كردند و هلاكشان كرديم. قطعاً در اين [ماجرا درس] عبرتى بود، و[لى] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند
Verse 140 — Surah Ash-Shuara 26:140
و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است
Verse 141 — Surah Ash-Shuara 26:141
ثموديان، پيامبران [خدا] را تكذيب كردند؛
Verse 142 — Surah Ash-Shuara 26:142
آنگاه كه برادرشان صالح به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟
Verse 143 — Surah Ash-Shuara 26:143
من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم
Verse 144 — Surah Ash-Shuara 26:144
از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد
Verse 145 — Surah Ash-Shuara 26:145
و بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست
Verse 146 — Surah Ash-Shuara 26:146
آيا شما را در آنچه اينجا داريد آسوده رها مى‌كنند؟
Verse 147 — Surah Ash-Shuara 26:147
در باغها و در كنار چشمه‌ساران،
Verse 148 — Surah Ash-Shuara 26:148
و كشتزارها و خرمابنانى كه شكوفه‌هايشان لطيف است؟
Verse 149 — Surah Ash-Shuara 26:149
و هنرمندانه براى خود از كوهها خانه‌هايى مى‌تراشيد
Verse 150 — Surah Ash-Shuara 26:150
از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد
Verse 151 — Surah Ash-Shuara 26:151
و فرمان افراطگران را پيروى مكنيد
Verse 152 — Surah Ash-Shuara 26:152
آنان كه در زمين فساد مى‌كنند و اصلاح نمى‌كنند.»
Verse 153 — Surah Ash-Shuara 26:153
گفتند: «قطعاً تو از افسون‌شدگانى
Verse 154 — Surah Ash-Shuara 26:154
تو جز بشرى مانند ما [بيش] نيستى. اگر راست مى‌گويى معجزه‌اى بياور
Verse 155 — Surah Ash-Shuara 26:155
گفت: «اين ماده‌شترى است كه نوبتى از آب او راست و روزى معين نوبت آب شماست
Verse 156 — Surah Ash-Shuara 26:156
و به آن گزندى مرسانيد كه عذاب روزى هولناك شما را فرو مى‌گيرد
Verse 157 — Surah Ash-Shuara 26:157
پس آن را پى كردند و پشيمان گشتند
Verse 158 — Surah Ash-Shuara 26:158
آنگاه آنان را عذاب فرو گرفت. قطعاً در اين [ماجرا] عبرتى است، و[لى] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند
Verse 159 — Surah Ash-Shuara 26:159
و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است
Verse 160 — Surah Ash-Shuara 26:160
قوم لوط فرستادگان را تكذيب كردند
Verse 161 — Surah Ash-Shuara 26:161
آنگاه برادرشان لوط به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟
Verse 162 — Surah Ash-Shuara 26:162
من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم
Verse 163 — Surah Ash-Shuara 26:163
از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد
Verse 164 — Surah Ash-Shuara 26:164
و بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست
Verse 165 — Surah Ash-Shuara 26:165
آيا از ميان مردم جهان، با مردها در مى‌آميزيد؟
Verse 166 — Surah Ash-Shuara 26:166
و آنچه را پروردگارتان از همسرانتان براى شما آفريده وامى‌گذاريد؟ [نه،] بلكه شما مردمى تجاوزكاريد
Verse 167 — Surah Ash-Shuara 26:167
گفتند: «اى لوط، اگر دست برندارى، قطعاً از اخراج‌شدگان خواهى بود.»
Verse 168 — Surah Ash-Shuara 26:168
گفت: «به راستى من دشمن كردار شمايم
Verse 169 — Surah Ash-Shuara 26:169
پروردگارا، مرا و كسان مرا از آنچه انجام مى‌دهند رهايى بخش.»
Verse 170 — Surah Ash-Shuara 26:170
پس او و كسانش را همگى، رهانيديم
Verse 171 — Surah Ash-Shuara 26:171
جز پيرزنى كه از باقى‌ماندگان [در خاكستر آتش] بود
Verse 172 — Surah Ash-Shuara 26:172
سپس ديگران را سخت هلاك كرديم
Verse 173 — Surah Ash-Shuara 26:173
و بر [سر] آنان بارانى [از آتش گوگرد] فرو ريختيم. و چه بد بود باران بيم‌داده‌شدگان
Verse 174 — Surah Ash-Shuara 26:174
قطعاً در اين [عقوبت] عبرتى است، و[لى] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند
Verse 175 — Surah Ash-Shuara 26:175
و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است
Verse 176 — Surah Ash-Shuara 26:176
اصحاب ايكه فرستادگان را تكذيب كردند
Verse 177 — Surah Ash-Shuara 26:177
آنگاه كه شعيب به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟
Verse 178 — Surah Ash-Shuara 26:178
من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم
Verse 179 — Surah Ash-Shuara 26:179
از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد
Verse 180 — Surah Ash-Shuara 26:180
و بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست
Verse 181 — Surah Ash-Shuara 26:181
پيمانه را تمام دهيد و از كم‌فروشان مباشيد
Verse 182 — Surah Ash-Shuara 26:182
و با ترازوى درست بسنجيد
Verse 183 — Surah Ash-Shuara 26:183
و از ارزش اموال مردم مكاهيد و در زمين سر به فساد بر مداريد
Verse 184 — Surah Ash-Shuara 26:184
و از آن كس كه شما و خلق [انبوه] گذشته را آفريده است پروا كنيد.»
Verse 185 — Surah Ash-Shuara 26:185
گفتند: «تو واقعاً از افسون‌شدگانى.»
Verse 186 — Surah Ash-Shuara 26:186
«و تو جز بشرى مانند ما [بيش] نيستى، و قطعاً تو را از دروغگويان مى‌دانيم
Verse 187 — Surah Ash-Shuara 26:187
پس اگر از راستگويانى، پاره‌اى از آسمان بر [سر] ما بيفكن.»
Verse 188 — Surah Ash-Shuara 26:188
[شعيب] گفت: «پروردگارم به آنچه مى‌كنيد داناتر است.»
Verse 189 — Surah Ash-Shuara 26:189
پس او را تكذيب كردند، و عذابِ روزِ ابر [آتشبار] آنان را فرو گرفت. به راستى آن، عذاب روزى هولناك بود
Verse 190 — Surah Ash-Shuara 26:190
قطعاً در اين [عقوبت درسِ] عبرتى است، و[لى] بيشترشان ايمان آورنده نبودند
Verse 191 — Surah Ash-Shuara 26:191
و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است
Verse 192 — Surah Ash-Shuara 26:192
و راستى كه اين [قرآن] وحى پروردگار جهانيان است
Verse 193 — Surah Ash-Shuara 26:193
«روح الامين» آن را بر دلت نازل كرد،
Verse 194 — Surah Ash-Shuara 26:194
تا از [جمله] هشداردهندگان باشى؛
Verse 195 — Surah Ash-Shuara 26:195
به زبان عربى روشن،
Verse 196 — Surah Ash-Shuara 26:196
و [وصف] آن در كتابهاى پيشينيان آمده است
Verse 197 — Surah Ash-Shuara 26:197
آيا براى آنان، اين خود دليلى روشن نيست كه علماى بنى‌اسرائيل از آن اطّلاع دارند؟
Verse 198 — Surah Ash-Shuara 26:198
و اگر آن را بر برخى از غير عرب زبانان نازل مى‌كرديم،
Verse 199 — Surah Ash-Shuara 26:199
و پيامبر آن را برايشان مى‌خواند به آن ايمان نمى‌آوردند
Verse 200 — Surah Ash-Shuara 26:200
اين گونه در دلهاى گناهكاران، [انكار را] راه مى‌دهيم
Verse 201 — Surah Ash-Shuara 26:201
كه به آن نگروند تا عذاب پردرد را ببينند،
Verse 202 — Surah Ash-Shuara 26:202
كه به طور ناگهانى -در حالى كه بى‌خبرند- بديشان برسد
Verse 203 — Surah Ash-Shuara 26:203
و بگويند: «آيا مهلت خواهيم يافت؟»
Verse 204 — Surah Ash-Shuara 26:204
پس آيا عذاب ما را به شتاب مى‌خواهند؟
Verse 205 — Surah Ash-Shuara 26:205
مگر نمى‌دانى كه اگر سالها آنان را برخوردار كنيم،
Verse 206 — Surah Ash-Shuara 26:206
و آنگاه آنچه كه [بدان] بيم داده مى‌شوند بديشان برسد،
Verse 207 — Surah Ash-Shuara 26:207
آنچه از آن برخوردار مى‌شدند، به كارشان نمى‌آيد [و عذاب را از آنان دفع نمى‌كند]؟
Verse 208 — Surah Ash-Shuara 26:208
و هيچ شهرى را هلاك نكرديم مگر آنكه براى آن هشداردهندگانى بود
Verse 209 — Surah Ash-Shuara 26:209
[تا آنان را] تذكر [دهند]؛ و ما ستمكار نبوده‌ايم
Verse 210 — Surah Ash-Shuara 26:210
و شيطانها آن را فرود نياورده‌اند
Verse 211 — Surah Ash-Shuara 26:211
و آنان را نسزد و نمى‌توانند [وحى كنند]
Verse 212 — Surah Ash-Shuara 26:212
در حقيقت آنها از شنيدن، معزول [و محروم]اند
Verse 213 — Surah Ash-Shuara 26:213
پس با خدا، خداى ديگر مخوان كه از عذاب‌شدگان خواهى شد
Verse 214 — Surah Ash-Shuara 26:214
و خويشان نزديكت را هشدار ده
Verse 215 — Surah Ash-Shuara 26:215
و براى آن مؤمنانى كه تو را پيروى كرده‌اند، بال خود را فرو گستر
Verse 216 — Surah Ash-Shuara 26:216
و اگر تو را نافرمانى كردند، بگو: «من از آنچه مى‌كنيد بيزارم.»
Verse 217 — Surah Ash-Shuara 26:217
و بر [خداىِ] عزيزِ مهربان توكل كن،
Verse 218 — Surah Ash-Shuara 26:218
آن كس كه چون [به نماز] برمى‌خيزى تو را مى‌بيند،
Verse 219 — Surah Ash-Shuara 26:219
و حركت تو را در ميان سجده‌كنندگان [مى‌نگرد]
Verse 220 — Surah Ash-Shuara 26:220
او همان شنواى داناست
Verse 221 — Surah Ash-Shuara 26:221
آيا شما را خبر دهم كه شياطين بر چه كسى فرود مى‌آيند؟
Verse 222 — Surah Ash-Shuara 26:222
بر هر دروغزن گناهكارى فرود مى‌آيند،
Verse 223 — Surah Ash-Shuara 26:223
كه [دزدانه] گوش فرا مى‌دارند و بيشترشان دروغگويند،
Verse 224 — Surah Ash-Shuara 26:224
و شاعران را گمراهان پيروى مى‌كنند
Verse 225 — Surah Ash-Shuara 26:225
آيا نديده‌اى كه آنان در هر واديى سرگردانند؟
Verse 226 — Surah Ash-Shuara 26:226
و آنانند كه چيزهايى مى‌گويند كه انجام نمى‌دهند
Verse 227 — Surah Ash-Shuara 26:227
مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار به ياد آورده و پس از آنكه مورد ستم قرار گرفته‌اند يارى خواسته‌اند. و كسانى كه ستم كرده‌اند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه برخواهند گشت