Back to Languages
Persian - Chapter 30 - Ar-Rum
Translation by Mohammad Mahdi Fooladvand — Permalink
Verse 1 — Surah Ar-Rum 30:1
الف، لام، ميم
Verse 2 — Surah Ar-Rum 30:2
روميان شكست خوردند،
Verse 3 — Surah Ar-Rum 30:3
در نزديكترين سرزمين، و[لى] بعد از شكستشان، در ظرف چند سالى، به زودى پيروز خواهند گرديد
Verse 4 — Surah Ar-Rum 30:4
[فرجام] كار در گذشته و آينده از آن خداست، و در آن روز است كه مؤمنان از يارى خدا شاد مى‌گردند
Verse 5 — Surah Ar-Rum 30:5
هر كه را بخواهد يارى مى‌كند، و اوست شكست‌ناپذير مهربان
Verse 6 — Surah Ar-Rum 30:6
وعده خداست. خدا وعده‌اش را خلاف نمى‌كند، ولى بيشتر مردم نمى‌دانند
Verse 7 — Surah Ar-Rum 30:7
از زندگى دنيا، ظاهرى را مى‌شناسند، و حال آنكه از آخرت غافلند
Verse 8 — Surah Ar-Rum 30:8
آيا در خودشان به تفكر نپرداخته‌اند؟ خداوند آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است، جز به حق و تا هنگامى معين، نيافريده است، و [با اين همه] بسيارى از مردم لقاى پروردگارشان را سخت منكرند
Verse 9 — Surah Ar-Rum 30:9
آيا در زمين نگرديده‌اند تا ببينند فرجام كسانى كه پيش از آنان بودند، چگونه بوده است؟ آنها بس نيرومندتر از ايشان بودند، و زمين را زير و رو كردند و بيش از آنچه آنها آبادش كردند آن را آباد ساختند، و پيامبرانشان دلايل آشكار برايشان آوردند. بنابراين خدا بر آن نبود كه بر ايشان ستم كند، ليكن خودشان بر خود ستم مى‌كردند
Verse 10 — Surah Ar-Rum 30:10
آنگاه فرجام كسانى كه بدى كردند [بسى] بدتر بود، [چرا] كه آيات خدا را تكذيب كردند و آنها را به ريشخند مى‌گرفتند
Verse 11 — Surah Ar-Rum 30:11
خداست كه آفرينش را آغاز و سپس آن را تجديد مى‌كند، آنگاه به سوى او بازگردانيده مى‌شويد
Verse 12 — Surah Ar-Rum 30:12
و روزى كه قيامت برپا شود مجرمان نوميد مى‌گردند
Verse 13 — Surah Ar-Rum 30:13
و براى آنان از شريكانشان شفيعانى نيست، و خود منكر شريكان خود مى‌شوند
Verse 14 — Surah Ar-Rum 30:14
و روزى كه رستاخيز برپا گردد، آن روز [مردم] پراكنده مى‌شوند
Verse 15 — Surah Ar-Rum 30:15
اما كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، در گلستانى، شادمان مى‌گردند
Verse 16 — Surah Ar-Rum 30:16
و اما كسانى كه كافر شده و آيات ما و ديدار آخرت را به دروغ گرفته‌اند، پس آنان در عذاب حاضر آيند
Verse 17 — Surah Ar-Rum 30:17
پس خدا را تسبيح گوييد آنگاه كه به عصر درمى‌آييد و آنگاه كه به بامداد درمى‌شويد
Verse 18 — Surah Ar-Rum 30:18
و ستايش از آنِ اوست در آسمانها و زمين و شامگاهان و وقتى كه به نيمروز مى‌رسيد
Verse 19 — Surah Ar-Rum 30:19
زنده را از مرده بيرون مى‌آورد، و مرده را از زنده بيرون مى‌آورد، و زمين را بعد از مرگش زنده مى‌سازد؛ و بدين گونه [از گورها] بيرون آورده مى‌شويد
Verse 20 — Surah Ar-Rum 30:20
و از نشانه‌هاى او اين است كه شما را از خاك آفريد؛ پس بناگاه شما [به صورت] بشرى هر سو پراكنده شديد
Verse 21 — Surah Ar-Rum 30:21
و از نشانه‌هاى او اينكه از [نوع] خودتان همسرانى براى شما آفريد تا بدانها آرام گيريد، و ميانتان دوستى و رحمت نهاد. آرى، در اين [نعمت] براى مردمى كه مى‌انديشند قطعاً نشانه‌هايى است
Verse 22 — Surah Ar-Rum 30:22
و از نشانه‌هاى [قدرت] او آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف زبانهاى شما و رنگهاى شماست. قطعاً در اين [امر نيز] براى دانشوران نشانه‌هايى است
Verse 23 — Surah Ar-Rum 30:23
و از نشانه‌هاى [حكمت] او خواب شما در شب و [نيم] روز و جستجوى شما [روزى خود را] از فزون‌بخشى اوست. در اين [معنى نيز] براى مردمى كه مى‌شنوند، قطعاً نشانه‌هايى است
Verse 24 — Surah Ar-Rum 30:24
و از نشانه‌هاى او [اينكه] برق را براى شما بيم‌آور و اميدبخش مى‌نماياند، و از آسمان به تدريج آبى فرو مى‌فرستد، كه به وسيله آن، زمين را پس از مرگش زنده مى‌گرداند. در اين [امر هم] براى مردمى كه تعقل مى‌كنند، قطعاً نشانه‌هايى است
Verse 25 — Surah Ar-Rum 30:25
و از نشانه‌هاى او اين است كه آسمان و زمين به فرمانش برپايند؛ پس چون شما را با يك بار خواندن فرا خوانَد، بناگاه [از گورها] خارج مى‌شويد
Verse 26 — Surah Ar-Rum 30:26
و هر كه در آسمانها و زمين است از آنِ اوست؛ همه او را گردن نهاده‌اند
Verse 27 — Surah Ar-Rum 30:27
و اوست آن كس كه آفرينش را آغاز مى‌كند و باز آن را تجديد مى‌نمايد؛ و اين [كار] بر او آسانتر است. و در آسمانها و زمين نمونه والا[ى هر صفت برتر] از آن اوست، و اوست شكست‌ناپذير سنجيده‌كار
Verse 28 — Surah Ar-Rum 30:28
[خداوند] براى شما از خودتان مَثَلى زده است: آيا در آنچه به شما روزى داده‌ايم شريكانى از بردگانتان داريد كه در آن [مال با هم] مساوى باشيد و همان طور كه شما از يكديگر بيم داريد از آنها بيم داشته باشيد؟ اين گونه، آيات خود را براى مردمى كه مى‌انديشند، به تفصيل بيان مى‌كنيم
Verse 29 — Surah Ar-Rum 30:29
نه، [اين چنين نيست] بلكه كسانى كه ستم كرده‌اند، بدون هيچ گونه دانشى هوسهاى خود را پيروى كرده‌اند. پس آن كس را كه خدا گمراه كرده، چه كسى هدايت مى‌كند؟ و براى آنان ياورانى نخواهد بود
Verse 30 — Surah Ar-Rum 30:30
پس روى خود را با گرايش تمام به حق، به سوى اين دين كن، با همان سرشتى كه خدا مردم را بر آن سرشته است. آفرينش خداى تغييرپذير نيست. اين است همان دين پايدار، ولى بيشتر مردم نمى‌دانند
Verse 31 — Surah Ar-Rum 30:31
به سويش توبه بريد و از او پروا بداريد و نماز را برپا كنيد و از مشركان مباشيد
Verse 32 — Surah Ar-Rum 30:32
از كسانى كه دين خود را قطعه قطعه كردند و فرقه فرقه شدند؛ هر حزبى بدانچه پيش آنهاست دلخوش شدند
Verse 33 — Surah Ar-Rum 30:33
و چون مردم را زيانى رسد، پروردگار خود را، در حالى كه به درگاه او توبه مى‌كنند، مى‌خوانند، و آنگاه كه از جانب خود رحمتى به آنان چشانيد، بناگاه دستهاى از ايشان به پروردگارشان شرك مى‌آورند
Verse 34 — Surah Ar-Rum 30:34
بگذار تا به آنچه بدانها عطا كرده‌ايم كفران ورزند. [بگو:] برخوردار شويد، زودا كه خواهيد دانست
Verse 35 — Surah Ar-Rum 30:35
يا [مگر] حجّتى بر آنان نازل كرده‌ايم كه آن [حجّت] در باره آنچه با [خدا] شريك مى‌گردانيده‌اند سخن مى‌گويد؟
Verse 36 — Surah Ar-Rum 30:36
و چون مردم را رحمتى بچشانيم، بدان شاد مى‌گردند؛ و چون به [سزاى] آنچه دستاورد گذشته آنان است، صدمه‌اى به ايشان برسد، بناگاه نوميد مى‌شوند
Verse 37 — Surah Ar-Rum 30:37
آيا ندانسته‌اند كه [اين] خداست كه روزى را براى هر كس كه بخواهد فراخ يا تنگ مى‌گرداند؟ قطعاً در اين [امر] براى مردمى كه ايمان مى‌آورند عبرتهاست
Verse 38 — Surah Ar-Rum 30:38
پس حق خويشاوند و تنگدست و در راه‌مانده را بده. اين [انفاق] براى كسانى كه خواهان خشنودى خدايند بهتر است، و اينان همان رستگارانند
Verse 39 — Surah Ar-Rum 30:39
و آنچه [به قصد] ربا مى‌دهيد تا در اموال مردم سود و افزايش بردارد، نزد خدا فزونى نمى‌گيرد؛ و[لى] آنچه را از زكات -در حالى كه خشنودى خدا را خواستاريد- داديد، پس آنان همان فزونى‌يافتگانند [و مضاعف مى‌شود]
Verse 40 — Surah Ar-Rum 30:40
خدا همان كسى است كه شما را آفريد، سپس به شما روزى بخشيد، آنگاه شما را مى‌ميراند و پس از آن زنده مى‌گرداند. آيا در ميان شريكان شما كسى هست كه كارى از اين [قبيل] كند؟ منزه است او، و برتر است از آنچه [با وى] شريك مى‌گردانند
Verse 41 — Surah Ar-Rum 30:41
به سبب آنچه دستهاى مردم فراهم آورده، فساد در خشكى و دريا نمودار شده است، تا [سزاى] بعضى از آنچه را كه كرده‌اند به آنان بچشاند، باشد كه بازگردند
Verse 42 — Surah Ar-Rum 30:42
بگو: «در زمين بگرديد و بنگريد فرجام كسانى كه پيشتر بوده [و] بيشترشان مشرك بودند چگونه بوده است.»
Verse 43 — Surah Ar-Rum 30:43
پس به سوى اين دين پايدار روى بياور، پيش از آنكه روزى از جانب خدا فرا رسد كه برگشت‌ناپذير باشد، و در آن روز [مردم] دسته دسته مى‌شوند
Verse 44 — Surah Ar-Rum 30:44
هر كه كفر ورزد، كفرش به زيان اوست، و كسانى كه كار شايسته كنند، [فرجام نيك را] به سود خودشان آماده مى‌كنند
Verse 45 — Surah Ar-Rum 30:45
تا [خدا] كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به فضل خويش پاداش دهد، كه او كافران را دوست نمى‌دارد
Verse 46 — Surah Ar-Rum 30:46
و از نشانه‌هاى او اين است كه بادهاى بشارت‌آور را مى‌فرستد، تا بخشى از رحمتش را به شما بچشاند و تا كشتى به فرمانش روان گردد، و تا از فضل او [روزى] بجوييد، و اميد كه سپاسگزارى كنيد
Verse 47 — Surah Ar-Rum 30:47
و در حقيقت، پيش از تو فرستادگانى به سوى قومشان گسيل داشتيم، پس دلايل آشكار برايشان آوردند، و از كسانى كه مرتكب جرم شدند انتقام گرفتيم، و يارى‌كردن مؤمنان بر ما فرض است
Verse 48 — Surah Ar-Rum 30:48
خدا همان كسى است كه بادها را مى‌فرستد و ابرى برمى‌انگيزد و آن را در آسمان -هر گونه بخواهد- مى‌گستراند و انبوهش مى‌گرداند، پس مى‌بينى باران از لابلاى آن بيرون مى‌آيد. و چون آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد، رسانيد، بناگاه آنان شادمانى مى‌كنند
Verse 49 — Surah Ar-Rum 30:49
و قطعاً پيش از آنكه بر ايشان فرو ريزد، [آرى،] پيش از آن سخت نوميد بودند
Verse 50 — Surah Ar-Rum 30:50
پس به آثار رحمت خدا بنگر كه چگونه زمين را پس از مرگش زنده مى‌گرداند. در حقيقت، هم اوست كه قطعاً زنده‌كننده مردگان است، و اوست كه بر هر چيزى تواناست
Verse 51 — Surah Ar-Rum 30:51
و اگر بادى [آفت‌زا] بفرستيم و [كِشت خود را] زردشده ببينند، قطعاً پس از آن كفران مى‌كنند
Verse 52 — Surah Ar-Rum 30:52
و در حقيقت، تو مردگان را شنوا نمى‌گردانى، و اين دعوت را به كران -آنگاه كه به ادبار پشت مى‌گردانند- نمى‌توانى بشنوانى
Verse 53 — Surah Ar-Rum 30:53
و تو كوران را از گمراهى‌شان به راه نمى‌آورى. تو تنها كسانى را مى‌شنوانى كه به آيات ما ايمان مى‌آورند و خود تسليمند
Verse 54 — Surah Ar-Rum 30:54
خداست آن كس كه شما را ابتدا ناتوان آفريد، آنگاه پس از ناتوانى قوّت بخشيد، سپس بعد از قوّت، ناتوانى و پيرى داد. هر چه بخواهد مى‌آفريند و هموست داناى توانا
Verse 55 — Surah Ar-Rum 30:55
و روزى كه رستاخيز بر پا شود، مجرمان سوگند ياد مى‌كنند كه جز ساعتى [بيش] درنگ نكرده‌اند؛ [در دنيا هم] اين گونه به دروغ كشانيده مى‌شدند
Verse 56 — Surah Ar-Rum 30:56
و[لى] كسانى كه دانش و ايمان يافته‌اند، مى‌گويند: «قطعاً شما [به موجب آنچه] در كتاب خدا[ست] تا روز رستاخيز مانده‌ايد، و اين، روز رستاخيز است ولى شما خودتان نمى‌دانستيد.»
Verse 57 — Surah Ar-Rum 30:57
و در چنين روزى، [ديگر] پوزش آنان كه ستم كرده‌اند سود نمى‌بخشد، و بازگشت به سوى حق از آنان خواسته نمى‌شود
Verse 58 — Surah Ar-Rum 30:58
و به راستى در اين قرآن براى مردم از هر گونه مَثَلى آورديم، و چون براى ايشان آيه‌اى بياورى، آنان كه كفر ورزيده‌اند حتماً خواهند گفت: «شما جز بر باطل نيستيد.»
Verse 59 — Surah Ar-Rum 30:59
اين گونه، خدا بر دلهاى كسانى كه نمى‌دانند مُهر مى‌نهد
Verse 60 — Surah Ar-Rum 30:60
پس صبر كن كه وعده خدا حق است، و زنهار تا كسانى كه يقين ندارند، تو را به سبكسرى واندارند