Back to Languages
Persian - Chapter 36 - Ya-Sin
Translation by Mohammad Mahdi Fooladvand — Permalink
Verse 1 — Surah Ya-Sin 36:1
يس[/ياسين]
Verse 2 — Surah Ya-Sin 36:2
سوگند به قرآن حكمت‌آموز،
Verse 3 — Surah Ya-Sin 36:3
كه قطعاً تو از [جمله] پيامبرانى،
Verse 4 — Surah Ya-Sin 36:4
بر راهى راست
Verse 5 — Surah Ya-Sin 36:5
[و كتابت] از جانب آن عزيز مهربان نازل شده است،
Verse 6 — Surah Ya-Sin 36:6
تا قومى را كه پدرانشان بيم‌داده نشدند و در غفلت ماندند، بيم دهى
Verse 7 — Surah Ya-Sin 36:7
آرى، گفته [خدا] در باره بيشترشان محقق گرديده است، در نتيجه آنها نخواهند گرويد
Verse 8 — Surah Ya-Sin 36:8
ما در گردنهاى آنان، تا چانه‌هايشان، غُلهايى نهاده‌ايم، به طورى كه سرهايشان را بالا نگاه داشته و ديده فرو هشته‌اند
Verse 9 — Surah Ya-Sin 36:9
و [ما] فراروى آنها سدى و پشت سرشان سدى نهاده و پرده‌اى بر [چشمان] آنان فرو گسترده‌ايم، در نتيجه نمى‌توانند ببينند
Verse 10 — Surah Ya-Sin 36:10
و آنان را چه بيم دهى [و] چه بيم ندهى، به حالشان تفاوت نمى‌كند: نخواهند گرويد
Verse 11 — Surah Ya-Sin 36:11
بيم دادن تو، تنها كسى را [سودمند] است كه كتاب حق را پيروى كند و از [خداى] رحمان در نهان بترسد. [چنين كسى را] به آمرزش و پاداشى پر ارزش مژده ده
Verse 12 — Surah Ya-Sin 36:12
آرى! ماييم كه مردگان را زنده مى‌سازيم و آنچه را از پيش فرستاده‌اند، با آثار [و اعمال]شان درج مى‌كنيم، و هر چيزى را در كارنامه‌اى روشن برشمرده‌ايم
Verse 13 — Surah Ya-Sin 36:13
[داستان] مردم آن شهرى را كه رسولان بدانجا آمدند براى آنان مَثَل زن
Verse 14 — Surah Ya-Sin 36:14
آنگاه كه دو تن سوى آنان فرستاديم، و[لى] آن دو را دروغزن پنداشتند، تا با [فرستاده] سومين [آنان را] تأييد كرديم، پس [رسولان] گفتند: «ما به سوى شما به پيامبرى فرستاده شده‌ايم.»
Verse 15 — Surah Ya-Sin 36:15
[ناباوران آن ديار] گفتند: «شما جز بشرى مانند ما نيستيد، و [خداى] رحمان چيزى نفرستاده، و شما جز دروغ نمى‌پردازيد.»
Verse 16 — Surah Ya-Sin 36:16
گفتند: «پروردگار ما مى‌داند كه ما واقعاً به سوى شما به پيامبرى فرستاده شده‌ايم.»
Verse 17 — Surah Ya-Sin 36:17
و بر ما [وظيفه‌اى] جز رسانيدن آشكار [پيام] نيست
Verse 18 — Surah Ya-Sin 36:18
پاسخ دادند: «ما [حضور] شما را به شگون بد گرفته‌ايم. اگر دست برنداريد، سنگسارتان مى‌كنيم و قطعاً عذاب دردناكى از ما به شما خواهد رسيد.»
Verse 19 — Surah Ya-Sin 36:19
[رسولان] گفتند: «شومىِ شما با خود شماست. آيا اگر شما را پند دهند [باز كفر مى‌ورزيد]؟ نه! بلكه شما قومى اسرافكاريد.»
Verse 20 — Surah Ya-Sin 36:20
و [در اين ميان] مردى از دورترين جاى شهر دوان دوان آمد، [و] گفت: «اى مردم، از اين فرستادگان پيروى كنيد
Verse 21 — Surah Ya-Sin 36:21
از كسانى كه پاداشى از شما نمى‌خواهند و خود [نيز] بر راه راست قرار دارند، پيروى كنيد
Verse 22 — Surah Ya-Sin 36:22
آخر چرا كسى را نپرستم كه مرا آفريده است و [همه] شما به سوى او بازگشت مى‌يابيد؟
Verse 23 — Surah Ya-Sin 36:23
آيا به جاى او خدايانى را بپرستم كه اگر [خداى] رحمان بخواهد به من گزندى برساند، نه شفاعتشان به حالم سود مى‌دهد و نه مى‌توانند مرا برهانند؟
Verse 24 — Surah Ya-Sin 36:24
در آن صورت، من قطعاً در گمراهى آشكارى خواهم بود
Verse 25 — Surah Ya-Sin 36:25
من به پروردگارتان ايمان آوردم. [اقرار] مرا بشنويد.»
Verse 26 — Surah Ya-Sin 36:26
[سرانجام به جرم ايمان كشته شد، و بدو] گفته شد: «به بهشت درآى.» گفت: «اى كاش، قوم من مى‌دانستند،
Verse 27 — Surah Ya-Sin 36:27
كه پروردگارم چگونه مرا آمرزيد و در زمره عزيزانم قرار داد.»
Verse 28 — Surah Ya-Sin 36:28
پس از [شهادت] وى هيچ سپاهى از آسمان بر قومش فرود نياورديم و [پيش از اين هم] فروفرستنده نبوديم
Verse 29 — Surah Ya-Sin 36:29
تنها يك فرياد بود و بس. و بناگاه [همه] آنها سرد بر جاى فسردند
Verse 30 — Surah Ya-Sin 36:30
دريغا بر اين بندگان! هيچ فرستاده‌اى بر آنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مى‌كردند
Verse 31 — Surah Ya-Sin 36:31
مگر نديده‌اند كه چه بسيار نسلها را پيش از آنان هلاك گردانيديم كه ديگر آنها به سويشان بازنمى‌گردند؟
Verse 32 — Surah Ya-Sin 36:32
و قطعاً همه آنان در پيشگاه ما احضار خواهند شد
Verse 33 — Surah Ya-Sin 36:33
و زمين مرده، برهانى است براى ايشان، كه آن را زنده گردانيديم و دانه از آن برآورديم كه از آن مى‌خورند
Verse 34 — Surah Ya-Sin 36:34
و در آن [زمين] باغهايى از درختان خرما و تاك قرار داديم و چشمه‌ها در آن روان كرديم
Verse 35 — Surah Ya-Sin 36:35
تا از ميوه آن و [از] كاركرد دستهاى خودشان بخورند، آيا باز [هم] سپاس نمى‌گزارند؟
Verse 36 — Surah Ya-Sin 36:36
پاك [خدايى] كه از آنچه زمين مى‌روياند و [نيز] از خودشان و از آنچه نمى‌دانند، همه را نر و ماده گردانيده است
Verse 37 — Surah Ya-Sin 36:37
و نشانه‌اى [ديگر] براى آنها شب است كه روز را [مانند پوست] از آن برمى‌كنيم و بناگاه آنان در تاريكى فرو مى‌روند
Verse 38 — Surah Ya-Sin 36:38
و خورشيد به [سوى] قرارگاه ويژه خود روان است. تقدير آن عزيز دانا اين است
Verse 39 — Surah Ya-Sin 36:39
و براى ماه منزلهايى معين كرده‌ايم، تا چون شاخك خشك خوشه خرما برگردد
Verse 40 — Surah Ya-Sin 36:40
نه خورشيد را سزد كه به ماه رسد، و نه شب بر روز پيشى جويد، و هر كدام در سپهرى شناورند
Verse 41 — Surah Ya-Sin 36:41
و نشانه‌اى [ديگر] براى آنان اينكه: ما نياكانشان را در كشتى انباشته، سوار كرديم
Verse 42 — Surah Ya-Sin 36:42
و مانند آن براى ايشان مركوبها[ى ديگرى] خلق كرديم
Verse 43 — Surah Ya-Sin 36:43
و اگر بخواهيم غرقشان مى‌كنيم و هيچ فريادرسى نمى‌يابند و روى نجات نمى‌بينند
Verse 44 — Surah Ya-Sin 36:44
مگر رحمتى از جانب ما [شامل آنها گردد] و تا چندى [آنها را] برخوردار سازيم
Verse 45 — Surah Ya-Sin 36:45
و چون به ايشان گفته شود: «از آنچه در پيش رو و پشت سر داريد بترسيد، اميد كه مورد رحمت قرار گيريد» [نمى‌شنوند]
Verse 46 — Surah Ya-Sin 36:46
و هيچ نشانه‌اى از نشانه‌هاى پروردگارشان بر آنان نيامد، جز اينكه از آن رويگردان شدند
Verse 47 — Surah Ya-Sin 36:47
و چون به آنان گفته شود: «از آنچه خدا به شما روزى داده انفاق كنيد»، كسانى كه كافر شده‌اند، به آنان كه ايمان آورده‌اند، مى‌گويند: «آيا كسى را بخورانيم كه اگر خدا مى‌خواست [خودش] وى را مى‌خورانيد؟ شما جز در گمراهىِ آشكارى [بيش] نيستيد.»
Verse 48 — Surah Ya-Sin 36:48
و مى‌گويند: «اگر راست مى‌گوييد، پس اين وعده [عذاب] كى خواهد بود؟»
Verse 49 — Surah Ya-Sin 36:49
جز يك فرياد [مرگبار] را انتظار نخواهند كشيد كه هنگامى كه سرگرم جدالند غافلگيرشان كند
Verse 50 — Surah Ya-Sin 36:50
آنگاه نه توانايى وصيّتى دارند و نه مى‌توانند به سوى كسان خود برگردند
Verse 51 — Surah Ya-Sin 36:51
و در صور دميده خواهد شد، پس بناگاه از گورهاى خود شتابان به سوى پروردگار خويش مى‌آيند
Verse 52 — Surah Ya-Sin 36:52
مى‌گويند: «اى واى بر ما، چه كسى ما را از آرامگاهمان برانگيخت؟ اين است همان وعده خداى رحمان، و پيامبران راست مى‌گفتند.»
Verse 53 — Surah Ya-Sin 36:53
[باز هم] يك فرياد است و بس؛ و بناگاه همه در پيشگاه ما حاضر آيند
Verse 54 — Surah Ya-Sin 36:54
امروز بر كسى هيچ ستم نمى‌رود، جز در برابر آنچه كرده‌ايد پاداشى نخواهيد يافت
Verse 55 — Surah Ya-Sin 36:55
در اين روز، اهل بهشت كار و بارى خوش در پيش دارند
Verse 56 — Surah Ya-Sin 36:56
آنها با همسرانشان در زير سايه‌ها بر تختها تكيه مى‌زنند
Verse 57 — Surah Ya-Sin 36:57
در آنجا براى آنها [هر گونه] ميوه است و هر چه دلشان بخواهد
Verse 58 — Surah Ya-Sin 36:58
از جانب پروردگار[ى] مهربان [به آنان] سلام گفته مى‌شود
Verse 59 — Surah Ya-Sin 36:59
و اى گناهكاران، امروز [از بى‌گناهان] جدا شويد
Verse 60 — Surah Ya-Sin 36:60
اى فرزندان آدم، مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد، زيرا وى دشمن آشكار شماست؟
Verse 61 — Surah Ya-Sin 36:61
و اينكه مرا بپرستيد؛ اين است راه راست
Verse 62 — Surah Ya-Sin 36:62
و [او] گروهى انبوه از ميان شما را سخت گمراه كرد؛ آيا تعقل نمى‌كرديد؟
Verse 63 — Surah Ya-Sin 36:63
اين است جهنّمى كه به شما وعده داده مى‌شد
Verse 64 — Surah Ya-Sin 36:64
به [جرم] آنكه كفر مى‌ورزيديد، اكنون در آن درآييد
Verse 65 — Surah Ya-Sin 36:65
امروز بر دهانهاى آنان مُهر مى‌نهيم، و دستهايشان با ما سخن مى‌گويند، و پاهايشان بدانچه فراهم مى‌ساختند گواهى مى‌دهند
Verse 66 — Surah Ya-Sin 36:66
و اگر بخواهيم، هر آينه فروغ از ديدگانشان مى‌گيريم تا در راه [كج] بر هم پيشى جويند؛ ولى [راه راست را] از كجا مى‌توانند ببينند؟
Verse 67 — Surah Ya-Sin 36:67
و اگر بخواهيم، هرآينه ايشان را در جاى خود مسخ مى‌كنيم [به گونه‌اى] كه نه بتوانند بروند و نه برگردند
Verse 68 — Surah Ya-Sin 36:68
و هر كه را عمر دراز دهيم، او را [از نظر] خلقت فروكاسته [و شكسته] گردانيم، آيا نمى‌انديشند؟
Verse 69 — Surah Ya-Sin 36:69
و [ما] به او شعر نياموختيم و در خور وى نيست، اين [سخن] جز اندرز و قرآنى روشن نيست
Verse 70 — Surah Ya-Sin 36:70
تا هر كه را [دلى] زنده است بيم دهد، و گفتار [خدا] در باره كافران محقق گردد
Verse 71 — Surah Ya-Sin 36:71
آيا نديده‌اند كه ما به قدرت خويش براى ايشان چهارپايانى آفريده‌ايم تا آنان مالك آنها باشند؟
Verse 72 — Surah Ya-Sin 36:72
و آنها را براى ايشان رام گردانيديم. از برخى‌شان سوارى مى‌گيرند و از بعضى مى‌خورند
Verse 73 — Surah Ya-Sin 36:73
و از آنها سودها و نوشيدنيها دارند. پس چرا شكرگزار نيستيد؟
Verse 74 — Surah Ya-Sin 36:74
و غير از خدا[ى يگانه] خدايانى به پرستش گرفتند، تا مگر يارى شوند
Verse 75 — Surah Ya-Sin 36:75
[ولى بتان] نمى‌توانند آنان را يارى كنند و آنانند كه براى [بتان] چون سپاهى احضار شده‌اند
Verse 76 — Surah Ya-Sin 36:76
پس، گفتار آنان تو را غمگين نگرداند كه ما آنچه را پنهان و آنچه را آشكار مى‌كنند، مى‌دانيم
Verse 77 — Surah Ya-Sin 36:77
مگر آدمى ندانسته است كه ما او را از نطفه‌اى آفريده‌ايم، پس بناگاه وى ستيزه‌جويى آشكار شده است
Verse 78 — Surah Ya-Sin 36:78
و براى ما مَثَلى آورد و آفرينش خود را فراموش كرد؛ گفت: «چه كسى اين استخوانها را كه چنين پوسيده است زندگى مى‌بخشد؟»
Verse 79 — Surah Ya-Sin 36:79
بگو: «همان كسى كه نخستين‌بار آن را پديد آورد و اوست كه به هر [گونه] آفرينشى داناست.»
Verse 80 — Surah Ya-Sin 36:80
همو كه برايتان در درخت سبزفام اخگر نهاد كه از آن [چون نيازتان افتد] آتش مى‌افروزيد
Verse 81 — Surah Ya-Sin 36:81
آيا كسى كه آسمانها و زمين را آفريده توانا نيست كه [باز] مانند آنها را بيافريند؟ آرى، اوست آفريننده دانا
Verse 82 — Surah Ya-Sin 36:82
چون به چيزى اراده فرمايد، كارش اين بس كه مى‌گويد: «باش»؛ پس [بى‌درنگ] موجود مى‌شود
Verse 83 — Surah Ya-Sin 36:83
پس [شكوهمند و] پاك است آن كسى كه ملكوت هر چيزى در دست اوست، و به سوى اوست كه بازگردانيده مى‌شويد