Back to Languages
Persian - Chapter 51 - Adh-Dhariyat
Translation by Mohammad Mahdi Fooladvand — Permalink
Verse 1 — Surah Adh-Dhariyat 51:1
سوگند به بادهاى ذره‌افشان،
Verse 2 — Surah Adh-Dhariyat 51:2
و ابرهاى گرانبار،
Verse 3 — Surah Adh-Dhariyat 51:3
و سبك سيران،
Verse 4 — Surah Adh-Dhariyat 51:4
و تقسيم‌كنندگان كار[ها]،
Verse 5 — Surah Adh-Dhariyat 51:5
كه آنچه وعده داده شده‌ايد راست است،
Verse 6 — Surah Adh-Dhariyat 51:6
و [روز] پاداش واقعيت دارد
Verse 7 — Surah Adh-Dhariyat 51:7
سوگند به آسمان مشبّك،
Verse 8 — Surah Adh-Dhariyat 51:8
كه شما [درباره قرآن] در سخنى گوناگونيد
Verse 9 — Surah Adh-Dhariyat 51:9
[بگوى] تا هر كه از آن برگشته، برگشته باشد
Verse 10 — Surah Adh-Dhariyat 51:10
مرگ بر دروغپردازان
Verse 11 — Surah Adh-Dhariyat 51:11
همانان كه در ورطه نادانى بى‌خبرند
Verse 12 — Surah Adh-Dhariyat 51:12
پرسند: «روز پاداش كى است؟»
Verse 13 — Surah Adh-Dhariyat 51:13
همان روز كه آنان بر آتش، عقوبت [و آزموده] شوند
Verse 14 — Surah Adh-Dhariyat 51:14
عذاب [موعود] خود را بچشيد، اين است همان [بلايى] كه با شتاب خواستار آن بوديد
Verse 15 — Surah Adh-Dhariyat 51:15
پرهيزگاران در باغها و چشمه سارانند
Verse 16 — Surah Adh-Dhariyat 51:16
آنچه را پروردگارشان عطا فرموده مى‌گيرند، زيرا كه آنها پيش از اين نيكوكار بودند
Verse 17 — Surah Adh-Dhariyat 51:17
و از شب اندكى را مى‌غنودند
Verse 18 — Surah Adh-Dhariyat 51:18
و در سحرگاهان [از خدا] طلب آمرزش مى‌كردند
Verse 19 — Surah Adh-Dhariyat 51:19
و در اموالشان براى سائل و محروم حقى [معين] بود
Verse 20 — Surah Adh-Dhariyat 51:20
و روى زمين براى اهل يقين نشانه‌هايى [متقاعدكننده] است،
Verse 21 — Surah Adh-Dhariyat 51:21
و در خود شما؛ پس مگر نمى‌بينيد؟
Verse 22 — Surah Adh-Dhariyat 51:22
و روزى شما و آنچه وعده داده شده‌ايد در آسمان است
Verse 23 — Surah Adh-Dhariyat 51:23
پس سوگند به پروردگار آسمان و زمين، كه واقعاً او حق است همان گونه كه خود شما سخن مى‌گوييد
Verse 24 — Surah Adh-Dhariyat 51:24
آيا خبر مهمانان ارجمند ابراهيم به تو رسيد؟
Verse 25 — Surah Adh-Dhariyat 51:25
چون بر او درآمدند؛ پس سلام گفتند. گفت: «سلام، مردمى ناشناسيد.»
Verse 26 — Surah Adh-Dhariyat 51:26
پس آهسته به سوى زنش رفت و گوساله‌اى فربه [و بريان] آورد
Verse 27 — Surah Adh-Dhariyat 51:27
آن را به نزديكشان برد [و] گفت: «مگر نمى‌خوريد؟»
Verse 28 — Surah Adh-Dhariyat 51:28
و [در دلش] از آنان احساس ترسى كرد. گفتند: «مترس.» و او را به پسرى دانا مژده دادند
Verse 29 — Surah Adh-Dhariyat 51:29
و زنش با فريادى [از شگفتى] سر رسيد و بر چهره خود زد و گفت: «زنى پير نازا [چگونه بزايد]؟»
Verse 30 — Surah Adh-Dhariyat 51:30
گفتند: «پروردگارت چنين فرموده است. او خود حكيم داناست.»
Verse 31 — Surah Adh-Dhariyat 51:31
[ابراهيم] گفت: «اى فرستادگان، مأموريت شما چيست؟»
Verse 32 — Surah Adh-Dhariyat 51:32
گفتند: «ما به سوى مردمى پليدكار فرستاده شده‌ايم،
Verse 33 — Surah Adh-Dhariyat 51:33
تا سنگهايى از گِل رُس بر [سر] آنان فرو فرستيم
Verse 34 — Surah Adh-Dhariyat 51:34
[كه] نزد پروردگارت براى مسرفان نشان‌گذارى شده است
Verse 35 — Surah Adh-Dhariyat 51:35
پس هر كه از مؤمنان در آن [شهرها] بود بيرون برديم
Verse 36 — Surah Adh-Dhariyat 51:36
و[لى] در آنجا جز يك خانه از فرمانبران [خدا بيشتر] نيافتيم
Verse 37 — Surah Adh-Dhariyat 51:37
و در آنجا براى آنها كه از عذاب پر درد مى‌ترسند، عبرتى به جاى گذاشتيم
Verse 38 — Surah Adh-Dhariyat 51:38
و [نيز] در [ماجراى] موسى، چون او را با حجتى آشكار به سوى فرعون گسيل داشتيم
Verse 39 — Surah Adh-Dhariyat 51:39
پس [فرعون] با اركان [دولت] خود روى برتافت و گفت: «[اين شخص،] ساحر يا ديوانه‌اى است.»
Verse 40 — Surah Adh-Dhariyat 51:40
[تا] او و سپاهيانش را گرفتيم و آنان را در دريا افكنديم در حالى كه او [در آخرين لحظه] نكوهشگر [خود] بود
Verse 41 — Surah Adh-Dhariyat 51:41
و در [ماجراى] عاد [نيز]، چون بر [سر] آنها آن باد مُهلِك را فرستاديم
Verse 42 — Surah Adh-Dhariyat 51:42
به هر چه مى‌وزيد آن را چون خاكستر استخوان مرده مى‌گردانيد
Verse 43 — Surah Adh-Dhariyat 51:43
و در [ماجراى] ثمود [نيز عبرتى بود]، آنگاه كه به ايشان گفته شد: «تا چندى برخوردار شويد.»
Verse 44 — Surah Adh-Dhariyat 51:44
تا [آنكه] از فرمان پروردگار خود سر برتافتند و در حالى كه آنها مى‌نگريستند، آذرخش آنان را فرو گرفت
Verse 45 — Surah Adh-Dhariyat 51:45
در نتيجه نه توانستند به پاى خيزند و نه طلب يارى كنند
Verse 46 — Surah Adh-Dhariyat 51:46
و قوم نوح [نيز] پيش از آن [اقوام نامبرده همين گونه هلاك شدند]، زيرا آنها مردمى نافرمان بودند
Verse 47 — Surah Adh-Dhariyat 51:47
و آسمان را به قدرت خود برافراشتيم، و بى‌گمان، ما [آسمان]گستريم
Verse 48 — Surah Adh-Dhariyat 51:48
و زمين را گسترانيده‌ايم و چه نيكو گسترندگانيم
Verse 49 — Surah Adh-Dhariyat 51:49
و از هر چيزى دو گونه [يعنى نر و ماده] آفريديم، اميد كه شما عبرت گيريد
Verse 50 — Surah Adh-Dhariyat 51:50
پس به سوى خدا بگريزيد، كه من شما را از طرف او بيم‌دهنده‌اى آشكارم
Verse 51 — Surah Adh-Dhariyat 51:51
و با خدا معبودى ديگر قرار مدهيد كه من از جانب او هشداردهنده‌اى آشكارم
Verse 52 — Surah Adh-Dhariyat 51:52
بدين سان بر كسانى كه پيش از آنها بودند هيچ پيامبرى نيامد جز اينكه گفتند: «ساحر يا ديوانه‌اى است.»
Verse 53 — Surah Adh-Dhariyat 51:53
آيا همديگر را به اين [سخن] سفارش كرده بودند؟ [نه!] بلكه آنان مردمى سركش بودند
Verse 54 — Surah Adh-Dhariyat 51:54
پس، از آنان روى بگردان، كه تو در خور نكوهش نيستى
Verse 55 — Surah Adh-Dhariyat 51:55
و پند ده، كه مؤمنان را پند سود بخشد
Verse 56 — Surah Adh-Dhariyat 51:56
و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند
Verse 57 — Surah Adh-Dhariyat 51:57
از آنان هيچ روزيى نمى‌خواهم، و نمى‌خواهم كه مرا خوراك دهند
Verse 58 — Surah Adh-Dhariyat 51:58
خداست كه خود روزى بخش نيرومند استوار است
Verse 59 — Surah Adh-Dhariyat 51:59
پس براى كسانى كه ستم كردند بهره‌اى است از عذاب، همانند بهره عذاب ياران [قبلى]شان. پس [بگو:] در خواستن عذاب از من، شتابزدگى نكنند
Verse 60 — Surah Adh-Dhariyat 51:60
پس واى بر كسانى كه كافر شده‌اند از آن روزى كه وعده يافته‌اند