Back to Languages
Persian - Chapter 53 - An-Najm
Translation by Mohammad Mahdi Fooladvand — Permalink
Verse 1 — Surah An-Najm 53:1
سوگند به اختر [= قرآن] چون فرود مى‌آيد،
Verse 2 — Surah An-Najm 53:2
[كه] يار شما نه گمراه شده و نه در نادانى مانده؛
Verse 3 — Surah An-Najm 53:3
و از سر هوس سخن نمى‌گويد
Verse 4 — Surah An-Najm 53:4
اين سخن بجز وحيى كه وحى مى‌شود نيست
Verse 5 — Surah An-Najm 53:5
آن را [فرشته] شديدالقوى به او فرا آموخت،
Verse 6 — Surah An-Najm 53:6
[سروش] نيرومندى كه [مسلّط] درايستاد
Verse 7 — Surah An-Najm 53:7
در حالى كه او در افق اعلى بود؛
Verse 8 — Surah An-Najm 53:8
سپس نزديك آمد و نزديكتر شد،
Verse 9 — Surah An-Najm 53:9
تا [فاصله‌اش] به قدر [طول] دو [انتهاى] كمان يا نزديكتر شد؛
Verse 10 — Surah An-Najm 53:10
آنگاه به بنده‌اش آنچه را بايد وحى كند، وحى فرمود
Verse 11 — Surah An-Najm 53:11
آنچه را دل ديد انكار[ش] نكرد
Verse 12 — Surah An-Najm 53:12
آيا در آنچه ديده است با او جدال مى‌كنيد؟
Verse 13 — Surah An-Najm 53:13
و قطعاً بار ديگرى هم او را ديده است،
Verse 14 — Surah An-Najm 53:14
نزديك سدرالمنتهى،
Verse 15 — Surah An-Najm 53:15
در همان جا كه جنةالمأوى است
Verse 16 — Surah An-Najm 53:16
آنگاه كه درخت سدر را آنچه پوشيده بود، پوشيده بود
Verse 17 — Surah An-Najm 53:17
ديده [اش] منحرف نگشت و [از حدّ] در نگذشت
Verse 18 — Surah An-Najm 53:18
به راستى كه [برخى] از آيات بزرگ پروردگار خود را بديد
Verse 19 — Surah An-Najm 53:19
به من خبر دهيد از لات و عزّى،
Verse 20 — Surah An-Najm 53:20
و منات آن سومين ديگر،
Verse 21 — Surah An-Najm 53:21
آيا [به خيالتان] براى شما پسر است و براى او دختر؟
Verse 22 — Surah An-Najm 53:22
در اين صورت، اين تقسيم نادرستى است
Verse 23 — Surah An-Najm 53:23
[اين بتان] جز نامهايى بيش نيستند كه شما و پدرانتان نامگذارى كرده‌ايد [و] خدا بر [حقّانيّت] آنها هيچ دليلى نفرستاده است. [آنان] جز گمان و آنچه را كه دلخواهشان است پيروى نمى‌كنند، با آنكه قطعاً از جانب پروردگارشان هدايت برايشان آمده است
Verse 24 — Surah An-Najm 53:24
مگر انسان آنچه را آرزو كند دارد؟
Verse 25 — Surah An-Najm 53:25
آن سرا و اين سرا از آن خداست
Verse 26 — Surah An-Najm 53:26
و بسا فرشتگانى كه در آسمانهايند [و] شفاعتشان به كارى نيايد، مگر پس از آنكه خدا به هر كه خواهد و خشنود باشد اذن دهد
Verse 27 — Surah An-Najm 53:27
در حقيقت، كسانى كه آخرت را باور ندارند، فرشتگان را در نامگذارى به صورت مؤنّث نام مى‌نهند
Verse 28 — Surah An-Najm 53:28
و ايشان را به اين [كار] معرفتى نيست. جز گمان [خود] را پيروى نمى‌كنند، و در واقع، گمان در [وصول به] حقيقت هيچ سودى نمى‌رساند
Verse 29 — Surah An-Najm 53:29
پس، از هر كس كه از ياد ما روى برتافته و جز زندگى دنيا را خواستار نبوده است، روى برتاب
Verse 30 — Surah An-Najm 53:30
اين منتهاى دانش آنان است. پروردگار تو، خود به [حال] كسى كه از راه او منحرف شده داناتر، و او به كسى كه راه يافته [نيز] آگاه‌تر است
Verse 31 — Surah An-Najm 53:31
و هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است از آن خداست، تا كسانى را كه بد كرده‌اند، به [سزاى] آنچه انجام داده‌اند كيفر دهد، و آنان را كه نيكى كرده‌اند، به نيكى پاداش دهد
Verse 32 — Surah An-Najm 53:32
آنان كه از گناهان بزرگ و زشتكاريها -جز لغزشهاى كوچك- خوددارى مى‌ورزند، پروردگارت [نسبت به آنها] فراخ‌آمرزش است. وى از آن دم كه شما را از زمين پديد آورد و از همان‌گاه كه در شكمهاى مادرانتان [در زهدان] نهفته بوديد به [حال ]شما داناتر است، پس خودتان را پاك مشماريد. او به [حال] كسى كه پرهيزگارى نموده داناتر است
Verse 33 — Surah An-Najm 53:33
پس آيا آن كسى را كه [از جهاد] روى برتافت ديدى؟
Verse 34 — Surah An-Najm 53:34
و اندكى بخشيد و [از باقى] امتناع ورزيد
Verse 35 — Surah An-Najm 53:35
آيا علم غيب پيش اوست و او مى‌بيند؟
Verse 36 — Surah An-Najm 53:36
يا بدانچه در صحيفه‌هاى موسى [آمده] خبر نيافته است؟
Verse 37 — Surah An-Najm 53:37
و [نيز در نوشته‌هاى] همان ابراهيمى كه وفا كرد
Verse 38 — Surah An-Najm 53:38
كه هيچ بردارنده‌اى بار گناه ديگرى را بر نمى‌دارد
Verse 39 — Surah An-Najm 53:39
و اينكه براى انسان جز حاصل تلاش او نيست
Verse 40 — Surah An-Najm 53:40
و [نتيجه] كوشش او به زودى ديده خواهد شد
Verse 41 — Surah An-Najm 53:41
سپس هر چه تمامتر وى را پاداش دهند
Verse 42 — Surah An-Najm 53:42
و اينكه پايان [كار] به سوى پروردگار توست
Verse 43 — Surah An-Najm 53:43
و هم اوست كه مى‌خنداند و مى‌گرياند
Verse 44 — Surah An-Najm 53:44
و هم اوست كه مى‌ميراند و زنده مى‌گرداند
Verse 45 — Surah An-Najm 53:45
و هم اوست كه دو نوع مى‌آفريند: نر و ماده،
Verse 46 — Surah An-Najm 53:46
از نطفه‌اى چون فرو ريخته شود
Verse 47 — Surah An-Najm 53:47
و هم پديد آوردن [عالم] ديگر بر [عهده] اوست
Verse 48 — Surah An-Najm 53:48
و هم اوست كه [شما را] بى‌نياز كرد و سرمايه بخشيد
Verse 49 — Surah An-Najm 53:49
و هم اوست پروردگار ستاره «شِعرى»
Verse 50 — Surah An-Najm 53:50
و هم اوست كه عاديان قديم را هلاك كرد
Verse 51 — Surah An-Najm 53:51
و ثمود را [نيز هلاك كرد] و [كسى را] باقى نگذاشت
Verse 52 — Surah An-Najm 53:52
و پيشتر [از همه آنها] قوم نوح را، زيرا كه آنان ستمگرتر و سركش‌تر بودند
Verse 53 — Surah An-Najm 53:53
و شهرها[ى سَدوم و عاموره] را فرو افكند
Verse 54 — Surah An-Najm 53:54
پوشاند بر آن [دو شهر، از باران گوگردى] آنچه را پوشاند
Verse 55 — Surah An-Najm 53:55
پس به كدام يك از نعمتهاى پروردگارت ترديد روا مى‌دارى؟
Verse 56 — Surah An-Najm 53:56
اين [پيامبر نيز] بيم‌دهنده‌اى از [جمله] بيم‌دهندگان نخستين است
Verse 57 — Surah An-Najm 53:57
[وه چه] نزديك گشت قيامت
Verse 58 — Surah An-Najm 53:58
جز خدا كسى آشكاركننده آن نيست
Verse 59 — Surah An-Najm 53:59
آيا از اين سخن عجب داريد؟
Verse 60 — Surah An-Najm 53:60
و مى‌خنديد و نمى‌گرييد؟
Verse 61 — Surah An-Najm 53:61
و شما در غفلتيد
Verse 62 — Surah An-Najm 53:62
پس خدا را سجده كنيد و بپرستيد