Back to Languages
Persian - Chapter 69 - Al-Haqqah
Translation by Mohammad Sadeqi Tehrani — Permalink
Verse 1 — Surah Al-Haqqah 69:1
حقیقت حتمی [:معاد]
Verse 2 — Surah Al-Haqqah 69:2
چیست (آن) حقیقت؟
Verse 3 — Surah Al-Haqqah 69:3
و چه فهماندت (این) حقیقت چیست؟
Verse 4 — Surah Al-Haqqah 69:4
ثمودیان و عادیان به کوبنده‌ی شدید [:قیامت] را تکذیب کردند
Verse 5 — Surah Al-Haqqah 69:5
پس اما ثمودیان با (عذابی) طغیان‌کننده به هلاکت رسیدند
Verse 6 — Surah Al-Haqqah 69:6
و اما عادیان به بادی بس سرد و تجاوزکننده هلاک شدند
Verse 7 — Surah Al-Haqqah 69:7
(که خدا) آن را بر (سر و سامان)شان هفت شب و هشت روز چیره کرد، حال آنکه (این روزهای طوفانی) ریشه‌کَنَنده‌‌هایی بودند. پس می‌بینی (این) گروه را که در آن (باد) از بنیاد برکنده شدند، گویی آنان پایه‌های پوک درختان خرمایی می‌باشند
Verse 8 — Surah Al-Haqqah 69:8
پس آیا برایشان هیچ (حالت) ماندگاری‌ای می‌بینی؟
Verse 9 — Surah Al-Haqqah 69:9
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و دورافتادگان (از حق) به خطاپیشگی سخت در آمدند
Verse 10 — Surah Al-Haqqah 69:10
پس فرستاده‌ی پروردگارشان را عصیان کردند، در نتیجه خدا (گریبان) آنان را به سختی برگرفت
Verse 11 — Surah Al-Haqqah 69:11
ما به‌راستی هنگامی که آب طغیان کرد شما را در (کشتیِ) روان حمل کردیم (در حالی که ذریه‌هایی در صلب‌های مردان و ترائب ]: سینه‌های زنان[ (بودید]
Verse 12 — Surah Al-Haqqah 69:12
برای اینکه این کشتی را برایتان یادواره‌ای نهیم و گوش‌هایی شنوا آن را فرا گیرند،
Verse 13 — Surah Al-Haqqah 69:13
پس هنگامی که در صور [:بوق جان‌فرسا] یکجا دمیده شود،
Verse 14 — Surah Al-Haqqah 69:14
و زمین و کوه‌ها (با زلزله‌ی فراگیر) حمل شوند، پس یکجا نرم (و ویران) گردند
Verse 15 — Surah Al-Haqqah 69:15
پس در این هنگام واقعه(ی قیامت) رخ دهد،
Verse 16 — Surah Al-Haqqah 69:16
و آسمان بشکافد. پس آن در این هنگام بسی سست (بنیاد) است
Verse 17 — Surah Al-Haqqah 69:17
و فرشته بر اطراف آن (آسمان شکافته‌شده) است. و عرش پروردگارت را بالای سر (و سامان)شان در آن روز هشت نفر (از عرشیان) حمل می‌کنند
Verse 18 — Surah Al-Haqqah 69:18
چنان روزی (بر پروردگار) عرضه می‌شوید، حال آنکه هیچ (چیزِ) پنهان از شما (بر او) مخفی نباشد
Verse 19 — Surah Al-Haqqah 69:19
پس اما کسی که کتاب (اعمال)ش به دست راستش داده شود، گوید: «هان! کتاب مرا بخوانید.»
Verse 20 — Surah Al-Haqqah 69:20
«من به‌راستی گمان (شایسته‌ی ایمان) داشتم که بی‌گمان حسابم را ملاقات خواهم کرد.»
Verse 21 — Surah Al-Haqqah 69:21
پس او در (ژرفای) معیشتی رضایت‌بخش است
Verse 22 — Surah Al-Haqqah 69:22
در باغی والا، با درختانی سردرهم،
Verse 23 — Surah Al-Haqqah 69:23
(که) چیدنی‌هایش (به او) نزدیک است
Verse 24 — Surah Al-Haqqah 69:24
(به آنان گفته شود:) «به گوارایی بخورید و بیاشامید، به سبب آن چه در زمان‌های گذشته از پیش فرستادید.»
Verse 25 — Surah Al-Haqqah 69:25
و اما کسی که کتابش به دست چپش داده شود، پس گوید: «ای کاش کتابم به من داده نمی‌شد.»
Verse 26 — Surah Al-Haqqah 69:26
«و نمی‌دانستم حسابم چیست؟»
Verse 27 — Surah Al-Haqqah 69:27
«ای کاش (قیامت هرگز) نبود.»
Verse 28 — Surah Al-Haqqah 69:28
«مالم مرا بی‌نیاز نکرد.»
Verse 29 — Surah Al-Haqqah 69:29
«از من سلطه و توانم [:حال و مالم] ناچیز و نابود شد.»
Verse 30 — Surah Al-Haqqah 69:30
(گفته شود:) «او را بگیرید و زنجیرش کنید.»
Verse 31 — Surah Al-Haqqah 69:31
«سپس او را گیرانه‌ی جهنم نمایید.»
Verse 32 — Surah Al-Haqqah 69:32
«سپس در رشته‌ای زنجیری که طولش هفتاد ذراع است فروگیریدش.»
Verse 33 — Surah Al-Haqqah 69:33
«او به‌راستی به خدای بزرگ ایمان نمی‌آورده
Verse 34 — Surah Al-Haqqah 69:34
«و (خود و دیگران را) بر خوراک دادن بینوا وانمی‌داشته.»
Verse 35 — Surah Al-Haqqah 69:35
«پس امروز برای او این‌جا دوستی خون‌گرم نیست.»
Verse 36 — Surah Al-Haqqah 69:36
«و نه خوراکی جز چرکابه‌ای (از دوزخیان)»
Verse 37 — Surah Al-Haqqah 69:37
«که آن را جز خطاکاران نمی‌خورند.»
Verse 38 — Surah Al-Haqqah 69:38
پس، به آنچه می‌بینید، سوگند یاد نمی‌کنم
Verse 39 — Surah Al-Haqqah 69:39
و (نیز) به آنچه نمی‌بینید،
Verse 40 — Surah Al-Haqqah 69:40
(که) این (قرآن) به‌راستی بی‌گمان گفتار فرستاده‌ای بزرگوار است
Verse 41 — Surah Al-Haqqah 69:41
و آن گفتار شاعری نیست. (چه) کم است آنچه ایمان می‌آورید
Verse 42 — Surah Al-Haqqah 69:42
و نه گفتار کاهنی است. (چه) کم است آنچه متذکر می‌شوید
Verse 43 — Surah Al-Haqqah 69:43
(پیام) فرود آمده‌ای است از جانب پروردگار جهانیان
Verse 44 — Surah Al-Haqqah 69:44
و اگر (او) پاره‌ای از گفته‌ها(ی ناروا) را بر ما همی بربندد،
Verse 45 — Surah Al-Haqqah 69:45
با قدرت (بی‌نهایت)، (وحی ربانی را) از او برمی‌گیریم
Verse 46 — Surah Al-Haqqah 69:46
سپس رگ (زندگی وحیانی)اش را پاره می‌کنیم
Verse 47 — Surah Al-Haqqah 69:47
پس هیچ یک از شما مانع از (عذاب) او نیست
Verse 48 — Surah Al-Haqqah 69:48
و بی‌گمان (قرآن) یادواره‌ای برای پرهیزگاران است
Verse 49 — Surah Al-Haqqah 69:49
و ما به‌راستی می‌دانیم که از (میان) شما همواره تکذیب‌کنندگانی هستند
Verse 50 — Surah Al-Haqqah 69:50
و آن همواره بر کافران بی‌گمان حسرتی است
Verse 51 — Surah Al-Haqqah 69:51
و این (قرآن) به‌راستی بی‌شبهه (در راستای) حق یقین است
Verse 52 — Surah Al-Haqqah 69:52
پس به (پاس) نام پروردگار بزرگت (او را) تسبیح گوی