Back to Languages

Persian - Chapter 73 - Al-Muzzammil

Translation by Mohammad Sadeqi Tehrani — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Muzzammil 73:1

ای جامه بر (جان و تن خویشتن) فرو پیچیده‌،

Verse 2 — Surah Al-Muzzammil 73:2

شب را به‌پا خیز مگر اندکی

Verse 3 — Surah Al-Muzzammil 73:3

نیمش را، یا اندکی از نیمش را بکاه،

Verse 4 — Surah Al-Muzzammil 73:4

یا بر آن (نیم) بیفزای، و قرآن را شمرده بخوان شمردنی (روشن)

Verse 5 — Surah Al-Muzzammil 73:5

ما همواره به زودی بر تو گفتاری گران‌بار فرو می‌افکنیم‌

Verse 6 — Surah Al-Muzzammil 73:6

بی‌گمان عبادت نشأت‌‌یافته از شب گامی استوارتر و فراتر و گفته‌اش پای‌برجاتر و گرانبارتر است

Verse 7 — Surah Al-Muzzammil 73:7

به‌راستی برایت، در روز، شناوری ای دور و دراز است

Verse 8 — Surah Al-Muzzammil 73:8

و نام پروردگار خود را یاد کن و فراسویش (آن گونه) انقطاعی یاب که (دیگران را نیز سویش) منقطع سازی

Verse 9 — Surah Al-Muzzammil 73:9

پروردگار خاور و باختر (که) خدایی جز او نیست؛ پس او را کارساز خویش برگیر

Verse 10 — Surah Al-Muzzammil 73:10

و بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و از آنان با دوری‌گزیدنی زیبا، دور باش

Verse 11 — Surah Al-Muzzammil 73:11

و مرا با تکذیب‌کنندگان نعمت‌وار واگذار و اندکی مهلتشان ده

Verse 12 — Surah Al-Muzzammil 73:12

به‌راستی پیش ما عذاب‌هایی سخت و آتش پرزبانه،

Verse 13 — Surah Al-Muzzammil 73:13

و طعامی گلوگیر و عذابی پردرد است،

Verse 14 — Surah Al-Muzzammil 73:14

(در) روزی که زمین و کوه‌ها به لرزه درآیند، حال آنکه کوه‌ها ریگی انباشته‌‌اند

Verse 15 — Surah Al-Muzzammil 73:15

بی‌گمان، ما سوی شما فرستاده‌ای که گواه بر شماست روانه کردیم‌؛ همان گونه که فرستاده‌ای سوی فرعون فرستادیم

Verse 16 — Surah Al-Muzzammil 73:16

پس فرعون (آن) فرستاده را عصیان کرد. پس ما او را به گونه‌ای مرگبار بر گرفتیم

Verse 17 — Surah Al-Muzzammil 73:17

پس اگر کفر بورزید، چگونه از روزی که کودکان را پیر می‌گرداند پرهیز می‌کنید؟

Verse 18 — Surah Al-Muzzammil 73:18

آسمان از حادثه‌ی آن (روز) از هم شکافته (و) وعده‌ی او شدنی بوده است

Verse 19 — Surah Al-Muzzammil 73:19

همانا این‌ها یادواره‌ای است تا هر که بخواهد سوی پروردگارش راهی در پیش گیرد

Verse 20 — Surah Al-Muzzammil 73:20

پروردگارت به‌راستی می‌داند که تو و گروهی از کسانی که با تواَند، نزدیک به دوسوم از شب، و نصف آن را، یا یک‌‌سوم آن را (به عبادت) بر می‌خیزید. خداست که شب و روز را تقدیر و اندازه می‌دهد. (او) می‌داند که (شما) هرگز آن را ضبط نتوانید کرد. پس (از حکم نخستین) بر شما برگشت. پس هر چه از قرآن مُیسر می‌شود بخوانید. (خدا) دانست که به زودی در میانتان بیمارانی خواهند بود، و دیگرانی (که) در زمین (پای) می‌زنند (هم) هستند حال آنکه از فضل خدا می‌جویند، و دیگرانی (هم) در راه خدا کشتار می‌کنند. پس هر چه از آن [:قرآن] میسر شد بخوانید و نماز را بر پا بدارید و زکات را بپردازید و وامی نیکو به خدا دهید. و هر کار خوبی برای خویش از پیش فرستید، آن را نزد خدا بهتر و با پاداشی بیشتر بازخواهید یافت. و از خدا پوشش بخواهید. خدا بی‌گمان بسی پوشنده‌ی رحمتگر بر ویژگان است