Persian - Chapter 93 - Ad-Duhaa

سوگند به روشنایی میان روز؛

و سوگند به شب چون به نیمه رسید؛

(که) پروردگارت تو را وانگذاشته و دشمن نداشته است

و همانا (زندگی) آخرین برای تو از (زندگی) نخستین بهتر است

و در آینده‌ای دور، پروردگارت همواره تو را (رحمت بی‌زحمت رسالتی) اعطا خواهد کرد، پس خوشنود گردی

مگر نه (اینکه) تو را یتیم یافت، پس پناه داد؟

و تو را سرگشته‌ای یافت، پس هدایت کرد؟

و تو را عیال‌وار یافت، پس بی‌نیاز گردانید؟

پس اما یتیم را خوار و زار مکن

و اما سائل را پس (هرگز) بانگ مزن

و اما به وسیله‌ی نعمت پروردگارت، پس (آن را) بازگو کن