Persian - Chapter 49 - Al-Hujurat

اى کسانى که ایمان آورده‌اید! [در هیچ کارى] بر خدا و پیامبر او پیشى نگیرید و از [نافرمانی] خداوند پروا کنید که خداوند شنوا و داناست

اى کسانى که ایمان آورده‌اید! [در گفتگو با پیامبر،] صدایتان را بلندتر از صداى پیامبر نکنید و آن گونه که با یکدیگر بلند گفتگو مى‌کنید، با پیامبر بلند سخن مگویید! مبادا [به خاطر این بى‌ادبى،] اعمالتان نابود شود و شما آگاه نشوید

کسانى که نزد رسول خدا صدایشان را پایین مى‌آورند، آنان کسانى هستند که خداوند دل‌هایشان را براى [پذیرش] تقوا آزمایش [و آماده] کرده است و آمرزش و پاداشی بزرگ خواهند داشت

کسانى که از پشت اتاق‌ها[ى خانه‌ات] تو را با فریاد صدا مى‌زنند، بیشترشان نمی‌اندیشند. [که باید احترام تو را نگاه دارند]

و اگر صبر می‌کردند تا تو خود به نزد آنان بیرون آیى، قطعاً برایشان بهتر بود و خداوند آمرزنده‌ی مهربان است

اى کسانى که ایمان آورده‌اید! اگر فاسقى براى شما خبرى مهمّ آورد، درباره‌ی آن بررسی کنید، مبادا [از روى شتاب‌زدگى تصمیمی بگیرید و] ناآگاهانه به گروهى آسیب برسانید، سپس از کرده‌ى خود پشیمان شوید

و بدانید که رسول خدا در میان شماست [و شما باید از او پیروى کنید.] اگر او در بسیارى از کارها پیرو شما باشد، قطعاً به سختى و مشقّت خواهید افتاد؛ ولى خدا ایمان را محبوب شما قرار داده و آن را در دل‌هایتان آراسته است و کفر، بدکارى و نافرمانى را مورد تنفّر شما قرار داده است. آنها [که داراى این ویژگى‌ها هستند،] همان رشدیافتگانند

[علاقه به ایمان و تنفّر از کفر،] فضل و نعمتى بزرگ از سوی خداوند است و خداوند دانایی فرزانه است

و اگر دو گروه از مؤمنان به نزاع و جنگ پرداختند، پس میان آنان صلح و آشتى برقرار کنید. سپس اگر یکى از دو گروه بر دیگرى تجاوز کرد، با متجاوز بجنگید تا به فرمان خداوند بازگردد. پس اگر متجاوز بازگشت، میان آن دو گروه به عدالت صلح برقرار کنید و عدالت ورزید که خداوند دادگران را دوست دارد

همانا مؤمنان با یکدیگر برادرند، پس میان برادران خود، صلح و آشتى برقرار کنید و از [نافرمانی] خدا پروا کنید تا مورد رحمت قرار گیرید

اى کسانى که ایمان آورده‌اید! مبادا گروهى [از شما]، گروهى دیگر را مسخره کنند. چه بسا که مسخره‌شدگان بهتر از مسخره‌کنندگان باشند و زنان نیز، زنان دیگر را مسخره نکنند، شاید که آنان بهتر از اینان باشند و از یکدیگر عیب‌جویى نکنید و یکدیگر را با لقب‌هاى بد و ناپسند نخوانید. [زیرا] این که انسانى را پس از ایمان آوردنش به لقب زشت نشان کنند، بد رسمى است و کسانی که [از این اعمال] توبه نکنند، پس آنان همان ستمگرانند

اى کسانى که ایمان آورده‌اید! از بسیارى گمان‌ها دورى کنید، زیرا برخى گمان‌ها گناه است و [در کار دیگران] تجسّس و کنجکاوى نکنید و از یکدیگر غیبت نکنید. آیا هیچ یک از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‌ی خود را بخورد؟ [هرگز!] بلکه آن را ناپسند مى‌دانید و از [نافرمانی] خدا پروا کنید. همانا خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است

اى مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و شما را تیره‌ها و قبیله‌ها قرار دادیم، تا یکدیگر را بشناسید. همانا گرامى‌ترینِ شما نزد خدا، باتقواترینِ شماست. خداوند داناى آگاه است

آن اعراب بادیه‌نشین گفتند: «ما ایمان آورده‌ایم.» به آنان بگو: شما هنوز ایمان نیاورده‌اید، بلکه بگویید: اسلام آورده‌ایم، زیرا هنوز ایمان در دل‌هاى شما وارد نشده است و اگر خدا و رسولش را اطاعت کنید، خداوند ذرّه‌اى از اعمال شما کم نمى‌کند. خداوند آمرزنده‌ی مهربان است.»

مؤمنان، تنها کسانى هستند که به خدا و فرستاده‌اش ایمان آوردند، سپس دچار تردید نشدند و با اموال و جان‌هاى خود در راه خدا جهاد کردند. اینانند که [در ادّعاى ایمان] راستگویند

بگو: «آیا شما خدا را از ایمان خود آگاه مى‌کنید؟ در حالى که خداوند آنچه را در آسمان‌ها و آنچه را در زمین است، مى‌داند و خداوند به هر چیزى داناست.»

آنان بر تو منّت مى‌گذارند که اسلام آورده‌اند. بگو: «اگر راست مى‌گویید، براى اسلام آوردنتان بر من منّت نگذارید؛ بلکه این خداوند است که بر شما منّت دارد که شما را به سوى ایمان هدایت کرده است،

خداوند، نهان آسمان‌ها و زمین را مى‌داند و خداوند به آنچه مى‌کنید، بیناست.»