Back to Languages
Persian - Chapter 37 - As-Saffat
Translation by Unknown — Permalink
Verse 1 — Surah As-Saffat 37:1
سوگند به (فرشتگان) صف کشیده
Verse 2 — Surah As-Saffat 37:2
پس سوگند به (فرشتگان) باز دارنده،
Verse 3 — Surah As-Saffat 37:3
و به تلاوت کنندگان ذکر (= قرآن)،
Verse 4 — Surah As-Saffat 37:4
که همانا معبود شما یکی است
Verse 5 — Surah As-Saffat 37:5
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرقها
Verse 6 — Surah As-Saffat 37:6
بی گمان ما آسمان دنیا(= پایین) را به زیور ستارگان بیاراستیم
Verse 7 — Surah As-Saffat 37:7
و از هر شیطان سر کشی حفظ کردیم
Verse 8 — Surah As-Saffat 37:8
(تا) به (سخنان) عالم بالا گوش فرا ندهند، و از هر سوء (بوسیله شهاب) زده (ورانده) می شوند
Verse 9 — Surah As-Saffat 37:9
(آنها به سختی) عقب رانده می شوند، و برای آنها عذاب دایمی است
Verse 10 — Surah As-Saffat 37:10
مگر کسی که ناگهان چیزی را برباید، پس شهابی درخشان او را دنبال می کند
Verse 11 — Surah As-Saffat 37:11
پس (ای پیامبر) از آنها بپرس که آیا آفرینش آنها سخت تر است، یا (آفرینش) آنچه ما آفریده ایم، ما آنها را از گل چسپنده ای آفریدیم
Verse 12 — Surah As-Saffat 37:12
بلکه تو (از انکار آنها) در شگفت شدی، و آنها مسخره می کنند
Verse 13 — Surah As-Saffat 37:13
و هنگامی که پند داده شوند، پند نمی پذیرند
Verse 14 — Surah As-Saffat 37:14
و هنگامی که معجزه ای ببینند (آن را) مسخره می کنند
Verse 15 — Surah As-Saffat 37:15
و می گویند:« این جز جادویی آشکار نیست،
Verse 16 — Surah As-Saffat 37:16
آیا هنگامی که مردیم و به خاک و استخوانها (ی پوسیده ، مبدل) شدیم، (دوباره) بر انگیخته خواهیم شد؟
Verse 17 — Surah As-Saffat 37:17
آیا نیاکان نخستین ما(نیز بر انگیخته می شوند؟!)»
Verse 18 — Surah As-Saffat 37:18
بگو:« آری، و شما خوار و زبون (زنده) می شوید»
Verse 19 — Surah As-Saffat 37:19
پس آن تنها یک بانگ (سهمناک) است، ناگهان آنها (از قبرها بیرون می آیند و) می نگرند
Verse 20 — Surah As-Saffat 37:20
و گویند:« وای بر ما این (همان) روز جزا است!»
Verse 21 — Surah As-Saffat 37:21
(آری) این (همان) روز داوری است، که شما آن را تکذیب می کردید
Verse 22 — Surah As-Saffat 37:22
(به فرشتگان فرمان داده می شود) گرد آورید کسانی را که ستم کردند، و (همپایگان و) همراهانشان و آنچه را می پرستیدند
Verse 23 — Surah As-Saffat 37:23
به جای خدا، پس (همه ی) آنها را به راه دوزخ هدایت کنید
Verse 24 — Surah As-Saffat 37:24
و آنها را نگاهدارید که يقينا باز خواست خواهند شد
Verse 25 — Surah As-Saffat 37:25
شما را چه شده است که یکدیگر را یاری نمی دهید؟
Verse 26 — Surah As-Saffat 37:26
بلکه آنها امروز (همه) تسلیم (و فرمانبردار) هستند
Verse 27 — Surah As-Saffat 37:27
آنها سؤال کنان رو به یکدیگر کنند،
Verse 28 — Surah As-Saffat 37:28
(به سردمداران) گویند:« به راستی که شما (برای گمراه کردن ما) از (راه) خیر خواهی به نزد ما می آمدید»
Verse 29 — Surah As-Saffat 37:29
(سرد مداران در پاسخ) گویند:« بلکه، شما خودتان مؤمن نبودید (تقصیر ما چیست؟)
Verse 30 — Surah As-Saffat 37:30
و ما هیچ گونه تسلطی بر شما نداشتیم، بلکه شما خود گروهی سر کش بودید
Verse 31 — Surah As-Saffat 37:31
پس فرمان پروردگارمان بر ما ثابت شد،البته ما چشنده ی (عذاب) خواهیم بود
Verse 32 — Surah As-Saffat 37:32
پس شما را گمراه کردیم، بی گمان ما(نیز) خود گمراه بودیم»
Verse 33 — Surah As-Saffat 37:33
پس مسلماً در آن روز همه آنها (= پیروان و سردمداران) در عذاب شریک خواهند بود
Verse 34 — Surah As-Saffat 37:34
بی شک ما با مجرمان این گونه رفتار می کنیم
Verse 35 — Surah As-Saffat 37:35
آنها (در دنیا چنان) بودند که چون به آنها گفته می شد: «معبودی (به حق) جز الله نیست» سر کشی (و تکبر) می کردند
Verse 36 — Surah As-Saffat 37:36
و می گفتند: « آیا ما معبودانمان را به خاطر (سخن) شاعری دیوانه رها کنیم؟!»
Verse 37 — Surah As-Saffat 37:37
(چنین نیست) بلکه (پیامبر خدا) حق را آورد، و پیامبران (پیشین) را تصدیق کرد
Verse 38 — Surah As-Saffat 37:38
مسلماً شما عذاب دردناک را خواهید چشید
Verse 39 — Surah As-Saffat 37:39
و جز به آنچه می کردید، کیفر داده نمی شوید
Verse 40 — Surah As-Saffat 37:40
مگر بندگان مخلص خدا،
Verse 41 — Surah As-Saffat 37:41
(که) آنها رزق و روزی معین دارند
Verse 42 — Surah As-Saffat 37:42
(انواع) میوه ها، و آنان گرامی داشتگانند
Verse 43 — Surah As-Saffat 37:43
در باغهایی پر نعمت (بهشت)،
Verse 44 — Surah As-Saffat 37:44
بر تختها رو به روی یکدیگر (نشسته اند)
Verse 45 — Surah As-Saffat 37:45
گرداگرشان جامی از (شراب) روان می گردانند
Verse 46 — Surah As-Saffat 37:46
(شرابی) سفید (و) لذتبخش برای نوشندگان است
Verse 47 — Surah As-Saffat 37:47
نه در آن تبهکاری (و فساد) است، و نه آنها از آن (شراب) مست شوند
Verse 48 — Surah As-Saffat 37:48
و نزدشان (همسرانی) سیه چشم، دیده فرو هشته (که تنها به شوهران خود نظر دارند) خواهند بود
Verse 49 — Surah As-Saffat 37:49
گویی آنها بیضه های (شتر مرغ) در پرده پوشیده اند
Verse 50 — Surah As-Saffat 37:50
پس آنها سؤال کنان رو به یکدیگر کنند
Verse 51 — Surah As-Saffat 37:51
یکی از آنها گوید:« به راستی من (در دنیا) همنشینی داشتم
Verse 52 — Surah As-Saffat 37:52
که (پیوسته) می گفت: آیا (واقعاً) تو از باور کنندگان (بعث و قیامت) هستی؟
Verse 53 — Surah As-Saffat 37:53
آیا وقتی که مردیم و خاک و استخوانها(ی پوسیده) شدیم، (زنده می شویم و) کیفرمان می دهند؟!»
Verse 54 — Surah As-Saffat 37:54
(او به دوستان بهشتی اش) گوید:« آیا شما می توانید (به دوزخیان) بنگرید (و از او خبری بگیرید)؟!»
Verse 55 — Surah As-Saffat 37:55
پس (چشم برگرداند و) نگریست، ناگاه او را در میان دوزخ دید
Verse 56 — Surah As-Saffat 37:56
گوید: به خدا سوگند، نزدیک بود که مرا به هلاکت افکنی
Verse 57 — Surah As-Saffat 37:57
و اگر نعمت پروردگارم نبود، من (نیز) از احضار شدگان (دوزخ) بودم
Verse 58 — Surah As-Saffat 37:58
(سپس به دوستان بهشتی خود گوید:) آیا ما (هرگز) نمی میریم (و در بهشت جاودان هستیم)
Verse 59 — Surah As-Saffat 37:59
جز همان مرگ نخستین خود، (دیگر مرگی به سراغمان نخواهد آمد) و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد؟
Verse 60 — Surah As-Saffat 37:60
بی گمان این همان کامیابی بزرگ است
Verse 61 — Surah As-Saffat 37:61
(آری) عمل کنندگان باید برای چنین (پاداشی) عمل کنند
Verse 62 — Surah As-Saffat 37:62
آیا برای پذیرایی این (نعمتهای بهشتی) بهتر است یا درخت زقوّم؟
Verse 63 — Surah As-Saffat 37:63
همانا ما آن را ابتلای برای ستمکاران قرار دادیم
Verse 64 — Surah As-Saffat 37:64
به راستی آن درختی است که از قعر جهنم می روید
Verse 65 — Surah As-Saffat 37:65
شکوفه اش همانند سرهای شیاطین است
Verse 66 — Surah As-Saffat 37:66
پس آنها (= جهنمیان) از آن می خورند، و شکمها را از آن پر می کنند
Verse 67 — Surah As-Saffat 37:67
آنگاه برروی آن (خوراک) آمیزه ای از آب گرم (سوزان) دارند
Verse 68 — Surah As-Saffat 37:68
سپس باز گشت آنها به سوی جهنم است
Verse 69 — Surah As-Saffat 37:69
بی گمان آنها نیاکان خود را گمراه یافتند
Verse 70 — Surah As-Saffat 37:70
پس اینها در دنبال آنان شتابان می روند
Verse 71 — Surah As-Saffat 37:71
و به راستی پیش از آنها بیشتر پیشینیان گمراه شدند
Verse 72 — Surah As-Saffat 37:72
و به تحقیق ما هشدار دهندگانی در میان آنها فرستادیم
Verse 73 — Surah As-Saffat 37:73
پس بنگر عاقبت هشدار یافتگان چگونه بود
Verse 74 — Surah As-Saffat 37:74
مگر بندگان مخلص خدا
Verse 75 — Surah As-Saffat 37:75
و یقیناً نوح ما را ندا داد، پس (ما) چه خوب اجابت کننده ای هستیم
Verse 76 — Surah As-Saffat 37:76
و او وخاندانش را از اندوه بزرگ نجات دادیم
Verse 77 — Surah As-Saffat 37:77
و تنها فرزندانش را باقی گذاشتیم
Verse 78 — Surah As-Saffat 37:78
و برای او در میان امتهای بعد (نام نیک) بر جای نهادیم
Verse 79 — Surah As-Saffat 37:79
در میان جهانیان سلام بر نوح باد
Verse 80 — Surah As-Saffat 37:80
بی گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم
Verse 81 — Surah As-Saffat 37:81
یقیناً او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 82 — Surah As-Saffat 37:82
آنگاه دیگران (= تکذیب کنندگان) را غرق کردیم
Verse 83 — Surah As-Saffat 37:83
و همانا ابراهیم از پیروان او بود
Verse 84 — Surah As-Saffat 37:84
چون با قلب سلیم (خالی از شرک و شک و شهوت) به پیشگاه پروردگارش آمد
Verse 85 — Surah As-Saffat 37:85
چون به پدر وقومش گفت:« چه چیزی را می پرستید؟
Verse 86 — Surah As-Saffat 37:86
آیا به جای خدا، معبودهای دروغین می خواهید؟
Verse 87 — Surah As-Saffat 37:87
پس شما نسبت به پروردگار جهانیان چه گمان می برید؟!»
Verse 88 — Surah As-Saffat 37:88
پس (ابراهیم) یک نگاه به ستارگان نگریست
Verse 89 — Surah As-Saffat 37:89
آنگاه گفت: « من بیمارم (و با شما به جشن نمی آیم)»
Verse 90 — Surah As-Saffat 37:90
پس آنها پشت کنان از او دور شدند (و رفتند)
Verse 91 — Surah As-Saffat 37:91
آنگاه پنهانی نزد معبودانشان رفت و گفت:« آیا (چیزی) نمی خورید؟
Verse 92 — Surah As-Saffat 37:92
شما را چه شده است که سخن نمی گویید»
Verse 93 — Surah As-Saffat 37:93
پس به سوی آنان روی آورد (و) ضربه ای محکم (با دست راست) بر آنها زد (و بجز بت بزرگ همه بتها را درهم شکست)
Verse 94 — Surah As-Saffat 37:94
پس آنها (= قومش) شتابان به سوی او روی آوردند
Verse 95 — Surah As-Saffat 37:95
(ابراهیم) گفت: «آیا چیزی را می پرستید که خود تراشیده اید؟
Verse 96 — Surah As-Saffat 37:96
در حالی که خداوند شما را و آنچه را که انجام می دهید (و می سازید) آفریده است؟!»
Verse 97 — Surah As-Saffat 37:97
(بت پرستان) گفتند:« بنای (بلندی) برایش بسازید، و او را در (خرمن) آتش بیفکنید»
Verse 98 — Surah As-Saffat 37:98
پس آنها در حق او نیرنگ و مکر ورزیدند و ما آنها را (مغلوب و) پست ساختیم.(و آتش به فرمان خدا سرد شد)
Verse 99 — Surah As-Saffat 37:99
و(ابراهیم) گفت:« من به سوی پروردگارم می روم، (او) مرا هدایت خواهد کرد
Verse 100 — Surah As-Saffat 37:100
پروردگارا! به من (فرزندی) از صالحان عطا فرما»
Verse 101 — Surah As-Saffat 37:101
ما او را به (تولد) پسری بردبار( ) بشارت دادیم
Verse 102 — Surah As-Saffat 37:102
پس هنگامی که (فرزندش) با او به (سن) سعی و کوشش رسید گفت:« ای فرزندم! من در خواب( ) دیدم که تو را قربانی می کنم، ببین، تو چه نظر داری؟!» گفت: «پدرم، به آنچه مأمور شده ای، عمل کن، اگر خدا بخواهد، مرا از صابران خواهی یافت»
Verse 103 — Surah As-Saffat 37:103
پس چون هر دو تسلیم شدند، و (ابراهیم) او را به پیشانی (بر زمین) افکند
Verse 104 — Surah As-Saffat 37:104
و او را ندا دادیم: «ای ابراهیم
Verse 105 — Surah As-Saffat 37:105
یقیناً خواب (خویش) را تحقق بخشیدی». بدون شک ما این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم
Verse 106 — Surah As-Saffat 37:106
مسلماً این (خواب) آزمایشی آشکار بود
Verse 107 — Surah As-Saffat 37:107
و او را به ذبح بزرگی( ) فدا دادیم
Verse 108 — Surah As-Saffat 37:108
و برای او در(میان) امتهای بعد (نام نیک) بر جای نهادیم
Verse 109 — Surah As-Saffat 37:109
سلام بر ابراهیم
Verse 110 — Surah As-Saffat 37:110
این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم
Verse 111 — Surah As-Saffat 37:111
بی گمان او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 112 — Surah As-Saffat 37:112
و او را به (تولد) اسحاق پیامبری از شایستگان بشارت دادیم
Verse 113 — Surah As-Saffat 37:113
و (ما) بر او و اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو،(افرادی) نیکوکار بودند، و (افرادی) آشکار بر خود ستم کردند
Verse 114 — Surah As-Saffat 37:114
و به راستی (ما) بر موسی و هارون منت نهادیم
Verse 115 — Surah As-Saffat 37:115
و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم
Verse 116 — Surah As-Saffat 37:116
و یاریشان کردیم، پس آنان پیروز شدند
Verse 117 — Surah As-Saffat 37:117
و به آن دو کتاب روشنگر دادیم
Verse 118 — Surah As-Saffat 37:118
و آن دو را به راه راست هدایت کردیم
Verse 119 — Surah As-Saffat 37:119
و برای آنان در (میان) امتهای بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم
Verse 120 — Surah As-Saffat 37:120
سلام بر موسی و هارون
Verse 121 — Surah As-Saffat 37:121
بی گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم
Verse 122 — Surah As-Saffat 37:122
یقیناً آن دو از بندگان مؤمن ما بودند
Verse 123 — Surah As-Saffat 37:123
و بی گمان الیاس از رسولان (ما) بود
Verse 124 — Surah As-Saffat 37:124
چون به قومش گفت:« آیا پرهیزگاری نمی کنید؟
Verse 125 — Surah As-Saffat 37:125
آیا (بت)" بعل" را می خوانید، و بهترین آفرینندگان را رها می کنید؟
Verse 126 — Surah As-Saffat 37:126
الله که پروردگار شما و پروردگار نیاکان نخستین شماست
Verse 127 — Surah As-Saffat 37:127
پس (آنها) او را تکذیب کردند، و یقیناً (همه) آنان (به جهنم) احضار خواهند شد
Verse 128 — Surah As-Saffat 37:128
مگر بندگان مخلص خدا
Verse 129 — Surah As-Saffat 37:129
و برای او در (میان) امتهای بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم
Verse 130 — Surah As-Saffat 37:130
سلام بر «ال یاسین» (= الیاس)
Verse 131 — Surah As-Saffat 37:131
ما این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم
Verse 132 — Surah As-Saffat 37:132
بی گمان او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 133 — Surah As-Saffat 37:133
و یقیناً لوط از رسولان (ما) بود
Verse 134 — Surah As-Saffat 37:134
هنگامی که او و خانواده اش را همگی نجات دادیم
Verse 135 — Surah As-Saffat 37:135
مگر پیرزنی که از باقی ماندگان بود
Verse 136 — Surah As-Saffat 37:136
سپس دیگران را هلاک کردیم
Verse 137 — Surah As-Saffat 37:137
و شما (پیوسته) صبحگاهان بر (ویرانه های شهرهای) آنها می گذرید
Verse 138 — Surah As-Saffat 37:138
و (همچنین) شامگاهان آیا نمی اندیشید؟
Verse 139 — Surah As-Saffat 37:139
و یقیناً یونس از رسولان (ما) بود
Verse 140 — Surah As-Saffat 37:140
هنگامی به کشتی پر (از مسافر و بار) گریخت
Verse 141 — Surah As-Saffat 37:141
پس (اهل کشتی) قرعه زدند، پس (قرعه بنام او افتاد و) مغلوب شد
Verse 142 — Surah As-Saffat 37:142
آنگاه ماهی (عظیمی) او را بلعید، در حالی که او سزاوار نکوهش بود
Verse 143 — Surah As-Saffat 37:143
پس اگر او از تسبیح گویان نبود
Verse 144 — Surah As-Saffat 37:144
یقیناً تا روزی که (مردم) بر انگیخته می شوند، در شکمش باقی می ماند
Verse 145 — Surah As-Saffat 37:145
پس او را به سرزمین خشک (و خالی از گیاه) افکندیم، در حالی که او بیمار بود،
Verse 146 — Surah As-Saffat 37:146
و درخت کدویی بر (فراز) او رویاندیم (تا زیر سایه آن آرام بگیرد)
Verse 147 — Surah As-Saffat 37:147
و او را بسوی یکصد هزار نفر (از قومش) یا بیشتر فرستادیم
Verse 148 — Surah As-Saffat 37:148
پس (آنها) ایمان آوردند، بنابراین تا مدتی آنان را (از نعمتهای زندگی) بهره مند ساختیم
Verse 149 — Surah As-Saffat 37:149
پس (ای پیامبر) از آنان (= مشرکان) بپرس: آیا دختران از آن پروردگارت است، و پسران از آن آنهاست؟
Verse 150 — Surah As-Saffat 37:150
آیا ما فرشتگان را مؤنث آفریدیم و آنها حاضر بودند؟
Verse 151 — Surah As-Saffat 37:151
آگاه باش! بی گمان آنها از (روی تهمت و) دروغگوییشان است که می گویند
Verse 152 — Surah As-Saffat 37:152
«خداوند (فرزندی) زاده است» و یقیناً آنها دروغگو هستند
Verse 153 — Surah As-Saffat 37:153
آیا (خدا) دختران را بر پسران ترجیح داد؟
Verse 154 — Surah As-Saffat 37:154
شما را چه شده است؟ چگونه حکم می کنید؟
Verse 155 — Surah As-Saffat 37:155
آیا نمی اندیشید؟
Verse 156 — Surah As-Saffat 37:156
یا شما (بر ادعای خود) دلیل روشنی دارید؟
Verse 157 — Surah As-Saffat 37:157
پس اگر راستگویید، کتابتان را بیاورید
Verse 158 — Surah As-Saffat 37:158
و آنها (= مشرکان) میان او (= خداوند) و جنیان (نسب و) خویشاوندی قرار دادند، در حالی که جنیان به خوبی می دانند که آنان احضار خواهند شد
Verse 159 — Surah As-Saffat 37:159
خداوند منزه است از آنچه توصیف می کنند
Verse 160 — Surah As-Saffat 37:160
مگر بندگان مخلص خدا
Verse 161 — Surah As-Saffat 37:161
پس شما (مشرکان) و آنچه می پرستید
Verse 162 — Surah As-Saffat 37:162
(هرگز) نمی توانید بر (پرستش) آن (بتها کسی را) گمراه کنید
Verse 163 — Surah As-Saffat 37:163
مگر کسی که راهی (آتش) جهنم باشد
Verse 164 — Surah As-Saffat 37:164
(فرشتگان گفتند:) «و هیچ کس از ما نیست، مگر آن که جایگاه (و مقام) معلومی دارد
Verse 165 — Surah As-Saffat 37:165
وهمانا ما (برای اطاعت فرمان خداوند) به صف ایستاده ایم
Verse 166 — Surah As-Saffat 37:166
و بی گمان ما تسبیح گویان (او) هستیم»
Verse 167 — Surah As-Saffat 37:167
و (کافران) پیوسته می گفتند
Verse 168 — Surah As-Saffat 37:168
«اگر نزد ما کتابی از (کتابهای) پیشینیان مي بود
Verse 169 — Surah As-Saffat 37:169
مسلماً ما از بندگان مخلص خداوند می شدیم»
Verse 170 — Surah As-Saffat 37:170
پس (هنگامی که پیامبر برای آنها قرآن آورد) آنها به آن (قرآن) کافر شدند، و به زودی خواهند دانست
Verse 171 — Surah As-Saffat 37:171
و به راستی وعده ی ما برای بندگان فرستاده ما از پیش صادر شده است
Verse 172 — Surah As-Saffat 37:172
که هر آینه آنها یاری شدگانند
Verse 173 — Surah As-Saffat 37:173
و بی گمان لشکر ما پیروزند
Verse 174 — Surah As-Saffat 37:174
پس (ای پیامبر) تا مدتی از آنها (= مشرکان) روی بگردان
Verse 175 — Surah As-Saffat 37:175
و آنها را ببین، پس (آنها نیز، نتیجه کردار خود را) به زودی خواهند دید
Verse 176 — Surah As-Saffat 37:176
آیا آنها برای (دیدن) عذاب ما شتاب دارند؟
Verse 177 — Surah As-Saffat 37:177
پس چون (عذاب) بر آستانه ی خانه هایشان فرود آید، هشدار یافتگان چه صبحگاه بدی خواهند داشت
Verse 178 — Surah As-Saffat 37:178
و تا مدتی از آنها روی بگردان
Verse 179 — Surah As-Saffat 37:179
و (آنها را) ببین، پس (آنها نیز) به زودی خواهند دید
Verse 180 — Surah As-Saffat 37:180
پاک و منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت، از آنچه (مشرکان) توصیف می کنند
Verse 181 — Surah As-Saffat 37:181
و سلام، بر رسولان
Verse 182 — Surah As-Saffat 37:182
و سپاس و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است