Verse 1 — Surah An-Najm 53:1
سوگند به ستاره چون فرود افتد
Verse 2 — Surah An-Najm 53:2
(که) یار شما (= محمد) گمراه نشده و راه را گم نکرده است
Verse 3 — Surah An-Najm 53:3
واز روی هوای نفس سخن نمی گوید
Verse 4 — Surah An-Najm 53:4
این نیست جز آنچه به او وحی می شود (وبجز وحی چیزی نمی گوید)
Verse 5 — Surah An-Najm 53:5
(فرشتۀ) بس نیرومند (= جبرئیل) او را تعلیم داده است
Verse 6 — Surah An-Najm 53:6
(همان فرشتۀ) نیرومندی که آنگاه راست ودرست (به شکل حقیقی فرا رویش) ایستاد
Verse 7 — Surah An-Najm 53:7
در حالی که او در افق اعلی (آسمان) بود
Verse 8 — Surah An-Najm 53:8
سپس (جبرئیل) نزدیک شد, آنگاه فرو آمد (ونزدیکترشد)
Verse 9 — Surah An-Najm 53:9
پس (فاصلۀ او با پیامبر) به قدر دو کمان یا کمتر بود
Verse 10 — Surah An-Najm 53:10
آنگاه (خداوند) آنچه را باید وحی می کرد, به بنده اش وحی نمود
Verse 11 — Surah An-Najm 53:11
قلب (پیامبر) آنچه را دید, دروغ نگفت
Verse 12 — Surah An-Najm 53:12
آیا با او در بارۀ آنچه می بیند مجادله می کنید؟
Verse 13 — Surah An-Najm 53:13
وبه راستی بار دیگر (نیز) اورا دید
Verse 14 — Surah An-Najm 53:14
نزد «سدرة المنتهی»
Verse 15 — Surah An-Najm 53:15
که «جنة المأوی» نزد آن (درخت) است
Verse 16 — Surah An-Najm 53:16
چون (درخت) سدرة را چیزی (= نوری) پوشاند
Verse 17 — Surah An-Najm 53:17
چشم (پیامبر) خطا نکرد و(از حد) در نگذشت
Verse 18 — Surah An-Najm 53:18
به راستی (او) پاره ای از نشانه های بزرگ پروردگارش را دید
Verse 19 — Surah An-Najm 53:19
آیا «لات» و«عزّی» را دیده اید؟
Verse 20 — Surah An-Najm 53:20
و«منات» (بت) سومی بی ارزش را؟
Verse 21 — Surah An-Najm 53:21
آیا شما را پسر باشد و اورا دختر؟
Verse 22 — Surah An-Najm 53:22
در این صورت, این تقسیمی غیر عادلانه است
Verse 23 — Surah An-Najm 53:23
اینها چیزی جز نامهایی نیست که شما و پدارنتان بر آنها گذاشته اید وخداوند دلیلی بر (صدق مدعی شما) نازل نکرده است. آنها جز از گمان (های بد وبی اساس) و هوای نفس پیروی نمی کنند, در حالی که هدایت از (سوی) پروردگارشان برای آنها آمده است
Verse 24 — Surah An-Najm 53:24
آیا انسان هر چه آرزو کند برایش میسّر است؟
Verse 25 — Surah An-Najm 53:25
پس آخرت ودنیا از آنِ خداست
Verse 26 — Surah An-Najm 53:26
وچه بسیار فرشتگانی که در آسمانها هستند که شفاعت آنها هیچ سودی نمی بخشد, مگر پس از آنکه خداوند برای هرکس که بخواهد اجازه دهد وراضی باشد
Verse 27 — Surah An-Najm 53:27
بی گمان کسانی که به آخرت ایمان ندارند, فرشتگان را به نام دختران نا مگذاری می کنند
Verse 28 — Surah An-Najm 53:28
وآنها به آن هیچ دانشی ندارند, جزاز گمان (بی اساس) پیروی نمی کنند, ویقیناً گمان (انسان را) از (شناخت) حق بی نیاز نمی کند
Verse 29 — Surah An-Najm 53:29
پس (ای پیامبر) از کسی که از ذکر ما روی می گرداند, وجز زندگی (مادی) دنیا را نخواهد, اعراض کن
Verse 30 — Surah An-Najm 53:30
این آخرین حد دانش آنهاست, بی گمان پروردگار تو به کسانی که از راه او گمراه شده اند داناتر است, و او (نیز) به کسانی که هدایت یافتند داناتر است
Verse 31 — Surah An-Najm 53:31
وآنچه در آسمانها وآنچه در زمین است از آنِ خداست تا کسانی را که (کار) بد کردند به (سبب) آنچه کرده اند کیفر دهد, وکسانی را که نیکوکاری کردند با (بهشت) نیکو پاداش دهد
Verse 32 — Surah An-Najm 53:32
(همان) کسانی که از گناهان کبیره( ) واعمال زشت ـ جز گناهان صغیره ـ دوری می کنند بی گمان پروردگارتو گسترده آمرزش است, و او نسبت به شما داناتر است, هنگامی که شما را از زمین پدید آورد, وهنگامی که شما در شکم ما درانتان بصورت جنینهایی بودید, پس خودتان را نستائید (وپاک نشمارید) او به کسانی که پرهیز کاری نمودند داناتر است
Verse 33 — Surah An-Najm 53:33
آیا دیده ای کسی را که (از حق) روی گرداند؟
Verse 34 — Surah An-Najm 53:34
واندکی (مال) بخشید و(سپس سنگدل شد و) خود داری کرد
Verse 35 — Surah An-Najm 53:35
آیا نزد او علم غیب است پس او (همه چیز را) می بیند؟
Verse 36 — Surah An-Najm 53:36
یا از آنچه در صحیفه های موسی بوده, آگاه نشده است؟
Verse 37 — Surah An-Najm 53:37
و (نیز آنچه در صحیفه های) ابراهیم, همان کسی که وفا دار بود؟
Verse 38 — Surah An-Najm 53:38
که هیچ کس بارگناه دیگری را بر دوش نمی کشد
Verse 39 — Surah An-Najm 53:39
و اینکه برای انسان (بهره ای) جز آنچه سعی کرده, نیست
Verse 40 — Surah An-Najm 53:40
و اینکه به زودی (حاصل) تلاش وسعی او دیده خواهد شد
Verse 41 — Surah An-Najm 53:41
سپس او به پاداشی تمام (وکافی) پاداش داده خواهد شد
Verse 42 — Surah An-Najm 53:42
ویقیناً بازگشت (همۀ امور) به سوی پروردگار توست
Verse 43 — Surah An-Najm 53:43
واینکه او خنداند وگریاند
Verse 44 — Surah An-Najm 53:44
واینکه او میراند وزنده کرد
Verse 45 — Surah An-Najm 53:45
واینکه او دو جفت نروماده آفرید
Verse 46 — Surah An-Najm 53:46
از نطفه ای چون (در رحم) ریخته شود
Verse 47 — Surah An-Najm 53:47
واینکه پدید آوردن باردیگر بر (عهدۀ) او (= خداوند) است
Verse 48 — Surah An-Najm 53:48
واینکه او ست که بی نیاز کرد و سرمایه بخشید
Verse 49 — Surah An-Najm 53:49
و اینکه او ست که پروردگار (ستاره) «شعری»( ) است
Verse 50 — Surah An-Najm 53:50
واینکه او ست که «عاد نخستین» را هلاک کرد
Verse 51 — Surah An-Najm 53:51
و(نیز) «ثمود» را (هلاک کرد) پس (کسی را) باقی نگذاشت
Verse 52 — Surah An-Najm 53:52
و(همچنین) قوم نوح را پیش از آن (هلاک نمود). بی گمان آنها از همه ظالم تر و سرکش تر بودند
Verse 53 — Surah An-Najm 53:53
و(شهرهای) موتفکه (= قوم لوط) را زیر و رو (ونابود) کرد
Verse 54 — Surah An-Najm 53:54
پس آنها را با آنچه سزاوار بودند از عذاب سنگین ودردناک پو شانید
Verse 55 — Surah An-Najm 53:55
پس (ای انسان نا سپاس) به کدامیک از نعمتهای پروردگارت شک داری؟
Verse 56 — Surah An-Najm 53:56
این (پیامبر) هشدار دهنده ای از (قبیل) هشدار دهندگان پیشین است
Verse 57 — Surah An-Najm 53:57
قیامت نزدیک شده است
Verse 58 — Surah An-Najm 53:58
وهیچ کس جز خدا آشکارش نکند (ونتواند سختیهای آن را دفع کند)
Verse 59 — Surah An-Najm 53:59
آیا از این سخن تعجب می کنید؟
Verse 60 — Surah An-Najm 53:60
ومی خندید ونمی گریید؟
Verse 61 — Surah An-Najm 53:61
وشما همواره در غفلت (وهوس رانی) هستید
Verse 62 — Surah An-Najm 53:62
پس (همه) برای خدا سجده کنید, واورا بپرستید