Verse 1 — Surah Ash-Shams 91:1
سوگند به خورشید و روشنی آن (به هنگام جاشت)
Verse 2 — Surah Ash-Shams 91:2
و سوگند به ماه هنگامی که بعد از آن در آید
Verse 3 — Surah Ash-Shams 91:3
و سوگند به روز هنگامی که آن را روشن (وجلوه گر) کند
Verse 4 — Surah Ash-Shams 91:4
و سوگند به شب هنگامی که را بپوشاند
Verse 5 — Surah Ash-Shams 91:5
و سوگند به آسمان وبه آنکه آن را بنا کرد
Verse 6 — Surah Ash-Shams 91:6
و سوگند به زمین و به آنکه آن را گسترانید
Verse 7 — Surah Ash-Shams 91:7
و سوگند به جان (انسان) وآنکه آن را (آفریدو) نیکو گردانید
Verse 8 — Surah Ash-Shams 91:8
سپس بدیها و پرهیزگاریهایش را (به او) الهام کرد
Verse 9 — Surah Ash-Shams 91:9
محققاً هرکس نفس خود را تزکیه (وپاک) کرد, رستگار شد
Verse 10 — Surah Ash-Shams 91:10
ویقیناً هرکس که آن را (باگناه) آلوده ساخت, نومید (وزیانکار) شد
Verse 11 — Surah Ash-Shams 91:11
(قوم) شهود از روی سرکشی. (وطنیانشان, پیامبرشان را) تکذیب کردند
Verse 12 — Surah Ash-Shams 91:12
آنگاه که شقی ترینشان (برای اقدام به جنایت) برخاست
Verse 13 — Surah Ash-Shams 91:13
پس پیامبر خدا (صالح) به آنها گفت: «ماده شتر خدا را با آبشخورش واگدارید»
Verse 14 — Surah Ash-Shams 91:14
(ولی آنها) او را تکذیب کردند, آنگاه ماده شتر را پی کردند, پس پروردگارشان به بسبب گناهانشان بر سرشان عذاب آورد, وبا خاک یگسان کرد
Verse 15 — Surah Ash-Shams 91:15
و (خداوند) از سرانجام آن بیم ندارد