Verse 1 — Surah Al-Alaq 96:1
(ای پیامبر) بخوان به نام پروردگارت که (هستی را) آفرید
Verse 2 — Surah Al-Alaq 96:2
(همان خدایی که) انسان را از خون بسته آفرید
Verse 3 — Surah Al-Alaq 96:3
بخوان, وپروردگارت (از همه) بزرگوار تراست
Verse 4 — Surah Al-Alaq 96:4
(همان) کسی که بوسیلۀ قلم (نوشتن) آموخت
Verse 5 — Surah Al-Alaq 96:5
به انسان آنچه را که نمی دانست آموخت
Verse 6 — Surah Al-Alaq 96:6
حقا که انسان طغیان (وسرکشی) می کند
Verse 7 — Surah Al-Alaq 96:7
چون خون را بی نیاز ببیند
Verse 8 — Surah Al-Alaq 96:8
یقیناً بازگشت (همه) به سوی پروردگارتو ست
Verse 9 — Surah Al-Alaq 96:9
(ای پیامبر) آیا دیده ای آن کسی که باز می دارد
Verse 10 — Surah Al-Alaq 96:10
بنده ای را هنگامی که نماز می خواند؟
Verse 11 — Surah Al-Alaq 96:11
به من خبر بده اگر این (بنده) بر (راه) هدایت باشد
Verse 12 — Surah Al-Alaq 96:12
یا (مردم را) به پر هیزگاری فرمان دهد (سزای کسی که اورا آزاد دهد جیست؟)
Verse 13 — Surah Al-Alaq 96:13
به من خبر ده اگر این (شخص سرکش, حق را) تکذیب کرد, و رویگردان شد (آیا سزا اور عذاب نیست؟)
Verse 14 — Surah Al-Alaq 96:14
آیا نمی داند که مسلماً, خداوند (همه اعمالش را) می بیند؟
Verse 15 — Surah Al-Alaq 96:15
چنین نیست (که او گمان می کند) اگر باز نیاید (دوست از شرارت بر ندارد) محققاً ناصیه اش = (موی یشانی اش) را خواهیم گرفت وکشید
Verse 16 — Surah Al-Alaq 96:16
(همان) پیشانی در وغگوی خطا کار را
Verse 17 — Surah Al-Alaq 96:17
پس باید اهل مجلسش (وهمدمانش) را بخواند
Verse 18 — Surah Al-Alaq 96:18
ما (نیز) بزودی ماموران آتش را فرا می خوانیم
Verse 19 — Surah Al-Alaq 96:19
چنین نیست (که او می پندارد) هرگز اورا اطاعت نکن, وسجد کن و (به خداوند) تقرب جوی