Javanese - Chapter 15 - Al-Hijr

Ingsun Allah, Ingkang-Amir- sani.a Iki ayat-ayating Kitabb sarta Quranc kang agawé terang

Kerep baé para kang padha kafir angajab lamuna mauné padha dadi Muslimin

Padha togna baé, cikbèn padha mangan lan seneng-seneng sarta dhèwèké padha ébra pangarep-arep, amarga dhèwèké bakal énggal padha weruh

Lan ora pisan Ingsun angle- bur sawijining kutha kajaba masthi mangsa wus diweruhaké marang iki

Ora ana umat bisa anggégé mangsané kang wus tinamtokaké lan ora bisa nyumenèkaké

Dhèwèké padha calathu: É, wong kang tinurunan Pépéling, sayekti kowé iku édan temen

Yagéné kowé ora anekakaké para malaikat marang aku kéné manawa kowé golongané para wong temen

Ingsun anurunaké para mala- ikat iku ora liya kajaba kalawan yakti, lan tumuli dhèwèké padha ora disumenèkaké

Sayekti, Ingsun wus anurun- aké Pépéling, lan sayekti iku temen Ingsun kang rumeksa

Lan sayekti temen Ingsun wus angutus ing saduru- ngira ing bangsa kang dhisik- dhisik

Lan ora kena ora saben ana sawijining utusan tumeka marang dhèwèké, iku masthi padha di- guguyu

Kaya mangkono iku Ingsun lebokaké ing ati-atiné para wong duraka

Marang iku dhèwèké padha ora angèstu, lan temen wus katatalan lakuné para wong kang dhisik-dhisik

Lan sanajan ta dhèwèké padha Ingsun wenganana lawang ing langit, tumuli nganti suwé padha munggah ing kono

Amasthi bakal padha calathu: Mripatku mung padha kesérup, malah aku kabèh iki sawijining bangsa kang kena ing kemayan

Lan sayekti temen, Ingsun wus andadèkaké pikuwat-pikuwat ana ing langit sarta iku Ingsun katonaké asri tumrap para kang andeleng

Sarta iku Ingsun reksa saka sarupané sétan kang sinikokaké

Ananging sapa sing nyolong pangrungu, iku urub kang padhang banjur anututi dhèwèké

Lan bumi – iku Ingsun gelar, sarta Ingsun andokoki gunung kukuh ing kono apa déné ana ing kono Ingsun anuwuhaké samu- barang kalawan timbangan kang trep

Lan ana ing kono Ingsun wus andadèkaké sarana-sarananing pa- nguripan tumrap marang sira lan tumrap sapa-sapa kang dudu sira kang angrejekèni

Lan ora ana sawijining barang baé kang gedhong pasim- penané ora ana ing Ingsun, sarta iku ora Ingsun turunaké kajaba kalawan pamurwat kang wus kawruhan

Lan Ingsun angutus angin kang anyuburaké tumuli Ingsun anurunaké banyu saka ing men- dhung, banjur iku Ingsun gawé ombènira, sarta iku dudu sira kang anyimpen

Lan sayekti, temen Ingsun kang agawé urip lan agawé pati sarta Ingsun kang dadi Waris

Lan temen Ingsun anguda- nèni sira kang padha ndhisiki sarta temen Ingsun angudanèni kang angèrèni

Lan sayekti, Pangéranira, iku bakal angimpun dhèwèké; sayekti Panjenengané iku Wicaksana, Angudanéni

Lan sayekti, temen Ingsun wus andadèkaké manusa saka lempung garing, saka endhut ireng kang winangun

Lan jin, iku ing sadurungé, wus Ingsun dadèkaké saka geni kang banget panasé

Lan nalikané Pangéranira angandika marang para malaikat:a Sayekti, Ingsun andadèkaké ma- nusa saka lempung garing, saka endhut ireng, kang winangun

Bareng iku wus Ingsun gawé ganep langkep sarta ing jeroné wus Ingsun tiyup sarana ruh-Ingsun, padha tumundhuka marang dhè- wèké, sumujud.a

Tumuli padha sujud sakèhing malaikat kabèh

Ananging Iblis ora;b emoh dadi golongané kang padha sujud

Panjenengané angandika: É, Iblis! apa karanané, déné kowé padha ora dadi golongané kang padha sujud

Unjuké: Boten badhé kula punika sumujuda dhateng manusa, ingkang Tuwan dadosaken saking lempung garing, saking endhut cemeng ingkang winangun

Lan sayekti, wewelak tumiba marang sira tumeka ing dina pancasan

Unjuké: Pangéran kawula! mila mugi aparing sumené ing kawula dumugi ing dintenipun piyambakipun sami tinangèk- aken

Pangandikanipun: Lah sayek- ti, sira iku kagolong para kang pinaringan sumené

Tumeka dinaa wayah kang wus kawruhan

Unjuké: Pangéran kawula! sarèhning Tuwan sampun mancasi kawula dhumawah ing sasar, saèstu, awon badhé kawula damel anengsemaken tumrap piyambak- ipun wonten ing bumi, sarta saèstu kawula badhé anasaraken piyam- bakipun sadaya

Kajawi para kawula Tuwan saking golonganipun, ingkang sami sinuci

Pangandikané: Iki dalan jejeg ingatasé Ingsun

Sayekti, para kawula-Ningsun, iku sira ora duwé kawasa tumrap marang dhèwèké, kajaba para sasar kang padha manut ing sira

Lan sayekti, naraka iku eng- gon kang dijanjèkaké ing dhèwèké kabèh

Iku ana koriné pitu; siji- sijining kori kabubuhan dhèwèké sabagéan kang pinantha

Sayekti para wong bekti iku bakal padha ana ing sajroning patamanan sarta susumberan

Padha lumebua mrono kala- wan rahayu, tentrem

Lan Ingsun bakal ambirat apa kang ana ing dhadhané kang arupa pangunek-unek __ kaya sadulur, ana ing dhampar padha arep-arepan

Ana ing kono sayah ora bakal angenani dhèwèké sarta ora bakal padha diwetokaké saka ing ko- no

Wartanana para kawula-Ning- sun manawa Ingsun iku Ingkang- Aparamarta, Ingkang-Mahaasih

Lan manawa siksa-Ningsun iku siksa kang anglarani

Lan padha wartanana prakara dhayoh-dhayohé Ibrahim

Nalika padha malebu marang panggonané banjur padha acala- thu: Rahayu. Wangsulané: Saèstu, kula ajrih dhateng panjenengan

Padha calathu: Sampun sam- péyan ajrih, saèstu, kula suka wartos bibingah dhateng sampé- yan, sampéyan badhé sinungan putra jaler, sugih kawruh

Calathuné: Kados pundi pan- jenengan aparing wartos bibingah ing kalanipun kula sampun dumugi umur sepuh? __ Lah, punapa ta baya wartos bibi- ngah ingkang panjenengan paring- aken kula

Padha calathu: Kula suka wartos bibingah dhateng sampéyan punika kalayan yektos, mila- nipun sampun sampéyan dados èwoning tiyang ingkang putung ing pangajeng-ajeng

Calathuné: Lan sinten ing- kang putung pangajeng-ajengipun dhateng wilasaning Pangéranipun kajawi para tiyang sasar

Calathuné: lajeng punapa perlu panjenengan, dhuh para utusan

Padha calathu: Saèstu, kula sami dipun utus dhateng ing umat ingkang sami duraka

Kajawi para pandhèrèkipuna Luth:b Saèstu, punika sami badhé kula wilujengaken sadaya

Kajawi rabinipun; sampun kula tamtokaken, saèstu piyambak- ipun kalebet golonganipun para ingkang sami kantun

Bareng para utusan tumeka marang pandhèrèké Luth,c

Dhèwèké calathu: Saèstu, panjenengan punika titiyang ing- kang boten kasumerepan

Padha calathu: O, dhateng kula ing ngriki kalayan barang ingkang ing ngriku piyambakipun sami amabeni

Sarta anggèn kula andhatengi sampéyan punika kalayan yakti tuwin kula punika saèstu sami temen

Milanipun sampéyan késah kaliyan pandhèrèkd sampéyan ing péranganing dalu sarta sampéyan kinthil wingkingipun, punapa déné sampéyan sadaya sampun ngantos wonten satunggal kémawon ing- kang tumolih, sarta sampéyan terus dhateng pundi ingkang kaparén- tahaken dhateng sampéyan

Lan Ingsun wedharaké ma- rang dhèwèké pancasan iki, yaiku oyodé iki bakal dikethok ing wayah bangun

Lan wong-wong kutha padha teka, abungah-bungah

Dhèwèké calathu: Sayekti iki dhayoh-dhayohku, mulané aja kowé padha agawé nisthaku

Sarta padha diprayitna ma- rang Allah tuwin aja padha amirangaké aku

Padha calathu: Apa aku ora wis padha anglarangi kowé tumrap wong-wong

Dhèwèké calathu: Iki lho anak-anakku wadon, manawa kowé padha arep agawé

Dhemi umurira! sayekti dhè- wèké iku padha bingung mak- makan ing dalem mendemé

Tumuli swara gumludhuga angregem dhèwèké ing wayah mlethèking sréngéngé

Tumuli Ingsun walik, lumahé dadi dhasaré sarta Ingsun udani watu kaya kang wus dadi pan- casan.b

Sayekti, ing kono iku temen ana tandha-tandha tumrap wong kang padha aniti-niti

Lan iku sayekti ana ing dadalan kang isih ana

Sayekti, ing kono iku temen ana tandha tumrap para angèstu

Lan wong kang padha dudu- nung ing gagrumbulan, temen iya padha atindak dudu

Mulané Ingsun anibakaké wawales ing dhèwèké, sarta sayekti, sakaroné temen ana ing dalan umum kang di- turut

Lan sayekti, para wong ing Al-Hijr temen padha anggorohaké para utusan

Lan Ingsun wus anekakaké timbalan-timbalan-Ingsun, ananging iku dhèwèké padha mléngosi

Lan dhèwèké padha natahi gunung minangka omah, kalawan padha aman

Tumuli swara gumludhuga angregem dhèwèké ing wayah bangun-ésuk

Lah apa kang pinakolih ora makolihi marang dhèwèké

Lan anggon-Ingsun anitahaké langit-langit lan bumi sarta apa kang ana ing antarané iku ora liya kajaba kalayan yakti. Lan sayekti, wayahé temen tumeka; mulané sira sumingkira kalawan paramarta utama

Sayekti Pangéranira iku Ing- kang-Anitahaké sagung dumadi, Ingkang-Angudanèni

Sayekti, temen Ingsun wus amaringaké marang sira pitung kang tansah dibolan-balè- ni sarta Quran kang agung

Sira aja banget mandengaké mripatira marang apa kang wus Ingsun paringaké marang golongan sawenéhé minangka bubungah, sarta aja sira susah tumrap prakara dhèwèké apa déné dilembah ma- nah marang para angèstu

Lan calathua: Sayekti, aku iki juru-pépéling kang terang

Kaya déné anggon-Ingsun anurunaké marang para kang angalang-alangi

Yaiku para kang padha anga- rani Quran iku panggorohan

Lah, dhemi Pangéranira, tem- en Ingsun bakal andangu dhèwèké kabèh

Ing sabarang kang wus padha dilakoni

Mulané terangna kalawan ngeblak apa kang diparéntahaké marang sira sarta sumingkira saka kang manembah pangéran akèh

Sayekti, Ingsun bakal anyu- kup ing sira saka panglawané para kang padha angguguyu

Yaiku para kang padha agawé sisihaning Allah sesembahan liya; lah dhèwèké bakal tumuli weruh

Lan sayekti Ingsun temen angudanèni, yèn sira dadi bebeg dhadhanira amarga saka pangu- capé

Mulané, mahasucèkna kala- wan pangalembananing Pangéra- nira, sarta dadia golongané para kang padha sumungkem

Apa déné ngawulanana Pangéranira nganti barang yakin iku anekani sira