Verse 1 — Surah Ad-Dukhan 44:1
Haa miim
Verse 2 — Surah Ad-Dukhan 44:2
Demi Kitab Al-Quran kang nerangake
Verse 3 — Surah Ad-Dukhan 44:3
Ingsun nurunake kitab al-Quran mau ana ing wengi kang berkah, Ingsun ngelingake manungsa kelawan al-Quran
Verse 4 — Surah Ad-Dukhan 44:4
Sarupaning perkara kang tinamtokake padha dipilah - pilan kanthi wicaksana
Verse 5 — Surah Ad-Dukhan 44:5
Dipilah - pilah terang saka Ingsun, Ingsun kang ngutus para Rasul
Verse 6 — Surah Ad-Dukhan 44:6
Minangka sih piwalesing Pangeranira, satemene Allah iku mireng tur nguningani samu barang
Verse 7 — Surah Ad-Dukhan 44:7
Kang ngratoni bumi lan langit lan samu barang kang ana antarane, menawa sira wis terang (yakin)
Verse 8 — Surah Ad-Dukhan 44:8
Ora ana sesembahan kelawan bener kajaba mung Allah kang nguripi lan mateni yaiku Pangeranira lan leluhurira ing zaman kuna biyen
Verse 9 — Surah Ad-Dukhan 44:9
(Wong kafir) padha mamang bakal uripe wong kang wis padha mati sarta nggeguyu
Verse 10 — Surah Ad-Dukhan 44:10
Sira mung ngentenana qiyamat nalika langit lan bumi ngetokake kebul ngebaki antarane langit lan bumi
Verse 11 — Surah Ad-Dukhan 44:11
Kebul mau nampek manungsa, siksa kang nglarani
Verse 12 — Surah Ad-Dukhan 44:12
Manung mau banjur munjuk ing Allah, "Pangeran kawula, Paduka mugi ngluwarna kawula saking siksa punika, sapunika kula sami pitados
Verse 13 — Surah Ad-Dukhan 44:13
Manungsa wis padha didhawuhi terang dening Rasul mulane nalika turuning siksa panelangsane ora migunani
Verse 14 — Surah Ad-Dukhan 44:14
Banjur padha mlengos (marang Muhammad) Pangucape, "Iku muride wong edan
Verse 15 — Surah Ad-Dukhan 44:15
Hiyata, Ingsun hentas saka siksa sawetara, nanging sira banjur bali kafir maneh
Verse 16 — Surah Ad-Dukhan 44:16
Ing kono Ingsun niksa marang wong kafir sarana nandukake gegaman kelawan sengit
Verse 17 — Surah Ad-Dukhan 44:17
Biyen sadurunge dheweke (wong Mekkah) Ingsun nyoba Fir'aun sabalane kang mulya (Musa lan Harun)
Verse 18 — Surah Ad-Dukhan 44:18
(Dhawuhe Musa), Para kawulane Allah, aku iki utusaning Pangeran, dipercaya nerangake marang kowe padha mituruta marang aku
Verse 19 — Surah Ad-Dukhan 44:19
Lan kowe aja padha lumuhur - luhur ora gelem ngertekake dhawuhe Allah, tekaku iki kanthi tandha yekti kang terang. Mratandhani yen aku iki utusane Allah
Verse 20 — Surah Ad-Dukhan 44:20
Aku nyuwun pitulung ing Allah Pangeranku lan Pangeranmu aja nganti kok balangi watu
Verse 21 — Surah Ad-Dukhan 44:21
Manawa kowe padha ora ngandel marang aku, mung aja nandukake pihala wae
Verse 22 — Surah Ad-Dukhan 44:22
(Musa) munjuk ing Pangerane mratelakake yen Fir'aun sabalane padha puguh kafir (muga ditindakna ana kang dadi bener)
Verse 23 — Surah Ad-Dukhan 44:23
(Dhawuhing Allah marang Musa), "Sira lan para kawulaningsun padha lungaa (saka Mesir) mangkata ing wayah wengi sira bakal diburu
Verse 24 — Surah Ad-Dukhan 44:24
Menawa sira tekan segara gitikna kelawan tekenira banyune mesthi piyak. Satemene Firaun sabalane bakal Ingsun tungkepi banyu ana satengahe segara
Verse 25 — Surah Ad-Dukhan 44:25
Fir'aun ninggal palemahan lan kali pirang - pirang kang mili (ing Mesir)
Verse 26 — Surah Ad-Dukhan 44:26
Lan ninggal tetanduran lan gedhung pirang - pirang kang indah
Verse 27 — Surah Ad-Dukhan 44:27
Lan ninggal bondho akeh kang mane dianggo bebungah
Verse 28 — Surah Ad-Dukhan 44:28
Wis mangkono karsaningsun tininggalane Fir'aun sabalane mau, Ingsun paringake dadi warisan marang wong liyane
Verse 29 — Surah Ad-Dukhan 44:29
Bumi lan langit ora nangisi kasangsarane Fir'aun tumpes tanpa disrantekake maneh
Verse 30 — Surah Ad-Dukhan 44:30
Wong Bani Israil wis padha Ingsun paringi slamet saka siksa lan siya - siya
Verse 31 — Surah Ad-Dukhan 44:31
Saka panggawane Fir'aun kang kebangeten anggone gumedhe
Verse 32 — Surah Ad-Dukhan 44:32
Satemene wong Bani Israil mahu padha Ingsun pilih, kaparingan kaweruh lan kapinteran akeh ngungkuli wong sajagad
Verse 33 — Surah Ad-Dukhan 44:33
Lan Ingsun gelari kahelokan akeh kang tetela dadi coba
Verse 34 — Surah Ad-Dukhan 44:34
Satemene dheweke (wong turun Qurais) iku temen - temen padha ngucap
Verse 35 — Surah Ad-Dukhan 44:35
Anggonku mati mesthi mung sapisan wae, ora bakal diuripake
Verse 36 — Surah Ad-Dukhan 44:36
Yen pangucapmu mau bener pada uripna para leluhurku kang wis padha mati
Verse 37 — Surah Ad-Dukhan 44:37
Apa dheweke (wong musyrikin) luwih gagah prakosa lan sugih karo ummate Tubba' lan para ummat sadurunge. Hewa dene kabeh padha ditumpes awit padha kafir
Verse 38 — Surah Ad-Dukhan 44:38
Anggon-Ku gawe bumi lan langit apadene barang kang ana antarane ora dolanan tanpa gawe
Verse 39 — Surah Ad-Dukhan 44:39
Anggon-Ku gawe bumi lan langit mau wis mesthi ana gunane, nanging kang akeh padha ora weruh
Verse 40 — Surah Ad-Dukhan 44:40
Satemene besuk Qiyamat nalikane para kawulaningsun padha dipisah - pisah dina mau dadi karampungane perkara kabeh
Verse 41 — Surah Ad-Dukhan 44:41
Hiya iku dina nalikane para sanak utawa mitra padha ora bisa tulung - tinulung apa - apa, ora bisa nulak siksaning Allah
Verse 42 — Surah Ad-Dukhan 44:42
Kajaba wong kang diasihi Allah hiya iku para mukmin, satemene Allah iku Maha Mulya tur Maha Asih
Verse 43 — Surah Ad-Dukhan 44:43
Satemene wit Zakkuum
Verse 44 — Surah Ad-Dukhan 44:44
Dadi pangane wong duroko
Verse 45 — Surah Ad-Dukhan 44:45
Rupane koyo lengo kang reged, yen dipangan ana sajeroning weteng umub
Verse 46 — Surah Ad-Dukhan 44:46
Kaya dene umube wedang
Verse 47 — Surah Ad-Dukhan 44:47
(Wahai neraka) Wong kafir iku cekelen banjur laraken marang tengahe neraka jahim
Verse 48 — Surah Ad-Dukhan 44:48
Nuli padha grujugen wedang, siksa saka dhuwuring endhase
Verse 49 — Surah Ad-Dukhan 44:49
(Hai wong kafir), Rasakna siksaningsun, awit ngaku maha mulya tur wicaksana
Verse 50 — Surah Ad-Dukhan 44:50
Siksa iki kang padha sira paido biyen
Verse 51 — Surah Ad-Dukhan 44:51
Sarupane wong kang padha bekti ing Allah, ana panggonan tentrem
Verse 52 — Surah Ad-Dukhan 44:52
Hiya iku ana ing suwarga kang ana bengawane mili
Verse 53 — Surah Ad-Dukhan 44:53
Padha nganggo sandhangan sutra tipis lan kandel, serta padha patemon karo kancane
Verse 54 — Surah Ad-Dukhan 44:54
Wis mangkono karsaningsun wong mukmin padha diparingi jodho widadari kang mripate blalak - blalak
Verse 55 — Surah Ad-Dukhan 44:55
Wong mukmin mau ana suwarga jaluk woh - wohan warna - warna marang kang ngladeni, woh - wohan mau ora bisa entek
Verse 56 — Surah Ad-Dukhan 44:56
Ing suwarga ora bakal nglakoni mati salawase, kajaba mati sapisan kang wis dilakoni ing donya. Allah ngreksa wong mukmin ora kacemplung neraka Jahim
Verse 57 — Surah Ad-Dukhan 44:57
Iku minongka sih kanugrahane Pangeran aran kabegjan kang gedhe
Verse 58 — Surah Ad-Dukhan 44:58
Surasaning al-Quran iki Ingsun gampangake tembungira (Arab) supaya manungsa padha nampani pitutur
Verse 59 — Surah Ad-Dukhan 44:59
Sira ngentenana pitulunging Pangeranira, wong kafir hiya padha ngarep - arep rusakira