Javanese - Chapter 51 - Adh-Dhariyat

Demi angin kang ngumbulake bledhuk kang mabul - mabul

Demi mega kang gawa banyu udan

Demi perahu kang mlaku ana banyu kelawan gampang

Anggonira padha diprasetyani lan diancam dening Allah mesthi bakal kelakon

Pituwase laku hala lan becik mesthi bakal kelakon

Demi langit kang ana dalane kanggo mlaku lintang - lintang

Anggonira padha bedha - bedha panemu (bab Muhammad lan al-Quran)

Wongkang kena digorohi, hiya sida didohake (saka al-Quran lan Nabi Muhammad)

Wongkang padha goroh mau didohake saka rahmate Allah

Wongkang padha kesilep bodho padha lali

Padha takon, "benjing punapa kalampahanipun Kiamat

Hiya iku dina nalikane (wong kafir) padha disiksa ing neraka

(Lan padha dawuh) iki siksa kang padha sira kesusokake biyen, padha rasakna

Sarupane wongkang bekti ing Allah ana suwarga kang ana bengawane mili

Padha nampani ganjaran paringe Pangeran, dheweke mau sadurunge mlebu suwarga padha nglakoni penggawe becik

Wong Mukmin mau yen bengi anggone turu mung sethithik

Lan yen wayah sahur (seprapating wengi kang wekasan) padha nyuwun pangapuraning Allah

Bandhane disediakake dadi duweke wong miskin kang jejaluk lan wong melarat

Bumi iku panggonan gumelare tondha yekti tumrap wong kang terang susurupane kang mratandani kuasaning Allah

Apa sira ora tau deleng kang ana ing awakira

Rizkimu lan pituwasing laku kang disediakake marang sira padha ana ing langit

Demi Pangerane bumi lan langit, sabarang kang diprasetiakake marang sira , mesthi, kelakon nyata kaya anggonmu bisa kandha wis tanpa mamang

(Muhammad) Apa wis weruh cerita dayohe Ibrahim yaiku (malaikat - malaikat) kang dimuliakake

Nalika padha mlebu ing omahe Ibrahim padha ngucap "Salamun", Ibrahim uga mangsuli "Salamun" sarta takon, "sampiyan sinten kula dereng sumerep

Ibrahim nuli noleh marang rabine, kang nuli ngeladekake pedhet lemu kang wis diolah mateng

Nuli disuguhake marang dayohe, diaturi dhahar (nanging ora kersa)

Ibrahim banjur wedi marang dayohe. Dayohe banjur matur, "Panjenengan sampun ajrih". Dayohe banjur bebungah diwenehi kabar bakal duwe anak lanang akeh kaweruhe

Rabine (aran Sarah) kaget nuli maju lan gumun metek rahine. Pangucape, "Kula sampun pikun ( tahun) laki kula inggih gabuk (umu tahun) punapa yekto kula sambut manak

Para dhayohe padha mangsuli, "Sampun mekaten pangandikanipun Pangeran panjenengan (sampun mesthi kelampahan) Allah punika Maha Wicaksana tur Nguningani samu kawis

Ibrahim takon, "Kawaji punika panjenengan dipun utus punapa

Para Malaikat padha mangsuli, "Kula diutus numpes para kafir ummatipun Luth

Kula kakersakaken jawahi sela utawi banon dhateng tiyang kafir wau

Sela wau sampun dipun cireni dening Pangeran panjenengan kangge (nyirnakaken) para tiyang tumindak kesangetan. (Selanipun sampun dipun paringi nami - nami ingkang badhe kataman sela wau)

Sapunika kula perlu nyingkiraken para mukmin ingkang sami wonten ngriku

Salebethipun kitha mriku kula boten manggih kajawi namung satunggal griyanipun tiyang ingkang sampun sumarah (Islam)

Kula lajeng nilar tetilas wonten ngriku supados dados ayat tandha yektosipun (anggen kula numpes ummatipun Luth) dadosa penget dhateng para tiyang ingkang ajrih siksa ingkang nyakiti

Dene cerita lakone Musa uga dadi tandha yekti maneh yaiku anggone Ingsun utus nyurup - nyurupake marang Fir'aun kanthi tandha yekti kang cetha

Fir'aun sabalane padha maido, pangucape, "Musa iku yen dudu juru sihir ya wong edan

Fir'aun lan sabalane padha ingsun tumpes sarana disilepake ana segara, sebab dheweke nindakake gaweyan kang hina

Lan maneh lelakone wong 'Aad uga dadi tandha yekti nalika Ingsun ditekani angin kang ngrusakake

Angin mau manwa nerjang wong 'Aad utawa darbeke, endi kang katrajang mesthi katiwasan

Cerita tumpese wong Tsamud (ya dadi tandha yekti sawise belih ontaning Allah) banjur didhawuhi padha bungah - bungaha nganti tekan mangsane

Wong Tsamud mau wis kebacut gumedhe, nglakoni dhawuhe Pangerane, mulane banjur tumpes dening bledheg kabeh padha deleng dheweke

Sawise katekan siksa (wong Tsamud) ora bisa ngadek lan mlaku ora ana kang katulungan

Sadurunge Ingsun numpes ummate Nuh, awit padha duraka kafir

Langit Ingsun tekake kelawan kuasaningsun, Ingsun iki kuasa kang sabenere

Dene bumi iku Ingsun gawe gelar, Ingsun iki becik - becike kang hanggelar

Samu barang kang dumadi iku akeh kang Ingsun gawe jodhon (lanang - wadon) supaya sira padha mikir

Mulane padha gelis (age - age) ngistokake dhwuhing Allah Ingsun iki ngelingake kelawan cetha terang saka Allah

Lan aja padha mangro tingal mangeran liyane Allah, Ingsun iki ngelingake kelawan cetha terang saka Allah

Mangkono uga wong kuna saben katekan Rasul mesthi padha ngucap, "Kang ngaku Rasul iku yen ora juru sihir hiya wong edan

Apa dheweke padha mekas marang liyane padha dikon ngucap hala marang Rasul? Wong kang ngucap mangkono iku tetep wong padha kesasar

Mulane padha malengosa marang wong mangkono mau sira wis ora kahinan awit wis mratakake dhawuh

Lan sira tetap ngelingake awit pepiling iku migunani marang wong mukmin

Anggoningsun gawe jin lan manungsa karsaningsun supaya padha bektia marang Ingsun

Titah mau ora Ingsun kersakkae golek rizki konjuk ing Ingsun, lan Ingsun oran ngersakake kanggo ngingoni aku

Satemene Allah iku paring rizki tur prakosa banget

Sarupane wong kang nganiaya awake dhewe iku duwe bagian siksa kaya bageyan kancane wong kafir kuna (kang wis padha tumpes) dadi wis ora anggege siksa

Siksa kang abot patrapane para wong kafir besuk qiyamat kang wis ditemokake dening Allah