Back to Languages

Javanese - Chapter 14 - Ibrahim

Translation by Unknown — Permalink

Verse 1 — Surah Ibrahim 14:1

Ingsun, Allah Ingkang-Amir- sani.a kitab kang Ingsun dha- wuhake marang sira supaya sira angetokna manusa saka ing pepe- teng lelimenganb marang papa- dhang kalawan idining Pangerane – marang dadalane Ingkang-Maha- mulya, Ingkang-Ingalembana

Verse 2 — Surah Ibrahim 14:2

Dadalane , kang saba- rang kang ana ing langit-langit lan bumi kagungan-E; lan cilaka tu- mrap para kafir amarga saka siksa kang abot

Verse 3 — Surah Ibrahim 14:3

para kang padha luwih dhemen ing kadonyan iki angungkuli akhirat lan padha nyimpang saka dadalane Allah, lan iki diarah bisane bengkong; iki padha dumunung ana ing sasar kang adoh

Verse 4 — Surah Ibrahim 14:4

Lan Ingsun angutus sawiji- ning utusan iki ora liya kajaba nganggo basane bangsane supaya bisa anerangake kalawan cetha marang dheweke; tumuli Allah agawe sasar sapa kang dadi kapa- reng-E, sarta anuntun sapa kang dadi kapareng-E, lan Panjenengane iku Ingkang-mahamulya, Ingkang- Wicaksana

Verse 5 — Surah Ibrahim 14:5

Lan sayekti temen Ingsun wus angutus Musa angemban timbalan- timbalan-Ingsun pangandika-Ning- sun: Wetokna bangsanira saka ing peteng lilimengan marang papa- dhang sarta padha elingna ing dinaning Allah; sayekti ing kono temen ana tandha-tandha tumrap sadhengah kang sabar, kang weruh ing panarima

Verse 6 — Surah Ibrahim 14:6

Lan nalikane Musa calathu marang bangsane: Padha elinga nugrahane Allah marang sira kabeh, nalika Panjenengane anyla- metake sira saka wonge Fir’aun kang anibakake sira kabeh ing siksa kang alaa lan padha ambelehi anak-anakira lanang sarta anguripi anak-anakira wadon;b lan ana ing kono iku coba kang gedhe saka Pangeranira

Verse 7 — Surah Ibrahim 14:7

Lan nalikane Pangeranira angundhangake: Manawa sira pa- dha weruh ing panarima yekti Ingsun bakal muwuhi sira, lan manawa sira padha ora weruh ing panarima, sayekti siksa-Ningsun iku abot

Verse 8 — Surah Ibrahim 14:8

Lan Musa calathu: Manawa sira padha ora weruh ing panarima, sira lan sapa-sapa ing bumi kabeh, lah sayekti Allah iku piyambak wis kecukup, Ingalembana

Verse 9 — Surah Ibrahim 14:9

Apa ora tumeka ing sira cari- tane para ing sadurungira, bang- sane Nuhc lan ‘Add lan Tsamude sarta para kang sapungkure iki? Ora ana ameruhi dheweke kajaba Allah. A Para utusane padha anekani dheweke kalawan bukti- bukti kang cetha, ananging dhe- weke padha anyalobokake tangan- tangane ing cangkem-cangkeme, sarta padha calathu: Sayekti, aku padha angemohi ing barang kang diutusake ing kowe lan sayekti aku iki dumunung ing semang-semang kang abanget tumrap sabarang kang koajakake marang aku kabeh

Verse 10 — Surah Ibrahim 14:10

Para utusane padha calathu: Apa ana semang-semange ing dalem Allah, kang ani- tahake langit-langit lan bumi? Panjenengane anguwuh sira amrih angapura marang sira saka ing kaluputanira sarta anyumenekake sira tumeka mangsa kang tinamtu. Dheweke padha calathu: Kowe iku ora liya kajaba wong padhane aku; kowe padha niyat arep anyimpang- ake aku saka apa kang adate disembah-sembah bapak-bapakku; mulane anekakna wisesa kang cetha marang aku

Verse 11 — Surah Ibrahim 14:11

Para utusane padha calathu marang dheweke: Aku iki ora liya kajaba wong padhane sira, ana- nging Allah amaringake nugraha- marang kawula-Ne, sapa sing kaparenging karsa-Ne, lan ora mungguh tumrape aku yen ane- kakna wisesa marang sira kajaba kalawan idining Allah; lan marang Allah kudune anggone sumarah para angestu

Verse 12 — Surah Ibrahim 14:12

Lan apa ta karanane yen aku, ora padha sumaraha marang Allah, lan temen Panjenengane wus anun- tun aku ing dadalanku? Lan sa- yekti aku bakal padha anyabarake marang panguya-uyamu ing aku; lan marang Allah kudune anggone sumarah para kang padha sumarah

Verse 13 — Surah Ibrahim 14:13

Lan para kang padha kafir anyalathu marang para utusane: Sayekti aku bakal padha nundhung kowe kabeh saka ing bumiku , utawa kowe kudu padha bali ing agamaku. Tumuli Pangerane amedhar sabda marang dheweke: Sayekti Ingsun bakal anglebur para kang atindak dudu

Verse 14 — Surah Ibrahim 14:14

Lan sayekti Ingsun bakal angenggonake sira ing bumi ing sapungkure dheweke; iki tumrap sapa-sapa kang wedi ana ing ngarsane Panjenengan-Ingsun sarta wedi ing pangancam-Ingsun

Verse 15 — Surah Ibrahim 14:15

Dheweke padha nyuwun pan- casan sarta sarupane kang milawa- ni tanpa duduga padha kacuwan

Verse 16 — Surah Ibrahim 14:16

Naraka ana ing ngarepe sarta diombeni banyu panas

Verse 17 — Surah Ibrahim 14:17

Anggone ngombe saka sathi- thik-sathithik sarta ora kalawan kapenak pangulune, apa dene kasusahan bakal anekani dhe- weke saka sadhengah panggonan, ananging dheweke ora bakal mati, sarta siksa ingkang anggigirisi bakal ana ngarepe

Verse 18 — Surah Ibrahim 14:18

Sanepane para kang padha kafir marang Pangerane: pang- gawe-panggawene kaya dene awu kang katiyup ing angin ing dina sindhung riwut, dheweke ora bakal bisa nguwasani sathithik-thithika marang barang kang wus pina- kolih; iki sasar kang adoh

Verse 19 — Surah Ibrahim 14:19

Apa sira ora weruh, yen Allah wus anitahake langit-langit lan bumi kalayan yakti? Manawa Panjenengane angarsakna, Panje- nengane amundhut sira sarta anekakake titah kang anyar

Verse 20 — Surah Ibrahim 14:20

Lan iki ora angel ingatase Allah

Verse 21 — Surah Ibrahim 14:21

Lan dheweke bakal padha ngaton ing ngarsaning Allah kabeh, banjur para kang apes bakal calathu marang para kang padha gumedhe: Sayekti aku biyen padha pandherekmu, lah apa kowe padha bisa anulak siksaning Allah sa- thithik-sathithik saka ing aku? Bakal padha calathu: Mungguh Allah anuntuna aku, amasthi aku padha anuntun ing kowe; padha bae ingatase aku kabeh, apa aku padha ora sabar apa padha sabar; aku padha ora duwe pangungsen

Verse 22 — Surah Ibrahim 14:22

Lan setan bakal calathu bareng prakara wis kaputus: Sayekti Allah wis anjanjeni kowe janji nyata, lan aku iya anjanjeni kowe, ananging kowe padha dak- cidrani, lan ingatase marang kowe aku ora duwe purba wise- sa ananging marang kowe aku mung ajak-ajak, kowe banjur padha miturut marang aku; mulane aja padha anutuh aku, lan padha nutuha awakmu dhewe: Ora bisa aku dadi rewangmu lan iya ora bisa kowe padha dadi rewang- ku: sayekti, aku anyelaki marang anggonmu padha anyakuthokake aku ing biyen; sayekti, para wong atindak dudu kang bakal padha oleh bagean siksa kang nglarani

Verse 23 — Surah Ibrahim 14:23

Lan para kang padha angestu lan padha alaku becik padha dilebokake ing patamanan, kang ing jerone kali-kaline padha mili, padha manggon ing kono kalawan idining Pangerane; pakurmate ana ing kono: Rahayu

Verse 24 — Surah Ibrahim 14:24

Apa sira ora animbang- nimbang, kapriye anggone Allah wus adamel sanepane sabda utama, kaya dene wit kang becik kang oyode kukuh lan kang pang- pange dhuwur

Verse 25 — Surah Ibrahim 14:25

Angetokake wohe ing sadhe- ngah mangsa kalawan idining Pangerane? Lan Allah adamel sa- nepa-sanepa tumrap para manusa, supaya padha elinga

Verse 26 — Surah Ibrahim 14:26

Lan sanepane sabda candhala iku kaya dhene wit ala, rungkad saka ing dhuwuring bumi; kasan- tosane ora ana

Verse 27 — Surah Ibrahim 14:27

Allah anetepake para kang padha angestu, kalawan sabda kang tetep, ing dalem kauripan donya lan ing dalem akhirat, sarta Allah anasarake wong-wong kang atindak dudu, lan Allah iku anindakake apa kaparenging karsa- Ne

Verse 28 — Surah Ibrahim 14:28

Apa sira ora andeleng marang para kang padha angijoli nugraha- ning Allah kalawan kakafiran sarta angudhunake bangsane ing enggon karusakan

Verse 29 — Surah Ibrahim 14:29

naraka? Dheweke bakal malebu mrono, lan ala padunungan iku

Verse 30 — Surah Ibrahim 14:30

Lan dheweke padha agawe sisihan anjejeri Allah, pamrihe anasarake saka ing dadalan-E. Calathua: Padha emat- na, lah sayekti, balinira iku tumeka marang geni

Verse 31 — Surah Ibrahim 14:31

Calathua marang para kawu- la-Ningsun kang padha angestu padha anjumenengna salat sarta amewehna barang paparing-Ingsun marang dheweke, kalawan sisi- dheman utawa kalawan ngedheng, ing sadurunge tekaning dina, kang ing kono ora ana dol tinuku lan ora ana mimitran

Verse 32 — Surah Ibrahim 14:32

Allah iku Kang anitahake langit-langit lan bumi sarta anurun- ake banyu saka ing mendhung, banjur didamel angetokake wowo- han, minongka rijeki tumrap marang sira, sarta Panjenengane andadekake prau alaladi marang sira, amrih padha lumaku ing sagara kalawan parentahe Panjene- ngane, apa dene Panjenengane andadekake kali-kali padha laladi marang sira

Verse 33 — Surah Ibrahim 14:33

Lan Panjenengane andadek- ake srengenge lan rembulan alaladi marang sira, sakarone padha lumaku manut dalane, apa dene Panjenengane andadekake wengi lan raina alaladi marang sira

Verse 34 — Surah Ibrahim 14:34

Lan Panjenengane amaringi sira sarupane barang panyuwunira ing Panjenengane; lan lamun sira padha angitunga nugrahaning Allah, iku sira ora bisa ngetung; sayekti, manusa iku banget ang- gone atindak dudu, banget ora duwe panarima

Verse 35 — Surah Ibrahim 14:35

Lan nalikane Ibrahim munjuk: Pangeran kawula! mugi nagari punika Tuwan dadosaken kerta, saha mugi kawula tuwin anak-anak kawula Tuwan tebihaken saking angawulani bra- hala-brahala

Verse 36 — Surah Ibrahim 14:36

Pangeran kawula! saestu, punika sampun anasaraken titiyang kathah; milanipun sinten ing- kang manut ing kawula, saestu pu- nika golongan kawula, lan sinten ingkang ambangkang ing kawula, lah saestu Tuwan punika Apara- marta, Mahaasih

Verse 37 — Surah Ibrahim 14:37

Dhuh, Pangeran kawula! saestu, kawula angenggenaken saperangan ing turun kawula ing jujurang ingkang boten wonten wedalipun wowohan, ing sacelak- ipun padaleman Tuwan ingkang Sinuci,a Pangeran kawula! amurih piyambakipun sami anjumenengna salat, milanipun mugi manah- manahipun para titiyang sami Tuwan dadosaken tumiyung dha- teng piyambakipun, saha mugi sami Tuwan rijekeni wowohan; darapon sami atura panuwun

Verse 38 — Surah Ibrahim 14:38

Dhuh Pangeran kawula! sa- estu, Tuwan punika angudaneni punapa ingkang sami kawula singidaken saha punapa ingkang sami kawula wedharaken, sarta ingatasipun Allah boten wonten ingkang kasamaran samukawis ingkang wonten ing bumi sarta ingkang wonten ing langit

Verse 39 — Surah Ibrahim 14:39

Sadaya pangalembana kagu- nganipun Allah ingkang sampun amaringi Isma’il saha Ishaq dha- teng kawula ing sepuh ; saestu Pangeran kawula punika temen Ingkang-Midhanget- aken panyuwun

Verse 40 — Surah Ibrahim 14:40

Pangeran kawula! mugi ka- wula Tuwan dadosaken tiyang ingkang ajumenengaken salat, saha turun-turun kawula ; dhuh Pangeran kawula, mugi Tuwan anyembadani panyuwun kawula

Verse 41 — Surah Ibrahim 14:41

Dhuh Pangeran kawula, mugi Tuwan aparing pangayomana dha- teng kawula, saha dhateng tiyang sepuh kawula tuwin dhateng para angestu ing dinten adeging peta- ngan

Verse 42 — Surah Ibrahim 14:42

Lan aja sira ngira, manawa Allah iku lena marang apa pang- gawene para wong kang atindak dudu: Panjenengane mung aparing sumene marang dheweke tumeka ing dina kang ing kono mripat- mripat bakal padha mandeng

Verse 43 — Surah Ibrahim 14:43

Padha mara aririkatan, sirahe padha andhangak, mripate tanpa tumolih marang dheweke sarta padha entek atine

Verse 44 — Surah Ibrahim 14:44

Lan para manusa padha pepelingana dina bakal tumeka- ning siksa marang dheweke; tumuli para kang padha atindak dudu bakal munjuk: Dhuh, Pangeran kawula, mugi Tuwan anyumenekaken kawula dumugi mangsa ingkang parek, kawula sami anyandikanana panguwuh Tuwan saha manut para utusan. Apa ta kowe ora wus padha supata, ing biyen, kowe ora bakal padha tumiba ing karusakan

Verse 45 — Surah Ibrahim 14:45

Lan sira padha manggon ana ing padunungane para kang padha atindak dudu marang awake dhe- we, apa dene wis terang tumrape sira, kapriye pamisesa-Ningsun marang dheweke, lan Ingsun wus andadekake sanepa-sanepa tumrap ing sira

Verse 46 — Surah Ibrahim 14:46

Lan temen dheweke padha angrancang rancangane, ana- nging rancangane iku ana ing Allah sanajan ta rancangane iku gunung bisa sirna

Verse 47 — Surah Ibrahim 14:47

Mulane aja ngira, Allah, anyulayani janji-Ne marang utu- san-utusan-E; sayekti Allah iku Mahamulya, Ingkang kagungan wawales

Verse 48 — Surah Ibrahim 14:48

Ing dina kalane bumi disalini bumi sejene lan langit-langit , sarta dheweke bakal padha ngaton maring Allah, Ingkang-Mahatunggal, Ingkang- Mahawisesa

Verse 49 — Surah Ibrahim 14:49

Lan ing dina iku sira bakal andeleng para wong duraka padha katalenan dadi siji ing rente- ngan

Verse 50 — Surah Ibrahim 14:50

Sandhangane sing digawe tir, sarta geni anutupi rai-raine

Verse 51 — Surah Ibrahim 14:51

Amrih Allah amales siji- sijining jiwa apa panggawene; sayekti Allah iku rikat ing pangetung

Verse 52 — Surah Ibrahim 14:52

Iki panerangan anyukupi tu- mrap para manusa, lan supaya dheweke padha dipepelingi sarana iku, lan supaya padha weruha, yen Panjenengane iku Sesembahan Mahatunggal sarta supaya para kang padha ana akale padha elinga