Javanese - Chapter 15 - Al-Hijr

Ingsun Allah, Ingkang-Amir- sani.a Iki ayat-ayating Kitabb sarta Quranc kang agawe terang

Kerep bae para kang padha kafir angajab lamuna maune padha dadi Muslimin

Padha togna bae, cikben padha mangan lan seneng-seneng sarta dheweke padha ebra pangarep-arep, amarga dheweke bakal enggal padha weruh

Lan ora pisan Ingsun angle- bur sawijining kutha kajaba masthi mangsa wus diweruhake marang iki

Ora ana umat bisa anggege mangsane kang wus tinamtokake lan ora bisa nyumenekake

Dheweke padha calathu: E, wong kang tinurunan Pepeling, sayekti kowe iku edan temen

Yagene kowe ora anekakake para malaikat marang aku kene manawa kowe golongane para wong temen

Ingsun anurunake para mala- ikat iku ora liya kajaba kalawan yakti, lan tumuli dheweke padha ora disumenekake

Sayekti, Ingsun wus anurun- ake Pepeling, lan sayekti iku temen Ingsun kang rumeksa

Lan sayekti temen Ingsun wus angutus ing saduru- ngira ing bangsa kang dhisik- dhisik

Lan ora kena ora saben ana sawijining utusan tumeka marang dheweke, iku masthi padha di- guguyu

Kaya mangkono iku Ingsun lebokake ing ati-atine para wong duraka

Marang iku dheweke padha ora angestu, lan temen wus katatalan lakune para wong kang dhisik-dhisik

Lan sanajan ta dheweke padha Ingsun wenganana lawang ing langit, tumuli nganti suwe padha munggah ing kono

Amasthi bakal padha calathu: Mripatku mung padha keserup, malah aku kabeh iki sawijining bangsa kang kena ing kemayan

Lan sayekti temen, Ingsun wus andadekake pikuwat-pikuwat ana ing langit sarta iku Ingsun katonake asri tumrap para kang andeleng

Sarta iku Ingsun reksa saka sarupane setan kang sinikokake

Ananging sapa sing nyolong pangrungu, iku urub kang padhang banjur anututi dheweke

Lan bumi – iku Ingsun gelar, sarta Ingsun andokoki gunung kukuh ing kono apa dene ana ing kono Ingsun anuwuhake samu- barang kalawan timbangan kang trep

Lan ana ing kono Ingsun wus andadekake sarana-sarananing pa- nguripan tumrap marang sira lan tumrap sapa-sapa kang dudu sira kang angrejekeni

Lan ora ana sawijining barang bae kang gedhong pasim- penane ora ana ing Ingsun, sarta iku ora Ingsun turunake kajaba kalawan pamurwat kang wus kawruhan

Lan Ingsun angutus angin kang anyuburake tumuli Ingsun anurunake banyu saka ing men- dhung, banjur iku Ingsun gawe ombenira, sarta iku dudu sira kang anyimpen

Lan sayekti, temen Ingsun kang agawe urip lan agawe pati sarta Ingsun kang dadi Waris

Lan temen Ingsun anguda- neni sira kang padha ndhisiki sarta temen Ingsun angudaneni kang angereni

Lan sayekti, Pangeranira, iku bakal angimpun dheweke; sayekti Panjenengane iku Wicaksana, Angudaneni

Lan sayekti, temen Ingsun wus andadekake manusa saka lempung garing, saka endhut ireng kang winangun

Lan jin, iku ing sadurunge, wus Ingsun dadekake saka geni kang banget panase

Lan nalikane Pangeranira angandika marang para malaikat:a Sayekti, Ingsun andadekake ma- nusa saka lempung garing, saka endhut ireng, kang winangun

Bareng iku wus Ingsun gawe ganep langkep sarta ing jerone wus Ingsun tiyup sarana ruh-Ingsun, padha tumundhuka marang dhe- weke, sumujud.a

Tumuli padha sujud sakehing malaikat kabeh

Ananging Iblis ora;b emoh dadi golongane kang padha sujud

Panjenengane angandika: E, Iblis! apa karanane, dene kowe padha ora dadi golongane kang padha sujud

Unjuke: Boten badhe kula punika sumujuda dhateng manusa, ingkang Tuwan dadosaken saking lempung garing, saking endhut cemeng ingkang winangun

Pangandikane: lah metua saka ing kono, awit sayekti, sira iku katundhung

Lan sayekti, wewelak tumiba marang sira tumeka ing dina pancasan

Unjuke: Pangeran kawula! mila mugi aparing sumene ing kawula dumugi ing dintenipun piyambakipun sami tinangek- aken

Pangandikanipun: Lah sayek- ti, sira iku kagolong para kang pinaringan sumene

Tumeka dinaa wayah kang wus kawruhan

Unjuke: Pangeran kawula! sarehning Tuwan sampun mancasi kawula dhumawah ing sasar, saestu, awon badhe kawula damel anengsemaken tumrap piyambak- ipun wonten ing bumi, sarta saestu kawula badhe anasaraken piyam- bakipun sadaya

Kajawi para kawula Tuwan saking golonganipun, ingkang sami sinuci

Pangandikane: Iki dalan jejeg ingatase Ingsun

Sayekti, para kawula-Ningsun, iku sira ora duwe kawasa tumrap marang dheweke, kajaba para sasar kang padha manut ing sira

Lan sayekti, naraka iku eng- gon kang dijanjekake ing dheweke kabeh

Iku ana korine pitu; siji- sijining kori kabubuhan dheweke sabagean kang pinantha

Sayekti para wong bekti iku bakal padha ana ing sajroning patamanan sarta susumberan

Padha lumebua mrono kala- wan rahayu, tentrem

Lan Ingsun bakal ambirat apa kang ana ing dhadhane kang arupa pangunek-unek __ kaya sadulur, ana ing dhampar padha arep-arepan

Ana ing kono sayah ora bakal angenani dheweke sarta ora bakal padha diwetokake saka ing ko- no

Wartanana para kawula-Ning- sun manawa Ingsun iku Ingkang- Aparamarta, Ingkang-Mahaasih

Lan manawa siksa-Ningsun iku siksa kang anglarani

Lan padha wartanana prakara dhayoh-dhayohe Ibrahim

Nalika padha malebu marang panggonane banjur padha acala- thu: Rahayu. Wangsulane: Saestu, kula ajrih dhateng panjenengan

Padha calathu: Sampun sam- peyan ajrih, saestu, kula suka wartos bibingah dhateng sampe- yan, sampeyan badhe sinungan putra jaler, sugih kawruh

Calathune: Kados pundi pan- jenengan aparing wartos bibingah ing kalanipun kula sampun dumugi umur sepuh? __ Lah, punapa ta baya wartos bibi- ngah ingkang panjenengan paring- aken kula

Padha calathu: Kula suka wartos bibingah dhateng sampeyan punika kalayan yektos, mila- nipun sampun sampeyan dados ewoning tiyang ingkang putung ing pangajeng-ajeng

Calathune: Lan sinten ing- kang putung pangajeng-ajengipun dhateng wilasaning Pangeranipun kajawi para tiyang sasar

Padha calathu: Saestu, kula sami dipun utus dhateng ing umat ingkang sami duraka

Kajawi para pandherekipuna Luth:b Saestu, punika sami badhe kula wilujengaken sadaya

Kajawi rabinipun; sampun kula tamtokaken, saestu piyambak- ipun kalebet golonganipun para ingkang sami kantun

Bareng para utusan tumeka marang pandhereke Luth,c

Dheweke calathu: Saestu, panjenengan punika titiyang ing- kang boten kasumerepan

Padha calathu: O, dhateng kula ing ngriki kalayan barang ingkang ing ngriku piyambakipun sami amabeni

Sarta anggen kula andhatengi sampeyan punika kalayan yakti tuwin kula punika saestu sami temen

Milanipun sampeyan kesah kaliyan pandherekd sampeyan ing peranganing dalu sarta sampeyan kinthil wingkingipun, punapa dene sampeyan sadaya sampun ngantos wonten satunggal kemawon ing- kang tumolih, sarta sampeyan terus dhateng pundi ingkang kaparen- tahaken dhateng sampeyan

Lan Ingsun wedharake ma- rang dheweke pancasan iki, yaiku oyode iki bakal dikethok ing wayah bangun

Lan wong-wong kutha padha teka, abungah-bungah

Dheweke calathu: Sayekti iki dhayoh-dhayohku, mulane aja kowe padha agawe nisthaku

Sarta padha diprayitna ma- rang Allah tuwin aja padha amirangake aku

Padha calathu: Apa aku ora wis padha anglarangi kowe tumrap wong-wong

Dheweke calathu: Iki lho anak-anakku wadon, manawa kowe padha arep agawe

Dhemi umurira! sayekti dhe- weke iku padha bingung mak- makan ing dalem mendeme

Tumuli swara gumludhuga angregem dheweke ing wayah mletheking srengenge

Tumuli Ingsun walik, lumahe dadi dhasare sarta Ingsun udani watu kaya kang wus dadi pan- casan.b

Sayekti, ing kono iku temen ana tandha-tandha tumrap wong kang padha aniti-niti

Lan iku sayekti ana ing dadalan kang isih ana

Sayekti, ing kono iku temen ana tandha tumrap para angestu

Lan wong kang padha dudu- nung ing gagrumbulan, temen iya padha atindak dudu

Mulane Ingsun anibakake wawales ing dheweke, sarta sayekti, sakarone temen ana ing dalan umum kang di- turut

Lan sayekti, para wong ing Al-Hijr temen padha anggorohake para utusan

Lan Ingsun wus anekakake timbalan-timbalan-Ingsun, ananging iku dheweke padha mlengosi

Lan dheweke padha natahi gunung minangka omah, kalawan padha aman

Tumuli swara gumludhuga angregem dheweke ing wayah bangun-esuk

Lah apa kang pinakolih ora makolihi marang dheweke

Lan anggon-Ingsun anitahake langit-langit lan bumi sarta apa kang ana ing antarane iku ora liya kajaba kalayan yakti. Lan sayekti, wayahe temen tumeka; mulane sira sumingkira kalawan paramarta utama

Sayekti Pangeranira iku Ing- kang-Anitahake sagung dumadi, Ingkang-Angudaneni

Sayekti, temen Ingsun wus amaringake marang sira pitung kang tansah dibolan-bale- ni sarta Quran kang agung

Sira aja banget mandengake mripatira marang apa kang wus Ingsun paringake marang golongan sawenehe minangka bubungah, sarta aja sira susah tumrap prakara dheweke apa dene dilembah ma- nah marang para angestu

Lan calathua: Sayekti, aku iki juru-pepeling kang terang

Kaya dene anggon-Ingsun anurunake marang para kang angalang-alangi

Yaiku para kang padha anga- rani Quran iku panggorohan

Lah, dhemi Pangeranira, tem- en Ingsun bakal andangu dheweke kabeh

Ing sabarang kang wus padha dilakoni

Mulane terangna kalawan ngeblak apa kang diparentahake marang sira sarta sumingkira saka kang manembah pangeran akeh

Sayekti, Ingsun bakal anyu- kup ing sira saka panglawane para kang padha angguguyu

Yaiku para kang padha agawe sisihaning Allah sesembahan liya; lah dheweke bakal tumuli weruh

Lan sayekti Ingsun temen angudaneni, yen sira dadi bebeg dhadhanira amarga saka pangu- cape

Mulane, mahasucekna kala- wan pangalembananing Pangera- nira, sarta dadia golongane para kang padha sumungkem

Apa dene ngawulanana Pangeranira nganti barang yakin iku anekani sira